Skandha 6

Chapter 2: The power of the Holy Name

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां ॥

49 verses · 2 of 19

What happens in this chapter

The power of the Holy Name

The Vishnudutas rebuke the servants of Yama for punishing one who is now free of sin. By uttering Hari's name, even while calling his son, Ajamila has atoned for the sins of crores of births. The name works whether spoken as a pointer, in jest, as a musical filler or in contempt, just as medicine heals the one who takes it unknowingly. They free him and vanish. Ajamila, having heard their talk, is filled with remorse for the life he wasted. He leaves home for Gangadvara at Haridwar, sits in yoga, fixes his mind on Bhagwan and gives up his body. The same Vishnudutas carry him in a golden vimana to Vaikuntha. Whoever hears this account does not go to naraka.

श्रीशुक उवाच

2.1

एवं ते भगवद्दूता यमदूताभिभाषितम् ।
उपधार्याथ तान् राजन् प्रत्याहुर्नयकोविदाः

evaṃ te bhagavaddūtā yamadūtābhibhāṣitam |
upadhāryātha tān rājan pratyāhurnayakovidāḥ

श्रीविष्णुदूता ऊचुः

2.2

अहो कष्टं धर्मदृशां अधर्मः स्पृशते सभाम् ।
यत्रादण्ड्येष्वपापेषु दण्डो यैर्ध्रियते वृथा

aho kaṣṭaṃ dharmadṛśāṃ adharmaḥ spṛśate sabhām |
yatrādaṇḍyeṣvapāpeṣu daṇḍo yairdhriyate vṛthā

2.3

प्रजानां पितरो ये च शास्तारः साधवः समाः ।
यदि स्यात्तेषु वैषम्यं कं यान्ति शरणं प्रजाः

prajānāṃ pitaro ye ca śāstāraḥ sādhavaḥ samāḥ |
yadi syātteṣu vaiṣamyaṃ kaṃ yānti śaraṇaṃ prajāḥ

2.4

यद् यद् आचरति श्रेयान् इतरः तत् तदीहते ।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते

yad yad ācarati śreyān itaraḥ tat tadīhate |
sa yatpramāṇaṃ kurute lokastadanuvartate

2.5

यस्याङ्के शिर आधाय लोकः स्वपिति निर्वृतः ।
स्वयं धर्ममधर्मं वा न हि वेद यथा पशुः

yasyāṅke śira ādhāya lokaḥ svapiti nirvṛtaḥ |
svayaṃ dharmamadharmaṃ vā na hi veda yathā paśuḥ

2.6

स कथं न्यर्पितात्मानं कृतमैत्रमचेतनम् ।
विस्रम्भणीयो भूतानां सघृणो द्रोग्धुमर्हति

sa kathaṃ nyarpitātmānaṃ kṛtamaitramacetanam |
visrambhaṇīyo bhūtānāṃ saghṛṇo drogdhumarhati

2.7

अयं हि कृतनिर्वेशो जन्मकोट्यंहसामपि ।
यद् व्याजहार विवशो नाम स्वस्त्ययनं हरेः

ayaṃ hi kṛtanirveśo janmakoṭyaṃhasāmapi |
yad vyājahāra vivaśo nāma svastyayanaṃ hareḥ

2.8

एतेनैव ह्यघोनोऽस्य कृतं स्यादघनिष्कृतम् ।
यदा नारायणायेति जगाद चतुरक्षरम्

etenaiva hyaghono'sya kṛtaṃ syādaghaniṣkṛtam |
yadā nārāyaṇāyeti jagāda caturakṣaram

2.9

स्तेनः सुरापो मित्रध्रुग् ब्रह्महा गुरुतल्पगः ।
स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे

stenaḥ surāpo mitradhrug brahmahā gurutalpagaḥ |
strīrājapitṛgohantā ye ca pātakino'pare

2.10

सर्वेषां अप्यघवतां इदमेव सुनिष्कृतम् ।
नामव्याहरणं विष्णोः यतस्तद् विषया मतिः

sarveṣāṃ apyaghavatāṃ idameva suniṣkṛtam |
nāmavyāharaṇaṃ viṣṇoḥ yatastad viṣayā matiḥ

2.11

न निष्कृतैरुदितैर्ब्रह्मवादिभिः
तथा विशुद्ध्यत्यघवान् व्रतादिभिः ।
यथा हरेर्नामपदैरुदाहृतैः
तदुत्तमश्लोक गुणोपलम्भकम्

na niṣkṛtairuditairbrahmavādibhiḥ
tathā viśuddhyatyaghavān vratādibhiḥ |
yathā harernāmapadairudāhṛtaiḥ
taduttamaśloka guṇopalambhakam

2.12

नैकान्तिकं तद्धि कृतेऽपि निष्कृते
मनः पुनर्धावति चेदसत्पथे ।
तत्कर्मनिर्हारमभीप्सतां हरेः
गुणानुवादः खलु सत्त्वभावनः

naikāntikaṃ taddhi kṛte'pi niṣkṛte
manaḥ punardhāvati cedasatpathe |
tatkarmanirhāramabhīpsatāṃ hareḥ
guṇānuvādaḥ khalu sattvabhāvanaḥ

2.13

अथैनं मापनयत कृताशेषाघनिष्कृतम् ।
यदसौ भगवन्नाम म्रियमाणः समग्रहीत्

athainaṃ māpanayata kṛtāśeṣāghaniṣkṛtam |
yadasau bhagavannāma mriyamāṇaḥ samagrahīt

2.14

साङ्केत्यं पारिहास्यं वा स्तोभं हेलनमेव वा ।
वैकुण्ठनामग्रहणं अशेषाघहरं विदुः

sāṅketyaṃ pārihāsyaṃ vā stobhaṃ helanameva vā |
vaikuṇṭhanāmagrahaṇaṃ aśeṣāghaharaṃ viduḥ

2.15

पतितः स्खलितो भग्नः सन्दष्टस्तप्त आहतः ।
हरिरित्यवशेनाह पुमान्नार्हति यातनाम्

patitaḥ skhalito bhagnaḥ sandaṣṭastapta āhataḥ |
harirityavaśenāha pumānnārhati yātanām

2.16

गुरूणां च लघूनां च गुरूणि च लघूनि च ।
प्रायश्चित्तानि पापानां ज्ञात्वोक्तानि महर्षिभिः

gurūṇāṃ ca laghūnāṃ ca gurūṇi ca laghūni ca |
prāyaścittāni pāpānāṃ jñātvoktāni maharṣibhiḥ

2.17

तैस्तान्यघानि पूयन्ते तपोदानजपादिभिः ।
नाधर्मजं तद् हृदयं तदपीशाङ्घ्रिसेवया

taistānyaghāni pūyante tapodānajapādibhiḥ |
nādharmajaṃ tad hṛdayaṃ tadapīśāṅghrisevayā

2.18

अज्ञानादथवा ज्ञानात् उत्तमश्लोकनाम यत् ।
सङ्कीर्तितमघं पुंसो दहेदेधो यथानलः

ajñānādathavā jñānāt uttamaślokanāma yat |
saṅkīrtitamaghaṃ puṃso dahededho yathānalaḥ

2.19

यथागदं वीर्यतमं उपयुक्तं यदृच्छया ।
अजानतोऽप्यात्मगुणं कुर्यान् मंत्रोऽप्युदाहृतः

yathāgadaṃ vīryatamaṃ upayuktaṃ yadṛcchayā |
ajānato'pyātmaguṇaṃ kuryān maṃtro'pyudāhṛtaḥ

श्रीशुक उवाच

2.20

ते एवं सुविनिर्णीय धर्मं भागवतं नृप ।
तं याम्यपाशान्निर्मुच्य विप्रं मृत्योरमूमुचन्

te evaṃ suvinirṇīya dharmaṃ bhāgavataṃ nṛpa |
taṃ yāmyapāśānnirmucya vipraṃ mṛtyoramūmucan

2.21

इति प्रत्युदिता याम्या दूता यात्वा यमान्तिके ।
यमराज्ञे यथा सर्वं आचचक्षुररिन्दम

iti pratyuditā yāmyā dūtā yātvā yamāntike |
yamarājñe yathā sarvaṃ ācacakṣurarindama

2.22

द्विजः पाशाद्विनिर्मुक्तो गतभीः प्रकृतिं गतः ।
ववन्दे शिरसा विष्णोः किङ्करान् दर्शनोत्सवः

dvijaḥ pāśādvinirmukto gatabhīḥ prakṛtiṃ gataḥ |
vavande śirasā viṣṇoḥ kiṅkarān darśanotsavaḥ

2.23

तं विवक्षुमभिप्रेत्य महापुरुषकिङ्कराः ।
सहसा पश्यतस्तस्य तत्रान्तर्दधिरेऽनघ

taṃ vivakṣumabhipretya mahāpuruṣakiṅkarāḥ |
sahasā paśyatastasya tatrāntardadhire'nagha

2.24

अजामिलोऽप्यथाकर्ण्य दूतानां यमकृष्णयोः ।
धर्मं भागवतं शुद्धं त्रैवेद्यं च गुणाश्रयम्

ajāmilo'pyathākarṇya dūtānāṃ yamakṛṣṇayoḥ |
dharmaṃ bhāgavataṃ śuddhaṃ traivedyaṃ ca guṇāśrayam

2.25

भक्तिमान्भगवत्याशु माहात्म्यश्रवणाद्धरेः ।
अनुतापो महानासीत्स्मरतोऽशुभमात्मनः

bhaktimānbhagavatyāśu māhātmyaśravaṇāddhareḥ |
anutāpo mahānāsītsmarato'śubhamātmanaḥ

2.26

अहो मे परमं कष्टं अभूद् अविजितात्मनः ।
येन विप्लावितं ब्रह्म वृषल्यां जायतात्मना

aho me paramaṃ kaṣṭaṃ abhūd avijitātmanaḥ |
yena viplāvitaṃ brahma vṛṣalyāṃ jāyatātmanā

2.27

धिङ्मां विगर्हितं सद्भिः दुष्कृतं कुलकज्जलम् ।
हित्वा बालां सतीं योऽहं सुरापीमसतीमगाम्

dhiṅmāṃ vigarhitaṃ sadbhiḥ duṣkṛtaṃ kulakajjalam |
hitvā bālāṃ satīṃ yo'haṃ surāpīmasatīmagām

2.28

वृद्धावनाथौ पितरौ नान्यबन्धू तपस्विनौ ।
अहो मयाधुना त्यक्तौ अकृतज्ञेन नीचवत्

vṛddhāvanāthau pitarau nānyabandhū tapasvinau |
aho mayādhunā tyaktau akṛtajñena nīcavat

2.29

सोऽहं व्यक्तं पतिष्यामि नरके भृशदारुणे ।
धर्मघ्नाः कामिनो यत्र विन्दन्ति यमयातनाः

so'haṃ vyaktaṃ patiṣyāmi narake bhṛśadāruṇe |
dharmaghnāḥ kāmino yatra vindanti yamayātanāḥ

2.30

किमिदं स्वप्न आहो स्वित् साक्षाद् दृष्टमिहाद्भुतम् ।
क्व याता अद्य ते ये मां व्यकर्षन् पाशपाणयः

kimidaṃ svapna āho svit sākṣād dṛṣṭamihādbhutam |
kva yātā adya te ye māṃ vyakarṣan pāśapāṇayaḥ

2.31

अथ ते क्व गताः सिद्धाः चत्वारश्चारुदर्शनाः ।
व्यामोचयन् नीयमानं बद्ध्वा पाशैरधो भुवः

atha te kva gatāḥ siddhāḥ catvāraścārudarśanāḥ |
vyāmocayan nīyamānaṃ baddhvā pāśairadho bhuvaḥ

2.32

अथापि मे दुर्भगस्य विबुधोत्तमदर्शने ।
भवितव्यं मङ्गलेन येनात्मा मे प्रसीदति

athāpi me durbhagasya vibudhottamadarśane |
bhavitavyaṃ maṅgalena yenātmā me prasīdati

2.33

अन्यथा म्रियमाणस्य नाशुचेर्वृषलीपतेः ।
वैकुण्ठनामग्रहणं जिह्वा वक्तुमिहार्हति

anyathā mriyamāṇasya nāśucervṛṣalīpateḥ |
vaikuṇṭhanāmagrahaṇaṃ jihvā vaktumihārhati

2.34

क्व चाहं कितवः पापो ब्रह्मघ्नो निरपत्रपः ।
क्व च नारायणेत्येतद् भगवन्नाम मङ्गलम्

kva cāhaṃ kitavaḥ pāpo brahmaghno nirapatrapaḥ |
kva ca nārāyaṇetyetad bhagavannāma maṅgalam

2.35

सोऽहं तथा यतिष्यामि यतचित्तेन्द्रियानिलः ।
यथा न भूय आत्मानं अन्धे तमसि मज्जये

so'haṃ tathā yatiṣyāmi yatacittendriyānilaḥ |
yathā na bhūya ātmānaṃ andhe tamasi majjaye

2.36

विमुच्य तमिमं बन्धं अविद्या कामकर्मजम् ।
सर्वभूतसुहृच्छान्तो मैत्रः करुण आत्मवान्

vimucya tamimaṃ bandhaṃ avidyā kāmakarmajam |
sarvabhūtasuhṛcchānto maitraḥ karuṇa ātmavān

2.37

मोचये ग्रस्तमात्मानं योषिन्मय्याऽऽत्ममायया ।
विक्रीडितो ययैवाहं क्रीडामृग इवाधमः

mocaye grastamātmānaṃ yoṣinmayyā''tmamāyayā |
vikrīḍito yayaivāhaṃ krīḍāmṛga ivādhamaḥ

2.38

ममाहमिति देहादौ हित्वामिथ्यार्थधीर्मतिम् ।
धास्ये मनो भगवति शुद्धं तत्कीर्तनादिभिः

mamāhamiti dehādau hitvāmithyārthadhīrmatim |
dhāsye mano bhagavati śuddhaṃ tatkīrtanādibhiḥ

2.39

इति जातसुनिर्वेदः क्षणसङ्गेन साधुषु ।
गङ्गाद्वारमुपेयाय मुक्तसर्वानुबन्धनः

iti jātasunirvedaḥ kṣaṇasaṅgena sādhuṣu |
gaṅgādvāramupeyāya muktasarvānubandhanaḥ

2.40

स तस्मिन् देवसदन आसीनो योगमास्थितः ।
प्रत्याहृतेन्द्रियग्रामो युयोज मन आत्मनि

sa tasmin devasadana āsīno yogamāsthitaḥ |
pratyāhṛtendriyagrāmo yuyoja mana ātmani

2.41

ततो गुणेभ्य आत्मानं वियुज्यात्मसमाधिना ।
युयुजे भगवद् धाम्नि ब्रह्मण्यनुभवात्मनि

tato guṇebhya ātmānaṃ viyujyātmasamādhinā |
yuyuje bhagavad dhāmni brahmaṇyanubhavātmani

2.42

यर्ह्युपारतधीस्तस्मिन् अद्राक्षीत् पुरुषान्पुरः ।
उपलभ्योपलब्धान् प्राग् ववन्दे शिरसा द्विजः

yarhyupāratadhīstasmin adrākṣīt puruṣānpuraḥ |
upalabhyopalabdhān prāg vavande śirasā dvijaḥ

2.43

हित्वा कलेवरं तीर्थे गङ्गायां दर्शनादनु ।
सद्यः स्वरूपं जगृहे भगवन् पार्श्ववर्तिनाम्

hitvā kalevaraṃ tīrthe gaṅgāyāṃ darśanādanu |
sadyaḥ svarūpaṃ jagṛhe bhagavan pārśvavartinām

2.44

साकं विहायसा विप्रो महापुरुषकिङ्करैः ।
हैमं विमानमारुह्य ययौ यत्र श्रियः पतिः

sākaṃ vihāyasā vipro mahāpuruṣakiṅkaraiḥ |
haimaṃ vimānamāruhya yayau yatra śriyaḥ patiḥ

2.45

एवं स विप्लावितसर्वधर्मा
दास्याः पतिः पतितो गर्ह्यकर्मणा ।
निपात्यमानो निरये हतव्रतः
सद्यो विमुक्तो भगवन्नाम गृह्णन्

evaṃ sa viplāvitasarvadharmā
dāsyāḥ patiḥ patito garhyakarmaṇā |
nipātyamāno niraye hatavrataḥ
sadyo vimukto bhagavannāma gṛhṇan

2.46

नातः परं कर्मनिबन्धकृन्तनं
मुमुक्षतां तीर्थपदानुकीर्तनात् ।
न यत्पुनः कर्मसु सज्जते मनो
रजस्तमोभ्यां कलिलं ततोऽन्यथा

nātaḥ paraṃ karmanibandhakṛntanaṃ
mumukṣatāṃ tīrthapadānukīrtanāt |
na yatpunaḥ karmasu sajjate mano
rajastamobhyāṃ kalilaṃ tato'nyathā

2.47

य एतं परमं गुह्यं इतिहासमघापहम् ।
श्रृणुयात् श्रद्धया युक्तो यश्च भक्त्यानुकीर्तयेत्

ya etaṃ paramaṃ guhyaṃ itihāsamaghāpaham |
śrṛṇuyāt śraddhayā yukto yaśca bhaktyānukīrtayet

2.48

न वै स नरकं याति नेक्षितो यमकिङ्करैः ।
यद्यप्यमङ्गलो मर्त्यो विष्णुलोके महीयते

na vai sa narakaṃ yāti nekṣito yamakiṅkaraiḥ |
yadyapyamaṅgalo martyo viṣṇuloke mahīyate

2.49

म्रियमाणो हरेर्नाम गृणन् पुत्रोपचारितम् ।
अजामिलोऽप्यगात् धाम किमुत श्रद्धया गृणन्

mriyamāṇo harernāma gṛṇan putropacāritam |
ajāmilo'pyagāt dhāma kimuta śraddhayā gṛṇan

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)