सोमस्य यज्ञो वरुणस्य यज्ञः
प्रजापतेर्यज्ञ आसीत्प्रयागे ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
somasya yajño varuṇasya yajñaḥ
prajāpateryajña āsītprayāge |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
17 verses · 55 of 261
Astika praises the sacrifice in a hymn with a refrain: as were the sacrifices of Soma, Varuna and Prajapati at Prayaga, of Indra a hundred times, of Yama, Harimedhas, Rantideva, Gaya, Shashabindu, Kubera, Nriga, Ajamidha and Dasharatha's son Rama, of Yudhishthira, and that of Krishna Dvaipayana, son of Satyavati, so is yours, son of Parikshit; may blessings come to those dear to us. He praises the priests, bright as the sun, and says no ritvij in the worlds equals Dvaipayana. He hails the king as a protector like Indra, equal to Khatvanga, Nabhaga, Dilipa, Yayati and Mandhata, bright as Bhishma, restrained like Valmiki, his anger checked like Vasishtha's, skilled in arms like Rama. All present are pleased.
आस्तीक उवाच
सोमस्य यज्ञो वरुणस्य यज्ञः
प्रजापतेर्यज्ञ आसीत्प्रयागे ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
somasya yajño varuṇasya yajñaḥ
prajāpateryajña āsītprayāge |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
शक्रस्य यज्ञः शतसङ्ख्य उक्त-
स्तथापरं तुल्यसङ्ख्यं शतं वै ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
śakrasya yajñaḥ śatasaṅkhya ukta-
stathāparaṃ tulyasaṅkhyaṃ śataṃ vai |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
यमस्य यज्ञो हरिमेधसश्च
यथा यज्ञो रन्तिदेवस्य राज्ञः ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
yamasya yajño harimedhasaśca
yathā yajño rantidevasya rājñaḥ |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
गयस्य यज्ञः शशबिन्दोश्च राज्ञो
यज्ञसल्तथा वैश्रवणस्य राज्ञः ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
gayasya yajñaḥ śaśabindośca rājño
yajñasaltathā vaiśravaṇasya rājñaḥ |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
नृगस्य यज्ञस्त्वजमीढस्य चासी-
द्यथा यज्ञो दाशरथेश्च राज्ञः ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
nṛgasya yajñastvajamīḍhasya cāsī-
dyathā yajño dāśaratheśca rājñaḥ |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
यज्ञः श्रुतो दिवि देवस्य सूनो-
र्युधिष्ठिरस्याजमीढस्य राज्ञः ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
yajñaḥ śruto divi devasya sūno-
ryudhiṣṭhirasyājamīḍhasya rājñaḥ |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
कृष्णस्य यज्ञः सत्यवत्याः सुतस्य
स्वयं च कर्म प्रचकार यत्र ।
तथा यज्ञोऽयं तव भारताग्र्य
पारिक्षित स्वस्ति नोऽस्तु प्रियेभ्यः
kṛṣṇasya yajñaḥ satyavatyāḥ sutasya
svayaṃ ca karma pracakāra yatra |
tathā yajño'yaṃ tava bhāratāgrya
pārikṣita svasti no'stu priyebhyaḥ
इमे च ते सूर्यसमानवर्चसः
समासते वृत्रहणः क्रतुं यथा ।
नैषां ज्ञातुं विद्यते ज्ञानमद्य
दत्तं येभ्यो न प्रणश्येत्कदाचित्
ime ca te sūryasamānavarcasaḥ
samāsate vṛtrahaṇaḥ kratuṃ yathā |
naiṣāṃ jñātuṃ vidyate jñānamadya
dattaṃ yebhyo na praṇaśyetkadācit
ऋत्विक्समो नास्ति लोकेषु चैव
द्वैपायनेनेति विनिश्चितं मे ।
एतस्य शिष्या हि क्षितिं संचरन्ति
सर्वर्त्विजः कर्मसु स्वेषु दक्षाः
ṛtviksamo nāsti lokeṣu caiva
dvaipāyaneneti viniścitaṃ me |
etasya śiṣyā hi kṣitiṃ saṃcaranti
sarvartvijaḥ karmasu sveṣu dakṣāḥ
विभावसुश्चित्रभानुर्महात्मा
हिरण्यरेता हुतभुक्कृष्णवर्त्मा ।
प्रदक्षिमावर्तशिखः प्रदीप्तो
हव्यं तवेदं हुतभुग्वष्टि देवः
vibhāvasuścitrabhānurmahātmā
hiraṇyaretā hutabhukkṛṣṇavartmā |
pradakṣimāvartaśikhaḥ pradīpto
havyaṃ tavedaṃ hutabhugvaṣṭi devaḥ
नैह त्वदन्यो विद्यते जीवलोके
समो नृपः पालयिता प्रजानाम् ।
धृत्या च ते प्रतीमनाः सदाहं
त्वं वा वरुणो धर्मराजो यमो वा
naiha tvadanyo vidyate jīvaloke
samo nṛpaḥ pālayitā prajānām |
dhṛtyā ca te pratīmanāḥ sadāhaṃ
tvaṃ vā varuṇo dharmarājo yamo vā
शक्रः साक्षाद्वज्रपाणिर्यथेह
त्राता लोकेऽस्मिंस्त्वं तथेह प्रजानाम् ।
मतस्त्वं नः पुरुषेन्द्रेह लोके
न च त्वदन्यो भूपतिरस्ति जज्ञे
śakraḥ sākṣādvajrapāṇiryatheha
trātā loke'smiṃstvaṃ tatheha prajānām |
matastvaṃ naḥ puruṣendreha loke
na ca tvadanyo bhūpatirasti jajñe
खट्वाङ्गनाभगदिलीपकल्प
ययातिमान्धातृसमप्रभाव ।
आदित्यतेजःप्रतिमानतेजा
भीष्मो यथा राजसि सुव्रतस्त्वम्
khaṭvāṅganābhagadilīpakalpa
yayātimāndhātṛsamaprabhāva |
ādityatejaḥpratimānatejā
bhīṣmo yathā rājasi suvratastvam
वाल्मीकिवत्ते निभृतं स्ववीर्यं
वसिष्ठवत्ते नियतश्च कोपः ।
प्रभुत्वमिन्द्रत्वसमं मतं मे
द्युतिश्च नारायणवद्विभाति
vālmīkivatte nibhṛtaṃ svavīryaṃ
vasiṣṭhavatte niyataśca kopaḥ |
prabhutvamindratvasamaṃ mataṃ me
dyutiśca nārāyaṇavadvibhāti
यमो यथा धर्मविनिश्चयज्ञः
कृष्णो यथा सर्वगुणोपपन्नः ।
श्रियां निवासोऽसि यथा वसूनां
निधानभूतोऽसि तथा क्रतूनाम्
yamo yathā dharmaviniścayajñaḥ
kṛṣṇo yathā sarvaguṇopapannaḥ |
śriyāṃ nivāso'si yathā vasūnāṃ
nidhānabhūto'si tathā kratūnām
दम्भोद्भवेनासि समो बलेन
रामो यथा शस्त्रविदस्त्रविच्च ।
और्वत्रिताभ्यामसि तुल्यतेजा
दुष्प्रेक्षणीयोऽसि भगीरथेन
dambhodbhavenāsi samo balena
rāmo yathā śastravidastravicca |
aurvatritābhyāmasi tulyatejā
duṣprekṣaṇīyo'si bhagīrathena
सौतिरुवाच
एवं स्तुताः सर्व एव प्रसन्ना
राजा सदस्या ऋत्विजो हव्यवाहः ।
तेषां दृष्ट्वा भावितानीङ्गितानि
प्रोवाच राजा जनमेजयोऽथ
evaṃ stutāḥ sarva eva prasannā
rājā sadasyā ṛtvijo havyavāhaḥ |
teṣāṃ dṛṣṭvā bhāvitānīṅgitāni
provāca rājā janamejayo'tha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)