सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम्
saumadattervacaḥ śrutvā karṇo vaikartano vṛṣā |
uvāca vacanaṃ kāle kālajñaḥ sarvakarmaṇām
75 verses · 218 of 261
Karna rejects half-measures: strike now, before the Vrishnis come. Breach the walls and proclaim rewards for every enemy slain. The kings march on the city. Drupada rides out with his sons Dhrishtadyumna, Shikhandi, Chitraketu and others, and the Pandavas join him. Arjuna slays Jayadratha's son before his father's eyes, and Sudaman, younger brother of Vrishasena. Karna, struck by Arjuna's arrows, leans on his flagstaff and is carried off by his charioteer. Bhima uproots a great tree and scatters the host like wind driving clouds. The Kauravas return to Hastinapura. Horsemen sent earlier tell Shri Krishna the Pandavas are safe and wed. He replies that he has known since Hidimba's death, comes with Balarama and the Yadavas, honours Kunti and adorns Draupadi.
वैशंपायन उवाच
सौमदत्तेर्वचः श्रुत्वा कर्णो वैकर्तनो वृषा ।
उवाच वचनं काले कालज्ञः सर्वकर्मणाम्
saumadattervacaḥ śrutvā karṇo vaikartano vṛṣā |
uvāca vacanaṃ kāle kālajñaḥ sarvakarmaṇām
नीतिपूर्वमिदं सर्वमुक्तं वचनमर्थवत् ।
वचनं नाभ्यसूयामि श्रूयतां यद्वचस्त्विति
nītipūrvamidaṃ sarvamuktaṃ vacanamarthavat |
vacanaṃ nābhyasūyāmi śrūyatāṃ yadvacastviti
द्वैधीभावो न गन्तव्यः सर्वकर्मसु मानवैः ।
द्विधाभूतेन मनसा अन्यत्कर्म न सिध्यति
dvaidhībhāvo na gantavyaḥ sarvakarmasu mānavaiḥ |
dvidhābhūtena manasā anyatkarma na sidhyati
संप्रयाणासनाभ्यां तु कर्शनेन तथैव च ।
नैतच्छक्यं पुरं हर्तुमाक्रन्दश्चाप्यशोभनः
saṃprayāṇāsanābhyāṃ tu karśanena tathaiva ca |
naitacchakyaṃ puraṃ hartumākrandaścāpyaśobhanaḥ
अवमर्दनकालोऽत्र मतश्चिन्तयतो मम ।
यावन्नो वृष्णयः पार्ष्णिं न गृह्णन्तिरणप्रियाः
avamardanakālo'tra mataścintayato mama |
yāvanno vṛṣṇayaḥ pārṣṇiṃ na gṛhṇantiraṇapriyāḥ
भवन्तश्च तथा हृष्टाः स्वबाहुबलशालिनः ।
प्राकारमवमृद्रन्तु परिघाः पूरयन्त्वपि
bhavantaśca tathā hṛṣṭāḥ svabāhubalaśālinaḥ |
prākāramavamṛdrantu parighāḥ pūrayantvapi
प्रस्रावयन्तु सलिलं क्रियतां विषमं समम् ।
तृणकाष्ठेन महता खातमस्य प्रपूर्यताम्
prasrāvayantu salilaṃ kriyatāṃ viṣamaṃ samam |
tṛṇakāṣṭhena mahatā khātamasya prapūryatām
घुष्यतां राजमार्गेषु परेषां यो हनिष्यति ।
नागमश्वं पदातिं वा दानमानं स लप्स्यति
ghuṣyatāṃ rājamārgeṣu pareṣāṃ yo haniṣyati |
nāgamaśvaṃ padātiṃ vā dānamānaṃ sa lapsyati
नागे दशसहस्राणि पञ्च चाश्वपदातिषु ।
रथे वै द्विगुणं नागाद्वसु दास्यन्ति पार्थिवाः
nāge daśasahasrāṇi pañca cāśvapadātiṣu |
rathe vai dviguṇaṃ nāgādvasu dāsyanti pārthivāḥ
यश्च कामसुखे सक्तो बालश्च स्थविरश्च यः ।
अयुद्धमनसो ये च ते तु तिष्ठन्तु भीरवः
yaśca kāmasukhe sakto bālaśca sthaviraśca yaḥ |
ayuddhamanaso ye ca te tu tiṣṭhantu bhīravaḥ
प्रदरश्च न दातव्यो न गन्तव्यमचोदितैः ।
यशो रक्षत भद्रं वो जेष्यामो वै रिपून्वयम्
pradaraśca na dātavyo na gantavyamacoditaiḥ |
yaśo rakṣata bhadraṃ vo jeṣyāmo vai ripūnvayam
अनुलोमाश्च नो वाताः सततं मृगपक्षिणः ।
अग्नयश्च विराजन्ते शस्त्राणि कवचानि च
anulomāśca no vātāḥ satataṃ mṛgapakṣiṇaḥ |
agnayaśca virājante śastrāṇi kavacāni ca
ततः कर्णवचः श्रुत्वा धार्तराष्ट्रप्रियैषिणः ।
निर्ययुः पृथिवीपालाश्चालयन्तः परान्रणे
tataḥ karṇavacaḥ śrutvā dhārtarāṣṭrapriyaiṣiṇaḥ |
niryayuḥ pṛthivīpālāścālayantaḥ parānraṇe
न हि तेषां मनःसक्तिरिन्द्रियार्थेषु सर्वशः ।
यथा परिरपुघ्नानां प्रसभं युद्ध एव च
na hi teṣāṃ manaḥsaktirindriyārtheṣu sarvaśaḥ |
yathā parirapughnānāṃ prasabhaṃ yuddha eva ca
वैकर्तनपुरोव्रातः सैन्धवोर्मिमहास्वनः ।
दुःशासनमहामत्स्यो दुर्योधनमहाग्रहः
vaikartanapurovrātaḥ saindhavormimahāsvanaḥ |
duḥśāsanamahāmatsyo duryodhanamahāgrahaḥ
स राजसागरो भीमो भीमघोषप्रदर्शनः ।
अभिदुद्राव वेगेन पुरं तदपसव्यतः
sa rājasāgaro bhīmo bhīmaghoṣapradarśanaḥ |
abhidudrāva vegena puraṃ tadapasavyataḥ
तदनीकमनाधृष्यं शस्त्राग्निव्यालदीपितम् ।
समुत्कम्पितमाज्ञाय चुक्रुशुर्द्रुपदात्मजाः
tadanīkamanādhṛṣyaṃ śastrāgnivyāladīpitam |
samutkampitamājñāya cukruśurdrupadātmajāḥ
ते मेघसमनिर्घोषैर्बलिनः स्यन्दनोत्तमैः ।
निर्ययुर्नगरद्वारात्त्रासयन्तः परान्र
te meghasamanirghoṣairbalinaḥ syandanottamaiḥ |
niryayurnagaradvārāttrāsayantaḥ parānra
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सुमित्रः प्रियदर्शनः ।
चित्रकेतुः सुकेतुश्च ध्वजकेतुश्च वीर्यवान्
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca sumitraḥ priyadarśanaḥ |
citraketuḥ suketuśca dhvajaketuśca vīryavān
पुत्रा द्रुपदराजस्य बलवन्तो जयैषिणः ।
द्रुपदस्य महावीर्यः पाण्डरोष्णीषकेतनः
putrā drupadarājasya balavanto jayaiṣiṇaḥ |
drupadasya mahāvīryaḥ pāṇḍaroṣṇīṣaketanaḥ
पाण्डरव्यजनच्छत्रः पाण्डरध्वजवाहनः ।
स पुत्रगणमध्यस्थः शुशुभे राजसत्तमः
pāṇḍaravyajanacchatraḥ pāṇḍaradhvajavāhanaḥ |
sa putragaṇamadhyasthaḥ śuśubhe rājasattamaḥ
चन्द्रमा ज्योतिषां मध्ये पौर्णमास्यामिवोदितः ।
अथोद्धूतपताकाग्रमजिह्मगतिमव्ययम्
candramā jyotiṣāṃ madhye paurṇamāsyāmivoditaḥ |
athoddhūtapatākāgramajihmagatimavyayam
द्रुपदानीकमायान्तं कुरुसैन्यमभिद्रवत् ।
तयोरुभयतो जज्ञे तेषां तु तुमुलः स्वनः
drupadānīkamāyāntaṃ kurusainyamabhidravat |
tayorubhayato jajñe teṣāṃ tu tumulaḥ svanaḥ
बलयोः संप्रसरतोः सरितां स्रोतसोरिव ।
प्रकीर्णरथनागाश्वैस्तान्यनीकानि सर्वशः
balayoḥ saṃprasaratoḥ saritāṃ srotasoriva |
prakīrṇarathanāgāśvaistānyanīkāni sarvaśaḥ
ज्योतींषईव प्रकीर्णानि सर्वतः प्रचकाशिरे ।
उत्कृष्टभेरीनिनदे संप्रवृत्ते महारवे
jyotīṃṣaīva prakīrṇāni sarvataḥ pracakāśire |
utkṛṣṭabherīninade saṃpravṛtte mahārave
अमर्षिता महात्मानः पाण्डवा निर्ययुस्ततः ।
रथांश्च मेघनिर्घोषान्युक्तान्परमवाजिभिः
amarṣitā mahātmānaḥ pāṇḍavā niryayustataḥ |
rathāṃśca meghanirghoṣānyuktānparamavājibhiḥ
धून्वन्तो ध्वजिनः शुभ्रानास्थाय भरतर्षभाः ।
ततः पाण्डुसुतान्दृष्ट्वा रथस्थानात्तकार्मुकान्
dhūnvanto dhvajinaḥ śubhrānāsthāya bharatarṣabhāḥ |
tataḥ pāṇḍusutāndṛṣṭvā rathasthānāttakārmukān
नृपाणामभवत्कम्पो वेपथुर्हृदयेषु च ।
निर्यातेष्वथ पार्थेषु द्रोपदं तद्बलं रणे
nṛpāṇāmabhavatkampo vepathurhṛdayeṣu ca |
niryāteṣvatha pārtheṣu dropadaṃ tadbalaṃ raṇe
आविशत्परमो हर्षः प्रमोदश्च जयं प्रति ।
सुमुहूर्तं व्यतिकरः सैन्यानामभवद्भृशम्
āviśatparamo harṣaḥ pramodaśca jayaṃ prati |
sumuhūrtaṃ vyatikaraḥ sainyānāmabhavadbhṛśam
ततो द्वन्द्वमयुध्यन्त मृत्युं कृत्वा पुरस्कृतम् ।
जघ्नतुः समरे तस्मिन्सुमित्रप्रियदर्शनौ
tato dvandvamayudhyanta mṛtyuṃ kṛtvā puraskṛtam |
jaghnatuḥ samare tasminsumitrapriyadarśanau
जयद्रथश्च कर्णश्च पश्यतः सव्यसाचिनः ।
अर्जुनः प्रेक्ष्य निहतौ सौमित्रप्रियदर्शनौ
jayadrathaśca karṇaśca paśyataḥ savyasācinaḥ |
arjunaḥ prekṣya nihatau saumitrapriyadarśanau
जयद्रथसुतं तत्र जघान पितुरन्तिके ।
वृषसेनादवरजं सुदामानं धनंजयः
jayadrathasutaṃ tatra jaghāna piturantike |
vṛṣasenādavarajaṃ sudāmānaṃ dhanaṃjayaḥ
कर्णपुत्रं महेष्वासं रथनीडादपातयत् ।
तौ सुतौ निहतौ दृष्ट्वा राजसिंहौ तरस्विनौ
karṇaputraṃ maheṣvāsaṃ rathanīḍādapātayat |
tau sutau nihatau dṛṣṭvā rājasiṃhau tarasvinau
नामृष्येतां महाबाहू प्रहारमिव सद्गजौ ।
तौ जग्मतुरसंभ्रान्तौ फल्गुनस्य रथंप्रति
nāmṛṣyetāṃ mahābāhū prahāramiva sadgajau |
tau jagmaturasaṃbhrāntau phalgunasya rathaṃprati
प्रतिमुक्ततलत्राणौ शपमानौ परस्परम् ।
सन्निपातस्तयोरासीदतिघोरो महामृधे
pratimuktatalatrāṇau śapamānau parasparam |
sannipātastayorāsīdatighoro mahāmṛdhe
वृत्रशम्बरयोः सङ्क्ये वज्रिणेव महारणे ।
त्रीनश्वाञ्जघ्नतुस्तस्य फल्गुनस्य नर्षभौ
vṛtraśambarayoḥ saṅkye vajriṇeva mahāraṇe |
trīnaśvāñjaghnatustasya phalgunasya narṣabhau
ततः किलिकिलाशब्दः कुरूणामभवत्तदा ।
तान्हयान्निहतान्दृष्ट्वा भीमसेनः प्रतापवान्
tataḥ kilikilāśabdaḥ kurūṇāmabhavattadā |
tānhayānnihatāndṛṣṭvā bhīmasenaḥ pratāpavān
निमेषान्तरमात्रेण रथमश्वैरयोजयत् ।
उपयातं रथं दृष्ट्वा दुर्योधनपुरःसरौ
nimeṣāntaramātreṇa rathamaśvairayojayat |
upayātaṃ rathaṃ dṛṣṭvā duryodhanapuraḥsarau
सौबलः सौमदत्तिश्च समेयातां परन्तपौ ।
तैः पञ्चभिरदीनात्मा भीमसेनो महाबलः
saubalaḥ saumadattiśca sameyātāṃ parantapau |
taiḥ pañcabhiradīnātmā bhīmaseno mahābalaḥ
अयुध्यत तदा वीरैरिन्द्रियार्थैरिवेश्वरः ।
तैर्निरुद्धो न संत्रासं जगाम समितिंजयः
ayudhyata tadā vīrairindriyārthairiveśvaraḥ |
tairniruddho na saṃtrāsaṃ jagāma samitiṃjayaḥ
पञ्चभिर्द्विरदैर्मत्तैर्निरुद्ध इव केसरी ।
तस्यैते युगपत्पञ्च पञ्चभिर्निशितैः शरैः
pañcabhirdviradairmattairniruddha iva kesarī |
tasyaite yugapatpañca pañcabhirniśitaiḥ śaraiḥ
सारथिं वाजिनश्चैव निन्युर्वैवस्वतक्षयम् ।
हताश्वात्स्यन्दनश्रेष्ठादवरुह्य महारथः
sārathiṃ vājinaścaiva ninyurvaivasvatakṣayam |
hatāśvātsyandanaśreṣṭhādavaruhya mahārathaḥ
चचार विविधान्मार्गानसिमुद्यम्य पाण्डवः ।
अश्वस्कन्धेषु चक्रेषु युगेष्वीषासु चैव हि
cacāra vividhānmārgānasimudyamya pāṇḍavaḥ |
aśvaskandheṣu cakreṣu yugeṣvīṣāsu caiva hi
व्यचरत्पातयञ्शत्रून्सुपर्ण इव भोगिनः ।
विधनुष्कं विकवचं विरथं च समीक्ष्य तम्
vyacaratpātayañśatrūnsuparṇa iva bhoginaḥ |
vidhanuṣkaṃ vikavacaṃ virathaṃ ca samīkṣya tam
अभिपेतुर्नव्याघ्रा अर्जुनप्रमुखा रथाः ।
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च यमौ च युधि दुर्जयौ
abhipeturnavyāghrā arjunapramukhā rathāḥ |
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca yamau ca yudhi durjayau
तस्मिन्महारथे युद्धे प्रवृत्ते शरवृष्टिभिः ।
रथध्वजपताकाश्च सवर्मन्तरधीयत
tasminmahārathe yuddhe pravṛtte śaravṛṣṭibhiḥ |
rathadhvajapatākāśca savarmantaradhīyata
तत्प्रवृत्तं चिरं कालं युद्धं सममिवाभवत् ।
रथेन तान्महाबाहुरर्जुनो व्यधमत्पुनः
tatpravṛttaṃ ciraṃ kālaṃ yuddhaṃ samamivābhavat |
rathena tānmahābāhurarjuno vyadhamatpunaḥ
तमापतन्तं दृष्ट्वेव महाबाहुर्धनुर्धरः ।
कर्णोऽस्त्रविदुषां श्रेष्ठो वारयामास सायकैः
tamāpatantaṃ dṛṣṭveva mahābāhurdhanurdharaḥ |
karṇo'straviduṣāṃ śreṣṭho vārayāmāsa sāyakaiḥ
स तेनाभिहतः पार्थो वासविर्वज्रसन्निभान् ।
त्रीञ्शरान्संदधे क्रुद्धो वधात्क्रुद्धस्य पाण्डवः
sa tenābhihataḥ pārtho vāsavirvajrasannibhān |
trīñśarānsaṃdadhe kruddho vadhātkruddhasya pāṇḍavaḥ
तैः शरैराहतं कर्णं ध्वजयष्टिमुपाश्रितम् ।
अपोवाह रथाच्चाशु सूतः परपुरंजयम्
taiḥ śarairāhataṃ karṇaṃ dhvajayaṣṭimupāśritam |
apovāha rathāccāśu sūtaḥ parapuraṃjayam
ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रान्महाभयम् ।
विवेश समुदग्रांश्च पाण्डवान्प्रसमीक्ष्य तु
tataḥ parājite karṇe dhārtarāṣṭrānmahābhayam |
viveśa samudagrāṃśca pāṇḍavānprasamīkṣya tu
तत्प्रकम्पितमत्यर्थं तद्दृष्ट्वा सौबलो बलम् ।
गिरा मधुरया चापि समाश्वासयतासकृत्
tatprakampitamatyarthaṃ taddṛṣṭvā saubalo balam |
girā madhurayā cāpi samāśvāsayatāsakṛt
धार्तराष्ट्रैस्ततः सर्वैर्दुर्योधनपुरःसरैः ।
धृतं तत्पुनरेवासीद्बलं पार्थप्रपीडितम्
dhārtarāṣṭraistataḥ sarvairduryodhanapuraḥsaraiḥ |
dhṛtaṃ tatpunarevāsīdbalaṃ pārthaprapīḍitam
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमो भीमपराक्रमः ।
अक्रुध्यत्स महाबाहुरगारं जातुषं स्मरन्
tato duryodhanaṃ dṛṣṭvā bhīmo bhīmaparākramaḥ |
akrudhyatsa mahābāhuragāraṃ jātuṣaṃ smaran
ततः संग्रामशिरसि ददर्श विपुलद्रुमम् ।
आयामभूतं तिष्ठन्तं स्कन्धपञ्चाशदुन्नतम्
tataḥ saṃgrāmaśirasi dadarśa vipuladrumam |
āyāmabhūtaṃ tiṣṭhantaṃ skandhapañcāśadunnatam
महास्कन्धं महोत्सेधं शक्रध्वजमिवोच्छ्रितम् ।
तमुत्पाठ्य च पाणिभ्यामुद्यम्य चरणावपि
mahāskandhaṃ mahotsedhaṃ śakradhvajamivocchritam |
tamutpāṭhya ca pāṇibhyāmudyamya caraṇāvapi
अभिपेदे परान्सङ्ख्ये वज्रपाणिरिवासुरान् ।
भीमसेनभयार्तानि फल्गुनाभिहतानि च
abhipede parānsaṅkhye vajrapāṇirivāsurān |
bhīmasenabhayārtāni phalgunābhihatāni ca
न शेकुस्तान्यनीकानि धार्तराष्ट्राण्युदीक्षितुम् ।
तानि संभ्रान्तयोधानि श्रान्तवाजिगजानि च
na śekustānyanīkāni dhārtarāṣṭrāṇyudīkṣitum |
tāni saṃbhrāntayodhāni śrāntavājigajāni ca
दिशः प्राकालयद्भीमो दिवीवाभ्राणि मारुतः ।
तान्निवृत्तान्निरानन्दान्नरवारणवाजिनः
diśaḥ prākālayadbhīmo divīvābhrāṇi mārutaḥ |
tānnivṛttānnirānandānnaravāraṇavājinaḥ
नानुसस्रुर्न चाजघ्नुर्नोचुः किंचिच्च दारुणम् ।
स्वमेव शिबिरं जग्मुः क्षत्रियाः शरविक्षताः
nānusasrurna cājaghnurnocuḥ kiṃcicca dāruṇam |
svameva śibiraṃ jagmuḥ kṣatriyāḥ śaravikṣatāḥ
परेऽप्यभिययुर्हृष्टाः पुरं पौरसुखावहाः ।
मुहूर्तमभवद्युद्धं तेषां वै पाण्डवैः सह
pare'pyabhiyayurhṛṣṭāḥ puraṃ paurasukhāvahāḥ |
muhūrtamabhavadyuddhaṃ teṣāṃ vai pāṇḍavaiḥ saha
यावत्तद्युद्धमभवन्महद्देवासुरोपमम् ।
तावदेवाभवच्छान्तं निवृत्ता वै महारथाः
yāvattadyuddhamabhavanmahaddevāsuropamam |
tāvadevābhavacchāntaṃ nivṛttā vai mahārathāḥ
सुव्रतं चक्रिरे सर्वे सुवृतामब्रुवन्वधूम् ।
कृतार्थं द्रुपदं चोचुर्धृष्टद्युम्नं च पार्षतम्
suvrataṃ cakrire sarve suvṛtāmabruvanvadhūm |
kṛtārthaṃ drupadaṃ cocurdhṛṣṭadyumnaṃ ca pārṣatam
शकुनिः सिन्धुराजश्च कर्णदुर्योधनावपि ।
तेषां तदाभवद्दुःखं हृदि वाचा तु नाब्रुवन्
śakuniḥ sindhurājaśca karṇaduryodhanāvapi |
teṣāṃ tadābhavadduḥkhaṃ hṛdi vācā tu nābruvan
ततः प्रयाता राजानः सर्व एव यथागतम् ।
धार्तराष्ट्रा हि ते सर्वे गता नागपुरं तदा
tataḥ prayātā rājānaḥ sarva eva yathāgatam |
dhārtarāṣṭrā hi te sarve gatā nāgapuraṃ tadā
प्रागेव पूर्निरोधात्तु पाण्डवैरश्वसादिनः ।
प्रेषिता गच्छतारिष्टानस्मानाख्यात शौरये
prāgeva pūrnirodhāttu pāṇḍavairaśvasādinaḥ |
preṣitā gacchatāriṣṭānasmānākhyāta śauraye
तेऽचिरेणैव कालेन संप्राप्ता यादवीं पुरीम् ।
ऊचुः संकर्षणोपेन्द्रौ वचनं वचनक्षमौ
te'cireṇaiva kālena saṃprāptā yādavīṃ purīm |
ūcuḥ saṃkarṣaṇopendrau vacanaṃ vacanakṣamau
कुशलं पाण्डवाः सर्वानाहुः स्मान्धकवृष्णयः ।
आत्मनश्चाहतानाहुर्विमुक्ताञ्जातुषाद्गृहात्
kuśalaṃ pāṇḍavāḥ sarvānāhuḥ smāndhakavṛṣṇayaḥ |
ātmanaścāhatānāhurvimuktāñjātuṣādgṛhāt
समाजे द्रौपदीं लब्धामाहू राजीवलोचनाम् ।
आत्मनः सदृशीं सर्वैः शीलवृत्तसमाधिभिः
samāje draupadīṃ labdhāmāhū rājīvalocanām |
ātmanaḥ sadṛśīṃ sarvaiḥ śīlavṛttasamādhibhiḥ
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णस्तानुवाचोत्तरं वचः ।
सर्वमेतदहं जाने वधात्तस्य तु रक्षसः
tacchrutvā vacanaṃ kṛṣṇastānuvācottaraṃ vacaḥ |
sarvametadahaṃ jāne vadhāttasya tu rakṣasaḥ
तत उद्योजयामास माधवश्चतुरङ्गिणीम् ।
सेनामुपानयत्तूर्णं पाञ्चालनगरीं प्रति
tata udyojayāmāsa mādhavaścaturaṅgiṇīm |
senāmupānayattūrṇaṃ pāñcālanagarīṃ prati
ततः संकर्षणश्चैव केशवश्च महाबलः ।
यादवैः सह सर्वैश्च पाण्डवानभिजग्मतुः
tataḥ saṃkarṣaṇaścaiva keśavaśca mahābalaḥ |
yādavaiḥ saha sarvaiśca pāṇḍavānabhijagmatuḥ
पितृष्वसारं संपूज्य नत्वा चैव तु यादवीम् ।
द्रौपदीं भूषणैः शुभ्रैर्भूषयित्वा यथाविधि
pitṛṣvasāraṃ saṃpūjya natvā caiva tu yādavīm |
draupadīṃ bhūṣaṇaiḥ śubhrairbhūṣayitvā yathāvidhi
पाण्डवान्हर्षयित्वा तु पूजयामासतुश्च तान् ।
न्यायतः पूजितौ राज्ञा द्रुपदेन महात्मना
pāṇḍavānharṣayitvā tu pūjayāmāsatuśca tān |
nyāyataḥ pūjitau rājñā drupadena mahātmanā
यादवाः पूजिताः सर्वे पाण्डवैश्च महात्मभिः ।
रेमिरे पाण्डवैः सार्धं ते पाञ्चालपुरे तदा
yādavāḥ pūjitāḥ sarve pāṇḍavaiśca mahātmabhiḥ |
remire pāṇḍavaiḥ sārdhaṃ te pāñcālapure tadā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)