भृगुवंशात्प्रभृत्येव त्वया मे कीर्तितं महत् ।
आख्यानमखिलं तात सौते प्रीतोऽस्मितेन ते
bhṛguvaṃśātprabhṛtyeva tvayā me kīrtitaṃ mahat |
ākhyānamakhilaṃ tāta saute prīto'smitena te
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि अंशावतरणपर्वणि एकोनषष्टितमोऽध्यायः ॥
10 verses · 59 of 261
The Astika section is complete, and a new one begins: the descent of the divine portions. Shaunaka thanks Sauti for the whole narrative, from the line of Bhrigu onward, and asks for more. During the pauses in Janamejaya's serpent sacrifice, he says, many wonderful accounts were told among the sadasyas; he wants to hear them as they were. Sauti answers that in those intervals the brahmanas told kathas drawn from the Vedas, while Vyasa had the great Bharata recited. Shaunaka asks for exactly that: the Mahabharata, which spreads the fame of the Pandavas, born from the ocean of the great rishi's mind and full of every jewel. Sauti agrees with joy and promises to tell it from the beginning.
शौनक उवाच
भृगुवंशात्प्रभृत्येव त्वया मे कीर्तितं महत् ।
आख्यानमखिलं तात सौते प्रीतोऽस्मितेन ते
bhṛguvaṃśātprabhṛtyeva tvayā me kīrtitaṃ mahat |
ākhyānamakhilaṃ tāta saute prīto'smitena te
प्रक्ष्यामि चैव भूयस्त्वां यथावत्सूतनन्दन ।
याः कथा व्याससंपन्नास्ताश्च भूयो विचक्ष्व मे
prakṣyāmi caiva bhūyastvāṃ yathāvatsūtanandana |
yāḥ kathā vyāsasaṃpannāstāśca bhūyo vicakṣva me
तस्मिन्परमदुष्पारे सर्पसत्रे महात्मनाम् ।
कर्मान्तरेषु यज्ञस्य सदस्यानां तथाऽध्वरे
tasminparamaduṣpāre sarpasatre mahātmanām |
karmāntareṣu yajñasya sadasyānāṃ tathā'dhvare
या बभूवुः कथाश्चित्रा येष्वर्थेषु यथातथम् ।
त्वत्त इच्छामहे श्रोतुं सौते त्वं वै प्रचक्ष्व नः
yā babhūvuḥ kathāścitrā yeṣvartheṣu yathātatham |
tvatta icchāmahe śrotuṃ saute tvaṃ vai pracakṣva naḥ
सौतिरुवाच
कर्मान्तरेष्वकथयन्द्विजा वेदाश्रयाः कथाः ।
व्यासस्त्वकथयच्चित्रमाख्यानं भारतं महत्
karmāntareṣvakathayandvijā vedāśrayāḥ kathāḥ |
vyāsastvakathayaccitramākhyānaṃ bhārataṃ mahat
शौनक उवाच
महाभारतमाख्यानं पाण्डवानां यशस्करम् ।
जनमेजयेन पृष्टः सन्कृष्णद्वैपायनस्तदा
mahābhāratamākhyānaṃ pāṇḍavānāṃ yaśaskaram |
janamejayena pṛṣṭaḥ sankṛṣṇadvaipāyanastadā
श्रावयामास विधिवत्तदा कर्मान्तरे तु सः ।
तामहं विधिवत्पुण्यां श्रोतुमिच्छामि वै कथाम्
śrāvayāmāsa vidhivattadā karmāntare tu saḥ |
tāmahaṃ vidhivatpuṇyāṃ śrotumicchāmi vai kathām
मनःसागरसंभूतां महर्षेर्भावितात्मनः ।
कथयस्व सतां श्रेष्ठ सर्वरत्नमयीमिमाम्
manaḥsāgarasaṃbhūtāṃ maharṣerbhāvitātmanaḥ |
kathayasva satāṃ śreṣṭha sarvaratnamayīmimām
सौतिरुवाच
हन्त ते कथयिष्यामि महदाख्यानमुत्तमम् ।
कृष्णद्वैपायनमतं महाभारतमादितः
hanta te kathayiṣyāmi mahadākhyānamuttamam |
kṛṣṇadvaipāyanamataṃ mahābhāratamāditaḥ
शृणु सर्वमशेषेण कथ्यमानं मया द्विज ।
शंसितुं तन्महान्हर्षो ममापीह प्रवर्तते
śṛṇu sarvamaśeṣeṇa kathyamānaṃ mayā dvija |
śaṃsituṃ tanmahānharṣo mamāpīha pravartate
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)