दानवाधिपतेः पित्तमादाय भुजगाधिपः ।
द्विधा कुर्वन्निव व्योम सत्वरं वासुकिर्ययौ
dānavādhipateḥ pittamādāya bhujagādhipaḥ |
dvidhā kurvanniva vyoma satvaraṃ vāsukiryayau
इति श्रीगारुडे महापुराणे पुर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे मरकतपरीक्षणं नामैकसप्ततितमोऽध्यायः ॥
29 verses · 71 of 241
Suta tells how Vasuki, king of serpents, took the bile of the asura king and flew off, the jewel on his hood lighting the sky. Garuda moved to strike him, and Vasuki dropped the bile at the foot of a ruby mountain near the sea, in a land fragrant with turushka trees. That place became the mine of emeralds, hard to reach. An emerald from there cures snake venom no mantra or herb can heal. Its good colours are fresh grass lit by lightning and parrot feathers, with the light seeming to sit inside. Look-alikes are the bhallataki, the putrika, which dulls when rubbed with silk, and glass, known by its lightness. A flawless emerald set in gold is worn in battle and outprices a ruby of equal weight.
सूत उवाच
दानवाधिपतेः पित्तमादाय भुजगाधिपः ।
द्विधा कुर्वन्निव व्योम सत्वरं वासुकिर्ययौ
dānavādhipateḥ pittamādāya bhujagādhipaḥ |
dvidhā kurvanniva vyoma satvaraṃ vāsukiryayau
स तदा स्वशिरोरत्नप्रभादीप्ते नभोऽम्बुधौ ।
राजतः स महानेकः खण्डसेतुरिवाबभौ
sa tadā svaśiroratnaprabhādīpte nabho'mbudhau |
rājataḥ sa mahānekaḥ khaṇḍaseturivābabhau
ततः पक्षनिपातेन संहरन्निव रोदसी ।
गरुत्मान्पन्नगेन्द्रस्य प्रहर्त्तुमुपचक्रमे
tataḥ pakṣanipātena saṃharanniva rodasī |
garutmānpannagendrasya praharttumupacakrame
सहसैव मुमोच तत्फणीन्द्रः सुरसाभ्यक्ततुरुष्क
पादपायाम् ।
कलिकाघनगन्धवासिता यां वरमाणिक्यगिरेरुपत्यकायाम्
sahasaiva mumoca tatphaṇīndraḥ surasābhyaktaturuṣka
pādapāyām |
kalikāghanagandhavāsitā yāṃ varamāṇikyagirerupatyakāyām
तस्य प्रपातसमनन्तरकालमेव तद्वद्वरालयमतीत्य रमासमीपे ।
स्थानं क्षितेरुपपयोनिधितीरलेखंयां वरमाणिक्यगिरेरुपत्यकायाम्
tasya prapātasamanantarakālameva tadvadvarālayamatītya ramāsamīpe |
sthānaṃ kṣiterupapayonidhitīralekhaṃyāṃ varamāṇikyagirerupatyakāyām
तत्रैव किञ्चित्पततस्तु पित्तादुपेत्य जग्राह ततो गरुत्मान् ।
मूर्च्छापरीतः सहसैव घोणारन्ध्रद्वयेन प्रमुमोच सर्वम्
tatraiva kiñcitpatatastu pittādupetya jagrāha tato garutmān |
mūrcchāparītaḥ sahasaiva ghoṇārandhradvayena pramumoca sarvam
तत्राकठोरशुककण्ठशिरीषपुष्पखद्योतपृष्ठचरशाद्वलशैवलानाम् ।
कल्हारशष्पकभुजङ्गभुजाञ्च पत्रप्राप्तत्विषो मरकताः शुभदा भवन्ति
tatrākaṭhoraśukakaṇṭhaśirīṣapuṣpakhadyotapṛṣṭhacaraśādvalaśaivalānām |
kalhāraśaṣpakabhujaṅgabhujāñca patraprāptatviṣo marakatāḥ śubhadā bhavanti
तद्यत्र भोगीन्द्रभुजाभियुक्तं पपात पित्तं दितिजाधिपस्य ।
तस्याकरस्यातितरां स देशो दुः खोपलभ्यश्च गुणैश्च युक्तः
tadyatra bhogīndrabhujābhiyuktaṃ papāta pittaṃ ditijādhipasya |
tasyākarasyātitarāṃ sa deśo duḥ khopalabhyaśca guṇaiśca yuktaḥ
तस्मिन्मरकतस्थाने यत्किञ्चिदुपजायते ।
तत्सर्वं विषरोगाणां प्रशमाय प्रकीर्त्त्यते
tasminmarakatasthāne yatkiñcidupajāyate |
tatsarvaṃ viṣarogāṇāṃ praśamāya prakīrttyate
सर्वमन्त्रौषधिगणैर्यन्न शक्यं चिकित्सितुम् ।
महाहिदंष्ट्राप्रभवं विषं तत्तेन शाम्यति
sarvamantrauṣadhigaṇairyanna śakyaṃ cikitsitum |
mahāhidaṃṣṭrāprabhavaṃ viṣaṃ tattena śāmyati
अन्यदप्याकरे तत्र यद्दोषैरुपवर्जितम् ।
जायते तत्पवित्राणामुत्तमं परिकीर्त्तितम्
anyadapyākare tatra yaddoṣairupavarjitam |
jāyate tatpavitrāṇāmuttamaṃ parikīrttitam
अत्यन्तहरितवर्णं कोमलमर्चिर्विभेदजटिलं च ।
काञ्चनचूर्णस्यान्तः पूर्णमिव लक्ष्यते यच्च
atyantaharitavarṇaṃ komalamarcirvibhedajaṭilaṃ ca |
kāñcanacūrṇasyāntaḥ pūrṇamiva lakṣyate yacca
युक्तं संस्थानगुणैः समरागं गौरवेण न विहीनम् ।
सवितुः करसंस्पर्शाच्छुरयति सर्वाश्रमं दीप्त्या
yuktaṃ saṃsthānaguṇaiḥ samarāgaṃ gauraveṇa na vihīnam |
savituḥ karasaṃsparśācchurayati sarvāśramaṃ dīptyā
हित्वा च हरितभावं यस्यान्तर्विनिहिता भवेद्दीप्तिः ।
अचिरप्रभाप्रभाहतनवशाद्वलसन्निभा भाति
hitvā ca haritabhāvaṃ yasyāntarvinihitā bhaveddīptiḥ |
aciraprabhāprabhāhatanavaśādvalasannibhā bhāti
यच्च मनसः प्रसादं विदधाति निरीक्ष्यमतिमात्रम् ।
तन्मरकतं महागुणमिति रत्नविदां मनोवृत्तिः
yacca manasaḥ prasādaṃ vidadhāti nirīkṣyamatimātram |
tanmarakataṃ mahāguṇamiti ratnavidāṃ manovṛttiḥ
वर्णस्याति विभुत्वाद्यस्यान्तः स्वच्छकिरणपरिधानम् ।
सान्द्रस्निग्धविशुद्धं कोमलबर्हिप्रभादिसमकान्ति
varṇasyāti vibhutvādyasyāntaḥ svacchakiraṇaparidhānam |
sāndrasnigdhaviśuddhaṃ komalabarhiprabhādisamakānti
वर्णोज्ज्वलया कान्त्या सान्द्राकारो विभासया भाति ।
तदपि गुणवत्संज्ञामाप्नोति हि यादृशी पूर्वम्
varṇojjvalayā kāntyā sāndrākāro vibhāsayā bhāti |
tadapi guṇavatsaṃjñāmāpnoti hi yādṛśī pūrvam
शबलकठोरमलिनं रूक्षं पाषाणकर्करोपेतम् ।
दिग्धं शिलाजतुना मरकतमेवंविधं विगुणम्
śabalakaṭhoramalinaṃ rūkṣaṃ pāṣāṇakarkaropetam |
digdhaṃ śilājatunā marakatamevaṃvidhaṃ viguṇam
यत्सन्धिशोषितं रत्नमन्यन्मरकताद्भवेत् ।
श्रेयस्कामैर्न तद्धार्य्यं क्रेतव्यं वा कथञ्चन
yatsandhiśoṣitaṃ ratnamanyanmarakatādbhavet |
śreyaskāmairna taddhāryyaṃ kretavyaṃ vā kathañcana
भल्लातकी पुत्रिका च तद्वर्णसमयोगतः ।
मणेर्मरकतस्यैते लक्षणीया विजातयः
bhallātakī putrikā ca tadvarṇasamayogataḥ |
maṇermarakatasyaite lakṣaṇīyā vijātayaḥ
क्षौमेण वाससा मृष्टा दीप्तिं त्यजति पुत्रिका ।
लाघवेनैव काचस्य शक्या कर्त्तुं विभावना
kṣaumeṇa vāsasā mṛṣṭā dīptiṃ tyajati putrikā |
lāghavenaiva kācasya śakyā karttuṃ vibhāvanā
कस्यचिदनेकरूपैर्मरकतमनुगच्छतोऽपि गुणवर्णैः ।
भल्लातकस्यस्वनात्तु वैषम्यमुपैति वर्णस्य
kasyacidanekarūpairmarakatamanugacchato'pi guṇavarṇaiḥ |
bhallātakasyasvanāttu vaiṣamyamupaiti varṇasya
वज्राणि मुक्ताः सन्त्यन्ये ये च केचिद्द्विजातयः ।
तेषां नाप्रतिबद्धानां भा भवत्यूर्द्ध्वगामिनी
vajrāṇi muktāḥ santyanye ye ca keciddvijātayaḥ |
teṣāṃ nāpratibaddhānāṃ bhā bhavatyūrddhvagāminī
ऋजुत्वाच्चैव केषाञ्चित्कथञ्चिदुपजायते ।
तिर्य्यगालोच्यमानानां सद्यश्चैव प्रणश्यति
ṛjutvāccaiva keṣāñcitkathañcidupajāyate |
tiryyagālocyamānānāṃ sadyaścaiva praṇaśyati
स्नानाचमनजप्येषु रक्षामन्त्रक्रियाविधौ ।
ददद्भिर्गोहिरण्यानि कुर्वद्भिः साधनानि च
snānācamanajapyeṣu rakṣāmantrakriyāvidhau |
dadadbhirgohiraṇyāni kurvadbhiḥ sādhanāni ca
दैवपित्र्यातिथेयेषु गुरुसंपूजनेषु च ।
बाध्यमानेषु विविधैर्दोषजातैर्विषोद्भवैः
daivapitryātitheyeṣu gurusaṃpūjaneṣu ca |
bādhyamāneṣu vividhairdoṣajātairviṣodbhavaiḥ
दौषैर्होनं गुणैर्युक्तं काञ्चनप्रतियोजितम् ।
संग्रामे विचरद्भिश्च धार्य्यं मरकतं बुधैः
dauṣairhonaṃ guṇairyuktaṃ kāñcanapratiyojitam |
saṃgrāme vicaradbhiśca dhāryyaṃ marakataṃ budhaiḥ
तुलया पद्मरागस्य यन्मूल्यमुपजायते ।
लभतेऽभ्यधिकं तस्माद्गुणैर्मरकतं युतम्
tulayā padmarāgasya yanmūlyamupajāyate |
labhate'bhyadhikaṃ tasmādguṇairmarakataṃ yutam
तथा च पद्मरागाणां दोषैर्मूल्यं प्रहीयते ।
ततोऽस्याप्यधिका हानिर्दोषैर्मरकते भवेत्
tathā ca padmarāgāṇāṃ doṣairmūlyaṃ prahīyate |
tato'syāpyadhikā hānirdoṣairmarakate bhavet
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)