विधिश्च प्रतिषेधश्च निगमो हीश्वरस्य ते ।
अवेक्षतेऽरविन्दाक्ष गुणं दोषं च कर्मणाम्
vidhiśca pratiṣedhaśca nigamo hīśvarasya te |
avekṣate'ravindākṣa guṇaṃ doṣaṃ ca karmaṇām
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां एकादशस्कन्धे विंशोऽध्यायः ॥
37 verses · 20 of 31
Uddhava asks how the Veda can speak of good and bad acts and yet call distinctions faults. Shri Krishna says he gave three yogas for human welfare: jnana for those disgusted with action, karma for those still full of desire, and bhakti for one who by good fortune has gained faith in his katha, neither weary nor much attached. The human body is the first and rarest boat; the guru is its helmsman, and Bhagwan the favourable wind; who does not cross the ocean of samsara with it slays his own self. The mind is to be tamed as a horse is broken. What karma, tapas, jnana, yoga and charity give, the devotee gets by bhakti alone, yet he wants nothing.
श्रीउद्धव उवाच
विधिश्च प्रतिषेधश्च निगमो हीश्वरस्य ते ।
अवेक्षतेऽरविन्दाक्ष गुणं दोषं च कर्मणाम्
vidhiśca pratiṣedhaśca nigamo hīśvarasya te |
avekṣate'ravindākṣa guṇaṃ doṣaṃ ca karmaṇām
वर्णाश्रमविकल्पं च प्रतिलोमानुलोमजम् ।
द्रव्यदेशवयः कालान् स्वर्गं नरकमेव च
varṇāśramavikalpaṃ ca pratilomānulomajam |
dravyadeśavayaḥ kālān svargaṃ narakameva ca
गुणदोषभिदादृष्टिमन्तरेण वचस्तव ।
निःश्रेयसं कथं नॄणां निषेधविधिलक्षणम्
guṇadoṣabhidādṛṣṭimantareṇa vacastava |
niḥśreyasaṃ kathaṃ nṝṇāṃ niṣedhavidhilakṣaṇam
पितृदेवमनुष्यानां वेदश्चक्षुस्तवेश्वर ।
श्रेयस्त्वनुपलब्धेऽर्थे साध्यसाधनयोरपि
pitṛdevamanuṣyānāṃ vedaścakṣustaveśvara |
śreyastvanupalabdhe'rthe sādhyasādhanayorapi
गुणदोषभिदादृष्टिः निगमात्ते न हि स्वतः ।
निगमेनापवादश्च भिदाया इति ह भ्रमः
guṇadoṣabhidādṛṣṭiḥ nigamātte na hi svataḥ |
nigamenāpavādaśca bhidāyā iti ha bhramaḥ
श्रीभगवानुवाच
योगास्त्रयो मया प्रोक्ता नृणां श्रेयोविधित्सया ।
ज्ञानं कर्म च भक्तिश्च नोपायोऽन्योऽस्ति कुत्रचित्
yogāstrayo mayā proktā nṛṇāṃ śreyovidhitsayā |
jñānaṃ karma ca bhaktiśca nopāyo'nyo'sti kutracit
निर्विण्णानां ज्ञानयोगो न्यासिनामिह कर्मसु ।
तेषु अनिर्विण्णचित्तानां कर्मयोगस्तु कामिनाम्
nirviṇṇānāṃ jñānayogo nyāsināmiha karmasu |
teṣu anirviṇṇacittānāṃ karmayogastu kāminām
यदृच्छया मत्कथादौ जातश्रद्धस्तु यः पुमान् ।
न निर्विण्णो नातिसक्तो भक्तियोगोऽस्य सिद्धिदः
yadṛcchayā matkathādau jātaśraddhastu yaḥ pumān |
na nirviṇṇo nātisakto bhaktiyogo'sya siddhidaḥ
तावत् कर्माणि कुर्वीत न निर्विद्येत यावता ।
मत्कथाश्रवणादौ वा श्रद्धा यावन्न जायते
tāvat karmāṇi kurvīta na nirvidyeta yāvatā |
matkathāśravaṇādau vā śraddhā yāvanna jāyate
स्वधर्मस्थो यजन् यज्ञैः अनाशीःकाम उद्धव ।
न याति स्वर्गनरकौ यद्यन्यन्न समाचरेत्
svadharmastho yajan yajñaiḥ anāśīḥkāma uddhava |
na yāti svarganarakau yadyanyanna samācaret
अस्मिंल्लोके वर्तमानः स्वधर्मस्थोऽनघः शुचिः ।
ज्ञानं विशुद्धमाप्नोति मद्भक्तिं वा यदृच्छया
asmiṃlloke vartamānaḥ svadharmastho'naghaḥ śuciḥ |
jñānaṃ viśuddhamāpnoti madbhaktiṃ vā yadṛcchayā
स्वर्गिणोऽप्येतमिच्छन्ति लोकं निरयिणस्तथा ।
साधकं ज्ञानभक्तिभ्यां उभयं तदसाधकम्
svargiṇo'pyetamicchanti lokaṃ nirayiṇastathā |
sādhakaṃ jñānabhaktibhyāṃ ubhayaṃ tadasādhakam
न नरः स्वर्गतिं काङ्क्षेत् नारकीं वा विचक्षणः ।
नेमं लोकं च काङ्क्षेत देहावेशात् प्रमाद्यति
na naraḥ svargatiṃ kāṅkṣet nārakīṃ vā vicakṣaṇaḥ |
nemaṃ lokaṃ ca kāṅkṣeta dehāveśāt pramādyati
एतद् विद्वान् पुरा मृत्योः अभवाय घटेत सः ।
अप्रमत्त इदं ज्ञात्वा मर्त्यमप्यर्थसिद्धिदम्
etad vidvān purā mṛtyoḥ abhavāya ghaṭeta saḥ |
apramatta idaṃ jñātvā martyamapyarthasiddhidam
छिद्यमानं यमैः एतैः कृतनीडं वनस्पतिम् ।
खगः स्वकेतमुत्सृज्य क्षेमं याति ह्यलम्पटः
chidyamānaṃ yamaiḥ etaiḥ kṛtanīḍaṃ vanaspatim |
khagaḥ svaketamutsṛjya kṣemaṃ yāti hyalampaṭaḥ
अहोरात्रैः छिद्यमानं बुद्ध्वाऽऽयुर्भयवेपथुः ।
मुक्तसङ्गः परं बुद्ध्वा निरीह उपशाम्यति
ahorātraiḥ chidyamānaṃ buddhvā''yurbhayavepathuḥ |
muktasaṅgaḥ paraṃ buddhvā nirīha upaśāmyati
नृदेहमाद्यं सुलभं सुदुर्लभं
प्लवं सुकल्पं गुरुकर्णधारम् ।
मयानुकूलेन नभस्वतेरितं
पुमान् भवाब्धिं न तरेत् स आत्महा
nṛdehamādyaṃ sulabhaṃ sudurlabhaṃ
plavaṃ sukalpaṃ gurukarṇadhāram |
mayānukūlena nabhasvateritaṃ
pumān bhavābdhiṃ na taret sa ātmahā
यदाऽऽरम्भेषु निर्विण्णो विरक्तः संयतन्द्रियः ।
अभ्यासेनात्मनो योगी धारयेद् अचलं मनः
yadā''rambheṣu nirviṇṇo viraktaḥ saṃyatandriyaḥ |
abhyāsenātmano yogī dhārayed acalaṃ manaḥ
धार्यमाणं मनो यर्हि भ्राम्यत् आश्वनवस्थितम् ।
अतन्द्रितोऽनुरोधेन मार्गेणात्मवशं नयेत्
dhāryamāṇaṃ mano yarhi bhrāmyat āśvanavasthitam |
atandrito'nurodhena mārgeṇātmavaśaṃ nayet
मनोगतिं न विसृजेत् जितप्राणो जितेन्द्रियः ।
सत्त्वसंपन्नया बुद्ध्या मन आत्मवशं नयेत्
manogatiṃ na visṛjet jitaprāṇo jitendriyaḥ |
sattvasaṃpannayā buddhyā mana ātmavaśaṃ nayet
एष वै परमो योगो मनसः सङ्ग्रहः स्मृतः ।
हृदयज्ञत्वमन्विच्छन् दम्यस्येवार्वतो मुहुः
eṣa vai paramo yogo manasaḥ saṅgrahaḥ smṛtaḥ |
hṛdayajñatvamanvicchan damyasyevārvato muhuḥ
साङ्ख्येन सर्वभावानां प्रतिलोमानुलोमतः ।
भवाप्ययावनुध्यायेन् मनो यावत्प्रसीदति
sāṅkhyena sarvabhāvānāṃ pratilomānulomataḥ |
bhavāpyayāvanudhyāyen mano yāvatprasīdati
निर्विण्णस्य विरक्तस्य पुरुषस्योक्तवेदिनः ।
मनस्त्यजति दौरात्म्यं चिन्तितस्यानुचिन्तया
nirviṇṇasya viraktasya puruṣasyoktavedinaḥ |
manastyajati daurātmyaṃ cintitasyānucintayā
यमादिभिः योगपथैः आन्वीक्षिक्या च विद्यया ।
ममार्चोपासनाभिर्वा नान्यैर्योग्यं स्मरेन्मनः
yamādibhiḥ yogapathaiḥ ānvīkṣikyā ca vidyayā |
mamārcopāsanābhirvā nānyairyogyaṃ smarenmanaḥ
यदि कुर्यात्प्रमादेन योगी कर्म विगर्हितम् ।
योगेनैव दहेदंहो नान्यत्तत्र कदाचन
yadi kuryātpramādena yogī karma vigarhitam |
yogenaiva dahedaṃho nānyattatra kadācana
स्वे स्वेऽधिकारे या निष्ठा स गुणः परिकीर्तितः ।
कर्मणां जात्यशुद्धानाम् अनेन नियमः कृतः ।
गुणदोषविधानेन सङ्गानां त्याजनेच्छया
sve sve'dhikāre yā niṣṭhā sa guṇaḥ parikīrtitaḥ |
karmaṇāṃ jātyaśuddhānām anena niyamaḥ kṛtaḥ |
guṇadoṣavidhānena saṅgānāṃ tyājanecchayā
जातश्रद्धो मत्कथासु निर्विण्णः सर्वकर्मसु ।
वेद दुःखात्मकान् कामान् परित्यागेऽप्यनीश्वरः
jātaśraddho matkathāsu nirviṇṇaḥ sarvakarmasu |
veda duḥkhātmakān kāmān parityāge'pyanīśvaraḥ
ततो भजेत मां प्रीतः श्रद्धालुर्दृढनिश्चयः ।
जुषमाणश्च तान्कामान् दुःखोदर्कांश्च गर्हयन्
tato bhajeta māṃ prītaḥ śraddhālurdṛḍhaniścayaḥ |
juṣamāṇaśca tānkāmān duḥkhodarkāṃśca garhayan
प्रोक्तेन भक्तियोगेन भजतो मासकृन्मुनेः ।
कामा हृदय्या नश्यन्ति सर्वे मयि हृदि स्थिते
proktena bhaktiyogena bhajato māsakṛnmuneḥ |
kāmā hṛdayyā naśyanti sarve mayi hṛdi sthite
भिद्यते हृदयग्रन्थिः छिद्यन्ते सर्वसंशयाः ।
क्षीयन्ते चास्य कर्माणि मयि दृष्टेऽखिलात्मनि
bhidyate hṛdayagranthiḥ chidyante sarvasaṃśayāḥ |
kṣīyante cāsya karmāṇi mayi dṛṣṭe'khilātmani
तस्मान्मद्भक्तियुक्तस्य योगिनो वै मदात्मनः ।
न ज्ञानं न च वैराग्यं प्रायः श्रेयो भवेदिह
tasmānmadbhaktiyuktasya yogino vai madātmanaḥ |
na jñānaṃ na ca vairāgyaṃ prāyaḥ śreyo bhavediha
यत्कर्मभिर्यत्तपसा ज्ञानवैराग्यतश्च यत् ।
योगेन दानधर्मेण श्रेयोभिः इतरैरपि
yatkarmabhiryattapasā jñānavairāgyataśca yat |
yogena dānadharmeṇa śreyobhiḥ itarairapi
सर्वं मद्भक्तियोगेन मद्भक्तो लभतेऽञ्जसा ।
स्वर्गापवर्गं मद्धाम कथञ्चिद् यदि वाञ्छति
sarvaṃ madbhaktiyogena madbhakto labhate'ñjasā |
svargāpavargaṃ maddhāma kathañcid yadi vāñchati
न किञ्चित् साधवो धीरा भक्ता ह्येकान्तिनो मम ।
वाञ्छन्त्यपि मया दत्तं कैवल्यं अपुनर्भवम्
na kiñcit sādhavo dhīrā bhaktā hyekāntino mama |
vāñchantyapi mayā dattaṃ kaivalyaṃ apunarbhavam
नैरपेक्ष्यं परं प्राहुः निःश्रेयसमनल्पकम् ।
तस्मान्निराशिषो भक्तिः निरपेक्षस्य मे भवेत्
nairapekṣyaṃ paraṃ prāhuḥ niḥśreyasamanalpakam |
tasmānnirāśiṣo bhaktiḥ nirapekṣasya me bhavet
न मय्येकान्तभक्तानां गुणदोषोद्भवा गुणाः ।
साधूनां समचित्तानां बुद्धेः परमुपेयुषाम्
na mayyekāntabhaktānāṃ guṇadoṣodbhavā guṇāḥ |
sādhūnāṃ samacittānāṃ buddheḥ paramupeyuṣām
एवमेतान्मया दिष्टान् अनुतिष्ठन्ति मे पथः ।
क्षेमं विन्दन्ति मत्स्थानं यद् ब्रह्म परमं विदुः
evametānmayā diṣṭān anutiṣṭhanti me pathaḥ |
kṣemaṃ vindanti matsthānaṃ yad brahma paramaṃ viduḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)