Skandha 3

Chapter 21: Kardama's tapas and Vishnu's promise

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे एकविंशोऽध्यायः ॥

56 verses · 21 of 33

What happens in this chapter

Kardama's tapas and Vishnu's promise

Vidura asks about the line of Svayambhuva Manu. Maitreya tells that Brahma asked the sage Kardama to beget children. Kardama performed tapas on the bank of the Sarasvati for ten thousand years. Bhagwan appeared to him in the sky on Garuda, bright as the sun, with lotus garland, conch, discus and mace. Kardama praised Him and asked for a wife of like nature. Bhagwan, shedding tears of compassion that formed the lake Bindusarovara, told him that Manu would come in two days with his daughter Devahuti, that she would bear him nine daughters, and that He Himself would be born as Kardama's son and teach the Sankhya. Manu arrives with Shatarupa and Devahuti at the ashram, beautiful with flowering trees and birdsong, and Kardama receives them.

विदुर उवाच

21.1

स्वायम्भुवस्य च मनोः वंशः परमसम्मतः ।
कथ्यतां भगवन्यत्र मैथुनेनैधिरे प्रजाः

svāyambhuvasya ca manoḥ vaṃśaḥ paramasammataḥ |
kathyatāṃ bhagavanyatra maithunenaidhire prajāḥ

21.2

प्रियव्रतोत्तानपादौ सुतौ स्वायम्भुवस्य वै ।
यथाधर्मं जुगुपतुः सप्तद्वीपवतीं महीम्

priyavratottānapādau sutau svāyambhuvasya vai |
yathādharmaṃ jugupatuḥ saptadvīpavatīṃ mahīm

21.3

तस्य वै दुहिता ब्रह्मन् देवहूतीति विश्रुता ।
पत्नी प्रजापतेरुक्ता कर्दमस्य त्वयानघ

tasya vai duhitā brahman devahūtīti viśrutā |
patnī prajāpateruktā kardamasya tvayānagha

21.4

तस्यां स वै महायोगी युक्तायां योगलक्षणैः ।
ससर्ज कतिधा वीर्यं तन्मे शुश्रूषवे वद

tasyāṃ sa vai mahāyogī yuktāyāṃ yogalakṣaṇaiḥ |
sasarja katidhā vīryaṃ tanme śuśrūṣave vada

21.5

रुचिर्यो भगवान् ब्रह्मन् दक्षो वा ब्रह्मणः सुतः ।
यथा ससर्ज भूतानि लब्ध्वा भार्यां च मानवीम्

ruciryo bhagavān brahman dakṣo vā brahmaṇaḥ sutaḥ |
yathā sasarja bhūtāni labdhvā bhāryāṃ ca mānavīm

मैत्रेय उवाच

21.6

प्रजाः सृजेति भगवान् कर्दमो ब्रह्मणोदितः ।
सरस्वत्यां तपस्तेपे सहस्राणां समा दश

prajāḥ sṛjeti bhagavān kardamo brahmaṇoditaḥ |
sarasvatyāṃ tapastepe sahasrāṇāṃ samā daśa

21.7

ततः समाधियुक्तेन क्रियायोगेन कर्दमः ।
सम्प्रपेदे हरिं भक्त्या प्रपन्नवरदाशुषम्

tataḥ samādhiyuktena kriyāyogena kardamaḥ |
samprapede hariṃ bhaktyā prapannavaradāśuṣam

21.8

तावत्प्रसन्नो भगवान् पुष्कराक्षः कृते युगे ।
दर्शयामास तं क्षत्तः शाब्दं ब्रह्म दधद्वपुः

tāvatprasanno bhagavān puṣkarākṣaḥ kṛte yuge |
darśayāmāsa taṃ kṣattaḥ śābdaṃ brahma dadhadvapuḥ

21.9

स तं विरजमर्काभं सितपद्मोत्पलस्रजम् ।
स्निग्धनीलालकव्रात वक्त्राब्जं विरजोऽम्बरम्

sa taṃ virajamarkābhaṃ sitapadmotpalasrajam |
snigdhanīlālakavrāta vaktrābjaṃ virajo'mbaram

21.10

किरीटिनं कुण्डलिनं शङ्खचक्रगदाधरम् ।
श्वेतोत्पलक्रीडनकं मनःस्पर्शस्मितेक्षणम्

kirīṭinaṃ kuṇḍalinaṃ śaṅkhacakragadādharam |
śvetotpalakrīḍanakaṃ manaḥsparśasmitekṣaṇam

21.11

विन्यस्तचरणाम्भोजं अंसदेशे गरुत्मतः ।
दृष्ट्वा खेऽवस्थितं वक्षः श्रियं कौस्तुभकन्धरम्

vinyastacaraṇāmbhojaṃ aṃsadeśe garutmataḥ |
dṛṣṭvā khe'vasthitaṃ vakṣaḥ śriyaṃ kaustubhakandharam

21.12

जातहर्षोऽपतन्मूर्ध्ना क्षितौ लब्धमनोरथः ।
गीर्भिस्त्वभ्यगृणात्प्रीति स्वभावात्मा कृताञ्जलिः

jātaharṣo'patanmūrdhnā kṣitau labdhamanorathaḥ |
gīrbhistvabhyagṛṇātprīti svabhāvātmā kṛtāñjaliḥ

ऋषिरुवाच

21.13

जुष्टं बताद्याखिलसत्त्वराशेः
सांसिध्यमक्ष्णोस्तव दर्शनान्नः ।
यद्दर्शनं जन्मभिरीड्य सद्भिः
आशासते योगिनो रूढयोगाः

juṣṭaṃ batādyākhilasattvarāśeḥ
sāṃsidhyamakṣṇostava darśanānnaḥ |
yaddarśanaṃ janmabhirīḍya sadbhiḥ
āśāsate yogino rūḍhayogāḥ

21.14

ये मायया ते हतमेधसस्त्वत्
पादारविन्दं भवसिन्धुपोतम् ।
उपासते कामलवाय तेषां
रासीश कामान् निरयेऽपि ये स्युः

ye māyayā te hatamedhasastvat
pādāravindaṃ bhavasindhupotam |
upāsate kāmalavāya teṣāṃ
rāsīśa kāmān niraye'pi ye syuḥ

21.15

तथा स चाहं परिवोढुकामः
समानशीलां गृहमेधधेनुम् ।
उपेयिवान् मूलमशेषमूलं
दुराशयः कामदुघाङ्घ्रिपस्य

tathā sa cāhaṃ parivoḍhukāmaḥ
samānaśīlāṃ gṛhamedhadhenum |
upeyivān mūlamaśeṣamūlaṃ
durāśayaḥ kāmadughāṅghripasya

21.16

प्रजापतेस्ते वचसाधीश तन्त्या
लोकः किलायं कामहतोऽनुबद्धः ।
अहं च लोकानुगतो वहामि
बलिं च शुक्लानिमिषाय तुभ्यम्

prajāpateste vacasādhīśa tantyā
lokaḥ kilāyaṃ kāmahato'nubaddhaḥ |
ahaṃ ca lokānugato vahāmi
baliṃ ca śuklānimiṣāya tubhyam

21.17

लोकांश्च लोकानुगतान् पशूंश्च
हित्वा श्रितास्ते चरणातपत्रम् ।
परस्परं त्वद्गुणवादसीधु
पीयूषनिर्यापितदेहधर्माः

lokāṃśca lokānugatān paśūṃśca
hitvā śritāste caraṇātapatram |
parasparaṃ tvadguṇavādasīdhu
pīyūṣaniryāpitadehadharmāḥ

21.18

न तेऽजराक्षभ्रमिरायुरेषां
त्रयोदशारं त्रिशतं षष्टिपर्व ।
षण्नेम्यनन्तच्छदि यत्त्रिणाभि
करालस्रोतो जगदाच्छिद्य धावत्

na te'jarākṣabhramirāyureṣāṃ
trayodaśāraṃ triśataṃ ṣaṣṭiparva |
ṣaṇnemyanantacchadi yattriṇābhi
karālasroto jagadācchidya dhāvat

21.19

एकः स्वयं सन्जगतः सिसृक्षया
अद्वितीययात्मन् अधि योगमायया ।
सृजस्यदः पासि पुनर्ग्रसिष्यसे
यथोर्णनाभिः भगवन् स्वशक्तिभिः

ekaḥ svayaṃ sanjagataḥ sisṛkṣayā
advitīyayātman adhi yogamāyayā |
sṛjasyadaḥ pāsi punargrasiṣyase
yathorṇanābhiḥ bhagavan svaśaktibhiḥ

21.20

नैतद्बताधीश पदं तवेप्सितं
यन्मायया नस्तनुषे भूतसूक्ष्मम् ।
अनुग्रहायास्त्वपि यर्हि मायया
लसत्तुलस्या तनुवा विलक्षितः

naitadbatādhīśa padaṃ tavepsitaṃ
yanmāyayā nastanuṣe bhūtasūkṣmam |
anugrahāyāstvapi yarhi māyayā
lasattulasyā tanuvā vilakṣitaḥ

21.21

तं त्वानुभूत्योपरतक्रियार्थं
स्वमायया वर्तितलोकतन्त्रम् ।
नमाम्यभीक्ष्णं नमनीयपाद
सरोजमल्पीयसि कामवर्षम्

taṃ tvānubhūtyoparatakriyārthaṃ
svamāyayā vartitalokatantram |
namāmyabhīkṣṇaṃ namanīyapāda
sarojamalpīyasi kāmavarṣam

21.22

इत्यव्यलीकं प्रणुतोऽब्जनाभः
तं आबभाषे वचसामृतेन ।
सुपर्णपक्षोपरि रोचमानः
प्रेमस्मित उद्वीक्षणविभ्रमद्भ्रूः

ityavyalīkaṃ praṇuto'bjanābhaḥ
taṃ ābabhāṣe vacasāmṛtena |
suparṇapakṣopari rocamānaḥ
premasmita udvīkṣaṇavibhramadbhrūḥ

श्रीभगवानुवाच

21.23

विदित्वा तव चैत्यं मे पुरैव समयोजि तत् ।
यदर्थं आत्मनियमैः त्वयैवाहं समर्चितः

viditvā tava caityaṃ me puraiva samayoji tat |
yadarthaṃ ātmaniyamaiḥ tvayaivāhaṃ samarcitaḥ

21.24

न वै जातु मृषैव स्यात् प्रजाध्यक्ष मदर्हणम् ।
भवद्विधेष्वतितरां मयि सङ्गृभितात्मनाम्

na vai jātu mṛṣaiva syāt prajādhyakṣa madarhaṇam |
bhavadvidheṣvatitarāṃ mayi saṅgṛbhitātmanām

21.25

प्रजापतिसुतः सम्राट् मनुर्विख्यातमङ्गलः ।
ब्रह्मावर्तं योऽधिवसन् शास्ति सप्तार्णवां महीम्

prajāpatisutaḥ samrāṭ manurvikhyātamaṅgalaḥ |
brahmāvartaṃ yo'dhivasan śāsti saptārṇavāṃ mahīm

21.26

स चेह विप्र राजर्षिः महिष्या शतरूपया ।
आयास्यति दिदृक्षुस्त्वां परश्वो धर्मकोविदः

sa ceha vipra rājarṣiḥ mahiṣyā śatarūpayā |
āyāsyati didṛkṣustvāṃ paraśvo dharmakovidaḥ

21.27

आत्मजां असितापाङ्गीं वयःशीलगुणान्विताम् ।
मृगयन्तीं पतिं दास्यति अनुरूपाय ते प्रभो

ātmajāṃ asitāpāṅgīṃ vayaḥśīlaguṇānvitām |
mṛgayantīṃ patiṃ dāsyati anurūpāya te prabho

21.28

समाहितं ते हृदयं यत्र इमान् परिवत्सरान् ।
सा त्वां ब्रह्मन् नृपवधूः काममाशु भजिष्यति

samāhitaṃ te hṛdayaṃ yatra imān parivatsarān |
sā tvāṃ brahman nṛpavadhūḥ kāmamāśu bhajiṣyati

21.29

या ते आत्मभृतं वीर्यं नवधा प्रसविष्यति ।
वीर्ये त्वदीये ऋषय आधास्यन्ति अञ्जसात्मनः

yā te ātmabhṛtaṃ vīryaṃ navadhā prasaviṣyati |
vīrye tvadīye ṛṣaya ādhāsyanti añjasātmanaḥ

21.30

त्वं च सम्यग् अनुष्ठाय निदेशं मे उशत्तमः ।
मयि तीर्थीकृताशेष क्रियार्थो मां प्रपत्स्यसे

tvaṃ ca samyag anuṣṭhāya nideśaṃ me uśattamaḥ |
mayi tīrthīkṛtāśeṣa kriyārtho māṃ prapatsyase

21.31

कृत्वा दयां च जीवेषु दत्त्वा चाभयमात्मवान् ।
मय्यात्मानं सह जगद् द्रक्ष्यस्यात्मनि चापि माम्

kṛtvā dayāṃ ca jīveṣu dattvā cābhayamātmavān |
mayyātmānaṃ saha jagad drakṣyasyātmani cāpi mām

21.32

सहाहं स्वांशकलया त्वद्वीर्येण महामुने ।
तव क्षेत्रे देवहूत्यां प्रणेष्ये तत्त्वसंहिताम्

sahāhaṃ svāṃśakalayā tvadvīryeṇa mahāmune |
tava kṣetre devahūtyāṃ praṇeṣye tattvasaṃhitām

मैत्रेय उवाच

21.33

एवं तं अनुभाष्याथ भगवान् प्रत्यगक्षजः ।
जगाम बिन्दुसरसः सरस्वत्या परिश्रितात्

evaṃ taṃ anubhāṣyātha bhagavān pratyagakṣajaḥ |
jagāma bindusarasaḥ sarasvatyā pariśritāt

21.34

निरीक्षतस्तस्य ययावशेष
सिद्धेश्वराभिष्टुतसिद्धमार्गः ।
आकर्णयन् पत्ररथेन्द्रपक्षैः
उच्चारितं स्तोममुदीर्णसाम

nirīkṣatastasya yayāvaśeṣa
siddheśvarābhiṣṭutasiddhamārgaḥ |
ākarṇayan patrarathendrapakṣaiḥ
uccāritaṃ stomamudīrṇasāma

21.35

अथ सम्प्रस्थिते शुक्ले कर्दमो भगवान् ऋषिः ।
आस्ते स्म बिन्दुसरसि तं कालं प्रतिपालयन्

atha samprasthite śukle kardamo bhagavān ṛṣiḥ |
āste sma bindusarasi taṃ kālaṃ pratipālayan

21.36

मनुः स्यन्दनमास्थाय शातकौम्भपरिच्छदम् ।
आरोप्य स्वां दुहितरं सभार्यः पर्यटन् महीम्

manuḥ syandanamāsthāya śātakaumbhaparicchadam |
āropya svāṃ duhitaraṃ sabhāryaḥ paryaṭan mahīm

21.37

तस्मिन् सुधन्वन्नहनि भगवान् यत्समादिशत् ।
उपायादाश्रमपदं मुनेः शान्तव्रतस्य तत्

tasmin sudhanvannahani bhagavān yatsamādiśat |
upāyādāśramapadaṃ muneḥ śāntavratasya tat

21.38

यस्मिन्भगवतो नेत्रान् न्यपतन् अश्रुबिन्दवः ।
कृपया सम्परीतस्य प्रपन्नेऽर्पितया भृशम्

yasminbhagavato netrān nyapatan aśrubindavaḥ |
kṛpayā samparītasya prapanne'rpitayā bhṛśam

21.39

तद्वै बिन्दुसरो नाम सरस्वत्या परिप्लुतम् ।
पुण्यं शिवामृतजलं महर्षिगणसेवितम्

tadvai bindusaro nāma sarasvatyā pariplutam |
puṇyaṃ śivāmṛtajalaṃ maharṣigaṇasevitam

21.40

पुण्यद्रुमलताजालैः कूजत् पुण्यमृगद्विजैः ।
सर्वर्तुफलपुष्पाढ्यं वनराजिश्रियान्वितम्

puṇyadrumalatājālaiḥ kūjat puṇyamṛgadvijaiḥ |
sarvartuphalapuṣpāḍhyaṃ vanarājiśriyānvitam

21.41

मत्त-द्विजगणैर्घुष्टं मत्तभ्रमर विभ्रमम् ।
मत्त-बर्हिनटाटोपं आह्वयन् मत्तकोकिलम्

matta-dvijagaṇairghuṣṭaṃ mattabhramara vibhramam |
matta-barhinaṭāṭopaṃ āhvayan mattakokilam

21.42

कदम्ब चम्पकाशोक करञ्ज बकुलासनैः ।
कुन्दमन्दारकुटजैः चूतपोतैः अलङ्कृतम्

kadamba campakāśoka karañja bakulāsanaiḥ |
kundamandārakuṭajaiḥ cūtapotaiḥ alaṅkṛtam

21.43

कारण्डवैः प्लवैर्हंसैः कुररैः जलकुक्कुटैः ।
सारसैः चक्रवाकैश्च चकोरैः वल्गु कूजितम्

kāraṇḍavaiḥ plavairhaṃsaiḥ kuraraiḥ jalakukkuṭaiḥ |
sārasaiḥ cakravākaiśca cakoraiḥ valgu kūjitam

21.44

तथैव हरिणैः क्रोडैः श्वावित् गवय कुञ्जरैः ।
गोपुच्छैः हरिभिः मर्कैः नकुलैः नाभिभिर्वृतम्

tathaiva hariṇaiḥ kroḍaiḥ śvāvit gavaya kuñjaraiḥ |
gopucchaiḥ haribhiḥ markaiḥ nakulaiḥ nābhibhirvṛtam

21.45

प्रविश्य तत्तीर्थवरं आदिराजः सहात्मजः ।
ददर्श मुनिमासीनं तस्मिन् हुतहुताशनम्

praviśya tattīrthavaraṃ ādirājaḥ sahātmajaḥ |
dadarśa munimāsīnaṃ tasmin hutahutāśanam

21.46

विद्योतमानं वपुषा तपसि उग्रयुजा चिरम् ।
नातिक्षामं भगवतः स्निग्धापाङ्गावलोकनात् ।
तद्व्याहृतामृतकला पीयूषश्रवणेन च

vidyotamānaṃ vapuṣā tapasi ugrayujā ciram |
nātikṣāmaṃ bhagavataḥ snigdhāpāṅgāvalokanāt |
tadvyāhṛtāmṛtakalā pīyūṣaśravaṇena ca

21.47

प्रांशुं पद्मपलाशाक्षं जटिलं चीरवाससम् ।
उपसंश्रित्य मलिनं यथार्हणं असंस्कृतम्

prāṃśuṃ padmapalāśākṣaṃ jaṭilaṃ cīravāsasam |
upasaṃśritya malinaṃ yathārhaṇaṃ asaṃskṛtam

21.48

अथोटजमुपायातं नृदेवं प्रणतं पुरः ।
सपर्यया पर्यगृह्णात् प्रतिनन्द्यानुरूपया

athoṭajamupāyātaṃ nṛdevaṃ praṇataṃ puraḥ |
saparyayā paryagṛhṇāt pratinandyānurūpayā

21.49

गृहीतार्हणमासीनं संयतं प्रीणयन् मुनिः ।
स्मरन् भगवदादेशं इत्याह श्लक्ष्णया गिरा

gṛhītārhaṇamāsīnaṃ saṃyataṃ prīṇayan muniḥ |
smaran bhagavadādeśaṃ ityāha ślakṣṇayā girā

21.50

नूनं चङ्क्रमणं देव सतां संरक्षणाय ते ।
वधाय चासतां यस्त्वं हरेः शक्तिर्हि पालिनी

nūnaṃ caṅkramaṇaṃ deva satāṃ saṃrakṣaṇāya te |
vadhāya cāsatāṃ yastvaṃ hareḥ śaktirhi pālinī

21.51

योऽर्केन्दु अग्नीन्द्रवायूनां यमधर्मप्रचेतसाम् ।
रूपाणि स्थान आधत्से तस्मै शुक्लाय ते नमः

yo'rkendu agnīndravāyūnāṃ yamadharmapracetasām |
rūpāṇi sthāna ādhatse tasmai śuklāya te namaḥ

21.52

न यदा रथमास्थाय जैत्रं मणिगणार्पितम् ।
विस्फूर्जत् चण्डकोदण्डो रथेन त्रासयन् अघान्

na yadā rathamāsthāya jaitraṃ maṇigaṇārpitam |
visphūrjat caṇḍakodaṇḍo rathena trāsayan aghān

21.53

स्वसैन्यचरणक्षुण्णं वेपयन् मण्डलं भुवः ।
विकर्षन् बृहतीं सेनां पर्यटसि अंशुमानिव

svasainyacaraṇakṣuṇṇaṃ vepayan maṇḍalaṃ bhuvaḥ |
vikarṣan bṛhatīṃ senāṃ paryaṭasi aṃśumāniva

21.54

तदैव सेतवः सर्वे वर्णाश्रमनिबन्धनाः ।
भगवद् रचिता राजन् भिद्येरन् बत दस्युभिः

tadaiva setavaḥ sarve varṇāśramanibandhanāḥ |
bhagavad racitā rājan bhidyeran bata dasyubhiḥ

21.55

अधर्मश्च समेधेत लोलुपैर्व्यङ्कुशैर्नृभिः ।
शयाने त्वयि लोकोऽयं दस्युग्रस्तो विनङ्क्ष्यति

adharmaśca samedheta lolupairvyaṅkuśairnṛbhiḥ |
śayāne tvayi loko'yaṃ dasyugrasto vinaṅkṣyati

21.56

अथापि पृच्छे त्वां वीर यदर्थं त्वं इहागतः ।
तद्वयं निर्व्यलीकेन प्रतिपद्यामहे हृदा

athāpi pṛcche tvāṃ vīra yadarthaṃ tvaṃ ihāgataḥ |
tadvayaṃ nirvyalīkena pratipadyāmahe hṛdā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)