अथर्ववित्सुमन्तुश्च शिष्यम् अध्यापयत् स्वकाम् ।
संहितां सोऽपि पथ्याय वेददर्शाय चोक्तवान्
atharvavitsumantuśca śiṣyam adhyāpayat svakām |
saṃhitāṃ so'pi pathyāya vedadarśāya coktavān
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां द्वादशस्कन्धे सप्तमोऽध्यायः ॥
25 verses · 7 of 13
Suta continues the lineages. Sumantu teaches the Atharva Samhita to his pupil, and through Pathya and Vedadarsha it passes to many branches. Then come the Puranic teachers: Trayyaruni, Kashyapa, Savarni, Akritavrana, Vaishampayana and Harita learnt the Puranas from Romaharshana, Vyasa's disciple, and Suta himself learnt from them. He gives the marks of a Purana: sarga, the primary creation; visarga, the secondary; vritti, livelihood; raksha, Bhagwan's protecting avatars; the manvantaras; the royal lines and their deeds; samstha, the four kinds of dissolution; hetu, the jiva as cause; and apashraya, Brahman as the final refuge. The sages, he says, speak of eighteen great Puranas, and he names them, Brahma and Padma first, Brahmanda last, with the Bhagavata among them.
सूत उवाच
अथर्ववित्सुमन्तुश्च शिष्यम् अध्यापयत् स्वकाम् ।
संहितां सोऽपि पथ्याय वेददर्शाय चोक्तवान्
atharvavitsumantuśca śiṣyam adhyāpayat svakām |
saṃhitāṃ so'pi pathyāya vedadarśāya coktavān
शौक्लायनिर्ब्रह्मबलिः मादोषः पिप्पलायनिः ।
वेददर्शस्य शिष्यास्ते पथ्यशिष्यानथो श्रृणु ।
कुमुदः शुनको ब्रह्मन् जाजलिश्चाप्यथर्ववित्
śauklāyanirbrahmabaliḥ mādoṣaḥ pippalāyaniḥ |
vedadarśasya śiṣyāste pathyaśiṣyānatho śrṛṇu |
kumudaḥ śunako brahman jājaliścāpyatharvavit
बभ्रुः शिष्योऽथांगिरसः सैन्धवायन एव च ।
अधीयेतां संहिते द्वे सावर्णाद्यास्तथापरे
babhruḥ śiṣyo'thāṃgirasaḥ saindhavāyana eva ca |
adhīyetāṃ saṃhite dve sāvarṇādyāstathāpare
नक्षत्रकल्पः शान्तिश्च कश्यपाङ्गिरसादयः ।
एते आथर्वणाचार्याः श्रृणु पौराणिकान् मुने
nakṣatrakalpaḥ śāntiśca kaśyapāṅgirasādayaḥ |
ete ātharvaṇācāryāḥ śrṛṇu paurāṇikān mune
त्रय्यारुणिः कश्यपश्च सावर्णिः अकृतव्रणः ।
वैशंपायनहारीतौ षड् वै पौराणिका इमे
trayyāruṇiḥ kaśyapaśca sāvarṇiḥ akṛtavraṇaḥ |
vaiśaṃpāyanahārītau ṣaḍ vai paurāṇikā ime
अधीयन्त व्यासशिष्यात् संहितां मत्पितुर्मुखात् ।
एकैकाम् अहमेतेषां शिष्यः सर्वाः समध्यगाम्
adhīyanta vyāsaśiṣyāt saṃhitāṃ matpiturmukhāt |
ekaikām ahameteṣāṃ śiṣyaḥ sarvāḥ samadhyagām
कश्यपोऽहं च सावर्णी रामशिष्योऽकृतव्रणः ।
अधीमहि व्यासशिष्यात् चत्वारो मूलसंहिताः
kaśyapo'haṃ ca sāvarṇī rāmaśiṣyo'kṛtavraṇaḥ |
adhīmahi vyāsaśiṣyāt catvāro mūlasaṃhitāḥ
पुराणलक्षणं ब्रह्मन् ब्रह्मर्षिभिः निरूपितम् ।
श्रृणुष्व बुद्धिमाश्रित्य वेदशास्त्रानुसारतः
purāṇalakṣaṇaṃ brahman brahmarṣibhiḥ nirūpitam |
śrṛṇuṣva buddhimāśritya vedaśāstrānusārataḥ
सर्गोऽस्याथ विसर्गश्च वृत्तिरक्षान्तराणि च ।
वंशो वंशानुचरितं संस्था हेतुरपाश्रयः
sargo'syātha visargaśca vṛttirakṣāntarāṇi ca |
vaṃśo vaṃśānucaritaṃ saṃsthā heturapāśrayaḥ
दशभिः लक्षणैर्युक्तं पुराणं तद्विदो विदुः ।
केचित्पञ्चविधं ब्रह्मन् महदल्पव्यवस्थया
daśabhiḥ lakṣaṇairyuktaṃ purāṇaṃ tadvido viduḥ |
kecitpañcavidhaṃ brahman mahadalpavyavasthayā
अव्याकृतगुणक्षोभान् महतस्त्रिवृतोऽहमः ।
भूतसूक्ष्मेन्द्रियार्थानां संभवः सर्ग उच्यते
avyākṛtaguṇakṣobhān mahatastrivṛto'hamaḥ |
bhūtasūkṣmendriyārthānāṃ saṃbhavaḥ sarga ucyate
पुरुषानुगृहीतानाम् एतेषां वासनामयः ।
विसर्गोऽयं समाहारो बीजाद्बीजं चराचरम्
puruṣānugṛhītānām eteṣāṃ vāsanāmayaḥ |
visargo'yaṃ samāhāro bījādbījaṃ carācaram
वृत्तिर्भूतानि भूतानां चराणाम् अचराणि च ।
कृता स्वेन नृणां तत्र कामात् चोदनयापि वा
vṛttirbhūtāni bhūtānāṃ carāṇām acarāṇi ca |
kṛtā svena nṛṇāṃ tatra kāmāt codanayāpi vā
रक्षाच्युतावतारेहा विश्वस्यानु युगे युगे ।
तिर्यङ्मर्त्यर्षिदेवेषु हन्यन्ते यैस्त्रयीद्विषः
rakṣācyutāvatārehā viśvasyānu yuge yuge |
tiryaṅmartyarṣideveṣu hanyante yaistrayīdviṣaḥ
मन्वन्तरं मनुर्देवा मनुपुत्राः सुरेश्वराः ।
ऋषयोंऽशावताराश्च हरेः षड्विधमुच्यते
manvantaraṃ manurdevā manuputrāḥ sureśvarāḥ |
ṛṣayoṃ'śāvatārāśca hareḥ ṣaḍvidhamucyate
राज्ञां ब्रह्मप्रसूतानां वंशस्त्रैकालिकोऽन्वयः ।
वंशानुचरितं तेषां वृत्तं वंशधराश्च ये
rājñāṃ brahmaprasūtānāṃ vaṃśastraikāliko'nvayaḥ |
vaṃśānucaritaṃ teṣāṃ vṛttaṃ vaṃśadharāśca ye
नैमित्तिकः प्राकृतिको नित्य आत्यन्तिको लयः ।
संस्थेति कविभिः प्रोक्तः चतुर्धास्य स्वभावतः
naimittikaḥ prākṛtiko nitya ātyantiko layaḥ |
saṃstheti kavibhiḥ proktaḥ caturdhāsya svabhāvataḥ
हेतुर्जीवोऽस्य सर्गादेः अविद्याकर्मकारकः ।
यं चानुशायिनं प्राहुः अव्याकृतमुतापरे
heturjīvo'sya sargādeḥ avidyākarmakārakaḥ |
yaṃ cānuśāyinaṃ prāhuḥ avyākṛtamutāpare
व्यतिरेकान्वयो यस्य जाग्रत् स्वप्नसुषुप्तिषु ।
मायामयेषु तद्ब्रह्म जीववृत्तिष्वपाश्रयः
vyatirekānvayo yasya jāgrat svapnasuṣuptiṣu |
māyāmayeṣu tadbrahma jīvavṛttiṣvapāśrayaḥ
पदार्थेषु यथा द्रव्यं सन्मात्रं रूपनामसु ।
बीजादिपञ्चतान्तासु ह्यवस्थासु युतायुतम्
padārtheṣu yathā dravyaṃ sanmātraṃ rūpanāmasu |
bījādipañcatāntāsu hyavasthāsu yutāyutam
विरमेत यदा चित्तं हित्वा वृत्तित्रयं स्वयम् ।
योगेन वा तदात्मानं वेदेहाया निवर्तते
virameta yadā cittaṃ hitvā vṛttitrayaṃ svayam |
yogena vā tadātmānaṃ vedehāyā nivartate
एवं लक्षणलक्ष्याणि पुराणानि पुराविदः ।
मुनयोऽष्टादश प्राहुः क्षुल्लकानि महान्ति च
evaṃ lakṣaṇalakṣyāṇi purāṇāni purāvidaḥ |
munayo'ṣṭādaśa prāhuḥ kṣullakāni mahānti ca
ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं लैङ्गं सगारुडं ।
नारदीयं भागवतं आग्नेयं स्कान्दसंज्ञितम्
brāhmaṃ pādmaṃ vaiṣṇavaṃ ca śaivaṃ laiṅgaṃ sagāruḍaṃ |
nāradīyaṃ bhāgavataṃ āgneyaṃ skāndasaṃjñitam
भविष्यं ब्रह्मवैवर्तं मार्कण्डेयं सवामनम् ।
वाराहं मात्स्यं कौर्मं च ब्रह्माण्डाख्यमिति त्रिषट्
bhaviṣyaṃ brahmavaivartaṃ mārkaṇḍeyaṃ savāmanam |
vārāhaṃ mātsyaṃ kaurmaṃ ca brahmāṇḍākhyamiti triṣaṭ
ब्रह्मन्निदं समाख्यातं शाखाप्रणयनं मुनेः ।
शिष्यशिष्यप्रशिष्याणां ब्रह्मतेजोविवर्धनम्
brahmannidaṃ samākhyātaṃ śākhāpraṇayanaṃ muneḥ |
śiṣyaśiṣyapraśiṣyāṇāṃ brahmatejovivardhanam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)