स्तोत्रं तत्सं प्रवक्ष्यामि मार्कण्डेयन भाषितम् ।
दामोदरं प्रपन्नोऽस्मि किन्नो मृत्युः करिष्यति
stotraṃ tatsaṃ pravakṣyāmi mārkaṇḍeyana bhāṣitam |
dāmodaraṃ prapanno'smi kinno mṛtyuḥ kariṣyati
Purva Khanda: Achara Kanda
Chapter 233: Markandeya's eight verses that turn back death
इति श्रीगारुडे महापुराणे मार्कण्डेयकृतं मृत्य्वष्टकस्तोत्रं नाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥
11 verses · 233 of 241
What happens in this chapter
Markandeya's eight verses that turn back death
Suta gives the Mrityvashtaka, the eight verses of Markandeya against death. Each ends with the same line: I have taken refuge in Damodara, what can death do to me? The verses name the Lord as bearer of conch and discus, as Adhokshaja, as Varaha, Vamana, Narasimha, Janardana and Madhava, as the thousand-headed one, both manifest and unmanifest, as the self of all beings and the source of yajna, born of no womb. Hearing the hymn, Death fled, driven off by Vishnu's messengers, and so the wise Markandeya conquered him. When the lotus-eyed Narasimha is pleased, nothing is out of reach. Vishnu Himself spoke this hymn for Markandeya's good. Whoever recites it with devotion at the three sandhyas does not die before his time.
सूत उवाच
शङ्खचक्रधरं देवं व्यक्तरूपिणमव्ययम् ।
अधोऽक्षजं प्रपन्नोस्मि किन्नो मृत्युः करिष्यति
śaṅkhacakradharaṃ devaṃ vyaktarūpiṇamavyayam |
adho'kṣajaṃ prapannosmi kinno mṛtyuḥ kariṣyati
वराहं वामनं विष्णुं नारसिंहं जनार्दनम् ।
माधवं च प्रपन्नोऽस्मि किन्नो मृत्युः करिष्यति
varāhaṃ vāmanaṃ viṣṇuṃ nārasiṃhaṃ janārdanam |
mādhavaṃ ca prapanno'smi kinno mṛtyuḥ kariṣyati
पुरुषं पुष्करक्षेत्रबीजं पुण्यं जगत्पतिम् ।
लोकनाथं प्रपन्नोऽस्मि किन्नो मृत्युः करिष्यति
puruṣaṃ puṣkarakṣetrabījaṃ puṇyaṃ jagatpatim |
lokanāthaṃ prapanno'smi kinno mṛtyuḥ kariṣyati
सहस्रशिरसं देवं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम् ।
महायोगं प्रपन्नोऽस्मि किन्नो मृत्युः करिष्यति
sahasraśirasaṃ devaṃ vyaktāvyaktaṃ sanātanam |
mahāyogaṃ prapanno'smi kinno mṛtyuḥ kariṣyati
भूतात्मानं महात्मानं यज्ञयोनिमयोनिजम् ।
विश्वरूपं प्रपन्नोऽस्मि किन्नो मूत्युः करिष्यति
bhūtātmānaṃ mahātmānaṃ yajñayonimayonijam |
viśvarūpaṃ prapanno'smi kinno mūtyuḥ kariṣyati
इत्युदीरितमाकर्ण्य स्तोत्रं तस्य महात्मनुः ।
अपयातस्ततो मृत्युर्विष्णुदूतैः प्रपीडितः
ityudīritamākarṇya stotraṃ tasya mahātmanuḥ |
apayātastato mṛtyurviṣṇudūtaiḥ prapīḍitaḥ
इति तेन जितो मृत्युर्मार्कण्डेयेन धीमता ।
प्रसन्ने पुण्डरीकाक्षे नृसिंहे नास्तिदुर्लभम्
iti tena jito mṛtyurmārkaṇḍeyena dhīmatā |
prasanne puṇḍarīkākṣe nṛsiṃhe nāstidurlabham
मृत्य्वष्टकमिदं पुण्यं मृत्युप्रशमनं शुभम् ।
मार्कण्डेयहितार्थाय स्वयं विष्णुरुवाच ह
mṛtyvaṣṭakamidaṃ puṇyaṃ mṛtyupraśamanaṃ śubham |
mārkaṇḍeyahitārthāya svayaṃ viṣṇuruvāca ha
इदं यः पठते भक्त्या त्रिकालं नियतं शुचिः ।
नाकाले तस्य मृत्युः स्यान्नरस्याच्युतचेतसः
idaṃ yaḥ paṭhate bhaktyā trikālaṃ niyataṃ śuciḥ |
nākāle tasya mṛtyuḥ syānnarasyācyutacetasaḥ
हृत्पद्ममध्ये पुरुषं पुराणं नारायणं शाश्वतमप्रमेयम् ।
विचिन्त्य सूर्यादतिराजमानं मृत्युं स योगि जितवांस्तथैव
hṛtpadmamadhye puruṣaṃ purāṇaṃ nārāyaṇaṃ śāśvatamaprameyam |
vicintya sūryādatirājamānaṃ mṛtyuṃ sa yogi jitavāṃstathaiva
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)