Chapter 9: Prahlada's hymn calms Bhagwan Narasimha

एवं सुरादयः सर्वे ब्रह्मरुद्र पुरः सराः ।
नोपैतुमशकन्मन्यु संरम्भं सुदुरासदम्

evaṃ surādayaḥ sarve brahmarudra puraḥ sarāḥ |
nopaitumaśakanmanyu saṃrambhaṃ sudurāsadam

साक्षात्श्रीः प्रेषिता देवैर्दृष्ट्वा तं महदद्भुतम् ।
अदृष्टाश्रुतपूर्वत्वात्सा नोपेयाय शङ्किता

sākṣātśrīḥ preṣitā devairdṛṣṭvā taṃ mahadadbhutam |
adṛṣṭāśrutapūrvatvātsā nopeyāya śaṅkitā

प्रह्रादं प्रेषयामास ब्रह्मावस्थितमन्तिके ।
तात प्रशमयोपेहि स्वपित्रे कुपितं प्रभुम्

prahrādaṃ preṣayāmāsa brahmāvasthitamantike |
tāta praśamayopehi svapitre kupitaṃ prabhum

तथेति शनकै राजन्महाभागवतोऽर्भकः ।
उपेत्य भुवि कायेन ननाम विधृताञ्जलिः

tatheti śanakai rājanmahābhāgavato'rbhakaḥ |
upetya bhuvi kāyena nanāma vidhṛtāñjaliḥ

स्वपादमूले पतितं तमर्भकं विलोक्य देवः कृपया परिप्लुतः ।
उत्थाप्य तच्छीर्ष्ण्यदधात्कराम्बुजं कालाहिवित्रस्तधियां कृताभयम्

svapādamūle patitaṃ tamarbhakaṃ vilokya devaḥ kṛpayā pariplutaḥ |
utthāpya tacchīrṣṇyadadhātkarāmbujaṃ kālāhivitrastadhiyāṃ kṛtābhayam

स तत्करस्पर्शधुताखिलाशुभः सपद्यभिव्यक्तपरात्मदर्शनः ।
तत्पादपद्मं हृदि निर्वृतो दधौ हृष्यत्तनुः क्लिन्नहृदश्रुलोचनः

sa tatkarasparśadhutākhilāśubhaḥ sapadyabhivyaktaparātmadarśanaḥ |
tatpādapadmaṃ hṛdi nirvṛto dadhau hṛṣyattanuḥ klinnahṛdaśrulocanaḥ

अस्तौषीद्धरिमेकाग्र मनसा सुसमाहितः ।
प्रेमगद्गदया वाचा तन्न्यस्तहृदयेक्षणः

astauṣīddharimekāgra manasā susamāhitaḥ |
premagadgadayā vācā tannyastahṛdayekṣaṇaḥ

ब्रह्मादयः सुरगणा मुनयोऽथ सिद्धाः ।
सत्त्वैकतानगतयो वचसां प्रवाहैः ।
नाराधितुं पुरुगुणैरधुनापि पिप्रुः ।
किं तोष्टुमर्हति स मे हरिरुग्रजातेः

brahmādayaḥ suragaṇā munayo'tha siddhāḥ |
sattvaikatānagatayo vacasāṃ pravāhaiḥ |
nārādhituṃ puruguṇairadhunāpi pipruḥ |
kiṃ toṣṭumarhati sa me harirugrajāteḥ

मन्ये धनाभिजनरूपतपःश्रुतौजस् ।
तेजःप्रभावबलपौरुषबुद्धियोगाः ।
नाराधनाय हि भवन्ति परस्य पुंसो ।
भक्त्या तुतोष भगवान्गजयूथपाय

manye dhanābhijanarūpatapaḥśrutaujas |
tejaḥprabhāvabalapauruṣabuddhiyogāḥ |
nārādhanāya hi bhavanti parasya puṃso |
bhaktyā tutoṣa bhagavāngajayūthapāya

विप्राद्द्विषड्गुणयुतादरविन्दनाभ ।
पादारविन्दविमुखात्श्वपचं वरिष्ठम् ।
मन्ये तदर्पितमनोवचनेहितार्थ ।
प्राणं पुनाति स कुलं न तु भूरिमानः

viprāddviṣaḍguṇayutādaravindanābha |
pādāravindavimukhātśvapacaṃ variṣṭham |
manye tadarpitamanovacanehitārtha |
prāṇaṃ punāti sa kulaṃ na tu bhūrimānaḥ

नैवात्मनः प्रभुरयं निजलाभपूर्णो ।
मानं जनादविदुषः करुणो वृणीते ।
यद्यज्जनो भगवते विदधीत मानं ।
तच्चात्मने प्रतिमुखस्य यथा मुखश्रीः

naivātmanaḥ prabhurayaṃ nijalābhapūrṇo |
mānaṃ janādaviduṣaḥ karuṇo vṛṇīte |
yadyajjano bhagavate vidadhīta mānaṃ |
taccātmane pratimukhasya yathā mukhaśrīḥ

तस्मादहं विगतविक्लव ईश्वरस्य ।
सर्वात्मना महि गृणामि यथा मनीषम् ।
नीचोऽजया गुणविसर्गमनुप्रविष्टः ।
पूयेत येन हि पुमाननुवर्णितेन

tasmādahaṃ vigataviklava īśvarasya |
sarvātmanā mahi gṛṇāmi yathā manīṣam |
nīco'jayā guṇavisargamanupraviṣṭaḥ |
pūyeta yena hi pumānanuvarṇitena

सर्वे ह्यमी विधिकरास्तव सत्त्वधाम्नो ।
ब्रह्मादयो वयमिवेश न चोद्विजन्तः ।
क्षेमाय भूतय उतात्मसुखाय चास्य ।
विक्रीडितं भगवतो रुचिरावतारैः

sarve hyamī vidhikarāstava sattvadhāmno |
brahmādayo vayamiveśa na codvijantaḥ |
kṣemāya bhūtaya utātmasukhāya cāsya |
vikrīḍitaṃ bhagavato rucirāvatāraiḥ

तद्यच्छ मन्युमसुरश्च हतस्त्वयाद्य ।
मोदेत साधुरपि वृश्चिकसर्पहत्या ।
लोकाश्च निर्वृतिमिताः प्रतियन्ति सर्वे ।
रूपं नृसिंह विभयाय जनाः स्मरन्ति

tadyaccha manyumasuraśca hatastvayādya |
modeta sādhurapi vṛścikasarpahatyā |
lokāśca nirvṛtimitāḥ pratiyanti sarve |
rūpaṃ nṛsiṃha vibhayāya janāḥ smaranti

नाहं बिभेम्यजित तेऽतिभयानकास्य ।
जिह्वार्कनेत्रभ्रुकुटीरभसोग्रदंष्ट्रात् ।
आन्त्रस्रजःक्षतजकेशरशङ्कुकर्णान् ।
निर्ह्रादभीतदिगिभादरिभिन्नखाग्रात्

nāhaṃ bibhemyajita te'tibhayānakāsya |
jihvārkanetrabhrukuṭīrabhasogradaṃṣṭrāt |
āntrasrajaḥkṣatajakeśaraśaṅkukarṇān |
nirhrādabhītadigibhādaribhinnakhāgrāt

त्रस्तोऽस्म्यहं कृपणवत्सल दुःसहोग्र ।
संसारचक्रकदनाद्ग्रसतां प्रणीतः ।
बद्धः स्वकर्मभिरुशत्तम तेऽङ्घ्रिमूलं ।
प्रीतोऽपवर्गशरणं ह्वयसे कदा नु

trasto'smyahaṃ kṛpaṇavatsala duḥsahogra |
saṃsāracakrakadanādgrasatāṃ praṇītaḥ |
baddhaḥ svakarmabhiruśattama te'ṅghrimūlaṃ |
prīto'pavargaśaraṇaṃ hvayase kadā nu

यस्मात्प्रियाप्रियवियोगसंयोगजन्म ।
शोकाग्निना सकलयोनिषु दह्यमानः ।
दुःखौषधं तदपि दुःखमतद्धियाहं ।
भूमन्भ्रमामि वद मे तव दास्ययोगम्

yasmātpriyāpriyaviyogasaṃyogajanma |
śokāgninā sakalayoniṣu dahyamānaḥ |
duḥkhauṣadhaṃ tadapi duḥkhamataddhiyāhaṃ |
bhūmanbhramāmi vada me tava dāsyayogam

सोऽहं प्रियस्य सुहृदः परदेवताया ।
लीलाकथास्तव नृसिंह विरिञ्चगीताः ।
अञ्जस्तितर्म्यनुगृणन्गुणविप्रमुक्तो ।
दुर्गाणि ते पदयुगालयहंससङ्गः

so'haṃ priyasya suhṛdaḥ paradevatāyā |
līlākathāstava nṛsiṃha viriñcagītāḥ |
añjastitarmyanugṛṇanguṇavipramukto |
durgāṇi te padayugālayahaṃsasaṅgaḥ

बालस्य नेह शरणं पितरौ नृसिंह ।
नार्तस्य चागदमुदन्वति मज्जतो नौः ।
तप्तस्य तत्प्रतिविधिर्य इहाञ्जसेष्टस् ।
तावद्विभो तनुभृतां त्वदुपेक्षितानाम्

bālasya neha śaraṇaṃ pitarau nṛsiṃha |
nārtasya cāgadamudanvati majjato nauḥ |
taptasya tatpratividhirya ihāñjaseṣṭas |
tāvadvibho tanubhṛtāṃ tvadupekṣitānām

यस्मिन्यतो यर्हि येन च यस्य यस्माद् ।
यस्मै यथा यदुत यस्त्वपरः परो वा ।
भावः करोति विकरोति पृथक्स्वभावः ।
सञ्चोदितस्तदखिलं भवतः स्वरूपम्

yasminyato yarhi yena ca yasya yasmād |
yasmai yathā yaduta yastvaparaḥ paro vā |
bhāvaḥ karoti vikaroti pṛthaksvabhāvaḥ |
sañcoditastadakhilaṃ bhavataḥ svarūpam

माया मनः सृजति कर्ममयं बलीयः ।
कालेन चोदितगुणानुमतेन पुंसः ।
छन्दोमयं यदजयार्पितषोडशारं ।
संसारचक्रमज कोऽतितरेत्त्वदन्यः

māyā manaḥ sṛjati karmamayaṃ balīyaḥ |
kālena coditaguṇānumatena puṃsaḥ |
chandomayaṃ yadajayārpitaṣoḍaśāraṃ |
saṃsāracakramaja ko'titarettvadanyaḥ

स त्वं हि नित्यविजितात्मगुणः स्वधाम्ना ।
कालो वशीकृतविसृज्यविसर्गशक्तिः ।
चक्रे विसृष्टमजयेश्वर षोडशारे ।
निष्पीड्यमानमुपकर्ष विभो प्रपन्नम्

sa tvaṃ hi nityavijitātmaguṇaḥ svadhāmnā |
kālo vaśīkṛtavisṛjyavisargaśaktiḥ |
cakre visṛṣṭamajayeśvara ṣoḍaśāre |
niṣpīḍyamānamupakarṣa vibho prapannam

दृष्टा मया दिवि विभोऽखिलधिष्ण्यपानाम् ।
आयुः श्रियो विभव इच्छति यान्जनोऽयम् ।
येऽस्मत्पितुः कुपितहासविजृम्भितभ्रू ।
विस्फूर्जितेन लुलिताः स तु ते निरस्तः

dṛṣṭā mayā divi vibho'khiladhiṣṇyapānām |
āyuḥ śriyo vibhava icchati yānjano'yam |
ye'smatpituḥ kupitahāsavijṛmbhitabhrū |
visphūrjitena lulitāḥ sa tu te nirastaḥ

तस्मादमूस्तनुभृतामहमाशिषोऽज्ञ ।
आयुः श्रियं विभवमैन्द्रि यमाविरिञ्च्यात् ।
नेच्छामि ते विलुलितानुरुविक्रमेण ।
कालात्मनोपनय मां निजभृत्यपार्श्वम्

tasmādamūstanubhṛtāmahamāśiṣo'jña |
āyuḥ śriyaṃ vibhavamaindri yamāviriñcyāt |
necchāmi te vilulitānuruvikrameṇa |
kālātmanopanaya māṃ nijabhṛtyapārśvam

कुत्राशिषः श्रुतिसुखा मृगतृष्णिरूपाः ।
क्वेदं कलेवरमशेषरुजां विरोहः ।
निर्विद्यते न तु जनो यदपीति विद्वान् ।
कामानलं मधुलवैः शमयन्दुरापैः

kutrāśiṣaḥ śrutisukhā mṛgatṛṣṇirūpāḥ |
kvedaṃ kalevaramaśeṣarujāṃ virohaḥ |
nirvidyate na tu jano yadapīti vidvān |
kāmānalaṃ madhulavaiḥ śamayandurāpaiḥ

क्वाहं रजःप्रभव ईश तमोऽधिकेऽस्मिन् ।
जातः सुरेतरकुले क्व तवानुकम्पा ।
न ब्रह्मणो न तु भवस्य न वै रमाया ।
यन्मेऽर्पितः शिरसि पद्मकरः प्रसादः

kvāhaṃ rajaḥprabhava īśa tamo'dhike'smin |
jātaḥ suretarakule kva tavānukampā |
na brahmaṇo na tu bhavasya na vai ramāyā |
yanme'rpitaḥ śirasi padmakaraḥ prasādaḥ

नैषा परावरमतिर्भवतो ननु स्याज् ।
जन्तोर्यथात्मसुहृदो जगतस्तथापि ।
संसेवया सुरतरोरिव ते प्रसादः ।
सेवानुरूपमुदयो न परावरत्वम्

naiṣā parāvaramatirbhavato nanu syāj |
jantoryathātmasuhṛdo jagatastathāpi |
saṃsevayā surataroriva te prasādaḥ |
sevānurūpamudayo na parāvaratvam

एवं जनं निपतितं प्रभवाहिकूपे ।
कामाभिकाममनु यः प्रपतन्प्रसङ्गात् ।
कृत्वात्मसात्सुरर्षिणा भगवन्गृहीतः ।
सोऽहं कथं नु विसृजे तव भृत्यसेवाम्

evaṃ janaṃ nipatitaṃ prabhavāhikūpe |
kāmābhikāmamanu yaḥ prapatanprasaṅgāt |
kṛtvātmasātsurarṣiṇā bhagavangṛhītaḥ |
so'haṃ kathaṃ nu visṛje tava bhṛtyasevām

मत्प्राणरक्षणमनन्त पितुर्वधश्च ।
मन्ये स्वभृत्यऋषिवाक्यमृतं विधातुम् ।
खड्गं प्रगृह्य यदवोचदसद्विधित्सुस् ।
त्वामीश्वरो मदपरोऽवतु कं हरामि

matprāṇarakṣaṇamananta piturvadhaśca |
manye svabhṛtyaṛṣivākyamṛtaṃ vidhātum |
khaḍgaṃ pragṛhya yadavocadasadvidhitsus |
tvāmīśvaro madaparo'vatu kaṃ harāmi

एकस्त्वमेव जगदेतममुष्य यत्त्वम् ।
आद्यन्तयोः पृथगवस्यसि मध्यतश्च ।
सृष्ट्वा गुणव्यतिकरं निजमाययेदं ।
नानेव तैरवसितस्तदनुप्रविष्टः

ekastvameva jagadetamamuṣya yattvam |
ādyantayoḥ pṛthagavasyasi madhyataśca |
sṛṣṭvā guṇavyatikaraṃ nijamāyayedaṃ |
nāneva tairavasitastadanupraviṣṭaḥ

त्वम्वा इदं सदसदीश भवांस्ततोऽन्यो ।
माया यदात्मपरबुद्धिरियं ह्यपार्था ।
यद्यस्य जन्म निधनं स्थितिरीक्षणं च ।
तद्वैतदेव वसुकालवदष्टितर्वोः

tvamvā idaṃ sadasadīśa bhavāṃstato'nyo |
māyā yadātmaparabuddhiriyaṃ hyapārthā |
yadyasya janma nidhanaṃ sthitirīkṣaṇaṃ ca |
tadvaitadeva vasukālavadaṣṭitarvoḥ

न्यस्येदमात्मनि जगद्विलयाम्बुमध्ये ।
शेषेत्मना निजसुखानुभवो निरीहः ।
योगेन मीलितदृगात्मनिपीतनिद्र स् ।
तुर्ये स्थितो न तु तमो न गुणांश्च युङ्क्षे

nyasyedamātmani jagadvilayāmbumadhye |
śeṣetmanā nijasukhānubhavo nirīhaḥ |
yogena mīlitadṛgātmanipītanidra s |
turye sthito na tu tamo na guṇāṃśca yuṅkṣe

तस्यैव ते वपुरिदं निजकालशक्त्या ।
सञ्चोदितप्रकृतिधर्मण आत्मगूढम् ।
अम्भस्यनन्तशयनाद्विरमत्समाधेर् ।
नाभेरभूत्स्वकणिकावटवन्महाब्जम्

tasyaiva te vapuridaṃ nijakālaśaktyā |
sañcoditaprakṛtidharmaṇa ātmagūḍham |
ambhasyanantaśayanādviramatsamādher |
nābherabhūtsvakaṇikāvaṭavanmahābjam

तत्सम्भवः कविरतोऽन्यदपश्यमानस् ।
त्वां बीजमात्मनि ततं स बहिर्विचिन्त्य ।
नाविन्ददब्दशतमप्सु निमज्जमानो ।
जातेऽङ्कुरे कथमुहोपलभेत बीजम्

tatsambhavaḥ kavirato'nyadapaśyamānas |
tvāṃ bījamātmani tataṃ sa bahirvicintya |
nāvindadabdaśatamapsu nimajjamāno |
jāte'ṅkure kathamuhopalabheta bījam

स त्वात्मयोनिरतिविस्मित आश्रितोऽब्जं ।
कालेन तीव्रतपसा परिशुद्धभावः ।
त्वामात्मनीश भुवि गन्धमिवातिसूक्ष्मं ।
भूतेन्द्रि याशयमये विततं ददर्श

sa tvātmayonirativismita āśrito'bjaṃ |
kālena tīvratapasā pariśuddhabhāvaḥ |
tvāmātmanīśa bhuvi gandhamivātisūkṣmaṃ |
bhūtendri yāśayamaye vitataṃ dadarśa

एवं सहस्रवदनाङ्घ्रिशिरःकरोरु ।
नासाद्यकर्णनयनाभरणायुधाढ्यम् ।
मायामयं सदुपलक्षितसन्निवेशं ।
दृष्ट्वा महापुरुषमाप मुदं विरिञ्चः

evaṃ sahasravadanāṅghriśiraḥkaroru |
nāsādyakarṇanayanābharaṇāyudhāḍhyam |
māyāmayaṃ sadupalakṣitasanniveśaṃ |
dṛṣṭvā mahāpuruṣamāpa mudaṃ viriñcaḥ

तस्मै भवान्हयशिरस्तनुवं हि बिभ्रद् ।
वेदद्रुहावतिबलौ मधुकैटभाख्यौ ।
हत्वानयच्छ्रुतिगणांश्च रजस्तमश्च ।
सत्त्वं तव प्रियतमां तनुमामनन्ति

tasmai bhavānhayaśirastanuvaṃ hi bibhrad |
vedadruhāvatibalau madhukaiṭabhākhyau |
hatvānayacchrutigaṇāṃśca rajastamaśca |
sattvaṃ tava priyatamāṃ tanumāmananti

इत्थं नृतिर्यगृषिदेवझषावतारैर् ।
लोकान्विभावयसि हंसि जगत्प्रतीपान् ।
धर्मं महापुरुष पासि युगानुवृत्तं ।
छन्नः कलौ यदभवस्त्रियुगोऽथ स त्वम्

itthaṃ nṛtiryagṛṣidevajhaṣāvatārair |
lokānvibhāvayasi haṃsi jagatpratīpān |
dharmaṃ mahāpuruṣa pāsi yugānuvṛttaṃ |
channaḥ kalau yadabhavastriyugo'tha sa tvam

नैतन्मनस्तव कथासु विकुण्ठनाथ ।
सम्प्रीयते दुरितदुष्टमसाधु तीव्रम् ।
कामातुरं हर्षशोकभयैषणार्तं ।
तस्मिन्कथं तव गतिं विमृशामि दीनः

naitanmanastava kathāsu vikuṇṭhanātha |
samprīyate duritaduṣṭamasādhu tīvram |
kāmāturaṃ harṣaśokabhayaiṣaṇārtaṃ |
tasminkathaṃ tava gatiṃ vimṛśāmi dīnaḥ

जिह्वैकतोऽच्युत विकर्षति मावितृप्ता ।
शिश्नोऽन्यतस्त्वगुदरं श्रवणं कुतश्चित् ।
घ्राणोऽन्यतश्चपलदृक्क्व च कर्मशक्तिर् ।
बह्व्यः सपत्न्य इव गेहपतिं लुनन्ति

jihvaikato'cyuta vikarṣati māvitṛptā |
śiśno'nyatastvagudaraṃ śravaṇaṃ kutaścit |
ghrāṇo'nyataścapaladṛkkva ca karmaśaktir |
bahvyaḥ sapatnya iva gehapatiṃ lunanti

एवं स्वकर्मपतितं भववैतरण्याम् ।
अन्योन्यजन्ममरणाशनभीतभीतम् ।
पश्यन्जनं स्वपरविग्रहवैरमैत्रं ।
हन्तेति पारचर पीपृहि मूढमद्य

evaṃ svakarmapatitaṃ bhavavaitaraṇyām |
anyonyajanmamaraṇāśanabhītabhītam |
paśyanjanaṃ svaparavigrahavairamaitraṃ |
hanteti pāracara pīpṛhi mūḍhamadya

को न्वत्र तेऽखिलगुरो भगवन्प्रयास ।
उत्तारणेऽस्य भवसम्भवलोपहेतोः ।
मूढेषु वै महदनुग्रह आर्तबन्धो ।
किं तेन ते प्रियजनाननुसेवतां नः

ko nvatra te'khilaguro bhagavanprayāsa |
uttāraṇe'sya bhavasambhavalopahetoḥ |
mūḍheṣu vai mahadanugraha ārtabandho |
kiṃ tena te priyajanānanusevatāṃ naḥ

नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्यास् ।
त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्तः ।
शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रि यार्थ ।
मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान्

naivodvije para duratyayavaitaraṇyās |
tvadvīryagāyanamahāmṛtamagnacittaḥ |
śoce tato vimukhacetasa indri yārtha |
māyāsukhāya bharamudvahato vimūḍhān

प्रायेण देव मुनयः स्वविमुक्तिकामा ।
मौनं चरन्ति विजने न परार्थनिष्ठाः ।
नैतान्विहाय कृपणान्विमुमुक्ष एको ।
नान्यं त्वदस्य शरणं भ्रमतोऽनुपश्ये

prāyeṇa deva munayaḥ svavimuktikāmā |
maunaṃ caranti vijane na parārthaniṣṭhāḥ |
naitānvihāya kṛpaṇānvimumukṣa eko |
nānyaṃ tvadasya śaraṇaṃ bhramato'nupaśye

यन्मैथुनादिगृहमेधिसुखं हि तुच्छं ।
कण्डूयनेन करयोरिव दुःखदुःखम् ।
तृप्यन्ति नेह कृपणा बहुदुःखभाजः ।
कण्डूतिवन्मनसिजं विषहेत धीरः

yanmaithunādigṛhamedhisukhaṃ hi tucchaṃ |
kaṇḍūyanena karayoriva duḥkhaduḥkham |
tṛpyanti neha kṛpaṇā bahuduḥkhabhājaḥ |
kaṇḍūtivanmanasijaṃ viṣaheta dhīraḥ

मौनव्रतश्रुततपोऽध्ययनस्वधर्म ।
व्याख्यारहोजपसमाधय आपवर्ग्याः ।
प्रायः परं पुरुष ते त्वजितेन्द्रियाणां ।
वार्ता भवन्त्युत न वात्र तु दाम्भिकानाम्

maunavrataśrutatapo'dhyayanasvadharma |
vyākhyārahojapasamādhaya āpavargyāḥ |
prāyaḥ paraṃ puruṣa te tvajitendriyāṇāṃ |
vārtā bhavantyuta na vātra tu dāmbhikānām

रूपे इमे सदसती तव वेदसृष्टे ।
बीजाङ्कुराविव न चान्यदरूपकस्य ।
युक्ताः समक्षमुभयत्र विचक्षन्ते त्वां ।
योगेन वह्निमिव दारुषु नान्यतः स्यात्

rūpe ime sadasatī tava vedasṛṣṭe |
bījāṅkurāviva na cānyadarūpakasya |
yuktāḥ samakṣamubhayatra vicakṣante tvāṃ |
yogena vahnimiva dāruṣu nānyataḥ syāt

त्वं वायुरग्निरवनिर्वियदम्बु मात्राः ।
प्राणेन्द्रि याणि हृदयं चिदनुग्रहश्च ।
सर्वं त्वमेव सगुणो विगुणश्च भूमन् ।
नान्यत्त्वदस्त्यपि मनोवचसा निरुक्तम्

tvaṃ vāyuragniravanirviyadambu mātrāḥ |
prāṇendri yāṇi hṛdayaṃ cidanugrahaśca |
sarvaṃ tvameva saguṇo viguṇaśca bhūman |
nānyattvadastyapi manovacasā niruktam

नैते गुणा न गुणिनो महदादयो ये ।
सर्वे मनः प्रभृतयः सहदेवमर्त्याः ।
आद्यन्तवन्त उरुगाय विदन्ति हि त्वाम् ।
एवं विमृश्य सुधियो विरमन्ति शब्दात्

naite guṇā na guṇino mahadādayo ye |
sarve manaḥ prabhṛtayaḥ sahadevamartyāḥ |
ādyantavanta urugāya vidanti hi tvām |
evaṃ vimṛśya sudhiyo viramanti śabdāt

तत्तेऽर्हत्तम नमः स्तुतिकर्मपूजाः ।
कर्म स्मृतिश्चरणयोः श्रवणं कथायाम् ।
संसेवया त्वयि विनेति षडङ्गया किं ।
भक्तिंं जनः परमहंसगतौ लभेत

tatte'rhattama namaḥ stutikarmapūjāḥ |
karma smṛtiścaraṇayoḥ śravaṇaṃ kathāyām |
saṃsevayā tvayi vineti ṣaḍaṅgayā kiṃ |
bhaktiṃṃ janaḥ paramahaṃsagatau labheta

एतावद्वर्णितगुणो भक्त्या भक्तेन निर्गुणः ।
प्रह्रादं प्रणतं प्रीतो यतमन्युरभाषत

etāvadvarṇitaguṇo bhaktyā bhaktena nirguṇaḥ |
prahrādaṃ praṇataṃ prīto yatamanyurabhāṣata

प्रह्राद भद्र भद्रं ते प्रीतोऽहं तेऽसुरोत्तम ।
वरं वृणीष्वाभिमतं कामपूरोऽस्म्यहं नृणाम्

prahrāda bhadra bhadraṃ te prīto'haṃ te'surottama |
varaṃ vṛṇīṣvābhimataṃ kāmapūro'smyahaṃ nṛṇām

मामप्रीणत आयुष्मन्दर्शनं दुर्लभं हि मे ।
दृष्ट्वा मां न पुनर्जन्तुरात्मानं तप्तुमर्हति

māmaprīṇata āyuṣmandarśanaṃ durlabhaṃ hi me |
dṛṣṭvā māṃ na punarjanturātmānaṃ taptumarhati

प्रीणन्ति ह्यथ मां धीराः सर्वभावेन साधवः ।
श्रेयस्कामा महाभाग सर्वासामाशिषां पतिम्

prīṇanti hyatha māṃ dhīrāḥ sarvabhāvena sādhavaḥ |
śreyaskāmā mahābhāga sarvāsāmāśiṣāṃ patim

एवं प्रलोभ्यमानोऽपि वरैर्लोकप्रलोभनैः ।
एकान्तित्वाद्भगवति नैच्छत्तानसुरोत्तमः

evaṃ pralobhyamāno'pi varairlokapralobhanaiḥ |
ekāntitvādbhagavati naicchattānasurottamaḥ