Skandha 10

Chapter 30: The gopis search the forest for Krishna

44 verses · 30 of 90

What happens in this chapter

The gopis search the forest for Krishna

With Krishna gone, the gopis burn like she-elephants who have lost their leader. Their minds so full of him, they take on his walk and smile and say, I am Krishna. They ask the trees, the tulasi and the deer after him. Then they act out his lilas, one playing Putana, another the child at her breast, another the cart, Trinavarta, Kaliya, Govardhan. They find his footprints, marked with flag, lotus and thunderbolt, beside those of one gopi he took apart, and see where he carried her and adorned her hair. She, proud, asked to be carried, and he vanished from her too. They find her weeping, search until the moonlight fails, then return to the Yamuna bank and sing of him, longing for his return.

श्रीशुक उवाच

30.1

अन्तर्हिते भगवति सहसैव व्रजाङ्गनाः ।
अतप्यंस्तमचक्षाणाः करिण्य इव यूथपम्

antarhite bhagavati sahasaiva vrajāṅganāḥ |
atapyaṃstamacakṣāṇāḥ kariṇya iva yūthapam

30.2

गत्यानुरागस्मितविभ्रमेक्षितैर्मनोरमालापविहारविभ्रमैः ।
आक्षिप्तचित्ताः प्रमदा रमापतेस्तास्ता विचेष्टा जगृहुस्तदात्मिकाः

gatyānurāgasmitavibhramekṣitairmanoramālāpavihāravibhramaiḥ |
ākṣiptacittāḥ pramadā ramāpatestāstā viceṣṭā jagṛhustadātmikāḥ

30.3

गतिस्मितप्रेक्षणभाषणादिषु प्रियाः प्रियस्य प्रतिरूढमूर्तयः ।
असावहं त्वित्यबलास्तदात्मिका न्यवेदिषुः कृष्णविहारविभ्रमाः

gatismitaprekṣaṇabhāṣaṇādiṣu priyāḥ priyasya pratirūḍhamūrtayaḥ |
asāvahaṃ tvityabalāstadātmikā nyavediṣuḥ kṛṣṇavihāravibhramāḥ

30.4

गायन्त्य उच्चैरमुमेव संहता विचिक्युरुन्मत्तकवद्वनाद्वनम् ।
पप्रच्छुराकाशवदन्तरं बहिर्भूतेषु सन्तं पुरुषं वनस्पतीन्

gāyantya uccairamumeva saṃhatā vicikyurunmattakavadvanādvanam |
papracchurākāśavadantaraṃ bahirbhūteṣu santaṃ puruṣaṃ vanaspatīn

30.5

दृष्टो वः कच्चिदश्वत्थ प्लक्ष न्यग्रोध नो मनः ।
नन्दसूनुर्गतो हृत्वा प्रेमहासावलोकनैः

dṛṣṭo vaḥ kaccidaśvattha plakṣa nyagrodha no manaḥ |
nandasūnurgato hṛtvā premahāsāvalokanaiḥ

30.6

कच्चित्कुरबकाशोक नागपुन्नागचम्पकाः ।
रामानुजो मानिनीनामितो दर्पहरस्मितः

kaccitkurabakāśoka nāgapunnāgacampakāḥ |
rāmānujo māninīnāmito darpaharasmitaḥ

30.7

कच्चित्तुलसि कल्याणि गोविन्दचरणप्रिये ।
सह त्वालिकुलैर्बिभ्रद्दृष्टस्तेऽतिप्रियोऽच्युतः

kaccittulasi kalyāṇi govindacaraṇapriye |
saha tvālikulairbibhraddṛṣṭaste'tipriyo'cyutaḥ

30.8

मालत्यदर्शि वः कच्चिन्मल्लिके जातियूथिके ।
प्रीतिं वो जनयन् यातः करस्पर्शेन माधवः

mālatyadarśi vaḥ kaccinmallike jātiyūthike |
prītiṃ vo janayan yātaḥ karasparśena mādhavaḥ

30.9

चूतप्रियालपनसासनकोविदार जम्ब्वर्कबिल्वबकुलाम्रकदम्बनीपाः ।
येऽन्ये परार्थभवका यमुनोपकूलाः शंसन्तु कृष्णपदवीं रहितात्मनां नः

cūtapriyālapanasāsanakovidāra jambvarkabilvabakulāmrakadambanīpāḥ |
ye'nye parārthabhavakā yamunopakūlāḥ śaṃsantu kṛṣṇapadavīṃ rahitātmanāṃ naḥ

30.10

किं ते कृतं क्षिति तपो बत केशवाङ्घ्रि स्पर्शोत्सवोत्पुलकिताङ्गनहैर्विभासि ।
अप्यङ्घ्रिसम्भव उरुक्रमविक्रमाद्वा आहो वराहवपुषः परिरम्भणेन *

kiṃ te kṛtaṃ kṣiti tapo bata keśavāṅghri sparśotsavotpulakitāṅganahairvibhāsi |
apyaṅghrisambhava urukramavikramādvā āho varāhavapuṣaḥ parirambhaṇena *

30.11

अप्येणपत्न्युपगतः प्रिययेह गात्रैस् तन्वन् दृशां सखि सुनिर्वृतिमच्युतो वः ।
कान्ताङ्गसङ्गकुचकुङ्कुमरञ्जितायाः कुन्दस्रजः कुलपतेरिह वाति गन्धः *

apyeṇapatnyupagataḥ priyayeha gātrais tanvan dṛśāṃ sakhi sunirvṛtimacyuto vaḥ |
kāntāṅgasaṅgakucakuṅkumarañjitāyāḥ kundasrajaḥ kulapateriha vāti gandhaḥ *

30.12

बाहुं प्रियांस उपधाय गृहीतपद्मो रामानुजस्तुलसिकालिकुलैर्मदान्धैः ।
अन्वीयमान इह वस्तरवः प्रणामं किं वाभिनन्दति चरन् प्रणयावलोकैः *

bāhuṃ priyāṃsa upadhāya gṛhītapadmo rāmānujastulasikālikulairmadāndhaiḥ |
anvīyamāna iha vastaravaḥ praṇāmaṃ kiṃ vābhinandati caran praṇayāvalokaiḥ *

30.13

पृच्छतेमा लता बाहूनप्याश्लिष्टा वनस्पतेः ।
नूनं तत्करजस्पृष्टा बिभ्रत्युत्पुलकान्यहो

pṛcchatemā latā bāhūnapyāśliṣṭā vanaspateḥ |
nūnaṃ tatkarajaspṛṣṭā bibhratyutpulakānyaho

30.14

इत्युन्मत्तवचो गोप्यः कृष्णान्वेषणकातराः ।
लीला भगवतस्तास्ता ह्यनुचक्रुस्तदात्मिकाः

ityunmattavaco gopyaḥ kṛṣṇānveṣaṇakātarāḥ |
līlā bhagavatastāstā hyanucakrustadātmikāḥ

30.15

कस्याचित्पूतनायन्त्याः कृष्णायन्त्यपिबत्स्तनम् ।
तोकयित्वा रुदत्यन्या पदाहन् शकटायतीम्

kasyācitpūtanāyantyāḥ kṛṣṇāyantyapibatstanam |
tokayitvā rudatyanyā padāhan śakaṭāyatīm

30.16

दैत्यायित्वा जहारान्यामेको कृष्णार्भभावनाम् ।
रिङ्गयामास काप्यङ्घ्री कर्षन्ती घोषनिःस्वनैः

daityāyitvā jahārānyāmeko kṛṣṇārbhabhāvanām |
riṅgayāmāsa kāpyaṅghrī karṣantī ghoṣaniḥsvanaiḥ

30.17

कृष्णरामायिते द्वे तु गोपायन्त्यश्च काश्चन ।
वत्सायतीं हन्ति चान्या तत्रैका तु बकायतीम्

kṛṣṇarāmāyite dve tu gopāyantyaśca kāścana |
vatsāyatīṃ hanti cānyā tatraikā tu bakāyatīm

30.18

आहूय दूरगा यद्वत्कृष्णस्तमनुवर्ततीम् ।
वेणुं क्वणन्तीं क्रीडन्तीमन्याः शंसन्ति साध्विति

āhūya dūragā yadvatkṛṣṇastamanuvartatīm |
veṇuṃ kvaṇantīṃ krīḍantīmanyāḥ śaṃsanti sādhviti

30.19

कस्याञ्चित्स्वभुजं न्यस्य चलन्त्याहापरा ननु ।
कृष्णोऽहं पश्यत गतिं ललितामिति तन्मनाः

kasyāñcitsvabhujaṃ nyasya calantyāhāparā nanu |
kṛṣṇo'haṃ paśyata gatiṃ lalitāmiti tanmanāḥ

30.20

मा भैष्ट वातवर्षाभ्यां तत्त्राणं विहितं मय ।
इत्युक्त्वैकेन हस्तेन यतन्त्युन्निदधेऽम्बरम्

mā bhaiṣṭa vātavarṣābhyāṃ tattrāṇaṃ vihitaṃ maya |
ityuktvaikena hastena yatantyunnidadhe'mbaram

30.21

आरुह्यैका पदाक्रम्य शिरस्याहापरां नृप ।
दुष्टाहे गच्छ जातोऽहं खलानां ननु दण्डकृत्

āruhyaikā padākramya śirasyāhāparāṃ nṛpa |
duṣṭāhe gaccha jāto'haṃ khalānāṃ nanu daṇḍakṛt

30.22

तत्रैकोवाच हे गोपा दावाग्निं पश्यतोल्बणम् ।
चक्षूंष्याश्वपिदध्वं वो विधास्ये क्षेममञ्जसा

tatraikovāca he gopā dāvāgniṃ paśyatolbaṇam |
cakṣūṃṣyāśvapidadhvaṃ vo vidhāsye kṣemamañjasā

30.23

बद्धान्यया स्रजा काचित्तन्वी तत्र उलूखले ।
बध्नामि भाण्डभेत्तारं हैयङ्गवमुषं त्विति ।
भीता सुदृक्पिधायास्यं भेजे भीतिविडम्बनम्

baddhānyayā srajā kācittanvī tatra ulūkhale |
badhnāmi bhāṇḍabhettāraṃ haiyaṅgavamuṣaṃ tviti |
bhītā sudṛkpidhāyāsyaṃ bheje bhītiviḍambanam

30.24

एवं कृष्णं पृच्छमाना व्र्ण्दावनलतास्तरून् ।
व्यचक्षत वनोद्देशे पदानि परमात्मनः

evaṃ kṛṣṇaṃ pṛcchamānā vrṇdāvanalatāstarūn |
vyacakṣata vanoddeśe padāni paramātmanaḥ

30.25

पदानि व्यक्तमेतानि नन्दसूनोर्महात्मनः ।
लक्ष्यन्ते हि ध्वजाम्भोज वज्राङ्कुशयवादिभिः

padāni vyaktametāni nandasūnormahātmanaḥ |
lakṣyante hi dhvajāmbhoja vajrāṅkuśayavādibhiḥ

30.26

तैस्तैः पदैस्तत्पदवीमन्विच्छन्त्योऽग्रतोऽबलाः ।
वध्वाः पदैः सुपृक्तानि विलोक्यार्ताः समब्रुवन्

taistaiḥ padaistatpadavīmanvicchantyo'grato'balāḥ |
vadhvāḥ padaiḥ supṛktāni vilokyārtāḥ samabruvan

30.27

कस्याः पदानि चैतानि याताया नन्दसूनुना ।
अंसन्यस्तप्रकोष्ठायाः करेणोः करिणा यथा

kasyāḥ padāni caitāni yātāyā nandasūnunā |
aṃsanyastaprakoṣṭhāyāḥ kareṇoḥ kariṇā yathā

30.28

अनयाराधितो नूनं भगवान् हरिरीश्वरः ।
यन्नो विहाय गोविन्दः प्रीतो यामनयद्रहः

anayārādhito nūnaṃ bhagavān harirīśvaraḥ |
yanno vihāya govindaḥ prīto yāmanayadrahaḥ

30.29

धन्या अहो अमी आल्यो गोविन्दाङ्घ्र्यब्जरेणवः ।
यान् ब्रह्मेशौ रमा देवी दधुर्मूर्ध्न्यघनुत्तये

dhanyā aho amī ālyo govindāṅghryabjareṇavaḥ |
yān brahmeśau ramā devī dadhurmūrdhnyaghanuttaye

30.30

तस्या अमूनि नः क्षोभं कुर्वन्त्युच्चैः पदानि यत्यैकापहृत्य गोपीनां रहो भुन्क्तेऽच्युताधरम् ।
न लक्ष्यन्ते पदान्यत्र तस्या नूनं तृणाङ्कुरैः खिद्यत्सुजाताङ्घ्रितलामुन्निन्ये प्रेयसीं प्रियः

tasyā amūni naḥ kṣobhaṃ kurvantyuccaiḥ padāni yatyaikāpahṛtya gopīnāṃ raho bhunkte'cyutādharam |
na lakṣyante padānyatra tasyā nūnaṃ tṛṇāṅkuraiḥ khidyatsujātāṅghritalāmunninye preyasīṃ priyaḥ

30.31

इमान्यधिकमग्नानि पदानि वहतो वधूम् ।
गोप्यः पश्यत कृष्णस्य भाराक्रान्तस्य कामिनः ।
अत्रावरोपिता कान्ता पुष्पहेतोर्महात्मना

imānyadhikamagnāni padāni vahato vadhūm |
gopyaḥ paśyata kṛṣṇasya bhārākrāntasya kāminaḥ |
atrāvaropitā kāntā puṣpahetormahātmanā

30.32

अत्र प्रसूनावचयः प्रियार्थे प्रेयसा कृतः ।
प्रपदाक्रमण एते पश्यतासकले पदे

atra prasūnāvacayaḥ priyārthe preyasā kṛtaḥ |
prapadākramaṇa ete paśyatāsakale pade

30.33

केशप्रसाधनं त्वत्र कामिन्याः कामिना कृतम् ।
तानि चूडयता कान्तामुपविष्टमिह ध्रुवम्

keśaprasādhanaṃ tvatra kāminyāḥ kāminā kṛtam |
tāni cūḍayatā kāntāmupaviṣṭamiha dhruvam

30.34

रेमे तया चात्मरत आत्मारामोऽप्यखण्डितः ।
कामिनां दर्शयन् दैन्यं स्त्रीणां चैव दुरात्मताम्

reme tayā cātmarata ātmārāmo'pyakhaṇḍitaḥ |
kāmināṃ darśayan dainyaṃ strīṇāṃ caiva durātmatām

30.35

इत्येवं दर्शयन्त्यस्ताश्चेरुर्गोप्यो विचेतसः ।
यां गोपीमनयत्कृष्णो विहायान्याः स्त्रियो वने

ityevaṃ darśayantyastāścerurgopyo vicetasaḥ |
yāṃ gopīmanayatkṛṣṇo vihāyānyāḥ striyo vane

30.36

सा च मेने तदात्मानं वरिष्ठं सर्वयोषिताम् ।
हित्वा गोपीः कामयाना मामसौ भजते प्रियः

sā ca mene tadātmānaṃ variṣṭhaṃ sarvayoṣitām |
hitvā gopīḥ kāmayānā māmasau bhajate priyaḥ

30.37

ततो गत्वा वनोद्देशं दृप्ता केशवमब्रवीत् ।
न पारयेऽहं चलितुं नय मां यत्र ते मनः

tato gatvā vanoddeśaṃ dṛptā keśavamabravīt |
na pāraye'haṃ calituṃ naya māṃ yatra te manaḥ

30.38

एवमुक्तः प्रियामाह स्कन्ध आरुह्यतामिति ।
ततश्चान्तर्दधे कृष्णः सा वधूरन्वतप्यत

evamuktaḥ priyāmāha skandha āruhyatāmiti |
tataścāntardadhe kṛṣṇaḥ sā vadhūranvatapyata

30.39

हा नाथ रमण प्रेष्ठ क्वासि क्वासि महाभुज ।
दास्यास्ते कृपणाया मे सखे दर्शय सन्निधिम्

hā nātha ramaṇa preṣṭha kvāsi kvāsi mahābhuja |
dāsyāste kṛpaṇāyā me sakhe darśaya sannidhim

30.40

अन्विच्छन्त्यो भगवतो मार्गं गोप्योऽविदूरितः ।
ददृशुः प्रियविश्लेषान्मोहितां दुःखितां सखीम्

anvicchantyo bhagavato mārgaṃ gopyo'vidūritaḥ |
dadṛśuḥ priyaviśleṣānmohitāṃ duḥkhitāṃ sakhīm

30.41

तया कथितमाकर्ण्य मानप्राप्तिं च माधवात् ।
अवमानं च दौरात्म्याद्विस्मयं परमं ययुः

tayā kathitamākarṇya mānaprāptiṃ ca mādhavāt |
avamānaṃ ca daurātmyādvismayaṃ paramaṃ yayuḥ

30.42

ततोऽविशन् वनं चन्द्र ज्योत्स्ना यावद्विभाव्यते ।
तमः प्रविष्टमालक्ष्य ततो निववृतुः स्त्रियः

tato'viśan vanaṃ candra jyotsnā yāvadvibhāvyate |
tamaḥ praviṣṭamālakṣya tato nivavṛtuḥ striyaḥ

30.43

तन्मनस्कास्तदलापास्तद्विचेष्टास्तदात्मिकाः ।
तद्गुणानेव गायन्त्यो नात्मगाराणि सस्मरुः

tanmanaskāstadalāpāstadviceṣṭāstadātmikāḥ |
tadguṇāneva gāyantyo nātmagārāṇi sasmaruḥ

30.44

पुनः पुलिनमागत्य कालिन्द्याः कृष्णभावनाः ।
समवेता जगुः कृष्णं तदागमनकाङ्क्षिताः

punaḥ pulinamāgatya kālindyāḥ kṛṣṇabhāvanāḥ |
samavetā jaguḥ kṛṣṇaṃ tadāgamanakāṅkṣitāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)