Skandha 3

Chapter 31: The soul in the womb and in the world

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे कपिलेयोपाख्याने जीवगतिर्नाम एकयस्त्रिंशोऽध्यायः ॥

48 verses · 31 of 33

What happens in this chapter

The soul in the womb and in the world

Kapila describes how the soul enters the womb through the father's seed. The embryo grows month by month, forms limbs, and suffers in the cramped and heated womb. In the seventh month consciousness returns, and the soul, remembering past births, prays with joined hands to Bhagwan who placed it there, resolving to escape the cycle by fixing the mind on Him. Pushed out at birth by the winds of delivery, it loses that knowledge and wails. Kapila says plainly that for the seeker the attraction of a man to a woman, and of a woman to a man, is Bhagwan's Maya that leads back to birth. He tells Devahuti to live in the world unattached.

श्रीभगवानुवाच

31.1

कर्मणा दैवनेत्रेण जन्तुर्देहोपपत्तये ।
स्त्रियाः प्रविष्ट उदरं पुंसो रेतःकणाश्रयः

karmaṇā daivanetreṇa janturdehopapattaye |
striyāḥ praviṣṭa udaraṃ puṃso retaḥkaṇāśrayaḥ

31.2

कललं त्वेकरात्रेण पञ्चरात्रेण बुद्बुदम् ।
दशाहेन तु कर्कन्धूः पेश्यण्डं वा ततः परम्

kalalaṃ tvekarātreṇa pañcarātreṇa budbudam |
daśāhena tu karkandhūḥ peśyaṇḍaṃ vā tataḥ param

31.3

मासेन तु शिरो द्वाभ्यां बाह्वङ्घ्र्याद्यङ्गविग्रहः ।
नखलोमास्थिचर्माणि लिङ्गच्छिद्रोद् भवस्त्रिभिः

māsena tu śiro dvābhyāṃ bāhvaṅghryādyaṅgavigrahaḥ |
nakhalomāsthicarmāṇi liṅgacchidrod bhavastribhiḥ

31.4

चतुर्भिर्धातवः सप्त पञ्चभिः क्षुत्तृडुद्भवः ।
षड्भिर्जरायुणा वीतः कुक्षौ भ्राम्यति दक्षिणे

caturbhirdhātavaḥ sapta pañcabhiḥ kṣuttṛḍudbhavaḥ |
ṣaḍbhirjarāyuṇā vītaḥ kukṣau bhrāmyati dakṣiṇe

31.5

मातुर्जग्धान्नपानाद्यैः एधद् धातुरसम्मते ।
शेते विण्मूत्रयोर्गर्ते स जन्तुर्जन्तुसम्भवे

māturjagdhānnapānādyaiḥ edhad dhāturasammate |
śete viṇmūtrayorgarte sa janturjantusambhave

31.6

कृमिभिः क्षतसर्वाङ्गः सौकुमार्यात्प्रतिक्षणम् ।
मूर्च्छां आप्नोति उरुक्लेशः तत्रत्यैः क्षुधितैर्मुहुः

kṛmibhiḥ kṣatasarvāṅgaḥ saukumāryātpratikṣaṇam |
mūrcchāṃ āpnoti urukleśaḥ tatratyaiḥ kṣudhitairmuhuḥ

31.7

कटुतीक्ष्णोष्णलवण रूक्षाम्लादिभिरुल्बणैः ।
मातृभुक्तैरुपस्पृष्टः सर्वाङ्गोत्थितवेदनः

kaṭutīkṣṇoṣṇalavaṇa rūkṣāmlādibhirulbaṇaiḥ |
mātṛbhuktairupaspṛṣṭaḥ sarvāṅgotthitavedanaḥ

31.8

उल्बेन संवृतस्तस्मिन् अन्त्रैश्च बहिरावृतः ।
आस्ते कृत्वा शिरः कुक्षौ भुग्नपृष्ठशिरोधरः

ulbena saṃvṛtastasmin antraiśca bahirāvṛtaḥ |
āste kṛtvā śiraḥ kukṣau bhugnapṛṣṭhaśirodharaḥ

31.9

अकल्पः स्वाङ्गचेष्टायां शकुन्त इव पञ्जरे ।
तत्र लब्धस्मृतिर्दैवात् कर्म जन्मशतोद्भवम् ।
स्मरन् दीर्घमनुच्छ्वासं शर्म किं नाम विन्दते

akalpaḥ svāṅgaceṣṭāyāṃ śakunta iva pañjare |
tatra labdhasmṛtirdaivāt karma janmaśatodbhavam |
smaran dīrghamanucchvāsaṃ śarma kiṃ nāma vindate

31.10

आरभ्य सप्तमान् मासात् लब्धबोधोऽपि वेपितः ।
नैकत्रास्ते सूतिवातैः विष्ठाभूरिव सोदरः

ārabhya saptamān māsāt labdhabodho'pi vepitaḥ |
naikatrāste sūtivātaiḥ viṣṭhābhūriva sodaraḥ

31.11

नाथमान ऋषिर्भीतः सप्तवध्रिः कृताञ्जलिः ।
स्तुवीत तं विक्लवया वाचा येनोदरेऽर्पितः

nāthamāna ṛṣirbhītaḥ saptavadhriḥ kṛtāñjaliḥ |
stuvīta taṃ viklavayā vācā yenodare'rpitaḥ

जन्तुरुवाच

31.12

तस्योपसन्नमवितुं जगदिच्छयात्त
नानातनोर्भुवि चलत् चरणारविन्दम् ।
सोऽहं व्रजामि शरणं ह्यकुतोभयं मे
येनेदृशी गतिरदर्श्यसतोऽनुरूपा

tasyopasannamavituṃ jagadicchayātta
nānātanorbhuvi calat caraṇāravindam |
so'haṃ vrajāmi śaraṇaṃ hyakutobhayaṃ me
yenedṛśī gatiradarśyasato'nurūpā

31.13

यस्त्वत्र बद्ध इव कर्मभिरावृतात्मा
भूतेन्द्रियाशयमयीमवलम्ब्य मायाम् ।
आस्ते विशुद्धमविकारमखण्डबोधम्
आतप्यमानहृदयेऽवसितं नमामि

yastvatra baddha iva karmabhirāvṛtātmā
bhūtendriyāśayamayīmavalambya māyām |
āste viśuddhamavikāramakhaṇḍabodham
ātapyamānahṛdaye'vasitaṃ namāmi

31.14

यः पञ्चभूतरचिते रहितः शरीरे
छन्नोऽयथेन्द्रियगुणार्थचिदात्मकोऽहम् ।
तेनाविकुण्ठमहिमानमृषिं तमेनं
वन्दे परं प्रकृतिपूरुषयोः पुमांसम्

yaḥ pañcabhūtaracite rahitaḥ śarīre
channo'yathendriyaguṇārthacidātmako'ham |
tenāvikuṇṭhamahimānamṛṣiṃ tamenaṃ
vande paraṃ prakṛtipūruṣayoḥ pumāṃsam

31.15

यन्माययोरुगुणकर्म निबन्धनेऽस्मिन्
सांसारिके पथि चरन् तदभिश्रमेण ।
नष्टस्मृतिः पुनरयं प्रवृणीत लोकं
युक्त्या कया महदनुग्रहमन्तरेण

yanmāyayoruguṇakarma nibandhane'smin
sāṃsārike pathi caran tadabhiśrameṇa |
naṣṭasmṛtiḥ punarayaṃ pravṛṇīta lokaṃ
yuktyā kayā mahadanugrahamantareṇa

31.16

ज्ञानं यदेतद् अदधात्कतमः स देवः
त्रैकालिकं स्थिरचरेष्वनुवर्तितांशः ।
तं जीवकर्मपदवीं अनुवर्तमानाः
तापत्रयोपशमनाय वयं भजेम

jñānaṃ yadetad adadhātkatamaḥ sa devaḥ
traikālikaṃ sthiracareṣvanuvartitāṃśaḥ |
taṃ jīvakarmapadavīṃ anuvartamānāḥ
tāpatrayopaśamanāya vayaṃ bhajema

31.17

देह्यन्यदेहविवरे जठराग्निनासृग्
विण्मूत्रकूपपतितो भृशतप्तदेहः ।
इच्छन्नितो विवसितुं गणयन् स्वमासान्
निर्वास्यते कृपणधीर्भगवन् कदा नु

dehyanyadehavivare jaṭharāgnināsṛg
viṇmūtrakūpapatito bhṛśataptadehaḥ |
icchannito vivasituṃ gaṇayan svamāsān
nirvāsyate kṛpaṇadhīrbhagavan kadā nu

31.18

येनेदृशीं गतिमसौ दशमास्य ईश
सङ्ग्राहितः पुरुदयेन भवादृशेन ।
स्वेनैव तुष्यतु कृतेन स दीननाथः
को नाम तत्प्रति विनाञ्जलिमस्य कुर्यात्

yenedṛśīṃ gatimasau daśamāsya īśa
saṅgrāhitaḥ purudayena bhavādṛśena |
svenaiva tuṣyatu kṛtena sa dīnanāthaḥ
ko nāma tatprati vināñjalimasya kuryāt

31.19

पश्यत्ययं धिषणया ननु सप्तवध्रिः
शारीरके दमशरीर्यपरः स्वदेहे ।
यत्सृष्टयाऽऽसं तमहं पुरुषं पुराणं
पश्ये बहिर्हृदि च चैत्यमिव प्रतीतम्

paśyatyayaṃ dhiṣaṇayā nanu saptavadhriḥ
śārīrake damaśarīryaparaḥ svadehe |
yatsṛṣṭayā''saṃ tamahaṃ puruṣaṃ purāṇaṃ
paśye bahirhṛdi ca caityamiva pratītam

31.20

सोऽहं वसन्नपि विभो बहुदुःखवासं
गर्भान्न निर्जिगमिषे बहिरन्धकूपे ।
यत्रोपयातमुपसर्पति देवमाया
मिथ्या मतिर्यदनु संसृतिचक्रमेतत्

so'haṃ vasannapi vibho bahuduḥkhavāsaṃ
garbhānna nirjigamiṣe bahirandhakūpe |
yatropayātamupasarpati devamāyā
mithyā matiryadanu saṃsṛticakrametat

31.21

तस्मादहं विगतविक्लव उद्धरिष्य
आत्मानमाशु तमसः सुहृदाऽऽत्मनैव ।
भूयो यथा व्यसनमेतदनेकरन्ध्रं
मा मे भविष्यदुपसादितविष्णुपादः

tasmādahaṃ vigataviklava uddhariṣya
ātmānamāśu tamasaḥ suhṛdā''tmanaiva |
bhūyo yathā vyasanametadanekarandhraṃ
mā me bhaviṣyadupasāditaviṣṇupādaḥ

कपिल उवाच

31.22

एवं कृतमतिर्गर्भे दशमास्यः स्तुवन्नृषिः ।
सद्यः क्षिपत्यवाचीनं प्रसूत्यै सूतिमारुतः

evaṃ kṛtamatirgarbhe daśamāsyaḥ stuvannṛṣiḥ |
sadyaḥ kṣipatyavācīnaṃ prasūtyai sūtimārutaḥ

31.23

तेनावसृष्टः सहसा कृत्वावाक् शिर आतुरः ।
विनिष्क्रामति कृच्छ्रेण निरुच्छ्वासो हतस्मृतिः

tenāvasṛṣṭaḥ sahasā kṛtvāvāk śira āturaḥ |
viniṣkrāmati kṛcchreṇa nirucchvāso hatasmṛtiḥ

31.24

पतितो भुव्यसृङ्मूत्रे विष्ठाभूरिव चेष्टते ।
रोरूयति गते ज्ञाने विपरीतां गतिं गतः

patito bhuvyasṛṅmūtre viṣṭhābhūriva ceṣṭate |
rorūyati gate jñāne viparītāṃ gatiṃ gataḥ

31.25

परच्छन्दं न विदुषा पुष्यमाणो जनेन सः ।
अनभिप्रेतमापन्नः प्रत्याख्यातुमनीश्वरः

paracchandaṃ na viduṣā puṣyamāṇo janena saḥ |
anabhipretamāpannaḥ pratyākhyātumanīśvaraḥ

31.26

शायितोऽशुचिपर्यङ्के जन्तुः स्वेदजदूषिते ।
नेशः कण्डूयनेऽङ्गानां आसनोत्थानचेष्टने

śāyito'śuciparyaṅke jantuḥ svedajadūṣite |
neśaḥ kaṇḍūyane'ṅgānāṃ āsanotthānaceṣṭane

31.27

तुदन्त्यामत्वचं दंशा मशका मत्कुणादयः ।
रुदन्तं विगतज्ञानं कृमयः कृमिकं यथा

tudantyāmatvacaṃ daṃśā maśakā matkuṇādayaḥ |
rudantaṃ vigatajñānaṃ kṛmayaḥ kṛmikaṃ yathā

31.28

इत्येवं शैशवं भुक्त्वा दुःखं पौगण्डमेव च ।
अलब्धाभीप्सितोऽज्ञानाद् इद्धमन्युः शुचार्पितः

ityevaṃ śaiśavaṃ bhuktvā duḥkhaṃ paugaṇḍameva ca |
alabdhābhīpsito'jñānād iddhamanyuḥ śucārpitaḥ

31.29

सह देहेन मानेन वर्धमानेन मन्युना ।
करोति विग्रहं कामी कामिष्वन्ताय चात्मनः

saha dehena mānena vardhamānena manyunā |
karoti vigrahaṃ kāmī kāmiṣvantāya cātmanaḥ

31.30

भूतैः पञ्चभिरारब्धे देहे देह्यबुधोऽसकृत् ।
अहं ममेत्यसद्ग्राहः करोति कुमतिर्मतिम्

bhūtaiḥ pañcabhirārabdhe dehe dehyabudho'sakṛt |
ahaṃ mametyasadgrāhaḥ karoti kumatirmatim

31.31

तदर्थं कुरुते कर्म यद्बद्धो याति संसृतिम् ।
योऽनुयाति ददत्क्लेशं अविद्याकर्मबन्धनः

tadarthaṃ kurute karma yadbaddho yāti saṃsṛtim |
yo'nuyāti dadatkleśaṃ avidyākarmabandhanaḥ

31.32

यद्यसद्भि पथि पुनः शिश्नोदरकृतोद्यमैः ।
आस्थितो रमते जन्तुः तमो विशति पूर्ववत्

yadyasadbhi pathi punaḥ śiśnodarakṛtodyamaiḥ |
āsthito ramate jantuḥ tamo viśati pūrvavat

31.33

सत्यं शौचं दया मौनं बुद्धिः श्रीर्ह्रीर्यशः क्षमा ।
शमो दमो भगश्चेति यत्सङ्गाद्याति सङ्क्षयम्

satyaṃ śaucaṃ dayā maunaṃ buddhiḥ śrīrhrīryaśaḥ kṣamā |
śamo damo bhagaśceti yatsaṅgādyāti saṅkṣayam

31.34

तेष्वशान्तेषु मूढेषु खण्डितात्मस्वसाधुषु ।
सङ्गं न कुर्याच्छोच्येषु योषित् क्रीडामृगेषु च

teṣvaśānteṣu mūḍheṣu khaṇḍitātmasvasādhuṣu |
saṅgaṃ na kuryācchocyeṣu yoṣit krīḍāmṛgeṣu ca

31.35

न तथास्य भवेन्मोहो बन्धश्चान्यप्रसङ्गतः ।
योषित्सङ्गात् यथा पुंसो यथा तत्सङ्गिसङ्गतः

na tathāsya bhavenmoho bandhaścānyaprasaṅgataḥ |
yoṣitsaṅgāt yathā puṃso yathā tatsaṅgisaṅgataḥ

31.36

प्रजापतिः स्वां दुहितरं दृष्ट्वा तद् रूपधर्षितः ।
रोहिद्भूतां सोऽन्वधावद् ऋक्षरूपी हतत्रपः

prajāpatiḥ svāṃ duhitaraṃ dṛṣṭvā tad rūpadharṣitaḥ |
rohidbhūtāṃ so'nvadhāvad ṛkṣarūpī hatatrapaḥ

31.37

तत्सृष्टसृष्टसृष्टेषु को न्वखण्डितधीः पुमान् ।
ऋषिं नारायणमृते योषिन् मय्येह मायया

tatsṛṣṭasṛṣṭasṛṣṭeṣu ko nvakhaṇḍitadhīḥ pumān |
ṛṣiṃ nārāyaṇamṛte yoṣin mayyeha māyayā

31.38

बलं मे पश्य मायायाः स्त्रीमय्या जयिनो दिशाम् ।
या करोति पदाक्रान्तान् भ्रूविजृम्भेण केवलम्

balaṃ me paśya māyāyāḥ strīmayyā jayino diśām |
yā karoti padākrāntān bhrūvijṛmbheṇa kevalam

31.39

सङ्गं न कुर्यात्प्रमदासु जातु
योगस्य पारं परमारुरुक्षुः ।
मत्सेवया प्रतिलब्धात्मलाभो
वदन्ति या निरयद्वारमस्य

saṅgaṃ na kuryātpramadāsu jātu
yogasya pāraṃ paramārurukṣuḥ |
matsevayā pratilabdhātmalābho
vadanti yā nirayadvāramasya

31.40

योपयाति शनैर्माया योषिद् देवविनिर्मिता ।
तामीक्षेतात्मनो मृत्युं तृणैः कूपमिवावृतम्

yopayāti śanairmāyā yoṣid devavinirmitā |
tāmīkṣetātmano mṛtyuṃ tṛṇaiḥ kūpamivāvṛtam

31.41

यां मन्यते पतिं मोहान् मन्मायामृषभायतीम् ।
स्त्रीत्वं स्त्रीसङ्गतः प्राप्तो वित्तापत्यगृहप्रदम्

yāṃ manyate patiṃ mohān manmāyāmṛṣabhāyatīm |
strītvaṃ strīsaṅgataḥ prāpto vittāpatyagṛhapradam

31.42

तां आत्मनो विजानीयात् पत्यपत्यगृहात्मकम् ।
दैवोपसादितं मृत्युं मृगयोर्गायनं यथा

tāṃ ātmano vijānīyāt patyapatyagṛhātmakam |
daivopasāditaṃ mṛtyuṃ mṛgayorgāyanaṃ yathā

31.43

देहेन जीवभूतेन लोकात् लोकमनुव्रजन् ।
भुञ्जान एव कर्माणि करोत्यविरतं पुमान्

dehena jīvabhūtena lokāt lokamanuvrajan |
bhuñjāna eva karmāṇi karotyavirataṃ pumān

31.44

जीवो ह्यस्यानुगो देहो भूतेन्द्रियमनोमयः ।
तन्निरोधोऽस्य मरणं आविर्भावस्तु सम्भवः

jīvo hyasyānugo deho bhūtendriyamanomayaḥ |
tannirodho'sya maraṇaṃ āvirbhāvastu sambhavaḥ

31.45

द्रव्योपलब्धिस्थानस्य द्रव्येक्षायोग्यता यदा ।
तत्पञ्चत्वं अहंमानाद् उत्पत्तिर्द्रव्यदर्शनम्

dravyopalabdhisthānasya dravyekṣāyogyatā yadā |
tatpañcatvaṃ ahaṃmānād utpattirdravyadarśanam

31.46

यथाक्ष्णोर्द्रव्यावयव दर्शनायोग्यता यदा ।
तदैव चक्षुषो द्रष्टुः द्रष्टृत्वायोग्यतानयोः

yathākṣṇordravyāvayava darśanāyogyatā yadā |
tadaiva cakṣuṣo draṣṭuḥ draṣṭṛtvāyogyatānayoḥ

31.47

तस्मान्न कार्यः सन्त्रासो न कार्पण्यं न सम्भ्रमः ।
बुद्ध्वा जीवगतिं धीरो मुक्तसङ्गश्चरेदिह

tasmānna kāryaḥ santrāso na kārpaṇyaṃ na sambhramaḥ |
buddhvā jīvagatiṃ dhīro muktasaṅgaścarediha

31.48

सम्यग्दर्शनया बुद्ध्या योगवैराग्ययुक्तया ।
मायाविरचिते लोके चरेन्न्यस्य कलेवरम्

samyagdarśanayā buddhyā yogavairāgyayuktayā |
māyāviracite loke carennyasya kalevaram

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)