वक्ष्येऽहमच्युतस्तोत्रं शृणु शौनक सर्वदम् ।
ब्रह्मा पृष्टो नारदाय यथोवाच तथा परम्
vakṣye'hamacyutastotraṃ śṛṇu śaunaka sarvadam |
brahmā pṛṣṭo nāradāya yathovāca tathā param
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डेऽच्युतस्तोत्रं नाम चतुस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥
66 verses · 234 of 241
Suta gives the Achyuta Stotra as Brahma taught it to Narada. The hymn bows to Vasudeva, pure-bodied and made of knowledge, to the Lord in yellow silk, to Narasimha, to Parashurama with the axe, to Vamana who took Bali's kingdom, to Yajna-Varaha, and to the slayer of Kamsa and Keshi, Rukmini's beloved, who lived in Gokula. It hails the slayer of Ravana and the subduer of Kaliya. You are guru and disciple, mantra and mandala, it says; You are Kubera, Ishana, Indra and Varuna; You are the altar, the yupa, the fire, the ladle, the hota and the yajamana. Unable to worship as the rules require, the devotee asks only for steady bhakti at Hari's feet. Reciting it grants every wish.
सूत उवाच
वक्ष्येऽहमच्युतस्तोत्रं शृणु शौनक सर्वदम् ।
ब्रह्मा पृष्टो नारदाय यथोवाच तथा परम्
vakṣye'hamacyutastotraṃ śṛṇu śaunaka sarvadam |
brahmā pṛṣṭo nāradāya yathovāca tathā param
नारद उवाच
यथाक्षयोऽव्ययो विष्णुः स्तोतव्यो वरदो मया ।
प्रत्यहं चार्चनाकाले तथा त्वं वक्तुमर्हसि
yathākṣayo'vyayo viṣṇuḥ stotavyo varado mayā |
pratyahaṃ cārcanākāle tathā tvaṃ vaktumarhasi
ते धन्यास्ते सुजन्मानस्ते हि सर्वसुखप्रदाः ।
सफलं जीवितं तेषां ये स्तुवन्ति सदाच्युतम्
te dhanyāste sujanmānaste hi sarvasukhapradāḥ |
saphalaṃ jīvitaṃ teṣāṃ ye stuvanti sadācyutam
ब्रह्मोवाच
मुने स्तोत्रं प्रवक्ष्यामिः वासुदेवस्य मुक्तिदम् ।
शृणु येन स्तुतः सम्यक्पूजाकाले प्रसीदति
mune stotraṃ pravakṣyāmiḥ vāsudevasya muktidam |
śṛṇu yena stutaḥ samyakpūjākāle prasīdati
ओं नमो (भगवतेः वासुदेवाच नमः सर्वापहारिणे ।
नमो विशुद्धदेहाय नमो ज्ञानस्वरूपिणे
oṃ namo (bhagavateḥ vāsudevāca namaḥ sarvāpahāriṇe |
namo viśuddhadehāya namo jñānasvarūpiṇe
नमः सर्वसुरेशाय नमः श्रीवत्सधारिणे ।
नमश्चर्मासिहस्ताय नमः पङ्कजमालिने
namaḥ sarvasureśāya namaḥ śrīvatsadhāriṇe |
namaścarmāsihastāya namaḥ paṅkajamāline
नमो विश्वप्रतिष्ठाय नमः पीताम्बराय च ।
नमो नृसिंहरूपाय वैकुण्ठाय नमोनमः
namo viśvapratiṣṭhāya namaḥ pītāmbarāya ca |
namo nṛsiṃharūpāya vaikuṇṭhāya namonamaḥ
नमः पङ्कजनाभाय नमः क्षीरोदशायिने ।
नमः सहस्रशीर्षाय नमो नागाङ्गशायिने
namaḥ paṅkajanābhāya namaḥ kṣīrodaśāyine |
namaḥ sahasraśīrṣāya namo nāgāṅgaśāyine
नमः परशुहस्ताय नमः क्षत्त्रान्तकारिणे ।
नमः सत्यप्रतिज्ञाय ह्यजिताय नमोनमः
namaḥ paraśuhastāya namaḥ kṣattrāntakāriṇe |
namaḥ satyapratijñāya hyajitāya namonamaḥ
नमस्त्रै लोक्यनाथाय नमश्चक्रधारय च ।
नमः शिवाय सूक्ष्माय पुराणाय नमोनमः
namastrai lokyanāthāya namaścakradhāraya ca |
namaḥ śivāya sūkṣmāya purāṇāya namonamaḥ
नमो वामनरूपाय बलिराज्यापहारिणे ।
नमो यज्ञवराहाय गोविन्दाय नमोनमः
namo vāmanarūpāya balirājyāpahāriṇe |
namo yajñavarāhāya govindāya namonamaḥ
नमस्ते परमानन्द नमस्ते परमाक्षर ।
नमस्ते ज्ञानसद्भाव नमस्ते ज्ञानदायक
namaste paramānanda namaste paramākṣara |
namaste jñānasadbhāva namaste jñānadāyaka
नमस्ते परमाद्वैत नमस्ते पुरुषोत्तम ।
नमस्ते विश्वकृद्देव नमस्ते विश्वभावन
namaste paramādvaita namaste puruṣottama |
namaste viśvakṛddeva namaste viśvabhāvana
नमस्ते स्ताद्विश्वनाथ नमस्तेः विश्वकारण ।
नमस्ते मधुदैत्यघ्न नमस्ते रावणान्तक
namaste stādviśvanātha namasteḥ viśvakāraṇa |
namaste madhudaityaghna namaste rāvaṇāntaka
नमस्ते कंसकेशिघ्न नमस्ते कैटभार्दन ।
नमस्ते शतपत्राक्ष नमस्ते गरुडध्वज
namaste kaṃsakeśighna namaste kaiṭabhārdana |
namaste śatapatrākṣa namaste garuḍadhvaja
नमस्ते कालनेमिघ्न नमस्ते गरुडासन ।
नमस्ते देवकीपुत्र नमस्ते वृष्णिनन्दन
namaste kālanemighna namaste garuḍāsana |
namaste devakīputra namaste vṛṣṇinandana
नमस्ते रुक्मिणीकान्त नमस्ते दितिनन्दन ।
नमस्ते गोकुलावास नमस्ते गोकुलप्रिय
namaste rukmiṇīkānta namaste ditinandana |
namaste gokulāvāsa namaste gokulapriya
जय गोपवपुः कृष्ण जय गोपीजनप्रिय ।
जय गोवर्धनाधार जय गोकुलवर्धन
jaya gopavapuḥ kṛṣṇa jaya gopījanapriya |
jaya govardhanādhāra jaya gokulavardhana
जय रावणवीरघ्न जय चाणूरनाशन ।
जय वृष्णिकुलोद्द्योत जय कालीयमर्दन
jaya rāvaṇavīraghna jaya cāṇūranāśana |
jaya vṛṣṇikuloddyota jaya kālīyamardana
जय सत्य जगत्साक्षिन् जय सर्वार्थसाधक ।
जय वेदान्तविद्वेद्य जय सर्वद माधव
jaya satya jagatsākṣin jaya sarvārthasādhaka |
jaya vedāntavidvedya jaya sarvada mādhava
जय सर्वाश्रयाव्यक्त जय सर्वग माधव ।
जय सूक्ष्म चिदान्दन जय चित्तनिरञ्जन
jaya sarvāśrayāvyakta jaya sarvaga mādhava |
jaya sūkṣma cidāndana jaya cittanirañjana
जयस्तेऽस्तु निरालम्ब जय शान्त सनातन ।
जय नाथ जगत्पुष्ट
जय विष्णो नमोऽस्तूते
jayaste'stu nirālamba jaya śānta sanātana |
jaya nātha jagatpuṣṭa
jaya viṣṇo namo'stūte
त्वं गुरुस्त्वं हरे शिष्यस्त्वं दीक्षामन्त्रमण्डलम् ।
त्वं न्यासमुद्रासमयास्त्वं च पुष्पादिसाधनम्
tvaṃ gurustvaṃ hare śiṣyastvaṃ dīkṣāmantramaṇḍalam |
tvaṃ nyāsamudrāsamayāstvaṃ ca puṣpādisādhanam
त्वमाधारस्त्वं ह्यनन्तस्त्वं कूर्मःस्त्वं धराम्बुजम् ।
धर्मज्ञानादयस्त्वं हि वेदिमण्डलशक्तयः
tvamādhārastvaṃ hyanantastvaṃ kūrmaḥstvaṃ dharāmbujam |
dharmajñānādayastvaṃ hi vedimaṇḍalaśaktayaḥ
त्वं प्रभो छलभृद्रामस्त्वं पुनः स खरान्तकः ।
त्वं ब्रह्मर्षिश्चदेवस्त्वं विष्णुः सत्यपराक्रमः
tvaṃ prabho chalabhṛdrāmastvaṃ punaḥ sa kharāntakaḥ |
tvaṃ brahmarṣiścadevastvaṃ viṣṇuḥ satyaparākramaḥ
त्वं नृसिंहः परानन्दो वराहस्त्वं धराधरः ।
त्वं सुपर्णस्तथा चक्रं त्वं गदा शङ्ख एव च
tvaṃ nṛsiṃhaḥ parānando varāhastvaṃ dharādharaḥ |
tvaṃ suparṇastathā cakraṃ tvaṃ gadā śaṅkha eva ca
त्वं श्रीः प्रभो त्वं मुष्टिसत्वं त्वं माला देव शावती ।
श्रीवत्सः कौस्तुभस्त्वं हि शार्ङ्गो त्वं च तथेषुधिः
tvaṃ śrīḥ prabho tvaṃ muṣṭisatvaṃ tvaṃ mālā deva śāvatī |
śrīvatsaḥ kaustubhastvaṃ hi śārṅgo tvaṃ ca tatheṣudhiḥ
त्वं खड्गचर्मणा सार्धं त्वं दिक्पालास्तथा प्रभो ।
त्वं वेधास्त्वं विधाता च त्वं यमस्त्वं हुताशनः
tvaṃ khaḍgacarmaṇā sārdhaṃ tvaṃ dikpālāstathā prabho |
tvaṃ vedhāstvaṃ vidhātā ca tvaṃ yamastvaṃ hutāśanaḥ
त्वं धनेशस्त्वमीशानस्त्वमिन्द्रस्त्वमपांपतिः ।
त्वं रक्षोऽधिपतिः साध्यस्त्वं वायुस्त्वं निशाकरः
tvaṃ dhaneśastvamīśānastvamindrastvamapāṃpatiḥ |
tvaṃ rakṣo'dhipatiḥ sādhyastvaṃ vāyustvaṃ niśākaraḥ
आदित्या वसवो रुद्रा अश्विनौ त्वं मरुद्गणाः ।
त्वं दैत्या दानवा नागास्त्वं यक्षा राक्षसाः खगाः
ādityā vasavo rudrā aśvinau tvaṃ marudgaṇāḥ |
tvaṃ daityā dānavā nāgāstvaṃ yakṣā rākṣasāḥ khagāḥ
गन्धर्वाप्यरसः सिद्धाः पितरस्त्वं महामराः ।
भूतानि विषयस्त्वं हि त्वमव्यक्तेन्द्रियाणि च
gandharvāpyarasaḥ siddhāḥ pitarastvaṃ mahāmarāḥ |
bhūtāni viṣayastvaṃ hi tvamavyaktendriyāṇi ca
मनोबुद्धिरहङ्कारः क्षेत्रज्ञस्त्वं हृदीश्वरः ।
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारस्त्वमोङ्कारः समित्कुशाः
manobuddhirahaṅkāraḥ kṣetrajñastvaṃ hṛdīśvaraḥ |
tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkārastvamoṅkāraḥ samitkuśāḥ
त्वं वेदी त्वं हरे दीक्षा त्वं यूपस्त्वं हुताशनः ।
त्वं पत्नी त्वं पुरोडाशस्त्वं शाला स्त्रुक्च त्वं स्तुवः
tvaṃ vedī tvaṃ hare dīkṣā tvaṃ yūpastvaṃ hutāśanaḥ |
tvaṃ patnī tvaṃ puroḍāśastvaṃ śālā strukca tvaṃ stuvaḥ
ग्रावाणः सकलं त्वं हि सदस्यास्त्वं सदाक्षिणः ।
त्वं सूर्पादिस्त्वं च ब्रह्मा मुसलोलूखले ध्रुवम्
grāvāṇaḥ sakalaṃ tvaṃ hi sadasyāstvaṃ sadākṣiṇaḥ |
tvaṃ sūrpādistvaṃ ca brahmā musalolūkhale dhruvam
त्वं होता यजमानस्त्वं त्वं धान्यं पशुयाजकः ।
त्वमध्वर्युस्त्वमुद्गाता त्वं यज्ञः पुरुषोत्तमः
tvaṃ hotā yajamānastvaṃ tvaṃ dhānyaṃ paśuyājakaḥ |
tvamadhvaryustvamudgātā tvaṃ yajñaḥ puruṣottamaḥ
दिक्पातालमहि व्योम द्यौस्त्वं नक्षत्रकारकः ।
देवतिर्यङ्मनुष्येषु जगदेतच्चराचरम्
dikpātālamahi vyoma dyaustvaṃ nakṣatrakārakaḥ |
devatiryaṅmanuṣyeṣu jagadetaccarācaram
यत्किञ्चिद्दृश्यते देव ब्रह्माण्डमखिलं जगत् ।
तव रूपमिदं सर्वं दृष्ट्यर्थं संप्रकाशितम्
yatkiñciddṛśyate deva brahmāṇḍamakhilaṃ jagat |
tava rūpamidaṃ sarvaṃ dṛṣṭyarthaṃ saṃprakāśitam
नाथयन्ते परं ब्रह्म दैवेरपि दुरासदम् ।
कस्तञ्जानाति विमलं योगगम्यमतीन्द्रियम्
nāthayante paraṃ brahma daiverapi durāsadam |
kastañjānāti vimalaṃ yogagamyamatīndriyam
अक्षयं पुरुषं नित्यमव्यक्तमजमव्ययम् ।
प्रलयोत्पत्तिरहितं सर्वव्यापिनमीश्वरम्
akṣayaṃ puruṣaṃ nityamavyaktamajamavyayam |
pralayotpattirahitaṃ sarvavyāpinamīśvaram
सर्वज्ञं निर्गुणं शुद्धमानन्दमजरं परम् ।
बोधरूपं ध्रुवं शान्तं पूर्णमद्वैतमक्षयम्
sarvajñaṃ nirguṇaṃ śuddhamānandamajaraṃ param |
bodharūpaṃ dhruvaṃ śāntaṃ pūrṇamadvaitamakṣayam
अवतारेषु या मूर्तिर्विदूरे देव दृश्यते ।
परं भावंमजानन्तस्त्वां भजन्ति दिवौकसः
avatāreṣu yā mūrtirvidūre deva dṛśyate |
paraṃ bhāvaṃmajānantastvāṃ bhajanti divaukasaḥ
कथं त्वामीदृशं सूक्ष्मं शक्नोमि पुरुषोत्तम ।
अराधयितुमीशान मनोगम्यमगोचरम्
kathaṃ tvāmīdṛśaṃ sūkṣmaṃ śaknomi puruṣottama |
arādhayitumīśāna manogamyamagocaram
इह यन्मण्डले नाथ पूज्यते विधिवत्क्रमैः ।
पुष्पधूपादिभिर्यत्र तत्र सर्वा विभूतयः
iha yanmaṇḍale nātha pūjyate vidhivatkramaiḥ |
puṣpadhūpādibhiryatra tatra sarvā vibhūtayaḥ
संकर्षणादिभेदेन तव यत्पूजिता मया ।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं यत्कृतं न कृतं मया
saṃkarṣaṇādibhedena tava yatpūjitā mayā |
kṣantumarhasi tatsarvaṃ yatkṛtaṃ na kṛtaṃ mayā
न शक्नोमि विभो सम्यक्कर्तुं पूजां यथोदिताम् ।
यत्कृतं जपहोमादि असाध्यं पुरुषोत्तम
na śaknomi vibho samyakkartuṃ pūjāṃ yathoditām |
yatkṛtaṃ japahomādi asādhyaṃ puruṣottama
विनिष्पादयितुं भक्त्या अत स्त्वां क्षमयाम्यहम् ।
दिवा रात्रौ च सन्ध्यायां सर्वावस्थासु चेष्टतः
viniṣpādayituṃ bhaktyā ata stvāṃ kṣamayāmyaham |
divā rātrau ca sandhyāyāṃ sarvāvasthāsu ceṣṭataḥ
अचला तु हरे भक्तिस्तवाङ्घ्रियुगले मम ।
शरिरे न
तथा प्रीतिर्न च धर्मादिकेषु च
acalā tu hare bhaktistavāṅghriyugale mama |
śarire na
tathā prītirna ca dharmādikeṣu ca
यथा त्वयि जगन्नाथ प्रीतिंरात्यन्तिकी मम ।
किं तेन न कृतं कर्म स्वर्गमोक्षादिसाधनम्
yathā tvayi jagannātha prītiṃrātyantikī mama |
kiṃ tena na kṛtaṃ karma svargamokṣādisādhanam
यस्य विष्णौ दृढा भक्तिः सर्वकामफलप्रदे ।
पूजां कर्तुं तथा स्तोत्रं कः शक्नोति तवाच्युत
yasya viṣṇau dṛḍhā bhaktiḥ sarvakāmaphalaprade |
pūjāṃ kartuṃ tathā stotraṃ kaḥ śaknoti tavācyuta
स्तुतं तु पूजितं मेऽद्य तत्क्षमस्व नमोऽस्तु ते ।
इति चक्रधारस्तोत्रं मया सम्यगुदाहृतम् ।
स्तौहि विष्णुं मुने भक्त्या यदीच्छसि परं पदम्
stutaṃ tu pūjitaṃ me'dya tatkṣamasva namo'stu te |
iti cakradhārastotraṃ mayā samyagudāhṛtam |
stauhi viṣṇuṃ mune bhaktyā yadīcchasi paraṃ padam
स्तोत्रेणानेन यः स्तौति पूजाकाले जगद्घुरुम्
stotreṇānena yaḥ stauti pūjākāle jagadghurum
अचिराल्लभते मोक्षं छित्वा संसारबन्धनम् ।
अन्योऽपि यो जपेद्भक्त्या त्रिसन्ध्यं नियतः शुचिः
acirāllabhate mokṣaṃ chitvā saṃsārabandhanam |
anyo'pi yo japedbhaktyā trisandhyaṃ niyataḥ śuciḥ
इदं स्तोत्रं मुने सोऽपि सर्वकाममवाप्नुयात् ।
पुत्रार्थो लभते पुत्रान्बद्धो मुच्यते बन्धनात्
idaṃ stotraṃ mune so'pi sarvakāmamavāpnuyāt |
putrārtho labhate putrānbaddho mucyate bandhanāt
रोगाद्विमुच्यते रागी लभते निर्धनो धनम् ।
विद्यार्थो लभते विद्यां भग्यं कीर्ति च विन्दति
rogādvimucyate rāgī labhate nirdhano dhanam |
vidyārtho labhate vidyāṃ bhagyaṃ kīrti ca vindati
जाति स्मरत्वं मेधावी यद्यदिच्छति चेतसा ।
स धन्यः सर्ववित्प्राज्ञःस साधुः सर्वकर्मकृत्
jāti smaratvaṃ medhāvī yadyadicchati cetasā |
sa dhanyaḥ sarvavitprājñaḥsa sādhuḥ sarvakarmakṛt
स सत्यवाकूछुचिर्दाता यः स्तौति पुरुषोत्तमम् ।
असंभाष्या हि ते सर्वे सर्वधर्मबहिष्कृताः
sa satyavākūchucirdātā yaḥ stauti puruṣottamam |
asaṃbhāṣyā hi te sarve sarvadharmabahiṣkṛtāḥ
येषां प्रवर्तने नास्ति हरिमुद्दिश्य सत्क्रिया ।
न शुद्धं विद्यते तस्य मनो वाक्च दुरात्मनः
yeṣāṃ pravartane nāsti harimuddiśya satkriyā |
na śuddhaṃ vidyate tasya mano vākca durātmanaḥ
यस्य सर्वार्थदे विष्णौ भक्तिर्नाव्यभिचारिणी ।
आराध्य विधिवद्देवं हरिं सर्वसुखप्रदम्
yasya sarvārthade viṣṇau bhaktirnāvyabhicāriṇī |
ārādhya vidhivaddevaṃ hariṃ sarvasukhapradam
प्राप्नोति पुरुषः सम्यग्यद्यत्प्रार्थयते फलम् ।
कर्म कामादिकं सर्वं श्रद्धधानः सुरोत्तमः ।
असुरादिवपुः सिद्धैर्देयते यस्य नान्तरम्
prāpnoti puruṣaḥ samyagyadyatprārthayate phalam |
karma kāmādikaṃ sarvaṃ śraddhadhānaḥ surottamaḥ |
asurādivapuḥ siddhairdeyate yasya nāntaram
सकलमुनिभिराद्यश्चिन्त्यते यो हि शुद्धो निखिलहृदि निविष्टो वेत्ति यः सर्वसाक्षी ।
तमजममृतमीशं वासुदेवं नतोऽस्मि भयमरणविहीनं नित्यमानन्दरूपम्
sakalamunibhirādyaścintyate yo hi śuddho nikhilahṛdi niviṣṭo vetti yaḥ sarvasākṣī |
tamajamamṛtamīśaṃ vāsudevaṃ nato'smi bhayamaraṇavihīnaṃ nityamānandarūpam
निखिलभुवन नाथं शाश्वतं सुप्रसन्नं त्वतिविमलविशुद्धं निर्गुणं भवपुष्पैः ।
सुखमुदितसमस्तं पूजयाम्यात्मभावं विशतु हृदयपद्मे सर्वसाक्षी चिदात्मा
nikhilabhuvana nāthaṃ śāśvataṃ suprasannaṃ tvativimalaviśuddhaṃ nirguṇaṃ bhavapuṣpaiḥ |
sukhamuditasamastaṃ pūjayāmyātmabhāvaṃ viśatu hṛdayapadme sarvasākṣī cidātmā
एवं मयोक्तं परमप्रभावमाद्यन्तहीनस्य परस्य विष्णोः ।
तस्माद्विचिन्त्यः परमेश्वरोऽसौ विमुक्तिकामेन नरेण सम्यक्
evaṃ mayoktaṃ paramaprabhāvamādyantahīnasya parasya viṣṇoḥ |
tasmādvicintyaḥ parameśvaro'sau vimuktikāmena nareṇa samyak
बोधस्वरूपं पुरुषं पुराणमादित्यवर्णं विमलं विशुद्धम् ।
सञ्चिन्त्य विष्णुं परमद्वितीयं कस्तत्र योगी न लंय प्रयाति
bodhasvarūpaṃ puruṣaṃ purāṇamādityavarṇaṃ vimalaṃ viśuddham |
sañcintya viṣṇuṃ paramadvitīyaṃ kastatra yogī na laṃya prayāti
इमं स्तवं यः सततं मनुष्यः पठेच्च तद्वत्प्रयतः प्रशान्तः ।
स धूतपाप्मा विततप्रभावः प्रयाति लोकं विततं मुरारेः
imaṃ stavaṃ yaḥ satataṃ manuṣyaḥ paṭhecca tadvatprayataḥ praśāntaḥ |
sa dhūtapāpmā vitataprabhāvaḥ prayāti lokaṃ vitataṃ murāreḥ
यः प्रार्थयत्यर्थमशेषसौख्यं धर्मं च कामं च तथैव मोक्षम् ।
स सर्वमुत्सृज्य परं पुराणं प्रयाति विष्णुं शरणं वरेण्यम्
yaḥ prārthayatyarthamaśeṣasaukhyaṃ dharmaṃ ca kāmaṃ ca tathaiva mokṣam |
sa sarvamutsṛjya paraṃ purāṇaṃ prayāti viṣṇuṃ śaraṇaṃ vareṇyam
विभुं प्रभुं विश्वधरं विशुद्धमशेषसंसारविनाशहेतुम् ।
यो वासुदेवं विमलं प्रपन्नः स मोक्षमाप्नोति विमुक्तसङ्गः
vibhuṃ prabhuṃ viśvadharaṃ viśuddhamaśeṣasaṃsāravināśahetum |
yo vāsudevaṃ vimalaṃ prapannaḥ sa mokṣamāpnoti vimuktasaṅgaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)