इन्द्रस्तदाऽऽत्मनः पूजां विज्ञाय विहतां नृप ।
गोपेभ्यः कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह
indrastadā''tmanaḥ pūjāṃ vijñāya vihatāṃ nṛpa |
gopebhyaḥ kṛṣṇanāthebhyo nandādibhyaścukopa ha
इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां दशमस्कन्धे पूर्वार्धे पञ्चविंशोऽध्यायः ॥
33 verses · 25 of 90
Indra, robbed of his worship and swollen with pride, calls the gopas fools who trust a talkative child, and unleashes the Samvartaka clouds of dissolution on Vraja. Rain falls in pillars, hail and wind batter the herds. Shivering, the people and cows run to Krishna for shelter. He sees that Indra has done this, resolves to break his pride and protect his own, and with one hand lifts Govardhan as easily as a child lifts a mushroom. He calls everyone with their cattle and carts beneath it. For seven days he holds it without moving, free of hunger and thirst. Indra, amazed, withdraws his clouds. The sun comes out; Krishna sets the hill down, and Vraja embraces and blesses him.
श्रीशुक उवाच
इन्द्रस्तदाऽऽत्मनः पूजां विज्ञाय विहतां नृप ।
गोपेभ्यः कृष्णनाथेभ्यो नन्दादिभ्यश्चुकोप ह
indrastadā''tmanaḥ pūjāṃ vijñāya vihatāṃ nṛpa |
gopebhyaḥ kṛṣṇanāthebhyo nandādibhyaścukopa ha
गणं सांवर्तकं नाम मेघानां चान्तकारिणाम् ।
इन्द्रः प्रचोदयत् क्रुद्धो वाक्यं चाहेशमान्युत
gaṇaṃ sāṃvartakaṃ nāma meghānāṃ cāntakāriṇām |
indraḥ pracodayat kruddho vākyaṃ cāheśamānyuta
अहो श्रीमदमाहात्म्यं गोपानां काननौकसाम् ।
कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य ये चक्रुर्देवहेलनम्
aho śrīmadamāhātmyaṃ gopānāṃ kānanaukasām |
kṛṣṇaṃ martyamupāśritya ye cakrurdevahelanam
यथादृढैः कर्ममयैः क्रतुभिर्नामनौनिभैः ।
विद्यां आन्वीक्षिकीं हित्वा तितीर्षन्ति भवार्णवम्
yathādṛḍhaiḥ karmamayaiḥ kratubhirnāmanaunibhaiḥ |
vidyāṃ ānvīkṣikīṃ hitvā titīrṣanti bhavārṇavam
वाचालं बालिशं स्तब्धं अज्ञं पण्डितमानिनम् ।
कृष्णं मर्त्यमुपाश्रित्य गोपा मे चक्रुरप्रियम्
vācālaṃ bāliśaṃ stabdhaṃ ajñaṃ paṇḍitamāninam |
kṛṣṇaṃ martyamupāśritya gopā me cakrurapriyam
एषां श्रियावलिप्तानां कृष्णेनाध्मापितात्मनाम् ।
धुनुत श्रीमदस्तम्भं पशून् नयत सङ्क्षयम्
eṣāṃ śriyāvaliptānāṃ kṛṣṇenādhmāpitātmanām |
dhunuta śrīmadastambhaṃ paśūn nayata saṅkṣayam
अहं चैरावतं नागं आरुह्यानुव्रजे व्रजम् ।
मरुद्गणैर्महावेगैः नन्दगोष्ठजिघांसया
ahaṃ cairāvataṃ nāgaṃ āruhyānuvraje vrajam |
marudgaṇairmahāvegaiḥ nandagoṣṭhajighāṃsayā
इत्थं मघवताऽऽज्ञप्ता मेघा निर्मुक्तबन्धनाः ।
नन्दगोकुलमासारैः पीडयामासुरोजसा
itthaṃ maghavatā''jñaptā meghā nirmuktabandhanāḥ |
nandagokulamāsāraiḥ pīḍayāmāsurojasā
विद्योतमाना विद्युद्भिः स्तनन्तः स्तनयित्नुभिः ।
तीव्रैर्मरुद्गणैर्नुन्ना ववृषुर्जलशर्कराः
vidyotamānā vidyudbhiḥ stanantaḥ stanayitnubhiḥ |
tīvrairmarudgaṇairnunnā vavṛṣurjalaśarkarāḥ
स्थूणास्थूला वर्षधारा मुञ्चत्स्वभ्रेष्व-भीक्ष्णशः ।
जलौघैः प्लाव्यमाना भूः नादृश्यत नतोन्नतम्
sthūṇāsthūlā varṣadhārā muñcatsvabhreṣva-bhīkṣṇaśaḥ |
jalaughaiḥ plāvyamānā bhūḥ nādṛśyata natonnatam
अत्यासारातिवातेन पशवो जातवेपनाः ।
गोपा गोप्यश्च शीतार्ता गोविन्दं शरणं ययुः
atyāsārātivātena paśavo jātavepanāḥ |
gopā gopyaśca śītārtā govindaṃ śaraṇaṃ yayuḥ
शिरः सुतांश्च कायेन प्रच्छाद्या सारपीडिताः ।
वेपमाना भगवतः पादमूलमुपाययुः
śiraḥ sutāṃśca kāyena pracchādyā sārapīḍitāḥ |
vepamānā bhagavataḥ pādamūlamupāyayuḥ
कृष्ण कृष्ण महाभाग त्वन्नाथं गोकुलं प्रभो ।
त्रातुमर्हसि देवान्नः कुपिताद् भक्तवत्सल
kṛṣṇa kṛṣṇa mahābhāga tvannāthaṃ gokulaṃ prabho |
trātumarhasi devānnaḥ kupitād bhaktavatsala
शिलावर्षानिपातेन हन्यमानमचेतनम् ।
निरीक्ष्य भगवान् मेने कुपितेन्द्रकृतं हरिः
śilāvarṣānipātena hanyamānamacetanam |
nirīkṣya bhagavān mene kupitendrakṛtaṃ hariḥ
अपर्त्त्वत्युल्बणं वर्षं अतिवातं शिलामयम् ।
स्वयागे विहतेऽस्माभिः इन्द्रो नाशाय वर्षति
aparttvatyulbaṇaṃ varṣaṃ ativātaṃ śilāmayam |
svayāge vihate'smābhiḥ indro nāśāya varṣati
तत्र प्रतिविधिं सम्यग् आत्मयोगेन साधये ।
लोकेशमानिनां मौढ्याद् हनिष्ये श्रीमदं तमः
tatra pratividhiṃ samyag ātmayogena sādhaye |
lokeśamānināṃ mauḍhyād haniṣye śrīmadaṃ tamaḥ
न हि सद्भावयुक्तानां सुराणामीशविस्मयः ।
मत्तोऽसतां मानभङ्गः प्रशमायोपकल्पते
na hi sadbhāvayuktānāṃ surāṇāmīśavismayaḥ |
matto'satāṃ mānabhaṅgaḥ praśamāyopakalpate
तस्मात् मच्छरणं गोष्ठं मन्नाथं मत्परिग्रहम् ।
गोपाये स्वात्मयोगेन सोऽयं मे व्रत आहितः
tasmāt maccharaṇaṃ goṣṭhaṃ mannāthaṃ matparigraham |
gopāye svātmayogena so'yaṃ me vrata āhitaḥ
इत्युक्त्वैकेन हस्तेन कृत्वा गोवर्धनाचलम् ।
दधार लीलया कृष्णः छत्राकमिव बालकः
ityuktvaikena hastena kṛtvā govardhanācalam |
dadhāra līlayā kṛṣṇaḥ chatrākamiva bālakaḥ
अथाह भगवान् गोपान् हेऽम्ब तात व्रजौकसः ।
यथोपजोषं विशत गिरिगर्तं सगोधनाः
athāha bhagavān gopān he'mba tāta vrajaukasaḥ |
yathopajoṣaṃ viśata girigartaṃ sagodhanāḥ
न त्रास इह वः कार्यो मद्धस्ताद्रिनिपातने ।
वातवर्षभयेनालं तत्त्राणं विहितं हि वः
na trāsa iha vaḥ kāryo maddhastādrinipātane |
vātavarṣabhayenālaṃ tattrāṇaṃ vihitaṃ hi vaḥ
तथा निर्विविशुर्गर्तं कृष्णाश्वासितमानसः ।
यथावकाशं सधनाः सव्रजाः सोपजीविनः
tathā nirviviśurgartaṃ kṛṣṇāśvāsitamānasaḥ |
yathāvakāśaṃ sadhanāḥ savrajāḥ sopajīvinaḥ
क्षुत्तृड्व्यथां सुखापेक्षां हित्वा तैर्व्रजवासिभिः ।
वीक्ष्यमाणो दधावद्रिं सप्ताहं नाचलत् पदात्
kṣuttṛḍvyathāṃ sukhāpekṣāṃ hitvā tairvrajavāsibhiḥ |
vīkṣyamāṇo dadhāvadriṃ saptāhaṃ nācalat padāt
कृष्णयोगानुभावं तं निशम्येन्द्रोऽतिविस्मितः ।
निःस्तम्भो भ्रष्टसङ्कल्पः स्वान् मेघान् संन्यवारयत्
kṛṣṇayogānubhāvaṃ taṃ niśamyendro'tivismitaḥ |
niḥstambho bhraṣṭasaṅkalpaḥ svān meghān saṃnyavārayat
खं व्यभ्रमुदितादित्यं वातवर्षं च दारुणम् ।
निशम्योपरतं गोपान् गोवर्धनधरोऽब्रवीत्
khaṃ vyabhramuditādityaṃ vātavarṣaṃ ca dāruṇam |
niśamyoparataṃ gopān govardhanadharo'bravīt
निर्यात त्यजत त्रासं गोपाः सस्त्रीधनार्भकाः ।
उपारतं वातवर्षं व्युदप्रायाश्च निम्नगाः
niryāta tyajata trāsaṃ gopāḥ sastrīdhanārbhakāḥ |
upārataṃ vātavarṣaṃ vyudaprāyāśca nimnagāḥ
ततस्ते निर्ययुर्गोपाः स्वं स्वमादाय गोधनम् ।
शकटोढोपकरणं स्त्रीबालस्थविराः शनैः
tataste niryayurgopāḥ svaṃ svamādāya godhanam |
śakaṭoḍhopakaraṇaṃ strībālasthavirāḥ śanaiḥ
भगवानपि तं शैलं स्वस्थाने पूर्ववत्प्रभुः ।
पश्यतां सर्वभूतानां स्थापयामास लीलया
bhagavānapi taṃ śailaṃ svasthāne pūrvavatprabhuḥ |
paśyatāṃ sarvabhūtānāṃ sthāpayāmāsa līlayā
तं प्रेमवेगान् निभृता व्रजौकसो
यथा समीयुः परिरम्भणादिभिः ।
गोप्यश्च सस्नेहमपूजयन् मुदा
दध्यक्षताद्भिर्युयुजुः सदाशिषः
taṃ premavegān nibhṛtā vrajaukaso
yathā samīyuḥ parirambhaṇādibhiḥ |
gopyaśca sasnehamapūjayan mudā
dadhyakṣatādbhiryuyujuḥ sadāśiṣaḥ
यशोदा रोहिणी नन्दो रामश्च बलिनां वरः ।
कृष्णमालिङ्ग्य युयुजुः आशिषः स्नेहकातराः
yaśodā rohiṇī nando rāmaśca balināṃ varaḥ |
kṛṣṇamāliṅgya yuyujuḥ āśiṣaḥ snehakātarāḥ
दिवि देवगणाः सिद्धाः साध्या गन्धर्वचारणाः ।
तुष्टुवुर्मुमुचुस्तुष्टाः पुष्पवर्षाणि पार्थिव
divi devagaṇāḥ siddhāḥ sādhyā gandharvacāraṇāḥ |
tuṣṭuvurmumucustuṣṭāḥ puṣpavarṣāṇi pārthiva
शङ्खदुन्दुभयो नेदुर्दिवि देवप्रचोदिताः ।
जगुर्गन्धर्वपतयः तुंबुरुप्रमुखा नृप
śaṅkhadundubhayo nedurdivi devapracoditāḥ |
jagurgandharvapatayaḥ tuṃburupramukhā nṛpa
ततोऽनुरक्तैः पशुपैः परिश्रितो
राजन् स्वगोष्ठं सबलोऽव्रजद्धरिः ।
तथाविधान्यस्य कृतानि गोपिका
गायन्त्य ईयुर्मुदिता हृदिस्पृशः
tato'nuraktaiḥ paśupaiḥ pariśrito
rājan svagoṣṭhaṃ sabalo'vrajaddhariḥ |
tathāvidhānyasya kṛtāni gopikā
gāyantya īyurmuditā hṛdispṛśaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)