Adi Parva

Chapter 37: The serpents debate how to escape the curse

इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि सप्तत्रिंशोऽध्यायः ॥

34 verses · 37 of 261

What happens in this chapter

The serpents debate how to escape the curse

Troubled by his mother's curse, Vasuki calls Airavata and his brothers to council. Every curse has a remedy, he says, except a mother's; they must stop Janamejaya's serpent sacrifice. Proposals pour out. Some would come as brahmanas and beg the king to forgo it, or become his counsellors and argue it down. Some would bite the chief priest; the kinder ones reject this as killing a brahmana. Others would become clouds and rain out the fire, steal the ladles, or pose as priests and spoil the rite. Vasuki likes none of it. Winning Kashyapa's favour seems best, yet he is pained that the outcome rests on him.

सौतिरुवाच

37.1

मातुः सकाशात्तं शापं श्रुत्वा वै पन्नगोत्तमः ।
वासुकिश्चिन्तयामास शापोऽयं न भवेत्कथम्

mātuḥ sakāśāttaṃ śāpaṃ śrutvā vai pannagottamaḥ |
vāsukiścintayāmāsa śāpo'yaṃ na bhavetkatham

37.2

ततः स मन्त्रयामास भ्रातृभिः सह सर्वशः ।
ऐरावतप्रभृतिभिः सर्वैर्धर्मपरायणैः

tataḥ sa mantrayāmāsa bhrātṛbhiḥ saha sarvaśaḥ |
airāvataprabhṛtibhiḥ sarvairdharmaparāyaṇaiḥ

वासुकिरुवाच

37.3

अयं शापो यथोद्दिष्टो विदितं वस्तथाऽनघाः ।
तस्य शापस्य मोक्षार्थं मन्त्रयित्वा यतामहे

ayaṃ śāpo yathoddiṣṭo viditaṃ vastathā'naghāḥ |
tasya śāpasya mokṣārthaṃ mantrayitvā yatāmahe

37.4

सर्वेषामेव शापानां प्रतिघातो हि विद्यते ।
न तु मात्राऽभिशप्तानां मोक्षः क्वचन विद्यते

sarveṣāmeva śāpānāṃ pratighāto hi vidyate |
na tu mātrā'bhiśaptānāṃ mokṣaḥ kvacana vidyate

37.5

अव्ययस्याप्रमेयस्य सत्यस्य च तथाग्रतः ।
शप्ता इत्येव मे श्रुत्वा जायते हृदि वेपथुः

avyayasyāprameyasya satyasya ca tathāgrataḥ |
śaptā ityeva me śrutvā jāyate hṛdi vepathuḥ

37.6

नूनं सर्वविनाशोऽयमस्माकं समुपागतः ।
शापः सृष्टो महाघोरो मात्रा खल्वविनीतया ।
न ह्येतां सोऽव्ययो देवः शपत्नीं प्रत्यषेधयत्

nūnaṃ sarvavināśo'yamasmākaṃ samupāgataḥ |
śāpaḥ sṛṣṭo mahāghoro mātrā khalvavinītayā |
na hyetāṃ so'vyayo devaḥ śapatnīṃ pratyaṣedhayat

37.7

तस्मात्संमन्त्रयामोऽद्य भुजङ्गानामनामयम् ।
यथा भवेद्धि सर्वेषां मा नः कालोऽत्यगादयम्

tasmātsaṃmantrayāmo'dya bhujaṅgānāmanāmayam |
yathā bhaveddhi sarveṣāṃ mā naḥ kālo'tyagādayam

37.8

सर्व एव हि नस्तावद्बुद्धिमन्तो विचक्षणाः ।
अपि मन्त्रयमाणा हि हेतुं पश्याम मोक्षणे

sarva eva hi nastāvadbuddhimanto vicakṣaṇāḥ |
api mantrayamāṇā hi hetuṃ paśyāma mokṣaṇe

37.9

यथा नष्टं पुरा देवा गूढमग्निं गुहागतम् ।
यथा स यज्ञो न भवेद्यथा वाऽपि पराभवः ।
जनमेजयस्य सर्पाणां विनाशकरणाय वै

yathā naṣṭaṃ purā devā gūḍhamagniṃ guhāgatam |
yathā sa yajño na bhavedyathā vā'pi parābhavaḥ |
janamejayasya sarpāṇāṃ vināśakaraṇāya vai

सौतिरुवाच

37.10

तथेत्युक्त्वा ततः सर्वे काद्रवेयाः समागताः ।
समयं चकिरे तत्र मन्त्रबुद्धिविशारदाः

tathetyuktvā tataḥ sarve kādraveyāḥ samāgatāḥ |
samayaṃ cakire tatra mantrabuddhiviśāradāḥ

37.11

एके तत्राब्रुवन्नागा वयं भूत्वा द्विजर्षभाः ।
जनमेजयं तु भिक्षामो यज्ञस्ते न भवेदिति

eke tatrābruvannāgā vayaṃ bhūtvā dvijarṣabhāḥ |
janamejayaṃ tu bhikṣāmo yajñaste na bhavediti

37.12

अपरे त्वब्रुवन्नागास्तत्र पण्डितमानिनः ।
मन्त्रिणोऽस्य वयं सर्वे भविष्यामः सुसंमताः

apare tvabruvannāgāstatra paṇḍitamāninaḥ |
mantriṇo'sya vayaṃ sarve bhaviṣyāmaḥ susaṃmatāḥ

37.13

स नः प्रक्ष्यति सर्वेषु कार्येष्वर्थविनिश्चयम् ।
तत्र बुद्धिं प्रदास्यामो यथा यज्ञो निवर्त्स्यति

sa naḥ prakṣyati sarveṣu kāryeṣvarthaviniścayam |
tatra buddhiṃ pradāsyāmo yathā yajño nivartsyati

37.14

स नो बहुमतान्राजा बुद्ध्या बुद्धिमतां वरः ।
यज्ञार्थं प्रक्ष्यति व्यक्तं नेति वक्ष्यामहे वयम्

sa no bahumatānrājā buddhyā buddhimatāṃ varaḥ |
yajñārthaṃ prakṣyati vyaktaṃ neti vakṣyāmahe vayam

37.15

दर्शयन्तो बहून्दोषान्प्रेत्य चेह च दारुणान् ।
हेतुभिः कारणैश्चैव यथा यज्ञो भवेन्न सः

darśayanto bahūndoṣānpretya ceha ca dāruṇān |
hetubhiḥ kāraṇaiścaiva yathā yajño bhavenna saḥ

37.16

अथवा य उपाध्यायः क्रतोस्तस्य भविष्यति ।
सर्पसत्रविधानज्ञो राजकार्यहिते रतः

athavā ya upādhyāyaḥ kratostasya bhaviṣyati |
sarpasatravidhānajño rājakāryahite rataḥ

37.17

तं गत्वा दशतां कश्चिद्भुजङ्गः स मरिष्यति ।
तस्मिन्मृते यज्ञकारे क्रतुः स न भविष्यति

taṃ gatvā daśatāṃ kaścidbhujaṅgaḥ sa mariṣyati |
tasminmṛte yajñakāre kratuḥ sa na bhaviṣyati

37.18

ये चान्ये सर्पसत्रज्ञा भविष्यन्त्यस्य चर्त्विजः ।
तांश्च सर्वान्दशिष्यामः कृतमेवं भविष्यति

ye cānye sarpasatrajñā bhaviṣyantyasya cartvijaḥ |
tāṃśca sarvāndaśiṣyāmaḥ kṛtamevaṃ bhaviṣyati

37.19

अपरे त्वब्रुवन्नागा धर्मात्मानो दयालवः ।
अबुद्धिरेषा भवतां ब्रह्महत्या न शोभनम्

apare tvabruvannāgā dharmātmāno dayālavaḥ |
abuddhireṣā bhavatāṃ brahmahatyā na śobhanam

37.20

सम्यक्सद्धर्ममूला वै व्यसने शान्तिरुत्तमा ।
अधर्मोत्तरता नाम कृत्स्नं व्यापादयेज्जगत्

samyaksaddharmamūlā vai vyasane śāntiruttamā |
adharmottaratā nāma kṛtsnaṃ vyāpādayejjagat

37.21

अपरे त्वब्रुवन्नागाः समिद्धं जातवेदसम् ।
वर्षैर्निर्वापयिष्यामो मेघा भूत्वा सविद्युतः

apare tvabruvannāgāḥ samiddhaṃ jātavedasam |
varṣairnirvāpayiṣyāmo meghā bhūtvā savidyutaḥ

37.22

स्रुग्भाण्डं निशि गत्वा च अपरे भुजगोत्तमाः ।
प्रमत्तानां हरन्त्वाशु विघ्न एवं भविष्यति

srugbhāṇḍaṃ niśi gatvā ca apare bhujagottamāḥ |
pramattānāṃ harantvāśu vighna evaṃ bhaviṣyati

37.23

यज्ञे वा भुजगास्तस्मिञ्शतशोऽथ सहस्रशः ।
जनान्दशन्तु वै सर्वे नैवं त्रासो भविष्यति

yajñe vā bhujagāstasmiñśataśo'tha sahasraśaḥ |
janāndaśantu vai sarve naivaṃ trāso bhaviṣyati

37.24

अथवा संस्कृतं भोज्यं दूषयन्तु भुजङ्गमाः ।
स्वेन मूत्रपुरीषेण सर्वभोज्यविनाशिना

athavā saṃskṛtaṃ bhojyaṃ dūṣayantu bhujaṅgamāḥ |
svena mūtrapurīṣeṇa sarvabhojyavināśinā

37.25

अपरे त्वब्रुवंस्तत्र ऋत्विजोऽस्य भवामहे ।
यज्ञविघ्नं करिष्यामो दक्षिणा दीयतामिति

apare tvabruvaṃstatra ṛtvijo'sya bhavāmahe |
yajñavighnaṃ kariṣyāmo dakṣiṇā dīyatāmiti

37.26

वश्यतां च गतोऽसौ नः करिष्यति यथेप्सितम् ।
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र जले प्रक्रीडितं नृपम्

vaśyatāṃ ca gato'sau naḥ kariṣyati yathepsitam |
apare tvabruvaṃstatra jale prakrīḍitaṃ nṛpam

37.27

गृहमानीय बध्नीमः क्रतुरेवं भवेन्न सः ।
अपरे त्वब्रुवंस्तत्र नागाः पण्डितमानिनः

gṛhamānīya badhnīmaḥ kraturevaṃ bhavenna saḥ |
apare tvabruvaṃstatra nāgāḥ paṇḍitamāninaḥ

37.28

दशामस्तं प्रगृह्याशु कृतपेवं भविष्यति ।
छिन्नं मूलमनर्थानां मृते तस्मिन्भविष्यति

daśāmastaṃ pragṛhyāśu kṛtapevaṃ bhaviṣyati |
chinnaṃ mūlamanarthānāṃ mṛte tasminbhaviṣyati

37.29

एषा नो नैष्ठिकी बुद्धिः सर्वेषामीक्षणश्रवः ।
अथ यन्मन्यसे राजन्द्रुतं तत्संविधीयताम्

eṣā no naiṣṭhikī buddhiḥ sarveṣāmīkṣaṇaśravaḥ |
atha yanmanyase rājandrutaṃ tatsaṃvidhīyatām

37.30

इत्युक्त्वा समुदैक्षन्त वासुकिं पन्नगोत्तमम् ।
वासुकिश्चापि संचिन्त्य तानुवाच भुजङ्गमान्

ityuktvā samudaikṣanta vāsukiṃ pannagottamam |
vāsukiścāpi saṃcintya tānuvāca bhujaṅgamān

37.31

नैषा वो नैष्ठिकी बुद्धिर्मता कर्तुं भुजङ्गमाः ।
सर्वेषामेव मे बुद्धिः पन्नगानां न रोचते

naiṣā vo naiṣṭhikī buddhirmatā kartuṃ bhujaṅgamāḥ |
sarveṣāmeva me buddhiḥ pannagānāṃ na rocate

37.32

किं तत्र संविधातव्यं भवतां स्याद्धितं तु यत् ।
श्रेयः प्रसादनं मन्ये कश्यपश्य महात्मनः

kiṃ tatra saṃvidhātavyaṃ bhavatāṃ syāddhitaṃ tu yat |
śreyaḥ prasādanaṃ manye kaśyapaśya mahātmanaḥ

37.33

ज्ञातिवर्गस्य सौहार्दादात्मनश्च भुजङ्गमाः ।
न च जानाति मे बुद्धिः किंचित्कर्तुं वचो हिवः

jñātivargasya sauhārdādātmanaśca bhujaṅgamāḥ |
na ca jānāti me buddhiḥ kiṃcitkartuṃ vaco hivaḥ

37.34

मया हीदं विधातव्यं भवतां यद्धितं भवेत् ।
अनेनाहं भृशं तप्ये गुणदोषौ मदाश्रयौ

mayā hīdaṃ vidhātavyaṃ bhavatāṃ yaddhitaṃ bhavet |
anenāhaṃ bhṛśaṃ tapye guṇadoṣau madāśrayau

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)