Skandha 11

Chapter 4: Drumila recounts the avataras of Hari

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां एकादशस्कन्धे चतुर्थोऽध्यायः ॥

23 verses · 4 of 31

What happens in this chapter

Drumila recounts the avataras of Hari

Nimi asks about the deeds of Hari's avataras. Drumila says one who would count Hari's endless qualities is a child counting the dust of the earth. He begins with the Purusha, whose body holds the three worlds, then tells of Nara-Narayana at Badari. Indra, fearing their tapas, sent Kama with spring, the breeze and apsaras. Narayana, unmoved and smiling, welcomed them, and showed them women of such beauty, Urvashi among them, that the apsaras were put to shame; Indra heard and marvelled. Drumila then names Hamsa, Dattatreya, the Kumaras, Rishabha, Hayagriva, Matsya, Varaha, Kurma, Narasimha, Vamana who took the earth from Bali, Parashurama, Shri Rama who bridged the sea, and Shri Krishna come to lift the earth's burden, and Kalki to come.

श्रीराजोवाच

4.1

यानि यानीह कर्माणि यैर्यैः स्वच्छन्दजन्मभिः ।
चक्रे करोति कर्ता वा हरिस्तानि ब्रुवन्तु नः

yāni yānīha karmāṇi yairyaiḥ svacchandajanmabhiḥ |
cakre karoti kartā vā haristāni bruvantu naḥ

श्रीद्रुमिल उवाच

4.2

यो वा अनन्तस्य गुणान् अनन्तान्
अनुक्रमिष्यन् स तु बालबुद्धिः ।
रजांसि भूमेर्गणयेत् कथञ्चित्
कालेन नैवाखिलशक्तिधाम्नः

yo vā anantasya guṇān anantān
anukramiṣyan sa tu bālabuddhiḥ |
rajāṃsi bhūmergaṇayet kathañcit
kālena naivākhilaśaktidhāmnaḥ

4.3

भूतैर्यदा पञ्चभिरात्मसृष्टैः ।
पुरं विराजं विरचय्य तस्मिन् ।
स्वांशेन विष्टः पुरुषाभिधानम् ।
अवाप नारायण आदिदेवः

bhūtairyadā pañcabhirātmasṛṣṭaiḥ |
puraṃ virājaṃ viracayya tasmin |
svāṃśena viṣṭaḥ puruṣābhidhānam |
avāpa nārāyaṇa ādidevaḥ

4.4

यत्काय एष भुवनत्रयसन्निवेशो
यस्येन्द्रियैस्तनुभृतामुभयेन्द्रियाणि ।
ज्ञानं स्वतः श्वसनतो बलमोज ईहा
सत्त्वादिभिः स्थितिलयोद्भव आदिकर्ता

yatkāya eṣa bhuvanatrayasanniveśo
yasyendriyaistanubhṛtāmubhayendriyāṇi |
jñānaṃ svataḥ śvasanato balamoja īhā
sattvādibhiḥ sthitilayodbhava ādikartā

4.5

आदौ अभूत् शतधृती रजसास्य सर्गे
विष्णुः स्थित्तौ क्रतुपतिः द्विजधर्मसेतुः ।
रुद्रोऽप्ययाय तमसा पुरुषः स आद्य
इत्युद्भवस्थितिलयाः सततं प्रजासु

ādau abhūt śatadhṛtī rajasāsya sarge
viṣṇuḥ sthittau kratupatiḥ dvijadharmasetuḥ |
rudro'pyayāya tamasā puruṣaḥ sa ādya
ityudbhavasthitilayāḥ satataṃ prajāsu

4.6

धर्मस्य दक्षदुहितर्यजनिष्ट मूर्त्यां
नारायणो नर ऋषिप्रवरः प्रशान्तः ।
नैष्कर्म्यलक्षणमुवाच चचार कर्म
योऽद्यापि चास्त ऋषिवर्यनिषेविताङ्घ्रिः

dharmasya dakṣaduhitaryajaniṣṭa mūrtyāṃ
nārāyaṇo nara ṛṣipravaraḥ praśāntaḥ |
naiṣkarmyalakṣaṇamuvāca cacāra karma
yo'dyāpi cāsta ṛṣivaryaniṣevitāṅghriḥ

4.7

इन्द्रो विशङ्क्य मम धाम जिघृक्षतीति
कामं न्ययुङ्क्त सगणं स बदर्युपाख्यम् ।
गत्वाप्सरोगणवसन्त सुमन्दवातैः
स्त्रीप्रेक्षणेषुभिरविध्यदतन्महिज्ञः

indro viśaṅkya mama dhāma jighṛkṣatīti
kāmaṃ nyayuṅkta sagaṇaṃ sa badaryupākhyam |
gatvāpsarogaṇavasanta sumandavātaiḥ
strīprekṣaṇeṣubhiravidhyadatanmahijñaḥ

4.8

विज्ञाय शक्रकृतमक्रममादिदेवः
प्राह प्रहस्य गतविस्मय एजमानान् ।
मा भैर्विभो मदन मारुत देववध्वो
गृह्णीत नो बलिमशून्यमिमं कुरुध्वम्

vijñāya śakrakṛtamakramamādidevaḥ
prāha prahasya gatavismaya ejamānān |
mā bhairvibho madana māruta devavadhvo
gṛhṇīta no balimaśūnyamimaṃ kurudhvam

4.9

इत्थं ब्रुवत्यभयदे नरदेव देवाः
(सव्रीडनम्रशिरसः सघृणं तमूचुः)
नैतद्विभो त्वयि परेऽविकृते विचित्रं
स्वारामधीरनिकरा नतपादपद्मे

itthaṃ bruvatyabhayade naradeva devāḥ
(savrīḍanamraśirasaḥ saghṛṇaṃ tamūcuḥ)
naitadvibho tvayi pare'vikṛte vicitraṃ
svārāmadhīranikarā natapādapadme

4.10

त्वां सेवतां सुरकृता बहवोऽन्तरायाः
स्वौकः विलङ्घ्य परमं व्रजतां पदं ते ।
नान्यस्य बर्हिषि बलीन् ददतः स्वभागान्
धत्ते पदं त्वमविता यदि विघ्नमूर्ध्नि

tvāṃ sevatāṃ surakṛtā bahavo'ntarāyāḥ
svaukaḥ vilaṅghya paramaṃ vrajatāṃ padaṃ te |
nānyasya barhiṣi balīn dadataḥ svabhāgān
dhatte padaṃ tvamavitā yadi vighnamūrdhni

4.11

क्षुत्तृट् त्रिकालगुणमारुत जैह्वशैश्यान्
अस्मान् अपारजलधीन् अतितीर्य केचित् ।
क्रोधस्य यान्ति विफलस्य वशं पदे गोः
मज्जन्ति दुश्चरतपश्च वृथोत्सृजन्ति

kṣuttṛṭ trikālaguṇamāruta jaihvaśaiśyān
asmān apārajaladhīn atitīrya kecit |
krodhasya yānti viphalasya vaśaṃ pade goḥ
majjanti duścaratapaśca vṛthotsṛjanti

4.12

इति प्रगृणतां तेषां स्त्रियोऽत्यद्भुतदर्शनाः ।
दर्शयामास शुश्रूषां स्वर्चिताः कुर्वतीर्विभुः

iti pragṛṇatāṃ teṣāṃ striyo'tyadbhutadarśanāḥ |
darśayāmāsa śuśrūṣāṃ svarcitāḥ kurvatīrvibhuḥ

4.13

ते देवानुचरा दृष्ट्वा स्त्रियः श्रीरिव रूपिणीः ।
गन्धेन मुमुहुस्तासां रूपौदार्यहतश्रियः

te devānucarā dṛṣṭvā striyaḥ śrīriva rūpiṇīḥ |
gandhena mumuhustāsāṃ rūpaudāryahataśriyaḥ

4.14

तानाह देवदेवेशः प्रणतान् प्रहसन्निव ।
आसां एकतमां वृङ्ध्वं सवर्णां स्वर्गभूषणाम्

tānāha devadeveśaḥ praṇatān prahasanniva |
āsāṃ ekatamāṃ vṛṅdhvaṃ savarṇāṃ svargabhūṣaṇām

4.15

ओमित्यादेशमादाय नत्वा तं सुरवन्दिनः ।
उर्वशीम् अप्सरःश्रेष्ठां पुरस्कृत्य दिवं ययुः

omityādeśamādāya natvā taṃ suravandinaḥ |
urvaśīm apsaraḥśreṣṭhāṃ puraskṛtya divaṃ yayuḥ

4.16

इन्द्रायानम्य सदसि शृण्वतां त्रिदिवौकसाम् ।
ऊचुर्नारायणबलं शक्रः तत्रास विस्मितः

indrāyānamya sadasi śṛṇvatāṃ tridivaukasām |
ūcurnārāyaṇabalaṃ śakraḥ tatrāsa vismitaḥ

4.17

हंसस्वरूप्यवददच्युत आत्मयोगं
दत्तः कुमार ऋषभो भगवान् पिता नः ।
विष्णुः शिवाय जगतां कलयावतिर्णः
तेनाहृता मधुभिदा श्रुतयो हयास्ये

haṃsasvarūpyavadadacyuta ātmayogaṃ
dattaḥ kumāra ṛṣabho bhagavān pitā naḥ |
viṣṇuḥ śivāya jagatāṃ kalayāvatirṇaḥ
tenāhṛtā madhubhidā śrutayo hayāsye

4.18

गुप्तोऽप्यये मनुरिलौषधयश्च मात्स्ये
क्रौडे हतो दितिज उद्धरताम्भसः क्ष्माम् ।
कौर्मे धृतोऽद्रिः अमृतोन्मथने स्वपृष्ठे
ग्राहात् प्रपन्नमिभराजममुञ्चदार्तम्

gupto'pyaye manurilauṣadhayaśca mātsye
krauḍe hato ditija uddharatāmbhasaḥ kṣmām |
kaurme dhṛto'driḥ amṛtonmathane svapṛṣṭhe
grāhāt prapannamibharājamamuñcadārtam

4.19

संस्तुन्वतो निपतितान् श्रमणान् ऋषींश्च
शक्रं च वृत्रवधतस्तमसि प्रविष्टम् ।
देवस्त्रियोऽसुरगृहे पिहिता अनाथा
जघ्नेऽसुरेन्द्रमभयाय सतां नृसिंहे

saṃstunvato nipatitān śramaṇān ṛṣīṃśca
śakraṃ ca vṛtravadhatastamasi praviṣṭam |
devastriyo'suragṛhe pihitā anāthā
jaghne'surendramabhayāya satāṃ nṛsiṃhe

4.20

देवासुरे युधि च दैत्यपतीन् सुरार्थे
हत्वान्तरेषु भुवनानि अदधात् कलाभिः ।
भूत्वाथ वामन इमामहरद् बलेः क्ष्मां
याच्ञाच्छलेन समदाद् अदितेः सुतेभ्यः

devāsure yudhi ca daityapatīn surārthe
hatvāntareṣu bhuvanāni adadhāt kalābhiḥ |
bhūtvātha vāmana imāmaharad baleḥ kṣmāṃ
yācñācchalena samadād aditeḥ sutebhyaḥ

4.21

निःक्षत्रियामकृत गां च त्रिसप्तकृत्वो
रामस्तु हैहयकुलापि अयभार्गवाग्निः ।
सोऽब्धिं बबन्ध दशवक्त्रमहन् सलङ्कं
सीतापतिर्जयति लोकमलघ्नकीर्तिः

niḥkṣatriyāmakṛta gāṃ ca trisaptakṛtvo
rāmastu haihayakulāpi ayabhārgavāgniḥ |
so'bdhiṃ babandha daśavaktramahan salaṅkaṃ
sītāpatirjayati lokamalaghnakīrtiḥ

4.22

भूमेर्भरावतरणाय यदुष्वजन्मा
जातः करिष्यति सुरैरपि दुष्कराणि ।
वादैर्विमोहयति यज्ञकृतोऽतदर्हान्
शूद्रान् कलौ क्षितिभुजो न्यहनिष्यदन्ते

bhūmerbharāvataraṇāya yaduṣvajanmā
jātaḥ kariṣyati surairapi duṣkarāṇi |
vādairvimohayati yajñakṛto'tadarhān
śūdrān kalau kṣitibhujo nyahaniṣyadante

4.23

एवंविधानि जन्मानि कर्माणि च जगत्पतेः ।
भूरीणि भूरियशसो वर्णितानि महाभुज

evaṃvidhāni janmāni karmāṇi ca jagatpateḥ |
bhūrīṇi bhūriyaśaso varṇitāni mahābhuja

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)