वायुभूतः क्षधाविष्टः कर्मजं देहमाश्रितः ।
ते देहं स समासाद्य यमेन सह गच्छति
vāyubhūtaḥ kṣadhāviṣṭaḥ karmajaṃ dehamāśritaḥ |
te dehaṃ sa samāsādya yamena saha gacchati
इति श्रीगारुडे महापुराणे उत्तरखण्डे द्वितीयांशे धर्मकाण्डे प्रेतकल्पे श्रीकृष्णगरुडसंवादे यममन्दिरप्रवेशतदाज्ञालब्धमनुष्यादि देहांन्तरप्राप्तिनिरूपणं नामैकोनविंशोऽध्यायः ॥
21 verses · 19 of 49
In its karma-born body the soul goes on with Yama's servants to the city of Chitragupta, then to Vaivasvata's city. Gifts of iron, salt, cotton, sesame and the seven grains please the dwellers there and the doorkeeper Dharmadhvaja, who announces the soul's deeds. The good see Dharmaraja in a gentle form; the wicked see a terrifying Yama and cry out. When a person of great merit arrives, Yama rises from his seat, for that soul goes on to Brahmaloka. Those who gave no gifts are bound and driven like cattle. By Dharmaraja's word the soul then takes a divine, ancestral, human or hellish birth, or gains release. Human birth comes by great merit; whoever gains it and keeps dharma reaches the highest goal.
श्रीभगवानुवाच
वायुभूतः क्षधाविष्टः कर्मजं देहमाश्रितः ।
ते देहं स समासाद्य यमेन सह गच्छति
vāyubhūtaḥ kṣadhāviṣṭaḥ karmajaṃ dehamāśritaḥ |
te dehaṃ sa samāsādya yamena saha gacchati
चित्रगुप्तपुरं तत्र योजनानां तु विंशतिः ।
कायस्थास्तत्र पश्यन्ति पापपुण्यानि सर्वशः
citraguptapuraṃ tatra yojanānāṃ tu viṃśatiḥ |
kāyasthāstatra paśyanti pāpapuṇyāni sarvaśaḥ
महादानेषुदत्तेषु गतस्तत्र सुखी भवेत् ।
योजनानां चतुर्विंशत्पुरं वैवस्वतं शुभम्
mahādāneṣudatteṣu gatastatra sukhī bhavet |
yojanānāṃ caturviṃśatpuraṃ vaivasvataṃ śubham
लोहं लवणकार्पासं तिलपात्रं च यैर्नरैः ।
दत्तं तेनैव तृप्यन्ति यमस्य पुरचारिणः
lohaṃ lavaṇakārpāsaṃ tilapātraṃ ca yairnaraiḥ |
dattaṃ tenaiva tṛpyanti yamasya puracāriṇaḥ
गत्वा च तत्र ते सर्वे प्रतीहारं वदन्ति हि ।
धर्मध्वजप्रतीहारस्तत्र तिष्ठति सर्वदा
gatvā ca tatra te sarve pratīhāraṃ vadanti hi |
dharmadhvajapratīhārastatra tiṣṭhati sarvadā
सप्तधान्यस्य दानेन प्रीतो धर्मध्वजो भवेत् ।
तत्र गत्वा प्रतीहारो ब्रूते तस्य शुभाशुभम्
saptadhānyasya dānena prīto dharmadhvajo bhavet |
tatra gatvā pratīhāro brūte tasya śubhāśubham
धर्मराजस्य यद्रूपं सन्तः सुकृतिनो जनाः ।
पश्यन्ति च दुरात्मानो यमरूपं सुभीषणम्
dharmarājasya yadrūpaṃ santaḥ sukṛtino janāḥ |
paśyanti ca durātmāno yamarūpaṃ subhīṣaṇam
तं दृष्ट्वा भयभीतस्तु हाहेति वदते जनः ।
कृतं दानं च यैर्मर्त्यैस्तेषां नास्ति भयं क्वचित्
taṃ dṛṣṭvā bhayabhītastu hāheti vadate janaḥ |
kṛtaṃ dānaṃ ca yairmartyaisteṣāṃ nāsti bhayaṃ kvacit
प्राप्तं सुकृतिनं दृष्ट्वा स्थानाच्च लति सूर्यजः ।
एष मे मण्डलं भित्त्वा ब्रह्मलोकं प्रयास्यति
prāptaṃ sukṛtinaṃ dṛṣṭvā sthānācca lati sūryajaḥ |
eṣa me maṇḍalaṃ bhittvā brahmalokaṃ prayāsyati
दानेन सुलभो धर्मो यममार्गः सुखावहः ।
एष मार्गो विशालोऽत्र न केनाप्य नुगम्यते ।
दानपुण्यं विना वत्स न गच्छेद्धर्ममन्दिरम्
dānena sulabho dharmo yamamārgaḥ sukhāvahaḥ |
eṣa mārgo viśālo'tra na kenāpya nugamyate |
dānapuṇyaṃ vinā vatsa na gaccheddharmamandiram
तस्मिन्मार्गे तु रौद्रे वै भीषणा यमकिङ्कराः ।
एकैकस्य पुरस्याग्रे तिष्ठत्येकसहस्रकम्
tasminmārge tu raudre vai bhīṣaṇā yamakiṅkarāḥ |
ekaikasya purasyāgre tiṣṭhatyekasahasrakam
पचन्ति पापिनं प्राप्य उदके यातनाकराः ।
गृह्णन्ति मासमासान्ते पादशेषं तु तद्भवेत्
pacanti pāpinaṃ prāpya udake yātanākarāḥ |
gṛhṇanti māsamāsānte pādaśeṣaṃ tu tadbhavet
और्ध्वदैहिकदानानि यैर्न दत्तानि काश्यप ।
महाकष्टेन ते यान्ति तस्माद्देयानि शक्तितः ।
अदत्त्वा पशुवद्यान्ति गृहीतो वन्धबन्धनैः
aurdhvadaihikadānāni yairna dattāni kāśyapa |
mahākaṣṭena te yānti tasmāddeyāni śaktitaḥ |
adattvā paśuvadyānti gṛhīto vandhabandhanaiḥ
एवं कृतेन सम्पश्येत्स नरः भूतकर्मणा ।
दैविकीं पैतृकीं योनिं मानुषीं वाथ नारकीम्
evaṃ kṛtena sampaśyetsa naraḥ bhūtakarmaṇā |
daivikīṃ paitṛkīṃ yoniṃ mānuṣīṃ vātha nārakīm
धर्मराजस्य वचनान्मुक्तिर्भवति वा ततः ।
मानुष्यं तत्त्वतः प्राप्य स पुत्त्रः पुत्त्रतां व्रजेत्
dharmarājasya vacanānmuktirbhavati vā tataḥ |
mānuṣyaṃ tattvataḥ prāpya sa puttraḥ puttratāṃ vrajet
यथायथा कृतं कर्म तान्तां योनिं व्रजेन्नरः ।
तत्तथैव च भुञ्जानो विचरेत्सर्वलोकगः
yathāyathā kṛtaṃ karma tāntāṃ yoniṃ vrajennaraḥ |
tattathaiva ca bhuñjāno vicaretsarvalokagaḥ
अशाश्वतं परिज्ञाय सर्वलोकोत्तरं सुखम् ।
यदा भवति मानुष्यं तदा धर्मं समाचरेत्
aśāśvataṃ parijñāya sarvalokottaraṃ sukham |
yadā bhavati mānuṣyaṃ tadā dharmaṃ samācaret
कृमयो भस्म विष्ठा वा देहानां प्रकृतिः सदा ।
अन्धकूपे महारौद्रे दीपहस्तः पातेत्तु वै
kṛmayo bhasma viṣṭhā vā dehānāṃ prakṛtiḥ sadā |
andhakūpe mahāraudre dīpahastaḥ pātettu vai
महापुण्यप्रभावेण मानुष्यं जन्म लभ्यते ।
यस्तत्प्राप्य चरेद्धर्मं स गच्छेत्परमां गतिम्
mahāpuṇyaprabhāveṇa mānuṣyaṃ janma labhyate |
yastatprāpya careddharmaṃ sa gacchetparamāṃ gatim
अपि जानन्वृथा धर्मं दुः खमायाति याति च
api jānanvṛthā dharmaṃ duḥ khamāyāti yāti ca
जातीशतेन लभते किल मानुषत्वं तत्रापि दुर्लभतरं खग भो द्विजत्वम् ।
यस्तत्र पालयति लालयति व्रतानि तस्यामृतं भवति हस्तगतं प्रसादात्
jātīśatena labhate kila mānuṣatvaṃ tatrāpi durlabhataraṃ khaga bho dvijatvam |
yastatra pālayati lālayati vratāni tasyāmṛtaṃ bhavati hastagataṃ prasādāt
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)