कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः
kathayitvā ca tatsarvaṃ brāhmaṇebhyaḥ sa bhārata |
prayayau himavatpārśvaṃ tato vajradharātmajaḥ
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि अर्जुनवनवासपर्वणि पञ्चत्रिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
28 verses · 235 of 261
Arjuna moves along the Himalaya, to Agastya's banyan, Vasishtha's hill and Bhrigutunga, giving cows to brahmanas. Then he turns east: Naimisha, the Kaushiki, Gaya, the Ganga, and the tirthas of Anga, Vanga and Kalinga, where his brahmana companions take leave. He passes Mount Mahendra, bathes in the Godavari and where the Kaveri meets the sea, and follows the shore to Manalura. There he sees Chitrangada, daughter of King Chitravahana, and asks for her. The king explains that Mahadev granted his line one child in each generation; she is his putrika, and her son must stay to carry the line on. Arjuna agrees, marries her and stays three months.
वैशंपायन उवाच
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः
kathayitvā ca tatsarvaṃ brāhmaṇebhyaḥ sa bhārata |
prayayau himavatpārśvaṃ tato vajradharātmajaḥ
अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम् ।
भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः
agastyavaṭamāsādya vasiṣṭhasya ca parvatam |
bhṛgutuṅge ca kaunteyaḥ kṛtavāñśaucamātmanaḥ
प्रददौ गोसहस्राणि सुबहूनि च भारत ।
निवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः
pradadau gosahasrāṇi subahūni ca bhārata |
niveśāṃśca dvijātibhyaḥ so'dadatkurusattamaḥ
हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमः ।
दृष्टवान्पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यान्यायतनानि च
hiraṇyabindostīrthe ca snātvā puruṣasattamaḥ |
dṛṣṭavānpāṇḍavaśreṣṭhaḥ puṇyānyāyatanāni ca
अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत ।
प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः
avatīrya naraśreṣṭho brāhmaṇaiḥ saha bhārata |
prācīṃ diśamabhiprepsurjagāma bharatarṣabhaḥ
आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमः ।
नदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति
ānupūrvyeṇa tīrthāni dṛṣṭavānkurusattamaḥ |
nadīṃ cotpalinīṃ ramyāmaraṇyaṃ naimiṣaṃ prati
नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम् ।
महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत
nandāmaparanandāṃ ca kauśikīṃ ca yaśasvinīm |
mahānadīṃ gayāṃ caiva gaṅgāmapi ca bhārata
एवं तीर्थानि सर्वाणि पश्यमानस्तथाश्रमान् ।
आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ च गाः
evaṃ tīrthāni sarvāṇi paśyamānastathāśramān |
ātmanaḥ pāvanaṃ kurvanbrāhmaṇebhyo dadau ca gāḥ
अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि तीर्थानि कानिचित् ।
जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च
aṅgavaṅgakaliṅgeṣu yāni tīrthāni kānicit |
jagāma tāni sarvāṇi puṇyānyāyatanāni ca
दृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः ।
कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाः ।
अभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत
dṛṣṭvā ca vidhivattāni dhanaṃ cāpi dadau tataḥ |
kaliṅgarāṣṭradvāreṣu brāhmaṇāḥ pāṇḍavānugāḥ |
abhyanujñāya kaunteyamupāvartanta bhārata
स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
सहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ यत्र सागरः
sa tu tairabhyanujñātaḥ kuntīputro dhanañjayaḥ |
sahāyairalpakaiḥ śūraḥ prayayau yatra sāgaraḥ
स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि च ।
हर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षणाणो ययौ प्रभुः
sa kaliṅgānatikramya deśānāyatanāni ca |
harmyāṇi ramaṇīyāni prekṣaṇāṇo yayau prabhuḥ
महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम् ।
गोदावर्यां ततः स्नात्वा तामतीत्य महाबलः
mahendraparvataṃ dṛṣṭvā tāpasairupaśobhitam |
godāvaryāṃ tataḥ snātvā tāmatītya mahābalaḥ
कावेरीं तां समासाद्य सङ्गमे सागरस्य च ।
स्नात्वा संपूज्य देवांश्च पितॄंश्च मुनिभिः सह
kāverīṃ tāṃ samāsādya saṅgame sāgarasya ca |
snātvā saṃpūjya devāṃśca pitṝṃśca munibhiḥ saha
समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह
samudratīreṇa śanairmaṇalūraṃ jagāma ha
तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
अभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम्
tatra sarvāṇi tīrthāni puṇyānyāyatanāni ca |
abhigamya mahābāhurabhyagacchanmahīpatim
मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम् ।
तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शना
maṇalūreśvaraṃ rājandharmajñaṃ citravāhanam |
tasya citrāṅgadā nāma duhitā cārudarśanā
तां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया ।
दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहनीम्
tāṃ dadarśa pure tasminvicarantīṃ yadṛcchayā |
dṛṣṭvā ca tāṃ varārohāṃ cakame caitravāhanīm
अभिगम्य च राजानमवदत्स्वं प्रयोजनम् ।
देहि मे खल्विमां राजन्क्षत्रियाय महात्मने
abhigamya ca rājānamavadatsvaṃ prayojanam |
dehi me khalvimāṃ rājankṣatriyāya mahātmane
तच्छ्रुत्वा त्वब्रवीद्राजा कस्य पुत्रोऽसि नाम किम् ।
उवाच तं पाण्डवोऽहं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः
tacchrutvā tvabravīdrājā kasya putro'si nāma kim |
uvāca taṃ pāṇḍavo'haṃ kuntīputro dhanañjayaḥ
तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
राजा प्रभञ्जनो नाम कुलेऽस्मिन्संबभूव ह
tamuvācātha rājā sa sāntvapūrvamidaṃ vacaḥ |
rājā prabhañjano nāma kule'sminsaṃbabhūva ha
अपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम् ।
उग्रेण तपसा तेन देवदेवः पिनाकधृक्
aputraḥ prasavenārthī tapastepe sa uttamam |
ugreṇa tapasā tena devadevaḥ pinākadhṛk
ईश्वरस्तोषितः पार्थ देवदेवः उमापतिः ।
स तस्मै भघवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुले
īśvarastoṣitaḥ pārtha devadevaḥ umāpatiḥ |
sa tasmai bhaghavānprādādekaikaṃ prasavaṃ kule
एकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा ।
तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरे
ekaikaḥ prasavastasmādbhavatyasminkule sadā |
teṣāṃ kumārāḥ sarveṣāṃ pūrveṣāṃ mama jajñire
एका च मम कन्येयं कुलस्योत्पादनी भृशम् ।
पुत्रो ममायमिति मे भावना पुरुषर्षभ
ekā ca mama kanyeyaṃ kulasyotpādanī bhṛśam |
putro mamāyamiti me bhāvanā puruṣarṣabha
पुत्रिकाहेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ ।
तस्मादेकः सुतो योऽस्यां जायते भारत त्वया
putrikāhetuvidhinā saṃjñitā bharatarṣabha |
tasmādekaḥ suto yo'syāṃ jāyate bhārata tvayā
एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिह ।
एतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव
etacchulkaṃ bhavatvasyāḥ kulakṛjjāyatāmiha |
etena samayenemāṃ pratigṛhṇīṣva pāṇḍava
स तथेति प्रतिज्ञाय तां कन्यां प्रतिगृह्य च ।
मासे त्रयोदशे पार्थः कृत्वा वैवाहिकीं क्रियाम् ।
उवास नगरे तस्मिन्मासांस्त्रीन्स तया सह
sa tatheti pratijñāya tāṃ kanyāṃ pratigṛhya ca |
māse trayodaśe pārthaḥ kṛtvā vaivāhikīṃ kriyām |
uvāsa nagare tasminmāsāṃstrīnsa tayā saha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)