Chapter 7: Daksha restored and Shri Hari appears

इत्यजेनानुनीतेन भवेन परितुष्यता ।
अभ्यधायि महाबाहो प्रहस्य श्रूयतामिति

ityajenānunītena bhavena parituṣyatā |
abhyadhāyi mahābāho prahasya śrūyatāmiti

नाघं प्रजेश बालानां वर्णये नानुचिन्तये ।
देवमायाभिभूतानां दण्डस्तत्र धृतो मया

nāghaṃ prajeśa bālānāṃ varṇaye nānucintaye |
devamāyābhibhūtānāṃ daṇḍastatra dhṛto mayā

प्रजापतेर्दग्धशीर्ष्णो भवत्वजमुखं शिरः ।
मित्रस्य चक्षुषेक्षेत भागं स्वं बर्हिषो भगः

prajāpaterdagdhaśīrṣṇo bhavatvajamukhaṃ śiraḥ |
mitrasya cakṣuṣekṣeta bhāgaṃ svaṃ barhiṣo bhagaḥ

पूषा तु यजमानस्य दद्भिर्जक्षतु पिष्टभुक् ।
देवाः प्रकृतसर्वाङ्गा ये मे उच्छेषणं ददुः

pūṣā tu yajamānasya dadbhirjakṣatu piṣṭabhuk |
devāḥ prakṛtasarvāṅgā ye me uccheṣaṇaṃ daduḥ

बाहुभ्यां अश्विनोः पूष्णो हस्ताभ्यां कृतबाहवः ।
भवन्तु अध्वर्यवश्चान्ये बस्तश्मश्रुर्भृगुर्भवेत्

bāhubhyāṃ aśvinoḥ pūṣṇo hastābhyāṃ kṛtabāhavaḥ |
bhavantu adhvaryavaścānye bastaśmaśrurbhṛgurbhavet

तदा सर्वाणि भूतानि श्रुत्वा मीढुष्टमोदितम् ।
परितुष्टात्मभिस्तात साधु साध्वित्यथाब्रुवन्

tadā sarvāṇi bhūtāni śrutvā mīḍhuṣṭamoditam |
parituṣṭātmabhistāta sādhu sādhvityathābruvan

ततो मीढ्वांसमामन्त्र्य शुनासीराः सहर्षिभिः ।
भूयस्तद् देवयजनं समीढ्वद्वेधसो ययुः

tato mīḍhvāṃsamāmantrya śunāsīrāḥ saharṣibhiḥ |
bhūyastad devayajanaṃ samīḍhvadvedhaso yayuḥ

विधाय कार्त्स्न्येन च तद् यदाह भगवान्भवः ।
सन्दधुः कस्य कायेन सवनीयपशोः शिरः

vidhāya kārtsnyena ca tad yadāha bhagavānbhavaḥ |
sandadhuḥ kasya kāyena savanīyapaśoḥ śiraḥ

सन्धीयमाने शिरसि दक्षो रुद्राभिवीक्षितः ।
सद्यः सुप्त इवोत्तस्थौ ददृशे चाग्रतो मृडम्

sandhīyamāne śirasi dakṣo rudrābhivīkṣitaḥ |
sadyaḥ supta ivottasthau dadṛśe cāgrato mṛḍam

तदा वृषध्वजद्वेष कलिलात्मा प्रजापतिः ।
शिवावलोकाद् अभवत् शरद्ध्रद इवामलः

tadā vṛṣadhvajadveṣa kalilātmā prajāpatiḥ |
śivāvalokād abhavat śaraddhrada ivāmalaḥ

भवस्तवाय कृतधीः नाशक्नोत् अनुरागतः ।
औत्कण्ठ्याद् बाष्पकलया संपरेतां सुतां स्मरन्

bhavastavāya kṛtadhīḥ nāśaknot anurāgataḥ |
autkaṇṭhyād bāṣpakalayā saṃparetāṃ sutāṃ smaran

कृच्छ्रात्संस्तभ्य च मनः प्रेमविह्वलितः सुधीः ।
शशंस निर्व्यलीकेन भावेनेशं प्रजापतिः

kṛcchrātsaṃstabhya ca manaḥ premavihvalitaḥ sudhīḥ |
śaśaṃsa nirvyalīkena bhāveneśaṃ prajāpatiḥ

भूयाननुग्रह अहो भवता कृतो मे
दण्डस्त्वया मयि भृतो यदपि प्रलब्धः ।
न ब्रह्मबन्धुषु च वां भगवन् अवज्ञा
तुभ्यं हरेश्च कुत एव धृतव्रतेषु

bhūyānanugraha aho bhavatā kṛto me
daṇḍastvayā mayi bhṛto yadapi pralabdhaḥ |
na brahmabandhuṣu ca vāṃ bhagavan avajñā
tubhyaṃ hareśca kuta eva dhṛtavrateṣu

विद्यातपो व्रतधरान् मुखतः स्म विप्रान् ।
ब्रह्माऽऽत्मतत्त्वमवितुं प्रथमं त्वमस्राक् ।
तद्ब्राह्मणान् परम सर्वविपत्सु पासि ।
पालः पशूनिव विभो प्रगृहीतदण्डः

vidyātapo vratadharān mukhataḥ sma viprān |
brahmā''tmatattvamavituṃ prathamaṃ tvamasrāk |
tadbrāhmaṇān parama sarvavipatsu pāsi |
pālaḥ paśūniva vibho pragṛhītadaṇḍaḥ

योऽसौ मयाविदिततत्त्वदृशा सभायां
क्षिप्तो दुरुक्तिविशिखैर्विगणय्य तन्माम् ।
अर्वाक् पतन्तमर्हत्तमनिन्दयापाद्
दृष्ट्याऽऽर्द्रया स भगवान् स्वकृतेन तुष्येत्

yo'sau mayāviditatattvadṛśā sabhāyāṃ
kṣipto duruktiviśikhairvigaṇayya tanmām |
arvāk patantamarhattamanindayāpād
dṛṣṭyā''rdrayā sa bhagavān svakṛtena tuṣyet

क्षमाप्यैवं स मीढ्वांसं ब्रह्मणा चानुमंत्रितः ।
कर्म सन्तानयामास सोपाध्यायर्त्विगादिभिः

kṣamāpyaivaṃ sa mīḍhvāṃsaṃ brahmaṇā cānumaṃtritaḥ |
karma santānayāmāsa sopādhyāyartvigādibhiḥ

वैष्णवं यज्ञसन्तत्यै त्रिकपालं द्विजोत्तमाः ।
पुरोडाशं निरवपन् वीरसंसर्गशुद्धये

vaiṣṇavaṃ yajñasantatyai trikapālaṃ dvijottamāḥ |
puroḍāśaṃ niravapan vīrasaṃsargaśuddhaye

अध्वर्युणाऽऽत्त हविषा यजमानो विशाम्पते ।
धिया विशुद्धया दध्यौ तथा प्रादुरभूत् हरिः

adhvaryuṇā''tta haviṣā yajamāno viśāmpate |
dhiyā viśuddhayā dadhyau tathā prādurabhūt hariḥ

तदा स्वप्रभया तेषां द्योतयन्त्या दिशो दश ।
मुष्णन् तेज उपानीतः तार्क्ष्येण स्तोत्रवाजिना

tadā svaprabhayā teṣāṃ dyotayantyā diśo daśa |
muṣṇan teja upānītaḥ tārkṣyeṇa stotravājinā

श्यामो हिरण्यरशनोऽर्ककिरीटजुष्टो
नीलालक भ्रमरमण्डितकुण्डलास्यः ।
शङ्खाब्जचक्रशरचापगदासिचर्म
व्यग्रैर्हिरण्मयभुजैः इव कर्णिकारः

śyāmo hiraṇyaraśano'rkakirīṭajuṣṭo
nīlālaka bhramaramaṇḍitakuṇḍalāsyaḥ |
śaṅkhābjacakraśaracāpagadāsicarma
vyagrairhiraṇmayabhujaiḥ iva karṇikāraḥ

वक्षस्यधिश्रितवधूर्वनमाल्युदार
हासावलोककलया रमयंश्च विश्वम् ।
पार्श्वभ्रमद्व्यजन चामरराजहंसः
श्वेतातपत्रशशिनोपरि रज्यमानः

vakṣasyadhiśritavadhūrvanamālyudāra
hāsāvalokakalayā ramayaṃśca viśvam |
pārśvabhramadvyajana cāmararājahaṃsaḥ
śvetātapatraśaśinopari rajyamānaḥ

तमुपागतमालक्ष्य सर्वे सुरगणादयः ।
प्रणेमुः सहसोत्थाय ब्रह्मेन्द्रत्र्यक्षनायकाः

tamupāgatamālakṣya sarve suragaṇādayaḥ |
praṇemuḥ sahasotthāya brahmendratryakṣanāyakāḥ

तत्तेजसा हतरुचः सन्नजिह्वाः ससाध्वसाः ।
मूर्ध्ना धृताञ्जलिपुटा उपतस्थुरधोक्षजम्

tattejasā hatarucaḥ sannajihvāḥ sasādhvasāḥ |
mūrdhnā dhṛtāñjalipuṭā upatasthuradhokṣajam

अप्यर्वाग्वृत्तयो यस्य महि त्वात्मभुवादयः ।
यथामति गृणन्ति स्म कृतानुग्रहविग्रहम्

apyarvāgvṛttayo yasya mahi tvātmabhuvādayaḥ |
yathāmati gṛṇanti sma kṛtānugrahavigraham

दक्षो गृहीतार्हणसादनोत्तमं
यज्ञेश्वरं विश्वसृजां परं गुरुम् ।
सुनन्दनन्दाद्यनुगैर्वृतं मुदा
गृणन्प्रपेदे प्रयतः कृताञ्जलिः

dakṣo gṛhītārhaṇasādanottamaṃ
yajñeśvaraṃ viśvasṛjāṃ paraṃ gurum |
sunandanandādyanugairvṛtaṃ mudā
gṛṇanprapede prayataḥ kṛtāñjaliḥ

शुद्धं स्वधाम्न्युपरताखिलबुद्ध्यवस्थं
चिन्मात्रमेकमभयं प्रतिषिध्य मायाम् ।
तिष्ठन् तयैव पुरुषत्वमुपेत्य तस्याम्
आस्ते भवानपरिशुद्ध इवात्मतंत्र

śuddhaṃ svadhāmnyuparatākhilabuddhyavasthaṃ
cinmātramekamabhayaṃ pratiṣidhya māyām |
tiṣṭhan tayaiva puruṣatvamupetya tasyām
āste bhavānapariśuddha ivātmataṃtra

तत्त्वं न ते वयमनञ्जन रुद्रशापात्
कर्मण्यवग्रहधियो भगवन् विदामः ।
धर्मोपलक्षणमिदं त्रिवृदध्वराख्यं
ज्ञातं यदर्थमधिदैवमदो व्यवस्थाः

tattvaṃ na te vayamanañjana rudraśāpāt
karmaṇyavagrahadhiyo bhagavan vidāmaḥ |
dharmopalakṣaṇamidaṃ trivṛdadhvarākhyaṃ
jñātaṃ yadarthamadhidaivamado vyavasthāḥ

उत्पत्त्यध्वन्यशरण उरुक्लेशदुर्गेऽन्तकोग्र
व्यालान्विष्टे विषयमृगतृष्यात्मगेहोरुभारः ।
द्वन्द्वश्वभ्रे खलमृगभये शोकदावेऽज्ञसार्थः
पादौकस्ते शरणद कदा याति कामोपसृष्टः

utpattyadhvanyaśaraṇa urukleśadurge'ntakogra
vyālānviṣṭe viṣayamṛgatṛṣyātmagehorubhāraḥ |
dvandvaśvabhre khalamṛgabhaye śokadāve'jñasārthaḥ
pādaukaste śaraṇada kadā yāti kāmopasṛṣṭaḥ

तव वरद वराङ्घ्रावाशिषेहाखिलार्थे
ह्यपि मुनिभिरसक्तैरादरेणार्हणीये ।
यदि रचितधियं माविद्यलोकोऽपविद्धं
जपति न गणये तत्त्वत्परानुग्रहेण

tava varada varāṅghrāvāśiṣehākhilārthe
hyapi munibhirasaktairādareṇārhaṇīye |
yadi racitadhiyaṃ māvidyaloko'paviddhaṃ
japati na gaṇaye tattvatparānugraheṇa

यन्मायया गहनयापहृतात्मबोधा
ब्रह्मादयस्तनुभृतस्तमसि स्वपन्तः ।
नात्मन्श्रितं तव विदन्त्यधुनापि तत्त्वं
सोऽयं प्रसीदतु भवान्प्रणतात्मबन्धुः

yanmāyayā gahanayāpahṛtātmabodhā
brahmādayastanubhṛtastamasi svapantaḥ |
nātmanśritaṃ tava vidantyadhunāpi tattvaṃ
so'yaṃ prasīdatu bhavānpraṇatātmabandhuḥ

नैतत्स्वरूपं भवतोऽसौ पदार्थ
भेदग्रहैः पुरुषो यावदीक्षेत् ।
ज्ञानस्य चार्थस्य गुणस्य चाश्रयो
मायामयाद् व्यतिरिक्तो मतस्त्वम्

naitatsvarūpaṃ bhavato'sau padārtha
bhedagrahaiḥ puruṣo yāvadīkṣet |
jñānasya cārthasya guṇasya cāśrayo
māyāmayād vyatirikto matastvam

इदमप्यच्युत विश्वभावनं
वपुरानन्दकरं मनोदृशाम् ।
सुरविद्विट्क्षपणैरुदायुधैः
भुजदण्डैरुपपन्नमष्टभिः

idamapyacyuta viśvabhāvanaṃ
vapurānandakaraṃ manodṛśām |
suravidviṭkṣapaṇairudāyudhaiḥ
bhujadaṇḍairupapannamaṣṭabhiḥ

यज्ञोऽयं तव यजनाय केन सृष्टो
विध्वस्तः पशुपतिनाद्य दक्षकोपात् ।
तं नस्त्वं शवशयनाभशान्तमेधं
यज्ञात्मन्नलिनरुचा दृशा पुनीहि

yajño'yaṃ tava yajanāya kena sṛṣṭo
vidhvastaḥ paśupatinādya dakṣakopāt |
taṃ nastvaṃ śavaśayanābhaśāntamedhaṃ
yajñātmannalinarucā dṛśā punīhi

अनन्वितं ते भगवन् विचेष्टितं
यदात्मना चरसि हि कर्म नाज्यसे ।
विभूतये यत उपसेदुरीश्वरीं
न मन्यते स्वयमनुवर्ततीं भवान्

ananvitaṃ te bhagavan viceṣṭitaṃ
yadātmanā carasi hi karma nājyase |
vibhūtaye yata upasedurīśvarīṃ
na manyate svayamanuvartatīṃ bhavān

अयं त्वत्कथामृष्टपीयूषनद्यां
मनोवारणः क्लेशदावाग्निदग्धः ।
तृषार्तोऽवगाढो न सस्मार दावं
न निष्क्रामति ब्रह्मसम्पन्नवन्नः

ayaṃ tvatkathāmṛṣṭapīyūṣanadyāṃ
manovāraṇaḥ kleśadāvāgnidagdhaḥ |
tṛṣārto'vagāḍho na sasmāra dāvaṃ
na niṣkrāmati brahmasampannavannaḥ

स्वागतं ते प्रसीदेश तुभ्यं नमः
श्रीनिवास श्रिया कान्तया त्राहि नः ।
त्वामृतेऽधीश नाङ्गैर्मखः शोभते
शीर्षहीनः कबन्धो यथा पुरुषः

svāgataṃ te prasīdeśa tubhyaṃ namaḥ
śrīnivāsa śriyā kāntayā trāhi naḥ |
tvāmṛte'dhīśa nāṅgairmakhaḥ śobhate
śīrṣahīnaḥ kabandho yathā puruṣaḥ

दृष्टः किं नो दृग्भिरसद्ग्रहैस्त्वं
प्रत्यग्द्रष्टा दृश्यते येन विश्वम् ।
माया ह्येषा भवदीया हि भूमन्
यस्त्वं षष्ठः पञ्चभिर्भासि भूतैः

dṛṣṭaḥ kiṃ no dṛgbhirasadgrahaistvaṃ
pratyagdraṣṭā dṛśyate yena viśvam |
māyā hyeṣā bhavadīyā hi bhūman
yastvaṃ ṣaṣṭhaḥ pañcabhirbhāsi bhūtaiḥ

प्रेयान्न तेऽन्योऽस्त्यमुतस्त्वयि प्रभो
विश्वात्मनीक्षेन्न पृथग्य आत्मनः ।
अथापि भक्त्येश तयोपधावतां
अनन्यवृत्त्यानुगृहाण वत्सल

preyānna te'nyo'styamutastvayi prabho
viśvātmanīkṣenna pṛthagya ātmanaḥ |
athāpi bhaktyeśa tayopadhāvatāṃ
ananyavṛttyānugṛhāṇa vatsala

जगदुद्भवस्थितिलयेषु दैवतो
बहुभिद्यमानगुणयाऽऽत्ममायया ।
रचितात्मभेदमतये स्वसंस्थया
विनिवर्तितभ्रमगुणात्मने नमः

jagadudbhavasthitilayeṣu daivato
bahubhidyamānaguṇayā''tmamāyayā |
racitātmabhedamataye svasaṃsthayā
vinivartitabhramaguṇātmane namaḥ

नमस्ते श्रितसत्त्वाय धर्मादीनां च सूतये ।
निर्गुणाय च यत्काष्ठां नाहं वेदापरेऽपि च

namaste śritasattvāya dharmādīnāṃ ca sūtaye |
nirguṇāya ca yatkāṣṭhāṃ nāhaṃ vedāpare'pi ca

यत्तेजसाहं सुसमिद्धतेजा
हव्यं वहे स्वध्वर आज्यसिक्तम् ।
तं यज्ञियं पञ्चविधं च पञ्चभिः
स्विष्टं यजुर्भिः प्रणतोऽस्मि यज्ञम्

yattejasāhaṃ susamiddhatejā
havyaṃ vahe svadhvara ājyasiktam |
taṃ yajñiyaṃ pañcavidhaṃ ca pañcabhiḥ
sviṣṭaṃ yajurbhiḥ praṇato'smi yajñam

पुरा कल्पापाये स्वकृतमुदरीकृत्य विकृतं
त्वमेवाद्यस्तस्मिन् सलिल उरगेन्द्राधिशयने ।
पुमान् शेषे सिद्धैर्हृदि विमृशिताध्यात्मपदविः
स एवाद्याक्ष्णोर्यः पथि चरसि भृत्यानवसि नः

purā kalpāpāye svakṛtamudarīkṛtya vikṛtaṃ
tvamevādyastasmin salila uragendrādhiśayane |
pumān śeṣe siddhairhṛdi vimṛśitādhyātmapadaviḥ
sa evādyākṣṇoryaḥ pathi carasi bhṛtyānavasi naḥ

अंशांशास्ते देव मरीच्यादय एते
ब्रह्मेन्द्राद्या देवगणा रुद्रपुरोगाः ।
क्रीडाभाण्डं विश्वमिदं यस्य विभूमन्
तस्मै नित्यं नाथ नमस्ते करवाम

aṃśāṃśāste deva marīcyādaya ete
brahmendrādyā devagaṇā rudrapurogāḥ |
krīḍābhāṇḍaṃ viśvamidaṃ yasya vibhūman
tasmai nityaṃ nātha namaste karavāma

त्वन्माययार्थमभिपद्य कलेवरेऽस्मिन्
कृत्वा ममाहमिति दुर्मतिरुत्पथैः स्वैः ।
क्षिप्तोऽप्यसद्विषयलालस आत्ममोहं
युष्मत्कथामृतनिषेवक उद्व्युदस्येत्

tvanmāyayārthamabhipadya kalevare'smin
kṛtvā mamāhamiti durmatirutpathaiḥ svaiḥ |
kṣipto'pyasadviṣayalālasa ātmamohaṃ
yuṣmatkathāmṛtaniṣevaka udvyudasyet

त्वं क्रतुस्त्वं हविस्त्वं हुताशः स्वयं
त्वं हि मंत्रः समिद् दर्भपात्राणि च ।
त्वं सदस्यर्त्विजो दम्पती देवता
अग्निहोत्रं स्वधा सोम आज्यं पशुः

tvaṃ kratustvaṃ havistvaṃ hutāśaḥ svayaṃ
tvaṃ hi maṃtraḥ samid darbhapātrāṇi ca |
tvaṃ sadasyartvijo dampatī devatā
agnihotraṃ svadhā soma ājyaṃ paśuḥ

त्वं पुरा गां रसाया महासूकरो
दंष्ट्रया पद्मिनीं वारणेन्द्रो यथा ।
स्तूयमानो नदन् लीलया योगिभिः
व्युज्जहर्थ त्रयीगात्र यज्ञक्रतुः

tvaṃ purā gāṃ rasāyā mahāsūkaro
daṃṣṭrayā padminīṃ vāraṇendro yathā |
stūyamāno nadan līlayā yogibhiḥ
vyujjahartha trayīgātra yajñakratuḥ

स प्रसीद त्वमस्माकं आकाङ्क्षतां
दर्शनं ते परिभ्रष्टसत्कर्मणाम् ।
कीर्त्यमाने नृभिर्नाम्नि यज्ञेश ते
यज्ञविघ्नाः क्षयं यान्ति तस्मै नमः

sa prasīda tvamasmākaṃ ākāṅkṣatāṃ
darśanaṃ te paribhraṣṭasatkarmaṇām |
kīrtyamāne nṛbhirnāmni yajñeśa te
yajñavighnāḥ kṣayaṃ yānti tasmai namaḥ

इति दक्षः कविर्यज्ञं भद्र रुद्राभिमर्शितम् ।
कीर्त्यमाने हृषीकेशे सन्निन्ये यज्ञभावने

iti dakṣaḥ kaviryajñaṃ bhadra rudrābhimarśitam |
kīrtyamāne hṛṣīkeśe sanninye yajñabhāvane

भगवान् स्वेन भागेन सर्वात्मा सर्वभागभुक् ।
दक्षं बभाष आभाष्य प्रीयमाण इवानघ

bhagavān svena bhāgena sarvātmā sarvabhāgabhuk |
dakṣaṃ babhāṣa ābhāṣya prīyamāṇa ivānagha

अहं ब्रह्मा च शर्वश्च जगतः कारणं परम् ।
आत्मेश्वर उपद्रष्टा स्वयं दृगविशेषणः

ahaṃ brahmā ca śarvaśca jagataḥ kāraṇaṃ param |
ātmeśvara upadraṣṭā svayaṃ dṛgaviśeṣaṇaḥ

आत्ममायां समाविश्य सोऽहं गुणमयीं द्विज ।
सृजन् रक्षन् हरन् विश्वं दध्रे संज्ञां क्रियोचिताम्

ātmamāyāṃ samāviśya so'haṃ guṇamayīṃ dvija |
sṛjan rakṣan haran viśvaṃ dadhre saṃjñāṃ kriyocitām

तस्मिन् ब्रह्मण्यद्वितीये केवले परमात्मनि ।
ब्रह्मरुद्रौ च भूतानि भेदेनाज्ञोऽनुपश्यति

tasmin brahmaṇyadvitīye kevale paramātmani |
brahmarudrau ca bhūtāni bhedenājño'nupaśyati

यथा पुमान्न स्वाङ्गेषु शिरःपाण्यादिषु क्वचित् ।
पारक्यबुद्धिं कुरुते एवं भूतेषु मत्परः

yathā pumānna svāṅgeṣu śiraḥpāṇyādiṣu kvacit |
pārakyabuddhiṃ kurute evaṃ bhūteṣu matparaḥ

त्रयाणां एकभावानां यो न पश्यति वै भिदाम् ।
सर्वभूतात्मनां ब्रह्मन् स शान्तिं अधिगच्छति

trayāṇāṃ ekabhāvānāṃ yo na paśyati vai bhidām |
sarvabhūtātmanāṃ brahman sa śāntiṃ adhigacchati

एवं भगवतादिष्टः प्रजापतिपतिर्हरिम् ।
अर्चित्वा क्रतुना स्वेन देवान् उभयतोऽयजत्

evaṃ bhagavatādiṣṭaḥ prajāpatipatirharim |
arcitvā kratunā svena devān ubhayato'yajat

रुद्रं च स्वेन भागेन ह्युपाधावत्समाहितः ।
कर्मणोदवसानेन सोमपानितरानपि ।
उदवस्य सहर्त्विग्भिः सस्नाववभृथं ततः

rudraṃ ca svena bhāgena hyupādhāvatsamāhitaḥ |
karmaṇodavasānena somapānitarānapi |
udavasya sahartvigbhiḥ sasnāvavabhṛthaṃ tataḥ

तस्मा अप्यनुभावेन स्वेनैवावाप्तराधसे ।
धर्म एव मतिं दत्त्वा त्रिदशास्ते दिवं ययुः

tasmā apyanubhāvena svenaivāvāptarādhase |
dharma eva matiṃ dattvā tridaśāste divaṃ yayuḥ

एवं दाक्षायणी हित्वा सती पूर्वकलेवरम् ।
जज्ञे हिमवतः क्षेत्रे मेनायामिति शुश्रुम

evaṃ dākṣāyaṇī hitvā satī pūrvakalevaram |
jajñe himavataḥ kṣetre menāyāmiti śuśruma

तमेव दयितं भूय आवृङ्क्ते पतिमम्बिका ।
अनन्यभावैकगतिं शक्तिः सुप्तेव पूरुषम्

tameva dayitaṃ bhūya āvṛṅkte patimambikā |
ananyabhāvaikagatiṃ śaktiḥ supteva pūruṣam

एतद्भगवतः शम्भोः कर्म दक्षाध्वरद्रुहः ।
श्रुतं भागवतात् शिष्याद् उद्धवान्मे बृहस्पतेः

etadbhagavataḥ śambhoḥ karma dakṣādhvaradruhaḥ |
śrutaṃ bhāgavatāt śiṣyād uddhavānme bṛhaspateḥ

इदं पवित्रं परमीशचेष्टितं
यशस्यमायुष्यमघौघमर्षणम् ।
यो नित्यदाऽऽकर्ण्य नरोऽनुकीर्तयेद्
धुनोत्यघं कौरव भक्तिभावतः

idaṃ pavitraṃ paramīśaceṣṭitaṃ
yaśasyamāyuṣyamaghaughamarṣaṇam |
yo nityadā''karṇya naro'nukīrtayed
dhunotyaghaṃ kaurava bhaktibhāvataḥ