व्रतं पुंसवनं ब्रह्मन् भवता यदुदीरितम् ।
तस्य वेदितुमिच्छामि येन विष्णुः प्रसीदति
vrataṃ puṃsavanaṃ brahman bhavatā yadudīritam |
tasya veditumicchāmi yena viṣṇuḥ prasīdati
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां षष्ठस्कन्धे पुंसवनव्रतकथनं नाम एकोनविंशोऽध्यायः ॥
28 verses · 19 of 19
Parikshit asks about the Pumsavana vow Kashyapa taught Diti. Shukadeva gives its rules. A wife, with her husband's leave, begins it in the bright half of Margashirsha. After bathing and wearing white, before breakfast, she worships Bhagwan Vishnu together with Shri Lakshmi with a mantra to the Lord full of all glories, offering lamps, incense and naivedya and twelve oblations in the fire. She serves her husband as a form of the Lord, and he may do the worship if she cannot. At year's end she gives a feast to brahmins and receives their blessings. The fruits are named: a maiden wins a good husband, a widow freedom from sin, a mother of dead children living sons, the sick health. The ancestors and devas are pleased.
श्रीराजोवाच
व्रतं पुंसवनं ब्रह्मन् भवता यदुदीरितम् ।
तस्य वेदितुमिच्छामि येन विष्णुः प्रसीदति
vrataṃ puṃsavanaṃ brahman bhavatā yadudīritam |
tasya veditumicchāmi yena viṣṇuḥ prasīdati
श्रीशुक उवाच
शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्भर्तुरनुज्ञया ।
आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादितः
śukle mārgaśire pakṣe yoṣidbharturanujñayā |
ārabheta vratamidaṃ sārvakāmikamāditaḥ
निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणान् अनुमन्त्र्य च ।
स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे ।
पूजयेत् प्रातराशात् प्राग् भगवन्तं श्रिया सह
niśamya marutāṃ janma brāhmaṇān anumantrya ca |
snātvā śukladatī śukle vasītālaṅkṛtāmbare |
pūjayet prātarāśāt prāg bhagavantaṃ śriyā saha
अलं ते निरपेक्षाय पूर्णकाम नमोऽस्तु ते ।
महाविभूतिपतये नमः सकलसिद्धये
alaṃ te nirapekṣāya pūrṇakāma namo'stu te |
mahāvibhūtipataye namaḥ sakalasiddhaye
यथा त्वं कृपया भूत्या तेजसा महिमौजसा ।
जुष्ट ईश गुणैः सर्वैः ततोऽसि भगवान् प्रभुः
yathā tvaṃ kṛpayā bhūtyā tejasā mahimaujasā |
juṣṭa īśa guṇaiḥ sarvaiḥ tato'si bhagavān prabhuḥ
विष्णुपत्नि महामाये महापुरुषलक्षणे ।
प्रीयेथा मे महाभागे लोकमातर्नमोऽस्तु ते
viṣṇupatni mahāmāye mahāpuruṣalakṣaṇe |
prīyethā me mahābhāge lokamātarnamo'stu te
ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय
महाविभूतिपतये सह महाविभूतिभिः
बलिमुपहरामीति । अनेनाहरहर्मन्त्रेण
विष्णोरावाहनार्घ्यपाद्योपस्पर्शनस्नान
वासउपवीतविभूषण गन्धपुष्पधूपदीपोपहारादि
उपचारान् सुसमाहित उपाहरेत्
oṃ namo bhagavate mahāpuruṣāya mahānubhāvāya
mahāvibhūtipataye saha mahāvibhūtibhiḥ
balimupaharāmīti | anenāharaharmantreṇa
viṣṇorāvāhanārghyapādyopasparśanasnāna
vāsaupavītavibhūṣaṇa gandhapuṣpadhūpadīpopahārādi
upacārān susamāhita upāharet
हविःशेषं च जुहुयादनले द्वादशाहुतीः ।
ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महाविभूतिपतये स्वाहेति
haviḥśeṣaṃ ca juhuyādanale dvādaśāhutīḥ |
oṃ namo bhagavate mahāpuruṣāya mahāvibhūtipataye svāheti
श्रियं विष्णुं च वरदावाशिषां प्रभवावुभौ ।
भक्त्या सम्पूजयेन्नित्यं यदीच्छेत्सर्वसम्पदः
śriyaṃ viṣṇuṃ ca varadāvāśiṣāṃ prabhavāvubhau |
bhaktyā sampūjayennityaṃ yadīcchetsarvasampadaḥ
प्रणमेद् दण्डवद्भूमौ भक्तिप्रह्वेण चेतसा ।
दशवारं जपेन्मन्त्रं ततः स्तोत्रमुदीरयेत्
praṇamed daṇḍavadbhūmau bhaktiprahveṇa cetasā |
daśavāraṃ japenmantraṃ tataḥ stotramudīrayet
युवां तु विश्वस्य विभू जगतः कारणं परम् ।
इयं हि प्रकृतिः सूक्ष्मा मायाशक्तिर्दुरत्यया
yuvāṃ tu viśvasya vibhū jagataḥ kāraṇaṃ param |
iyaṃ hi prakṛtiḥ sūkṣmā māyāśaktirduratyayā
तस्या अधीश्वरः साक्षात् त्वमेव पुरुषः परः ।
त्वं सर्वयज्ञ इज्येयं क्रियेयं फलभुग्भवान्
tasyā adhīśvaraḥ sākṣāt tvameva puruṣaḥ paraḥ |
tvaṃ sarvayajña ijyeyaṃ kriyeyaṃ phalabhugbhavān
गुणव्यक्तिरियं देवी व्यञ्जको गुणभुग्भवान् ।
त्वं हि सर्वशरीर्यात्मा श्रीः शरीरेन्द्रियाशयाः ।
नामरूपे भगवती प्रत्ययस्त्वं अपाश्रयः
guṇavyaktiriyaṃ devī vyañjako guṇabhugbhavān |
tvaṃ hi sarvaśarīryātmā śrīḥ śarīrendriyāśayāḥ |
nāmarūpe bhagavatī pratyayastvaṃ apāśrayaḥ
यथा युवां त्रिलोकस्य वरदौ परमेष्ठिनौ ।
तथा म उत्तमश्लोक सन्तु सत्या महाशिषः
yathā yuvāṃ trilokasya varadau parameṣṭhinau |
tathā ma uttamaśloka santu satyā mahāśiṣaḥ
इत्यभिष्टूय वरदं श्रीनिवासं श्रिया सह ।
तन्निःसार्योपहरणं दत्त्वाऽऽचमनमर्चयेत्
ityabhiṣṭūya varadaṃ śrīnivāsaṃ śriyā saha |
tanniḥsāryopaharaṇaṃ dattvā''camanamarcayet
ततः स्तुवीत स्तोत्रेण भक्तिप्रह्वेण चेतसा ।
यज्ञोच्छिष्टमवघ्राय पुनरभ्यर्चयेद् हरिम्
tataḥ stuvīta stotreṇa bhaktiprahveṇa cetasā |
yajñocchiṣṭamavaghrāya punarabhyarcayed harim
पतिं च परया भक्त्या महापुरुषचेतसा ।
प्रियैस्तैस्तैरुपनमेत् प्रेमशीलः स्वयं पतिः ।
बिभृयात् सर्वकर्माणि पत्न्या उच्चावचानि च
patiṃ ca parayā bhaktyā mahāpuruṣacetasā |
priyaistaistairupanamet premaśīlaḥ svayaṃ patiḥ |
bibhṛyāt sarvakarmāṇi patnyā uccāvacāni ca
कृतमेकतरेणापि दम्पत्योरुभयोरपि ।
पत्न्यां कुर्यादनर्हायां पतिरेतत् समाहितः
kṛtamekatareṇāpi dampatyorubhayorapi |
patnyāṃ kuryādanarhāyāṃ patiretat samāhitaḥ
विष्णोर्व्रतमिदं बिभ्रन् न विहन्यात् कथञ्चन ।
विप्रान् स्त्रियो वीरवतीः स्रग्गन्धबलिमण्डनैः ।
अर्चेदहरहर्भक्त्या देवं नियममास्थितः
viṣṇorvratamidaṃ bibhran na vihanyāt kathañcana |
viprān striyo vīravatīḥ sraggandhabalimaṇḍanaiḥ |
arcedaharaharbhaktyā devaṃ niyamamāsthitaḥ
उद्वास्य देवं स्वे धाम्नि तन्निवेदितमग्रतः ।
अद्यात् आत्मविशुद्ध्यर्थं सर्वकामर्द्धये तथा
udvāsya devaṃ sve dhāmni tanniveditamagrataḥ |
adyāt ātmaviśuddhyarthaṃ sarvakāmarddhaye tathā
एतेन पूजाविधिना मासान् द्वादश हायनम् ।
नीत्वाथोपचरेत् साध्वी कार्तिके चरमेऽहनि
etena pūjāvidhinā māsān dvādaśa hāyanam |
nītvāthopacaret sādhvī kārtike carame'hani
श्वोभूतेऽप उपस्पृश्य कृष्णमभ्यर्च्य पूर्ववत् ।
पयःश्रृतेन जुहुयात् चरुणा सह सर्पिषा ।
पाकयज्ञविधानेन द्वादशैवाहुतीः पतिः
śvobhūte'pa upaspṛśya kṛṣṇamabhyarcya pūrvavat |
payaḥśrṛtena juhuyāt caruṇā saha sarpiṣā |
pākayajñavidhānena dvādaśaivāhutīḥ patiḥ
आशिषः शिरसाऽऽदाय द्विजैः प्रीतैः समीरिताः ।
प्रणम्य शिरसा भक्त्या भुञ्जीत तदनुज्ञया
āśiṣaḥ śirasā''dāya dvijaiḥ prītaiḥ samīritāḥ |
praṇamya śirasā bhaktyā bhuñjīta tadanujñayā
आचार्यमग्रतः कृत्वा वाग्यतः सह बन्धुभिः ।
दद्यात्पत्न्यै चरोः शेषं सुप्रजास्त्वं सुसौभगम्
ācāryamagrataḥ kṛtvā vāgyataḥ saha bandhubhiḥ |
dadyātpatnyai caroḥ śeṣaṃ suprajāstvaṃ susaubhagam
एतच्चरित्वा विधिवद्व्रतं विभोः
अभीप्सितार्थं लभते पुमानिह ।
स्त्री त्वेतदास्थाय लभेत सौभगं
श्रियं प्रजां जीवपतिं यशो गृहम्
etaccaritvā vidhivadvrataṃ vibhoḥ
abhīpsitārthaṃ labhate pumāniha |
strī tvetadāsthāya labheta saubhagaṃ
śriyaṃ prajāṃ jīvapatiṃ yaśo gṛham
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं
वरं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् ।
मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी
सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम्
kanyā ca vindeta samagralakṣaṇaṃ
varaṃ tvavīrā hatakilbiṣāṃ gatim |
mṛtaprajā jīvasutā dhaneśvarī
sudurbhagā subhagā rūpamagryam
विन्देद् विरूपा विरुजा विमुच्यते
य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् ।
एतत्पठन्नभ्युदये च कर्मणि
अनन्ततृप्तिः पितृदेवतानाम्
vinded virūpā virujā vimucyate
ya āmayāvīndriyakalyadeham |
etatpaṭhannabhyudaye ca karmaṇi
anantatṛptiḥ pitṛdevatānām
तुष्टाः प्रयच्छन्ति समस्तकामान्
होमावसाने हुतभुक् श्रीः हरिश्च ।
राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं
दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते
tuṣṭāḥ prayacchanti samastakāmān
homāvasāne hutabhuk śrīḥ hariśca |
rājan mahanmarutāṃ janma puṇyaṃ
ditervrataṃ cābhihitaṃ mahatte
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)