पाण्डुशोथनिदानञ्च शृणु सुश्रत वच्मि ते ।
पित्तप्रधानाः कुपिता यथोक्तैः कोपनैर्मलाः
pāṇḍuśothanidānañca śṛṇu suśrata vacmi te |
pittapradhānāḥ kupitā yathoktaiḥ kopanairmalāḥ
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे पाण्डुसोथनिदानं नाम द्विषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
40 verses · 162 of 241
Dhanvantari explains pandu, the pallor disease, to Sushruta. When the doshas, chiefly pitta, are provoked, vata drives them through the ten great vessels into skin, blood, flesh and fat, and the body turns pale, yellow or greenish. Strength fails, the limbs feel as if crumbling, the face swells. He separates the kinds by dosha and names the later stages: kamala, the jaundice of neglect, kumbhakamala, and halimaka with giddiness and mild fever. Then he turns to shotha, swelling, the chief complication, raised when vata pushes spoiled blood, pitta and kapha into the outer vessels. Its nine forms come from the doshas, from injury and from poison; fresh swelling without complications can be cured.
धन्वन्तरिरुवाच
पाण्डुशोथनिदानञ्च शृणु सुश्रत वच्मि ते ।
पित्तप्रधानाः कुपिता यथोक्तैः कोपनैर्मलाः
pāṇḍuśothanidānañca śṛṇu suśrata vacmi te |
pittapradhānāḥ kupitā yathoktaiḥ kopanairmalāḥ
नत्रानिलेन बलिना क्षिप्ताक्षिप्तं यदि स्थितम् ।
धमनीर्दशमीः प्राप्य व्याप्नुवन्सकलां तनुम्
natrānilena balinā kṣiptākṣiptaṃ yadi sthitam |
dhamanīrdaśamīḥ prāpya vyāpnuvansakalāṃ tanum
त्वगसृक्छ्लेष्ममांसानि प्रदूष्यन्रसमाश्रितम् ।
त्वङ्मांसयोस्तु कुरुते त्वचि वर्णान् पृथग्विधान्
tvagasṛkchleṣmamāṃsāni pradūṣyanrasamāśritam |
tvaṅmāṃsayostu kurute tvaci varṇān pṛthagvidhān
स्वयं हरिद्रा हारिद्रं पाण्डुत्वं तेषु चाधिकम् ।
यातोऽयं प्रहतेदुग्रः स रोगस्तेन गौरवम्
svayaṃ haridrā hāridraṃ pāṇḍutvaṃ teṣu cādhikam |
yāto'yaṃ prahatedugraḥ sa rogastena gauravam
धातूनां स्पर्शशैथिल्यमामजश्च गुणक्षयः ।
ततोऽल्परक्तमेदोऽस्थिनिः सारः स्याच्छ्लथेन्द्रियः
dhātūnāṃ sparśaśaithilyamāmajaśca guṇakṣayaḥ |
tato'lparaktamedo'sthiniḥ sāraḥ syācchlathendriyaḥ
शीर्यमाणैरिवाङ्गैस्तु द्रवता हृदयेन च ।
शूलोक्षिकूटवदने स्तैमित्यं तत्र लालया
śīryamāṇairivāṅgaistu dravatā hṛdayena ca |
śūlokṣikūṭavadane staimityaṃ tatra lālayā
हीनतृट्शिशिरद्वेषी शीर्णलोभो हतानलः ।
मन्दशक्तिर्ज्वरी श्वासी कर्णशूली तथा भ्रमी
hīnatṛṭśiśiradveṣī śīrṇalobho hatānalaḥ |
mandaśaktirjvarī śvāsī karṇaśūlī tathā bhramī
स पञ्चधा पृथग्दोषैः समस्तैर्मृत्तिकादनात् ।
प्राग्रूपमस्य हृदयस्पन्दनं रूक्षता त्वचि
sa pañcadhā pṛthagdoṣaiḥ samastairmṛttikādanāt |
prāgrūpamasya hṛdayaspandanaṃ rūkṣatā tvaci
अरुचिः पीतमूत्रत्वं स्वेदाभावोऽल्पमृत्रता ।
मेदः समानिलात्तत्र गाढरुक्क्लेदगात्रता
aruciḥ pītamūtratvaṃ svedābhāvo'lpamṛtratā |
medaḥ samānilāttatra gāḍharukkledagātratā
कृष्णेक्षणं कृष्णशिरानखविण्मूत्रनेत्रता ।
शोथो नासास्यवैरस्यं विट्शोषः पार्श्वमूर्छना
kṛṣṇekṣaṇaṃ kṛṣṇaśirānakhaviṇmūtranetratā |
śotho nāsāsyavairasyaṃ viṭśoṣaḥ pārśvamūrchanā
पित्ते हरितपित्ताभः शिरादिषु ज्वरस्तमः ।
तृट्शोषमूर्छादौर्गन्ध्यं शीतेच्छा कटुवक्रता
pitte haritapittābhaḥ śirādiṣu jvarastamaḥ |
tṛṭśoṣamūrchādaurgandhyaṃ śītecchā kaṭuvakratā
विड्भेदश्चाम्लको दाहः कफाच्च हृदयार्द्रता ।
तन्द्रा लवणवक्रत्वं रोमहर्षः स्वरक्षयः
viḍbhedaścāmlako dāhaḥ kaphācca hṛdayārdratā |
tandrā lavaṇavakratvaṃ romaharṣaḥ svarakṣayaḥ
काशश्छर्दिश्च निचयान्नष्टलिङ्गोऽतिदुः सहः ।
उत्कृष्टेनिलपित्ताभ्या कटुर्वा मधुरः कफः
kāśaśchardiśca nicayānnaṣṭaliṅgo'tiduḥ sahaḥ |
utkṛṣṭenilapittābhyā kaṭurvā madhuraḥ kaphaḥ
दूषयित्वा वसादींश्च रौक्ष्याद्रक्तविमोक्षणम् ।
स्रोतसां संक्षयं कुर्यादनुरुध्य च पूर्ववत्
dūṣayitvā vasādīṃśca raukṣyādraktavimokṣaṇam |
srotasāṃ saṃkṣayaṃ kuryādanurudhya ca pūrvavat
पाण्डुरोगेक्षयेजाते नाभिपादास्यमेहनम् ।
पुरीषं कृमिवन्मुञ्चेद्भिन्नं सास्त्रं कफान्वितम्
pāṇḍurogekṣayejāte nābhipādāsyamehanam |
purīṣaṃ kṛmivanmuñcedbhinnaṃ sāstraṃ kaphānvitam
यः पित्तरोगी सेवेत पित्तलं तस्य कामलम् ।
कोष्ठशा खोद्गतं पित्तं दग्ध्वासृङ्मांसमाहरेत्
yaḥ pittarogī seveta pittalaṃ tasya kāmalam |
koṣṭhaśā khodgataṃ pittaṃ dagdhvāsṛṅmāṃsamāharet
हारिद्रमूत्रनेत्रत्वं मुखं रक्तं शकृत्तथा ।
दाही विपाकतृष्णावान् भेकाभो दुर्बलेन्द्रियः
hāridramūtranetratvaṃ mukhaṃ raktaṃ śakṛttathā |
dāhī vipākatṛṣṇāvān bhekābho durbalendriyaḥ
भवेत्पित्तानुगः शोथः पाण्डुरोगावृतस्य च ।
उपेक्षया च शोथाद्याः सकृच्छ्राः कुम्भकामलाः
bhavetpittānugaḥ śothaḥ pāṇḍurogāvṛtasya ca |
upekṣayā ca śothādyāḥ sakṛcchrāḥ kumbhakāmalāḥ
हरितश्यामपित्तत्वे पाण्डुरोगो यदा भवेत् ।
वातपित्ते भ्रमस्तृष्णा स्त्रीषु हर्षो मृदुज्वरः
haritaśyāmapittatve pāṇḍurogo yadā bhavet |
vātapitte bhramastṛṣṇā strīṣu harṣo mṛdujvaraḥ
तन्द्रा वा चानलभ्रंशस्तं वदन्ति हलीमकम् ।
आलस्यञ्चातिभवति तेषां पूर्वमुपद्रवः
tandrā vā cānalabhraṃśastaṃ vadanti halīmakam |
ālasyañcātibhavati teṣāṃ pūrvamupadravaḥ
शोथः प्रधानः कथितः स एवातो निगद्यते ।
पित्तरक्तकफान्वायुर्दुष्टो दुष्टान्बहिः शिराः
śothaḥ pradhānaḥ kathitaḥ sa evāto nigadyate |
pittaraktakaphānvāyurduṣṭo duṣṭānbahiḥ śirāḥ
नीत्वा रुद्धगतिस्तैर्हि कुर्यात्त्वङ्मांससंश्रयम् ।
उत्सेधं संहतं शोथं तमाहुर्निचयादतः
nītvā ruddhagatistairhi kuryāttvaṅmāṃsasaṃśrayam |
utsedhaṃ saṃhataṃ śothaṃ tamāhurnicayādataḥ
सर्वहेतुविशषैस्तु रूपभेदान्नवात्मकम् ।
दोषैः पृथग्विधैः सर्वैरभिघाताद्विषादपि
sarvahetuviśaṣaistu rūpabhedānnavātmakam |
doṣaiḥ pṛthagvidhaiḥ sarvairabhighātādviṣādapi
तदेव नीयमानन्तु सर्वाङ्गे कामजम्भवेत् ।
पृथून्नताग्रग्रथितैर्विशेषैश्च त्रिधा विदुः
tadeva nīyamānantu sarvāṅge kāmajambhavet |
pṛthūnnatāgragrathitairviśeṣaiśca tridhā viduḥ
सामान्यहेतुः शोथानां दोषजातो विशेषतः ।
व्याधिः कर्मोपवासादिक्षीणस्य भवति द्रुतम्
sāmānyahetuḥ śothānāṃ doṣajāto viśeṣataḥ |
vyādhiḥ karmopavāsādikṣīṇasya bhavati drutam
अतिमात्रं यदासेवेद्गुरुमत्यन्तशीतलम् ।
लवणक्षारतीक्ष्णाम्लशाकाम्बुस्वप्नजागरम्
atimātraṃ yadāsevedgurumatyantaśītalam |
lavaṇakṣāratīkṣṇāmlaśākāmbusvapnajāgaram
रोधो वेगस्य वल्लूरमजीर्णश्रममैथुनम् ।
पच्यते मार्गगमनं यानेन क्षोभिणापि वा
rodho vegasya vallūramajīrṇaśramamaithunam |
pacyate mārgagamanaṃ yānena kṣobhiṇāpi vā
श्वासकासातिसारार्शोजठरप्रदरज्वराः ।
विष्टम्भालस्यकच्छर्दिहिक्कापाण्डुविसर्पकम्
śvāsakāsātisārārśojaṭharapradarajvarāḥ |
viṣṭambhālasyakacchardihikkāpāṇḍuvisarpakam
ऊर्ध्वशोथमधो बस्तौ मध्ये कुर्वन्ति मध्यगाः ।
सर्वाङ्गगः सर्वगतः प्रत्यप्रत्यगेति तदाश्रयः
ūrdhvaśothamadho bastau madhye kurvanti madhyagāḥ |
sarvāṅgagaḥ sarvagataḥ pratyapratyageti tadāśrayaḥ
तत्पूर्वरूपं क्षवथुः शिरायामङ्गगौरवम् ।
वाताच्छोथश्चलो रूक्षः खररोमारुणोऽसितः
tatpūrvarūpaṃ kṣavathuḥ śirāyāmaṅgagauravam |
vātācchothaścalo rūkṣaḥ khararomāruṇo'sitaḥ
शङ्खबस्त्यन्त्रशोफर्तिमेदोभेदाः प्रसुप्तिता ।
वातोत्तानः क्लमः शीघ्रमुन्नमेत्पीडितां तनुम्
śaṅkhabastyantraśophartimedobhedāḥ prasuptitā |
vātottānaḥ klamaḥ śīghramunnametpīḍitāṃ tanum
सिग्धस्तु मर्दनैः शाम्येद्रात्रावल्पो दिवा महान् ।
त्वक्सर्षपविलिप्ते च तस्मिंश्चिमिचिमायते
sigdhastu mardanaiḥ śāmyedrātrāvalpo divā mahān |
tvaksarṣapavilipte ca tasmiṃścimicimāyate
पीतरक्तासिंताभासः पित्तजातश्च शोषकृत् ।
शीघ्रं नासौ वा प्रशमेन्मध्ये प्राग्दहते तनुम्
pītaraktāsiṃtābhāsaḥ pittajātaśca śoṣakṛt |
śīghraṃ nāsau vā praśamenmadhye prāgdahate tanum
सतृट्दाहज्वरस्वेदो भ्रमक्लोदमदभ्रमाः ।
साभिलाषी शकृद्भेदो गन्धः स्पर्शसहो मृदुः
satṛṭdāhajvarasvedo bhramaklodamadabhramāḥ |
sābhilāṣī śakṛdbhedo gandhaḥ sparśasaho mṛduḥ
कण्डूमान्पाण्डुरोमा त्वक्कठिनः शीतलो गुरुः ।
स्निग्धःश्लक्ष्णः स्थिरः शूलो निद्राच्छर्द्यग्निमान्द्यकृत्
kaṇḍūmānpāṇḍuromā tvakkaṭhinaḥ śītalo guruḥ |
snigdhaḥślakṣṇaḥ sthiraḥ śūlo nidrācchardyagnimāndyakṛt
आघातेन च शस्त्रादिच्छेदभेदक्षतादिभिः ।
हिमानिलैर्दध्यनिलैर्भल्लातकपिकच्छजैः
āghātena ca śastrādicchedabhedakṣatādibhiḥ |
himānilairdadhyanilairbhallātakapikacchajaiḥ
रसैः शुष्कैश्च संस्पर्शाच्छ्वयथुः स्याद्विसर्पवान् ।
भृशोष्मा लोहिताभासः प्रायशः पित्तलक्षणः
rasaiḥ śuṣkaiśca saṃsparśācchvayathuḥ syādvisarpavān |
bhṛśoṣmā lohitābhāsaḥ prāyaśaḥ pittalakṣaṇaḥ
विषजः सविषप्राणिपरिसर्पणमूत्रणात् ।
दंष्ट्रादन्तनखाघातादविषप्राणिनामपि
viṣajaḥ saviṣaprāṇiparisarpaṇamūtraṇāt |
daṃṣṭrādantanakhāghātādaviṣaprāṇināmapi
विण्मूत्रशुक्रोपहतमलवद्वस्तुसंङ्करात् ।
विषवृक्षानिलस्पर्शाद्गरयोगावचूर्णनात्
viṇmūtraśukropahatamalavadvastusaṃṅkarāt |
viṣavṛkṣānilasparśādgarayogāvacūrṇanāt
मृदुश्चलोऽवलम्बी च शीघ्रो दाहरुजाकरः ।
नवोऽनुपद्रवः शोथः साध्योऽसाध्यः पुरेरितः
mṛduścalo'valambī ca śīghro dāharujākaraḥ |
navo'nupadravaḥ śothaḥ sādhyo'sādhyaḥ pureritaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)