तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः
tasya kaṇṭhamanuprāpto brāhmaṇaḥ saha bhāryayā |
dahandīpta ivāṅgārastamuvācāntarikṣagaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि एकोनत्रिंशोऽध्यायः ॥
48 verses · 29 of 261
A brahmana and his Nishada wife stick burning in Garuda's throat; at his request Garuda releases them both. Flying on, he meets his father Kashyapa and asks for food. Kashyapa tells of two brothers, the sage Vibhavasu and Supratika, who quarrelled over dividing their inheritance. Vibhavasu cursed Supratika to become an elephant and was cursed in turn to become a tortoise. Mountain-sized, they still fight in a sacred lake. Kashyapa blesses his son for the coming battle with the devas. Garuda seizes the elephant in one claw and the tortoise in the other and lands on a vast rohina tree, whose hundred-yojana branch breaks beneath him.
सौतिरुवाच
तस्य कण्ठमनुप्राप्तो ब्राह्मणः सह भार्यया ।
दहन्दीप्त इवाङ्गारस्तमुवाचान्तरिक्षगः
tasya kaṇṭhamanuprāpto brāhmaṇaḥ saha bhāryayā |
dahandīpta ivāṅgārastamuvācāntarikṣagaḥ
द्विजोत्तम विनिर्गच्छ तूर्णमास्यादपावृतात् ।
न हि मे ब्राह्मणो वध्यः पापेष्वपि रतः सदा
dvijottama vinirgaccha tūrṇamāsyādapāvṛtāt |
na hi me brāhmaṇo vadhyaḥ pāpeṣvapi rataḥ sadā
ब्रुवाणमेवं गरुडं ब्राह्मणः प्रत्यभाषत ।
निषादी मम भार्येयं निर्गच्छतु मया सह
bruvāṇamevaṃ garuḍaṃ brāhmaṇaḥ pratyabhāṣata |
niṣādī mama bhāryeyaṃ nirgacchatu mayā saha
गरुड उवाच
एतामपि निषादीं त्वं परिगृह्याशु निष्पत ।
तूर्णं संभावयात्मानमजीर्णं मम तेजसा
etāmapi niṣādīṃ tvaṃ parigṛhyāśu niṣpata |
tūrṇaṃ saṃbhāvayātmānamajīrṇaṃ mama tejasā
सौतिरुवाच
ततः स विप्रो निष्क्रान्तो निषादीसहितस्तदा ।
वर्धयित्वा च गरुडमिष्टं देशं जगाम ह
tataḥ sa vipro niṣkrānto niṣādīsahitastadā |
vardhayitvā ca garuḍamiṣṭaṃ deśaṃ jagāma ha
सहभार्ये विनिष्क्रान्ते तस्मिन्विप्रे स पक्षिराट् ।
वितत्य पक्षावाकाशमुत्पपात मनोजवः
sahabhārye viniṣkrānte tasminvipre sa pakṣirāṭ |
vitatya pakṣāvākāśamutpapāta manojavaḥ
ततोऽपश्यत्स्वपितरं पृष्टश्चाख्यातवान्पितुः ।
यथान्यायममेयात्मा तं चोवाच महानृषिः
tato'paśyatsvapitaraṃ pṛṣṭaścākhyātavānpituḥ |
yathānyāyamameyātmā taṃ covāca mahānṛṣiḥ
कश्यप उवाच
कच्चिद्वः कुशलं नित्यं भोजने बहुलं सुत ।
कच्चिच्च मानुषे लोके तवान्नं विद्यते बहु ॥
क्व गन्तास्यतिवेगेन मम त्वं वक्तुमर्हसि
kaccidvaḥ kuśalaṃ nityaṃ bhojane bahulaṃ suta |
kaccicca mānuṣe loke tavānnaṃ vidyate bahu ||
kva gantāsyativegena mama tvaṃ vaktumarhasi
गरुड उवाच
माता मे कुशला शश्वत्तथा भ्राता तथा ह्यहम् ।
न हि मे कुशलं तात भोजने बहुले सदा
mātā me kuśalā śaśvattathā bhrātā tathā hyaham |
na hi me kuśalaṃ tāta bhojane bahule sadā
अहं हि सर्पैः प्रहितः सोममाहर्तुमुत्तमम् ।
महातुर्दास्यविमोक्षार्थमाहरिष्ये तमद्य वै
ahaṃ hi sarpaiḥ prahitaḥ somamāhartumuttamam |
mahāturdāsyavimokṣārthamāhariṣye tamadya vai
मात्रा चात्र समादिष्टो निषादान्भक्षयेति ह ।
न च मे तृप्तिरभवद्भक्षयित्वा सहस्रशः
mātrā cātra samādiṣṭo niṣādānbhakṣayeti ha |
na ca me tṛptirabhavadbhakṣayitvā sahasraśaḥ
तस्माद्भक्ष्यं त्वमपरं भगवन्प्रदिशस्व मे ।
यद्भुक्त्वाऽमृतमाहर्तुं समर्तः स्यामहं प्रभो
tasmādbhakṣyaṃ tvamaparaṃ bhagavanpradiśasva me |
yadbhuktvā'mṛtamāhartuṃ samartaḥ syāmahaṃ prabho
क्षुत्पिपासाविघातार्थं भक्ष्यमाख्यातु मे भवान् ।
(कश्यप उवाच)
इदं सरो महापुण्यं देवलोकेऽपि विश्रुतम्
kṣutpipāsāvighātārthaṃ bhakṣyamākhyātu me bhavān |
(kaśyapa uvāca)
idaṃ saro mahāpuṇyaṃ devaloke'pi viśrutam
यत्र कूर्माग्रजं हस्ती सदा कर्षत्यवाङ्मुखः ।
तयोर्जन्मान्तरे वैरं संप्रवक्ष्याम्यसोषतः
yatra kūrmāgrajaṃ hastī sadā karṣatyavāṅmukhaḥ |
tayorjanmāntare vairaṃ saṃpravakṣyāmyasoṣataḥ
तन्मे तत्त्वं निबोधस्य यत्प्रमाणौ च तावुभौ ।
शृणु त्वं वत्स भद्रं ते कथां वैराग्यवर्धिनीम्
tanme tattvaṃ nibodhasya yatpramāṇau ca tāvubhau |
śṛṇu tvaṃ vatsa bhadraṃ te kathāṃ vairāgyavardhinīm
पित्रोरर्थविभागे वै समुत्पन्नां पुराण्डज ।
आसीद्विभावसुर्नाम महर्षिः कोपनो भृशम्
pitrorarthavibhāge vai samutpannāṃ purāṇḍaja |
āsīdvibhāvasurnāma maharṣiḥ kopano bhṛśam
भ्राता तस्यानुजश्चासीत्सुप्रतीको महातपाः ।
स नेच्छति धनं भ्रात्रा सहैकस्थं महामुनिः
bhrātā tasyānujaścāsītsupratīko mahātapāḥ |
sa necchati dhanaṃ bhrātrā sahaikasthaṃ mahāmuniḥ
विभागं कीर्तयत्येव सुप्रतीको हि नित्यशः ।
अथाब्रवीच्च तं भ्राता सुप्रतीकं विभावसुः
vibhāgaṃ kīrtayatyeva supratīko hi nityaśaḥ |
athābravīcca taṃ bhrātā supratīkaṃ vibhāvasuḥ
विभागे बहवो दोषा भविष्यन्ति महातपः ।
विभागं बहवो मोहात्कर्तुमिच्छन्ति नित्यशः ।
ततो विभक्तास्त्वन्योन्यं नाद्रियन्तेऽर्थमोहिताः
vibhāge bahavo doṣā bhaviṣyanti mahātapaḥ |
vibhāgaṃ bahavo mohātkartumicchanti nityaśaḥ |
tato vibhaktāstvanyonyaṃ nādriyante'rthamohitāḥ
ततः स्वार्थपरान्मूढान्पृथग्भूतान्स्वकैर्धनैः ।
विदित्वा भेदयन्त्येतानमित्रा मित्ररूपिणः
tataḥ svārthaparānmūḍhānpṛthagbhūtānsvakairdhanaiḥ |
viditvā bhedayantyetānamitrā mitrarūpiṇaḥ
विदित्वा चापरे भिन्नानन्तरेषु पतन्त्यथ ।
भिन्नानामतुलो नाशः क्षिप्रमेव प्रवर्तते
viditvā cāpare bhinnānantareṣu patantyatha |
bhinnānāmatulo nāśaḥ kṣiprameva pravartate
तस्माद्विभागं भ्रातॄणां न प्रशंसन्ति साधवः ।
एवमुक्तः सुप्रतीको भागं कीर्तयतेऽनिशम्
tasmādvibhāgaṃ bhrātṝṇāṃ na praśaṃsanti sādhavaḥ |
evamuktaḥ supratīko bhāgaṃ kīrtayate'niśam
एवं निर्बध्यमानस्तु शशापैनं विभावसुः ।
गुरुशास्त्रेऽनिबद्धानामन्योन्येनाभिशङ्किनाम्
evaṃ nirbadhyamānastu śaśāpainaṃ vibhāvasuḥ |
guruśāstre'nibaddhānāmanyonyenābhiśaṅkinām
नियन्तु न हि शक्यस्त्वं भेदतो धनमिच्छसि ।
यस्मात्तस्मात्सुप्रतीक हस्तित्वं समवाप्स्यसि
niyantu na hi śakyastvaṃ bhedato dhanamicchasi |
yasmāttasmātsupratīka hastitvaṃ samavāpsyasi
कश्यप उवाच
शप्तस्त्वेवं सुप्रतीको विभावसुमथाब्रवीत् ।
त्वमप्यन्तर्जलचरः कच्छपः संभविष्यसि
śaptastvevaṃ supratīko vibhāvasumathābravīt |
tvamapyantarjalacaraḥ kacchapaḥ saṃbhaviṣyasi
एवमन्योन्यशापात्तौ सुप्रतीकविभावसू ।
गजकच्छपतां प्राप्तावर्थार्थं मूढचेतसौ
evamanyonyaśāpāttau supratīkavibhāvasū |
gajakacchapatāṃ prāptāvarthārthaṃ mūḍhacetasau
रोषदोषानुषङ्गेण तिर्यग्योनिगतावपि ।
परस्परद्वेषरतौ प्रमाणबलदर्पितौ
roṣadoṣānuṣaṅgeṇa tiryagyonigatāvapi |
parasparadveṣaratau pramāṇabaladarpitau
सरस्यस्मिन्महाकायौ पूर्ववैरानुसारिणौ ।
तयोरन्यतरः श्रीमान्समुपैति महागजः
sarasyasminmahākāyau pūrvavairānusāriṇau |
tayoranyataraḥ śrīmānsamupaiti mahāgajaḥ
यस्य बृंहितशब्देन कूर्मोऽप्यन्तर्जलेशयः ।
उत्थितोऽसौ महाकायः कृत्स्नं विक्षोभयन्सरः
yasya bṛṃhitaśabdena kūrmo'pyantarjaleśayaḥ |
utthito'sau mahākāyaḥ kṛtsnaṃ vikṣobhayansaraḥ
तं दृष्ट्वाऽऽवेष्टितकरः पतत्येष गजो जलम् ।
दन्तहस्ताग्रलाङ्गूलपादवेगेन वीर्यवान्
taṃ dṛṣṭvā''veṣṭitakaraḥ patatyeṣa gajo jalam |
dantahastāgralāṅgūlapādavegena vīryavān
विक्षोभयंस्ततो नागः सरो बहुझषाकुलम् ।
कूर्मोऽप्यभ्युद्यतशिरा युद्धायाभ्येति वीर्यवान्
vikṣobhayaṃstato nāgaḥ saro bahujhaṣākulam |
kūrmo'pyabhyudyataśirā yuddhāyābhyeti vīryavān
षडुच्छ्रितो योजनानि गजस्तद्द्विगुणायतः ।
कूर्मस्त्रियोजनोत्सेधो दशयोजनमण्डलः
ṣaḍucchrito yojanāni gajastaddviguṇāyataḥ |
kūrmastriyojanotsedho daśayojanamaṇḍalaḥ
तावुभौ युद्धसंमत्तौ परस्परवधैषिणौ ।
उपयुज्याशु कर्मेदं साधये हितमात्मनः
tāvubhau yuddhasaṃmattau parasparavadhaiṣiṇau |
upayujyāśu karmedaṃ sādhaye hitamātmanaḥ
महाभ्रघनसंकाशं तं भुक्त्वामृतमानय ।
महागिरिसमप्रख्यं घोररूपं च हस्तिनम्
mahābhraghanasaṃkāśaṃ taṃ bhuktvāmṛtamānaya |
mahāgirisamaprakhyaṃ ghorarūpaṃ ca hastinam
सौतिरुवाच
इत्युक्त्वा गरुडं सोऽथ माङ्गल्यमकरोत्तदा ।
युध्यतः सह देवैस्ते युद्धे भवतु मङ्गलम्
ityuktvā garuḍaṃ so'tha māṅgalyamakarottadā |
yudhyataḥ saha devaiste yuddhe bhavatu maṅgalam
पूर्णकुम्भो द्विजा गावो यच्चान्यत्किंचिदुत्तमम् ।
शुभं स्वस्त्ययनं चापि भविष्यति तवाण्डजा
pūrṇakumbho dvijā gāvo yaccānyatkiṃciduttamam |
śubhaṃ svastyayanaṃ cāpi bhaviṣyati tavāṇḍajā
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे देवैः सार्धं महाबल ।
ऋचो यजूंषि सामानि पवित्राणि हवींषि च
yudhyamānasya saṅgrāme devaiḥ sārdhaṃ mahābala |
ṛco yajūṃṣi sāmāni pavitrāṇi havīṃṣi ca
रहस्यानि च सर्वाणि सर्वे वेदाश्च ते बलम् ।
वर्धयिष्यन्ति समरे भविष्यति खगोत्तम ।
इत्युक्तो गरुडः पित्रा गतस्तं ह्वदमन्तिकात्
rahasyāni ca sarvāṇi sarve vedāśca te balam |
vardhayiṣyanti samare bhaviṣyati khagottama |
ityukto garuḍaḥ pitrā gatastaṃ hvadamantikāt
अपश्यन्निर्मलजलं नानापक्षिसमाकुलम् ।
स तत्स्मृत्वा पितुर्वाक्यं भीमवेगोऽन्तरिक्षगः
apaśyannirmalajalaṃ nānāpakṣisamākulam |
sa tatsmṛtvā piturvākyaṃ bhīmavego'ntarikṣagaḥ
नखेन गजमेकेन कूर्ममेकेन चाक्षिपत् ।
सधुत्पपात चाकाशं तत उच्चैर्विहङ्गमः
nakhena gajamekena kūrmamekena cākṣipat |
sadhutpapāta cākāśaṃ tata uccairvihaṅgamaḥ
सोऽलम्बं तीर्थणासाद्य देववृक्षानुपागमत् ।
ते भीताः समकम्पन्त तस्य पक्षानिलाहताः
so'lambaṃ tīrthaṇāsādya devavṛkṣānupāgamat |
te bhītāḥ samakampanta tasya pakṣānilāhatāḥ
न नो भञ्ज्यादिति तदा दिव्याः कनकशाखिनः ।
प्रचलाङ्गान्स तान्दृष्ट्वा मनोरथफलद्रुमान्
na no bhañjyāditi tadā divyāḥ kanakaśākhinaḥ |
pracalāṅgānsa tāndṛṣṭvā manorathaphaladrumān
अन्यानतुलरूपाङ्गानुपचक्राम खेचरः ।
काञ्चनै राजतैश्चैव फलैर्वैदूर्यशाखिनः ।
सागराम्बुपरिक्षिप्तान्भ्राजमानान्महाद्रुमान्
anyānatularūpāṅgānupacakrāma khecaraḥ |
kāñcanai rājataiścaiva phalairvaidūryaśākhinaḥ |
sāgarāmbuparikṣiptānbhrājamānānmahādrumān
तेषां मध्ये महानासीत्पादपः सुमनोहरः ।
सहस्रयोजनोत्सेधो बहुशाखासमन्वितः
teṣāṃ madhye mahānāsītpādapaḥ sumanoharaḥ |
sahasrayojanotsedho bahuśākhāsamanvitaḥ
खगानामालयो दिव्यो नाम्ना रौहिणपादपः ।
यस्य छायां समाश्रित्य सद्यो भवति निर्वृतः;
khagānāmālayo divyo nāmnā rauhiṇapādapaḥ |
yasya chāyāṃ samāśritya sadyo bhavati nirvṛtaḥ;
तमुवाच खगश्रेष्ठं तत्र रौहिणपादपः ।
अतिप्रवृद्धः समुहानापतन्तं मनोजवम्
tamuvāca khagaśreṣṭhaṃ tatra rauhiṇapādapaḥ |
atipravṛddhaḥ samuhānāpatantaṃ manojavam
रौहिण उवाच
यैषा मम महाशाखा शतयोजनमायता ।
एतामास्थाय शाखां त्वं खादेमौ गजकच्छपौ
yaiṣā mama mahāśākhā śatayojanamāyatā |
etāmāsthāya śākhāṃ tvaṃ khādemau gajakacchapau
सौतिरुवाच
ततो द्रुमं पतगसहस्रसेवितं
महीधरप्रतिमवपुः प्रकम्पयन् ।
खगोत्तमो द्रुतमभिपत्य वेगवा-
न्बभञ्ज तामविरलपत्रसंचयाम्
tato drumaṃ patagasahasrasevitaṃ
mahīdharapratimavapuḥ prakampayan |
khagottamo drutamabhipatya vegavā-
nbabhañja tāmaviralapatrasaṃcayām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)