Skandha 2

Chapter 3: Every desire is met through Hari

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां द्वितीयस्कंधे तृतीयोऽध्यायः ॥

25 verses · 3 of 10

What happens in this chapter

Every desire is met through Hari

Shukadeva lists the deities worshipped for particular desires: Brahma for Vedic radiance, Indra for strong senses, the Prajapatis for offspring, Durga for prosperity, the Rudras for valour, and so on. But the wise man, whether free of desire, full of desires, or seeking liberation, worships the Supreme Purusha with intense bhakti, for the highest good of all is unwavering devotion to Him through association with His devotees. Shaunaka then asks Suta what more Parikshit asked. Suta answers with a famous verse: life is wasted except the moments spent in the kathas of Uttamashloka; ears that do not hear Him are snake holes, a tongue that does not sing Him is a frog's, and a heart that does not melt at His names is made of stone.

श्रीशुक उवाच

3.1

एवमेतन्निगदितं पृष्टवान् यद् भवान् मम ।
नृणां यन्म्रियमाणानां मनुष्येषु मनीषिणाम्

evametannigaditaṃ pṛṣṭavān yad bhavān mama |
nṛṇāṃ yanmriyamāṇānāṃ manuṣyeṣu manīṣiṇām

3.2

ब्रह्मवर्चसकामस्तु यजेत ब्रह्मणस्पतिम् ।
इन्द्रं इन्द्रियकामस्तु प्रजाकामः प्रजापतीन्

brahmavarcasakāmastu yajeta brahmaṇaspatim |
indraṃ indriyakāmastu prajākāmaḥ prajāpatīn

3.3

देवीं मायां तु श्रीकामः तेजस्कामो विभावसुम् ।
वसुकामो वसून् रुद्रान् वीर्यकामोऽथ वीर्यवान्

devīṃ māyāṃ tu śrīkāmaḥ tejaskāmo vibhāvasum |
vasukāmo vasūn rudrān vīryakāmo'tha vīryavān

3.4

अन्नाद्यकामस्तु अदितिं स्वर्गकामोऽदितेः सुतान् ।
विश्वान् देवान् राज्यकामः साध्यान् संसाधको विशाम्

annādyakāmastu aditiṃ svargakāmo'diteḥ sutān |
viśvān devān rājyakāmaḥ sādhyān saṃsādhako viśām

3.5

आयुष्कामोऽश्विनौ देवौ पुष्टिकाम इलां यजेत् ।
प्रतिष्ठाकामः पुरुषो रोदसी लोकमातरौ

āyuṣkāmo'śvinau devau puṣṭikāma ilāṃ yajet |
pratiṣṭhākāmaḥ puruṣo rodasī lokamātarau

3.6

रूपाभिकामो गन्धर्वान् स्त्रीकामोऽप्सर उर्वशीम् ।
आधिपत्यकामः सर्वेषां यजेत परमेष्ठिनम्

rūpābhikāmo gandharvān strīkāmo'psara urvaśīm |
ādhipatyakāmaḥ sarveṣāṃ yajeta parameṣṭhinam

3.7

यज्ञं यजेत् यशस्कामः कोशकामः प्रचेतसम् ।
विद्याकामस्तु गिरिशं दाम्पत्यार्थ उमां सतीम्

yajñaṃ yajet yaśaskāmaḥ kośakāmaḥ pracetasam |
vidyākāmastu giriśaṃ dāmpatyārtha umāṃ satīm

3.8

धर्मार्थ उत्तमश्लोकं तन्तुं तन्वन् पितॄन् यजेत् ।
रक्षाकामः पुण्यजनान् ओजस्कामो मरुद्गणान्

dharmārtha uttamaślokaṃ tantuṃ tanvan pitṝn yajet |
rakṣākāmaḥ puṇyajanān ojaskāmo marudgaṇān

3.9

राज्यकामो मनून् देवान् निर्ऋतिं त्वभिचरन् यजेत् ।
कामकामो यजेत्सोमं अकामः पुरुषं परम्

rājyakāmo manūn devān nirṛtiṃ tvabhicaran yajet |
kāmakāmo yajetsomaṃ akāmaḥ puruṣaṃ param

3.10

अकामः सर्वकामो वा मोक्षकाम उदारधीः ।
तीव्रेण भक्तियोगेन यजेत पुरुषं परम्

akāmaḥ sarvakāmo vā mokṣakāma udāradhīḥ |
tīvreṇa bhaktiyogena yajeta puruṣaṃ param

3.11

एतावानेव यजतां इह निःश्रेयसोदयः ।
भगवत्यचलो भावो यद्भागवतसङ्गतः

etāvāneva yajatāṃ iha niḥśreyasodayaḥ |
bhagavatyacalo bhāvo yadbhāgavatasaṅgataḥ

3.12

ज्ञानं यदाप्रतिनिवृत्तगुणोर्मिचक्रम् ।
आत्मप्रसाद उत यत्र गुणेष्वसङ्गः ।
कैवल्यसम्मतपथस्त्वथ भक्तियोगः ।
को निर्वृतो हरिकथासु रतिं न कुर्यात्

jñānaṃ yadāpratinivṛttaguṇormicakram |
ātmaprasāda uta yatra guṇeṣvasaṅgaḥ |
kaivalyasammatapathastvatha bhaktiyogaḥ |
ko nirvṛto harikathāsu ratiṃ na kuryāt

शौनक उवाच

3.13

इत्यभिव्याहृतं राजा निशम्य भरतर्षभः ।
किमन्यत् पृष्टवान् भूयो वैयासकिं ऋषिं कविम्

ityabhivyāhṛtaṃ rājā niśamya bharatarṣabhaḥ |
kimanyat pṛṣṭavān bhūyo vaiyāsakiṃ ṛṣiṃ kavim

3.14

एतद् शुश्रूषतां विद्वन् सूत नोऽर्हसि भाषितुम् ।
कथा हरिकथोदर्काः सतां स्युः सदसि ध्रुवम्

etad śuśrūṣatāṃ vidvan sūta no'rhasi bhāṣitum |
kathā harikathodarkāḥ satāṃ syuḥ sadasi dhruvam

3.15

स वै भागवतो राजा पाण्डवेयो महारथः ।
बालक्रीडनकैः क्रीडन् कृष्णक्रीडां य आददे

sa vai bhāgavato rājā pāṇḍaveyo mahārathaḥ |
bālakrīḍanakaiḥ krīḍan kṛṣṇakrīḍāṃ ya ādade

3.16

वैयासकिश्च भगवान् वासुदेवपरायणः ।
उरुगायगुणोदाराः सतां स्युर्हि समागमे

vaiyāsakiśca bhagavān vāsudevaparāyaṇaḥ |
urugāyaguṇodārāḥ satāṃ syurhi samāgame

3.17

आयुर्हरति वै पुंसां उद्यन्नस्तं च यन्नसौ ।
तस्यर्ते यत्क्षणो नीत उत्तमश्लोकवार्तया

āyurharati vai puṃsāṃ udyannastaṃ ca yannasau |
tasyarte yatkṣaṇo nīta uttamaślokavārtayā

3.18

तरवः किं न जीवन्ति भस्त्राः किं न श्वसन्त्युत ।
न खादन्ति न मेहन्ति किं ग्रामपशवोऽपरे

taravaḥ kiṃ na jīvanti bhastrāḥ kiṃ na śvasantyuta |
na khādanti na mehanti kiṃ grāmapaśavo'pare

3.19

श्वविड्वराहोष्ट्रखरैः संस्तुतः पुरुषः पशुः ।
न यत्कर्णपथोपेतो जातु नाम गदाग्रजः

śvaviḍvarāhoṣṭrakharaiḥ saṃstutaḥ puruṣaḥ paśuḥ |
na yatkarṇapathopeto jātu nāma gadāgrajaḥ

3.20

बिले बतोरुक्रमविक्रमान् ये
न शृण्वतः कर्णपुटे नरस्य ।
जिह्वासती दार्दुरिकेव सूत
न चोपगायत्युरुगायगाथाः

bile batorukramavikramān ye
na śṛṇvataḥ karṇapuṭe narasya |
jihvāsatī dārdurikeva sūta
na copagāyatyurugāyagāthāḥ

3.21

भारः परं पट्टकिरीटजुष्टं
अप्युत्तमाङ्गं न नमेन् मुकुंदम् ।
शावौ करौ नो कुरुते सपर्यां
हरेर्लसत्काञ्चनकङ्कणौ वा

bhāraḥ paraṃ paṭṭakirīṭajuṣṭaṃ
apyuttamāṅgaṃ na namen mukuṃdam |
śāvau karau no kurute saparyāṃ
harerlasatkāñcanakaṅkaṇau vā

3.22

बर्हायिते ते नयने नराणां
लिङ्गानि विष्णोर्न निरीक्षतो ये ।
पादौ नृणां तौ द्रुमजन्मभाजौ
क्षेत्राणि नानुव्रजतो हरेर्यौ

barhāyite te nayane narāṇāṃ
liṅgāni viṣṇorna nirīkṣato ye |
pādau nṛṇāṃ tau drumajanmabhājau
kṣetrāṇi nānuvrajato hareryau

3.23

जीवन् शवो भागवताङ्घ्रिरेणुं
न जातु मर्त्योऽभिलभेत यस्तु ।
श्रीविष्णुपद्या मनुजस्तुलस्याः
श्वसन् शवो यस्तु न वेद गन्धम्

jīvan śavo bhāgavatāṅghrireṇuṃ
na jātu martyo'bhilabheta yastu |
śrīviṣṇupadyā manujastulasyāḥ
śvasan śavo yastu na veda gandham

3.24

तदश्मसारं हृदयं बतेदं
यद्गृह्यमाणैर्हरिनामधेयैः ।
न विक्रियेताथ यदा विकारो
नेत्रे जलं गात्ररुहेषु हर्षः

tadaśmasāraṃ hṛdayaṃ batedaṃ
yadgṛhyamāṇairharināmadheyaiḥ |
na vikriyetātha yadā vikāro
netre jalaṃ gātraruheṣu harṣaḥ

3.25

अथाभिधेह्यङ्ग मनोऽनुकूलं
प्रभाषसे भागवतप्रधानः ।
यदाह वैयासकिरात्मविद्या
विशारदो नृपतिं साधु पृष्टः

athābhidhehyaṅga mano'nukūlaṃ
prabhāṣase bhāgavatapradhānaḥ |
yadāha vaiyāsakirātmavidyā
viśārado nṛpatiṃ sādhu pṛṣṭaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)