स गन्धर्ववचः श्रुत्वा तत्तदा भरतर्षभ ।
अर्जुनः परया भक्त्या पूर्णचन्द्र इवाबभौ
sa gandharvavacaḥ śrutvā tattadā bharatarṣabha |
arjunaḥ parayā bhaktyā pūrṇacandra ivābabhau
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वमि चैत्ररथपर्वणि नवत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
16 verses · 190 of 261
Arjuna asks the Gandharva who Vasishtha was, the ancient purohita of his line. Vasishtha, the Gandharva says, is a mind-born son of Brahma and husband of Arundhati. Kama and krodha, unconquerable even for devas, were mastered by his tapas and served at his feet. Grieving for sons slain through Vishvamitra's wrong, and able to bring them back from Yama's abode, he still did not destroy the Kushika line nor cross the bounds of fate. With him as purohita the Ikshvaku kings won the earth. Then the Gandharva counsels plainly: a kshatriya who would win the earth must first take a learned, self-controlled brahmana as purohita.
वैशंपायन उवाच
स गन्धर्ववचः श्रुत्वा तत्तदा भरतर्षभ ।
अर्जुनः परया भक्त्या पूर्णचन्द्र इवाबभौ
sa gandharvavacaḥ śrutvā tattadā bharatarṣabha |
arjunaḥ parayā bhaktyā pūrṇacandra ivābabhau
उवाच च महेष्वासो गन्धर्वं कुरुसत्तमः ।
जातकौतूहलोऽतीव वसिष्ठस्य तपोबलात्
uvāca ca maheṣvāso gandharvaṃ kurusattamaḥ |
jātakautūhalo'tīva vasiṣṭhasya tapobalāt
वसिष्ठ इति तस्यैतदृषेर्नाम त्वयेरितम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं यथावत्तद्वदस्व मे
vasiṣṭha iti tasyaitadṛṣernāma tvayeritam |
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ yathāvattadvadasva me
य एष गन्धर्वपते पूर्वेषां नः पुरोहितः ।
आसीदेतन्ममाचक्ष्व क एष भगवानृषिः
ya eṣa gandharvapate pūrveṣāṃ naḥ purohitaḥ |
āsīdetanmamācakṣva ka eṣa bhagavānṛṣiḥ
गन्धर्व उवाच
ब्रह्मणो मानसः पुत्रो वसिष्ठोऽरुन्धतीपतिः ।
तपसा निर्जितौ शश्वदजेयावमरैरपि
brahmaṇo mānasaḥ putro vasiṣṭho'rundhatīpatiḥ |
tapasā nirjitau śaśvadajeyāvamarairapi
कामक्रोधावुभौ यस्य चरणौ समुवाहतुः ।
इन्द्रियाणां वशकरो वशिष्ठ इति चोच्यते
kāmakrodhāvubhau yasya caraṇau samuvāhatuḥ |
indriyāṇāṃ vaśakaro vaśiṣṭha iti cocyate
यथा कामश्च क्रोधश्च निर्जितावजितौ नरैः ।
जितारयो जिता लोकाः पन्थानश्च जिता दिशः
yathā kāmaśca krodhaśca nirjitāvajitau naraiḥ |
jitārayo jitā lokāḥ panthānaśca jitā diśaḥ
यस्तु नोच्छेदनं चक्रे कुशिकानामुदारधीः ।
विश्वामित्रापराधेन धारयन्मन्युमुत्तमम्
yastu nocchedanaṃ cakre kuśikānāmudāradhīḥ |
viśvāmitrāparādhena dhārayanmanyumuttamam
पुत्रव्यसनसंतप्तः शक्तिमानप्यशक्तवत् ।
विश्वामित्रविनाशाय न चक्रे कर्म दारुणम्
putravyasanasaṃtaptaḥ śaktimānapyaśaktavat |
viśvāmitravināśāya na cakre karma dāruṇam
मृतांश्च पुनराहर्तुं शक्तः पुत्रान्यमक्षयात् ।
कृतान्तं नातिचक्राम वेलामिव महोदधिः
mṛtāṃśca punarāhartuṃ śaktaḥ putrānyamakṣayāt |
kṛtāntaṃ nāticakrāma velāmiva mahodadhiḥ
यं प्राप्य विजितात्मानं महात्मानं नराधिपाः ।
इक्ष्वाकवो महीपाला लेभिरे पृथिवीमिमाम्
yaṃ prāpya vijitātmānaṃ mahātmānaṃ narādhipāḥ |
ikṣvākavo mahīpālā lebhire pṛthivīmimām
पुरोहितमिमं प्राप्य वसिष्ठमृषिसत्तमम् ।
ईजिरे क्रतुभिश्चैव नृपास्ते कुरुनन्दन
purohitamimaṃ prāpya vasiṣṭhamṛṣisattamam |
ījire kratubhiścaiva nṛpāste kurunandana
स हि तान्याजयामास सर्वान्नृपतिसत्तमान् ।
ब्रह्मर्षिः पाण्डवश्रेष्ठ बृहस्पतिरिवामरान्
sa hi tānyājayāmāsa sarvānnṛpatisattamān |
brahmarṣiḥ pāṇḍavaśreṣṭha bṛhaspatirivāmarān
तस्माद्धर्मप्रधानात्मा वेदधर्मविदीप्सितः ।
ब्राह्मणो गुणवान्कश्चित्पुरोधाः प्रतिदृश्यताम्
tasmāddharmapradhānātmā vedadharmavidīpsitaḥ |
brāhmaṇo guṇavānkaścitpurodhāḥ pratidṛśyatām
क्षत्रियेणाभिजातेन पृथिवीं जेतुमिच्छता ।
पूर्वं पुरोहितः कार्यः पार्थ राज्याभिवृद्धये
kṣatriyeṇābhijātena pṛthivīṃ jetumicchatā |
pūrvaṃ purohitaḥ kāryaḥ pārtha rājyābhivṛddhaye
महीं जिगीषता राज्ञा ब्रह्म कार्यं पुरःस्कृतम् ।
तस्मात्पुरोहितः कश्चिद्गुणवान्विजितेन्द्रियः ।
विद्वान्भवतु वो विप्रो धर्मकामार्थतत्त्ववित्
mahīṃ jigīṣatā rājñā brahma kāryaṃ puraḥskṛtam |
tasmātpurohitaḥ kaścidguṇavānvijitendriyaḥ |
vidvānbhavatu vo vipro dharmakāmārthatattvavit
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)