भवो भवान्या निधनं प्रजापतेः
असत्कृताया अवगम्य नारदात् ।
स्वपार्षदसैन्यं च तदध्वरर्भुभिः
विद्रावितं क्रोधमपारमादधे
bhavo bhavānyā nidhanaṃ prajāpateḥ
asatkṛtāyā avagamya nāradāt |
svapārṣadasainyaṃ ca tadadhvararbhubhiḥ
vidrāvitaṃ krodhamapāramādadhe
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे दक्षयज्ञविध्वंसो नाम पञ्चमोऽध्यायः ॥
26 verses · 5 of 31
From Narada, Shiva learns that Sati has died, scorned by her father, and that his attendants were driven off by the Ribhus. His anger knows no bound. Biting his lip, he tears out a lock of matted hair blazing like fire and dashes it to the ground with a deep laugh. Out springs Virabhadra, huge enough to touch the sky, thousand-armed, three-eyed, with terrible fangs and a garland of skulls. With Shiva's ganas he storms the sacrifice. Omens fill the hall with dread. The attendants smash the vessels, put out the fires and seize the devas and rishis; Bhrigu's beard is torn out, Bhaga loses his eyes, Pushan his teeth. Virabhadra cuts off Daksha's head, offers it into the southern fire, and returns to Kailasa.
मैत्रेय उवाच
भवो भवान्या निधनं प्रजापतेः
असत्कृताया अवगम्य नारदात् ।
स्वपार्षदसैन्यं च तदध्वरर्भुभिः
विद्रावितं क्रोधमपारमादधे
bhavo bhavānyā nidhanaṃ prajāpateḥ
asatkṛtāyā avagamya nāradāt |
svapārṣadasainyaṃ ca tadadhvararbhubhiḥ
vidrāvitaṃ krodhamapāramādadhe
क्रुद्धः सुदष्टौष्ठपुटः स धूर्जटिः
जटां तडिद् वह्निसटोग्ररोचिषम् ।
उत्कृत्य रुद्रः सहसोत्थितो हसन्
गम्भीरनादो विससर्ज तां भुवि
kruddhaḥ sudaṣṭauṣṭhapuṭaḥ sa dhūrjaṭiḥ
jaṭāṃ taḍid vahnisaṭograrociṣam |
utkṛtya rudraḥ sahasotthito hasan
gambhīranādo visasarja tāṃ bhuvi
ततोऽतिकायस्तनुवा स्पृशन्दिवं
सहस्रबाहुर्घनरुक् त्रिसूर्यदृक् ।
करालदंष्ट्रो ज्वलदग्निमूर्धजः
कपालमाली विविधोद्यतायुधः
tato'tikāyastanuvā spṛśandivaṃ
sahasrabāhurghanaruk trisūryadṛk |
karāladaṃṣṭro jvaladagnimūrdhajaḥ
kapālamālī vividhodyatāyudhaḥ
तं किं करोमीति गृणन्तमाह
बद्धाञ्जलिं भगवान् भूतनाथः ।
दक्षं सयज्ञं जहि मद्भटानां
त्वमग्रणी रुद्र भटांशको मे
taṃ kiṃ karomīti gṛṇantamāha
baddhāñjaliṃ bhagavān bhūtanāthaḥ |
dakṣaṃ sayajñaṃ jahi madbhaṭānāṃ
tvamagraṇī rudra bhaṭāṃśako me
आज्ञप्त एवं कुपितेन मन्युना
स देवदेवं परिचक्रमे विभुम् ।
मेनेतदात्मानमसङ्गरंहसा
महीयसां तात सहः सहिष्णुम्
ājñapta evaṃ kupitena manyunā
sa devadevaṃ paricakrame vibhum |
menetadātmānamasaṅgaraṃhasā
mahīyasāṃ tāta sahaḥ sahiṣṇum
अन्वीयमानः स तु रुद्रपार्षदैः
भृशं नदद्भिर्व्यनदत्सुभैरवम् ।
उद्यम्य शूलं जगदन्तकान्तकं
स प्राद्रवद् घोषणभूषणाङ्घ्रिः
anvīyamānaḥ sa tu rudrapārṣadaiḥ
bhṛśaṃ nadadbhirvyanadatsubhairavam |
udyamya śūlaṃ jagadantakāntakaṃ
sa prādravad ghoṣaṇabhūṣaṇāṅghriḥ
अथर्त्विजो यजमानः सदस्याः
ककुभ्युदीच्यां प्रसमीक्ष्य रेणुम् ।
तमः किमेतत्कुत एतद्रजोऽभू
दिति द्विजा द्विजपत्न्यश्च दध्युः
athartvijo yajamānaḥ sadasyāḥ
kakubhyudīcyāṃ prasamīkṣya reṇum |
tamaḥ kimetatkuta etadrajo'bhū
diti dvijā dvijapatnyaśca dadhyuḥ
वाता न वान्ति न हि सन्ति दस्यवः
प्राचीनबर्हिर्जीवति होग्रदण्डः ।
गावो न काल्यन्त इदं कुतो रजो
लोकोऽधुना किं प्रलयाय कल्पते
vātā na vānti na hi santi dasyavaḥ
prācīnabarhirjīvati hogradaṇḍaḥ |
gāvo na kālyanta idaṃ kuto rajo
loko'dhunā kiṃ pralayāya kalpate
प्रसूतिमिश्राः स्त्रिय उद्विग्नचित्ता
ऊचुर्विपाको वृजिनस्यैव तस्य ।
यत्पश्यन्तीनां दुहितॄणां प्रजेशः
सुतां सतीमवदध्यावनागाम्
prasūtimiśrāḥ striya udvignacittā
ūcurvipāko vṛjinasyaiva tasya |
yatpaśyantīnāṃ duhitṝṇāṃ prajeśaḥ
sutāṃ satīmavadadhyāvanāgām
यस्त्वन्तकाले व्युप्तजटाकलापः
स्वशूलसूच्यर्पितदिग्गजेन्द्रः ।
वितत्य नृत्यत्युदितास्त्रदोर्ध्वजान्
उच्चाट्टहास स्तनयित्नुभिन्नदिक्
yastvantakāle vyuptajaṭākalāpaḥ
svaśūlasūcyarpitadiggajendraḥ |
vitatya nṛtyatyuditāstradordhvajān
uccāṭṭahāsa stanayitnubhinnadik
अमर्षयित्वा तमसह्यतेजसं
मन्युप्लुतं दुर्निरीक्ष्यं भ्रुकुट्या ।
करालदंष्ट्राभिरुदस्तभागणं
स्यात् स्वस्ति किं कोपयतो विधातुः
amarṣayitvā tamasahyatejasaṃ
manyuplutaṃ durnirīkṣyaṃ bhrukuṭyā |
karāladaṃṣṭrābhirudastabhāgaṇaṃ
syāt svasti kiṃ kopayato vidhātuḥ
बह्वेवमुद्विग्न दृशोच्यमाने
जनेन दक्षस्य मुहुर्महात्मनः ।
उत्पेतुरुत्पाततमाः सहस्रशो
भयावहा दिवि भूमौ च पर्यक्
bahvevamudvigna dṛśocyamāne
janena dakṣasya muhurmahātmanaḥ |
utpeturutpātatamāḥ sahasraśo
bhayāvahā divi bhūmau ca paryak
तावत्स रुद्रानुचरैर्मखो महान्
नानायुधैर्वामनकैरुदायुधैः ।
पिङ्गैः पिशङ्गैर्मकरोदराननैः
पर्याद्रवद्भिः विदुरान्वरुध्यत
tāvatsa rudrānucarairmakho mahān
nānāyudhairvāmanakairudāyudhaiḥ |
piṅgaiḥ piśaṅgairmakarodarānanaiḥ
paryādravadbhiḥ vidurānvarudhyata
केचिद्बभञ्जुः प्राग्वंशं पत्नीशालां तथापरे ।
सद आग्नीध्रशालां च तद्विहारं महानसम्
kecidbabhañjuḥ prāgvaṃśaṃ patnīśālāṃ tathāpare |
sada āgnīdhraśālāṃ ca tadvihāraṃ mahānasam
रुरुजुर्यज्ञपात्राणि तथैकेऽग्नीननाशयन् ।
कुण्डेष्वमूत्रयन्केचिद् बिभिदुर्वेदिमेखलाः
rurujuryajñapātrāṇi tathaike'gnīnanāśayan |
kuṇḍeṣvamūtrayankecid bibhidurvedimekhalāḥ
अबाधन्त मुनीनन्ये एके पत्नीरतर्जयन् ।
अपरे जगृहुर्देवान् प्रत्यासन्नान् पलायितान्
abādhanta munīnanye eke patnīratarjayan |
apare jagṛhurdevān pratyāsannān palāyitān
भृगुं बबन्ध मणिमान् वीरभद्रः प्रजापतिम् ।
चण्डेशः पूषणं देवं भगं नन्दीश्वरोऽग्रहीत्
bhṛguṃ babandha maṇimān vīrabhadraḥ prajāpatim |
caṇḍeśaḥ pūṣaṇaṃ devaṃ bhagaṃ nandīśvaro'grahīt
सर्व एवर्त्विजो दृष्ट्वा सदस्याः सदिवौकसः ।
तैरर्द्यमानाः सुभृशं ग्रावभिर्नैकधाद्रवन्
sarva evartvijo dṛṣṭvā sadasyāḥ sadivaukasaḥ |
tairardyamānāḥ subhṛśaṃ grāvabhirnaikadhādravan
जुह्वतः स्रुवहस्तस्य श्मश्रूणि भगवान्भवः ।
भृगोर्लुलुञ्चे सदसि योऽहसत् श्मश्रु दर्शयन्
juhvataḥ sruvahastasya śmaśrūṇi bhagavānbhavaḥ |
bhṛgorluluñce sadasi yo'hasat śmaśru darśayan
भगस्य नेत्रे भगवान् पातितस्य रुषा भुवि ।
उज्जहार सदःस्थोऽक्ष्णा यः शपन्तं असूसुचत्
bhagasya netre bhagavān pātitasya ruṣā bhuvi |
ujjahāra sadaḥstho'kṣṇā yaḥ śapantaṃ asūsucat
पूष्णो ह्यपातयद् दन्तान् कालिङ्गस्य यथा बलः ।
शप्यमाने गरिमणि योऽहसद् दर्शयन्दतः
pūṣṇo hyapātayad dantān kāliṅgasya yathā balaḥ |
śapyamāne garimaṇi yo'hasad darśayandataḥ
आक्रम्योरसि दक्षस्य शितधारेण हेतिना ।
छिन्दन्नपि तदुद्धर्तुं नाशक्नोत् त्र्यम्बकस्तदा
ākramyorasi dakṣasya śitadhāreṇa hetinā |
chindannapi taduddhartuṃ nāśaknot tryambakastadā
शस्त्रैरस्त्रान्वितैरेवं अनिर्भिन्नत्वचं हरः ।
विस्मयं परमापन्नो दध्यौ पशुपतिश्चिरम्
śastrairastrānvitairevaṃ anirbhinnatvacaṃ haraḥ |
vismayaṃ paramāpanno dadhyau paśupatiściram
दृष्ट्वा संज्ञपनं योगं पशूनां स पतिर्मखे ।
यजमानपशोः कस्य कायात्तेनाहरच्छिरः
dṛṣṭvā saṃjñapanaṃ yogaṃ paśūnāṃ sa patirmakhe |
yajamānapaśoḥ kasya kāyāttenāharacchiraḥ
साधुवादस्तदा तेषां कर्म तत्तस्य शंसताम् ।
भूतप्रेतपिशाचानां अन्येषां तद्विपर्ययः
sādhuvādastadā teṣāṃ karma tattasya śaṃsatām |
bhūtapretapiśācānāṃ anyeṣāṃ tadviparyayaḥ
जुहावैतच्छिरस्तस्मिन् दक्षिणाग्नावमर्षितः ।
तद्देवयजनं दग्ध्वा प्रातिष्ठद् गुह्यकालयम्
juhāvaitacchirastasmin dakṣiṇāgnāvamarṣitaḥ |
taddevayajanaṃ dagdhvā prātiṣṭhad guhyakālayam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)