Skandha 8

Chapter 19: Vamana asks three steps; Shukra warns Bali

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां अष्टमस्कन्धे वामनप्रादुर्भावे एकोनविंशोऽध्यायः ॥

43 verses · 19 of 24

What happens in this chapter

Vamana asks three steps; Shukra warns Bali

Vamana praises Bali's line, where no one ever refused a brahmin. He recalls how Vishnu hid in Hiranyakashipu's own breath, and how Virochana gave his life to devas disguised as brahmins. Then He asks for just three steps of land measured by His own feet. Bali laughs at the boy's folly in asking so little. Vamana replies that one who cannot master desire is never satisfied even with the three worlds; contentment with what comes unsought leads to freedom. Bali takes up the water pot to give. Shukracharya warns him that this is Vishnu Himself, who will take everything in three steps. Untruth, he says, is not blamed in jest, at weddings, for livelihood or to save life.

श्रीशुक उवाच

19.1

इति वैरोचनेर्वाक्यं धर्मयुक्तं स सूनृतम् ।
निशम्य भगवान् प्रीन्प्रीतः प्रतिनन्द्येदमब्रवीत्

iti vairocanervākyaṃ dharmayuktaṃ sa sūnṛtam |
niśamya bhagavān prīnprītaḥ pratinandyedamabravīt

श्रीभगवानुवाच

19.2

वचस्तवैतत् जनदेव सूनृतं
कुलोचितं धर्मयुतं यशस्करम् ।
यस्य प्रमाणं भृगवः सांपराये
पितामहः कुलवृद्धः प्रशान्तः

vacastavaitat janadeva sūnṛtaṃ
kulocitaṃ dharmayutaṃ yaśaskaram |
yasya pramāṇaṃ bhṛgavaḥ sāṃparāye
pitāmahaḥ kulavṛddhaḥ praśāntaḥ

19.3

न ह्येतस्मिन्कुले कश्चित् निःसत्त्वः कृपणः पुमान् ।
प्रत्याख्याता प्रतिश्रुत्य यो वादाता द्विजातये

na hyetasminkule kaścit niḥsattvaḥ kṛpaṇaḥ pumān |
pratyākhyātā pratiśrutya yo vādātā dvijātaye

19.4

न सन्ति तीर्थे युधि चार्थिनार्थिताः
पराङ्मुखा ये त्वमनस्विनो नृपाः ।
युष्मत्कुले यद् यशसामलेन
प्रह्राद उद्भाति यथोडुपः खे

na santi tīrthe yudhi cārthinārthitāḥ
parāṅmukhā ye tvamanasvino nṛpāḥ |
yuṣmatkule yad yaśasāmalena
prahrāda udbhāti yathoḍupaḥ khe

19.5

यतो जातो हिरण्याक्षः चरन्नेक इमां महीम् ।
प्रतिवीरं दिग्विजये नाविन्दत गदायुधः

yato jāto hiraṇyākṣaḥ caranneka imāṃ mahīm |
prativīraṃ digvijaye nāvindata gadāyudhaḥ

19.6

यं विनिर्जित्य कृच्छ्रेण विष्णुः क्ष्मोद्धार आगतम् ।
आत्मानं जयिनं मेने तद्वीर्यं भूर्यनुस्मरन्

yaṃ vinirjitya kṛcchreṇa viṣṇuḥ kṣmoddhāra āgatam |
ātmānaṃ jayinaṃ mene tadvīryaṃ bhūryanusmaran

19.7

निशम्य तद्वधं भ्राता हिरण्यकशिपुः पुरा ।
हन्तुं भ्रातृहणं क्रुद्धो जगाम निलयं हरेः

niśamya tadvadhaṃ bhrātā hiraṇyakaśipuḥ purā |
hantuṃ bhrātṛhaṇaṃ kruddho jagāma nilayaṃ hareḥ

19.8

तं आयान्तं समालोक्य शूलपाणिं कृतान्तवत् ।
चिन्तयामास कालज्ञो विष्णुर्मायाविनां वरः

taṃ āyāntaṃ samālokya śūlapāṇiṃ kṛtāntavat |
cintayāmāsa kālajño viṣṇurmāyāvināṃ varaḥ

19.9

यतो यतोऽहं तत्रासौ मृत्युः प्राणभृतामिव ।
अतोऽहं अस्य हृदयं प्रवेक्ष्यामि पराग्दृशः

yato yato'haṃ tatrāsau mṛtyuḥ prāṇabhṛtāmiva |
ato'haṃ asya hṛdayaṃ pravekṣyāmi parāgdṛśaḥ

19.10

एवं स निश्चित्य रिपोः शरीरं
आधावतो निर्विविशेऽसुरेन्द्र ।
श्वासानिलान्तर्हितसूक्ष्मदेहः
तत्प्राणरन्ध्रेण विविग्नचेताः

evaṃ sa niścitya ripoḥ śarīraṃ
ādhāvato nirviviśe'surendra |
śvāsānilāntarhitasūkṣmadehaḥ
tatprāṇarandhreṇa vivignacetāḥ

19.11

स तन्निकेतं परिमृश्य
शून्यमपश्यमानः कुपितो ननाद ।
क्ष्मां द्यां दिशः खं विवरान्समुद्रान्
विष्णुं विचिन्वन् न ददर्श वीरः

sa tanniketaṃ parimṛśya
śūnyamapaśyamānaḥ kupito nanāda |
kṣmāṃ dyāṃ diśaḥ khaṃ vivarānsamudrān
viṣṇuṃ vicinvan na dadarśa vīraḥ

19.12

अपश्यन् इति होवाच मयान्विष्टमिदं जगत् ।
भ्रातृहा मे गतो नूनं यतो नावर्तते पुमान्

apaśyan iti hovāca mayānviṣṭamidaṃ jagat |
bhrātṛhā me gato nūnaṃ yato nāvartate pumān

19.13

वैरानुबन्ध एतावान् आमृत्योरिह देहिनाम् ।
अज्ञानप्रभवो मन्युः अहंमानोपबृंहितः

vairānubandha etāvān āmṛtyoriha dehinām |
ajñānaprabhavo manyuḥ ahaṃmānopabṛṃhitaḥ

19.14

पिता प्रह्रादपुत्रस्ते तद्विद्वान् द्विजवत्सलः ।
स्वमायुर्द्विजलिंगेभ्यो देवेभ्योऽदात् स याचितः

pitā prahrādaputraste tadvidvān dvijavatsalaḥ |
svamāyurdvijaliṃgebhyo devebhyo'dāt sa yācitaḥ

19.15

भवान् आचरितान् धर्मान् आस्थितो गृहमेधिभिः ।
ब्राह्मणैः पूर्वजैः शूरैः अन्यैश्चोद्दामकीर्तिभिः

bhavān ācaritān dharmān āsthito gṛhamedhibhiḥ |
brāhmaṇaiḥ pūrvajaiḥ śūraiḥ anyaiścoddāmakīrtibhiḥ

19.16

तस्मात् त्वत्तो महीमीषद् वृणेऽहं वरदर्षभात् ।
पदानि त्रीणि दैत्येन्द्र सम्मितानि पदा मम

tasmāt tvatto mahīmīṣad vṛṇe'haṃ varadarṣabhāt |
padāni trīṇi daityendra sammitāni padā mama

19.17

न अन्यत् ते कामये राजन् वदान्यात् जगदीश्वरात् ।
नैनः प्राप्नोति वै विद्वान् यावदर्थप्रतिग्रहः

na anyat te kāmaye rājan vadānyāt jagadīśvarāt |
nainaḥ prāpnoti vai vidvān yāvadarthapratigrahaḥ

श्रीबलिरुवाच

19.18

अहो ब्राह्मणदायाद वाचस्ते वृद्धसम्मताः ।
त्वं बालो बालिशमतिः स्वार्थं प्रत्यबुधो यथा

aho brāhmaṇadāyāda vācaste vṛddhasammatāḥ |
tvaṃ bālo bāliśamatiḥ svārthaṃ pratyabudho yathā

19.19

मां वचोभिः समाराध्य लोकानां एकमीश्वरम् ।
पदत्रयं वृणीते यो अबुद्धिमान् द्वीपदाशुषम्

māṃ vacobhiḥ samārādhya lokānāṃ ekamīśvaram |
padatrayaṃ vṛṇīte yo abuddhimān dvīpadāśuṣam

19.20

न पुमान् मां उपव्रज्य भूयो याचितुमर्हति ।
तस्माद् वृत्तिकरीं भूमिं वटो कामं प्रतीच्छ मे

na pumān māṃ upavrajya bhūyo yācitumarhati |
tasmād vṛttikarīṃ bhūmiṃ vaṭo kāmaṃ pratīccha me

श्रीभगवानुवाच

19.21

यावन्तो विषयाः प्रेष्ठाः त्रिलोक्यां अजितेन्द्रियम् ।
न शक्नुवन्ति ते सर्वे प्रतिपूरयितुं नृप

yāvanto viṣayāḥ preṣṭhāḥ trilokyāṃ ajitendriyam |
na śaknuvanti te sarve pratipūrayituṃ nṛpa

19.22

त्रिभिः क्रमैः असन्तुष्टो द्वीपेनापि न पूर्यते ।
नववर्षसमेतेन सप्तद्वीपवरेच्छया

tribhiḥ kramaiḥ asantuṣṭo dvīpenāpi na pūryate |
navavarṣasametena saptadvīpavarecchayā

19.23

सप्तद्वीपाधिपतयो नृपा वैन्यगयादयः ।
अर्थैः कामैर्गता नान्तं तृष्णाया इति नः श्रुतम्

saptadvīpādhipatayo nṛpā vainyagayādayaḥ |
arthaiḥ kāmairgatā nāntaṃ tṛṣṇāyā iti naḥ śrutam

19.24

यदृच्छयोपपन्नेन सन्तुष्टो वर्तते सुखम् ।
नासन्तुष्टः त्रिभिर्लोकैः अजितात्मोपसादितैः

yadṛcchayopapannena santuṣṭo vartate sukham |
nāsantuṣṭaḥ tribhirlokaiḥ ajitātmopasāditaiḥ

19.25

पुंसोऽयं संसृतेर्हेतुः असन्तोषोऽर्थकामयोः ।
यदृच्छयोपपन्नेन सन्तोषो मुक्तये स्मृतः

puṃso'yaṃ saṃsṛterhetuḥ asantoṣo'rthakāmayoḥ |
yadṛcchayopapannena santoṣo muktaye smṛtaḥ

19.26

यदृच्छालाभतुष्टस्य तेजो विप्रस्य वर्धते ।
तत्प्रशाम्यति असन्तोषाद् अम्भसेवाशुशुक्षणिः

yadṛcchālābhatuṣṭasya tejo viprasya vardhate |
tatpraśāmyati asantoṣād ambhasevāśuśukṣaṇiḥ

19.27

तस्मात्त्रीणि पदान्येव वृणे त्वद् वरदर्षभात् ।
एतावतैव सिद्धोऽहं वित्तं यावत् प्रयोजनम्

tasmāttrīṇi padānyeva vṛṇe tvad varadarṣabhāt |
etāvataiva siddho'haṃ vittaṃ yāvat prayojanam

श्रीशुक उवाच

19.28

इत्युक्तः स हसन्नाह वाञ्छातः प्रतिगृह्यताम् ।
वामनाय महीं दातुं जग्राह जलभाजनम्

ityuktaḥ sa hasannāha vāñchātaḥ pratigṛhyatām |
vāmanāya mahīṃ dātuṃ jagrāha jalabhājanam

19.29

विष्णवे क्ष्मां प्रदास्यन्तं उशना असुरेश्वरम् ।
जानन् चिकीर्षितं विष्णोः शिष्यं प्राह विदां वरः

viṣṇave kṣmāṃ pradāsyantaṃ uśanā asureśvaram |
jānan cikīrṣitaṃ viṣṇoḥ śiṣyaṃ prāha vidāṃ varaḥ

श्रीशुक्र उवाच

19.30

एष वैरोचने साक्षात् भगवान् विष्णुरव्ययः ।
कश्यपाद् अदितेर्जातो देवानां कार्यसाधकः

eṣa vairocane sākṣāt bhagavān viṣṇuravyayaḥ |
kaśyapād aditerjāto devānāṃ kāryasādhakaḥ

19.31

प्रतिश्रुतं त्वयैतस्मै यद् अनर्थं अजानता ।
न साधु मन्ये दैत्यानां महानुपगतोऽनयः

pratiśrutaṃ tvayaitasmai yad anarthaṃ ajānatā |
na sādhu manye daityānāṃ mahānupagato'nayaḥ

19.32

एष ते स्थानमैश्वर्यं श्रियं तेजो यशः श्रुतम् ।
दास्यत्याच्छिद्य शक्राय मायामाणवको हरिः

eṣa te sthānamaiśvaryaṃ śriyaṃ tejo yaśaḥ śrutam |
dāsyatyācchidya śakrāya māyāmāṇavako hariḥ

19.33

त्रिभिः क्रमैः इमान् लोकान् विश्वकायः क्रमिष्यति ।
सर्वस्वं विष्णवे दत्त्वा मूढ वर्तिष्यसे कथम्

tribhiḥ kramaiḥ imān lokān viśvakāyaḥ kramiṣyati |
sarvasvaṃ viṣṇave dattvā mūḍha vartiṣyase katham

19.34

क्रमतो गां पदैकेन द्वितीयेन दिवं विभोः ।
खं च कायेन महता तार्तीयस्य कुतो गतिः

kramato gāṃ padaikena dvitīyena divaṃ vibhoḥ |
khaṃ ca kāyena mahatā tārtīyasya kuto gatiḥ

19.35

निष्ठां ते नरके मन्ये हि अप्रदातुः प्रतिश्रुतम् ।
प्रतिश्रुतस्य योऽनीशः प्रतिपादयितुं भवान्

niṣṭhāṃ te narake manye hi apradātuḥ pratiśrutam |
pratiśrutasya yo'nīśaḥ pratipādayituṃ bhavān

19.36

न तद्दानं प्रशंसन्ति येन वृत्तिर्विपद्यते ।
दानं यज्ञस्तपः कर्म लोके वृत्तिमतो यतः

na taddānaṃ praśaṃsanti yena vṛttirvipadyate |
dānaṃ yajñastapaḥ karma loke vṛttimato yataḥ

19.37

धर्माय यशसेऽर्थाय कामाय स्वजनाय च ।
पञ्चधा विभजन् वित्तं इहामुत्र च मोदते

dharmāya yaśase'rthāya kāmāya svajanāya ca |
pañcadhā vibhajan vittaṃ ihāmutra ca modate

19.38

अत्रापि बह्वृचैर्गीतं शृणु मेऽसुरसत्तम ।
सत्यं ॐ इति यत्प्रोक्तं यत् नेति आहानृतं हि तत्

atrāpi bahvṛcairgītaṃ śṛṇu me'surasattama |
satyaṃ oṃ iti yatproktaṃ yat neti āhānṛtaṃ hi tat

19.39

सत्यं पुष्पफलं विद्याद् आत्मवृक्षस्य गीयते ।
वृक्षेऽजीवति तन्न स्यात् अनृतं मूलमात्मनः

satyaṃ puṣpaphalaṃ vidyād ātmavṛkṣasya gīyate |
vṛkṣe'jīvati tanna syāt anṛtaṃ mūlamātmanaḥ

19.40

तद् यथा वृक्ष उन्मूलः शुष्यति उद्वर्ततेऽचिरात् ।
एवं नष्टानृतः सद्य आत्मा शुष्येन्न संशयः

tad yathā vṛkṣa unmūlaḥ śuṣyati udvartate'cirāt |
evaṃ naṣṭānṛtaḥ sadya ātmā śuṣyenna saṃśayaḥ

19.41

पराग् रिक्तमपूर्णं वा अक्षरं यत् तदोमिति ।
यत्किञ्चित् ओमिति ब्रूयात् तेन रिच्येत वै पुमान् ।
भिक्षवे सर्वं ॐकुन् नालं कामेन चात्मने

parāg riktamapūrṇaṃ vā akṣaraṃ yat tadomiti |
yatkiñcit omiti brūyāt tena ricyeta vai pumān |
bhikṣave sarvaṃ oṃkun nālaṃ kāmena cātmane

19.42

अथैतत्पूर्णमभ्यात्मं यच्च नेति अनृतं वचः ।
सर्वं नेति अनृतं ब्रूयात् स दुष्कीर्तिः श्वसन्मृतः

athaitatpūrṇamabhyātmaṃ yacca neti anṛtaṃ vacaḥ |
sarvaṃ neti anṛtaṃ brūyāt sa duṣkīrtiḥ śvasanmṛtaḥ

19.43

स्त्रीषु नर्मविवाहे च वृत्त्यर्थे प्राणसंकटे ।
गोब्राह्मणार्थे हिंसायां नानृतं स्यात् जुगुप्सितम्

strīṣu narmavivāhe ca vṛttyarthe prāṇasaṃkaṭe |
gobrāhmaṇārthe hiṃsāyāṃ nānṛtaṃ syāt jugupsitam

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)