हिंदीOn this day
Shri Krishna

Jnanappana (selection)

Poonthanam Namboodiric. 1547 – c. 1640 CE (traditional dates)

ഗുരുനാഥൻ തുണചെയ്ക സന്തതം
തിരുനാമങ്ങൾ നാവിന്മേലെപ്പോഴും
പിരിയാതെയിരിക്കണം നമ്മുടെ
നരജന്മം സഫലമാക്കീടുവാൻ!

കൃഷ്ണ! കൃഷ്ണ! മുകുന്ദ! ജനാർദ്ദന!
കൃഷ്ണ! ഗോവിന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!
അച്യുതാനന്ദ! ഗോവിന്ദ! മാധവാ!
സച്ചിദാനന്ദ! നാരായണാ! ഹരേ!

ഇന്നലെയോളമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ
ഇന്നി നാളെയുമെന്തെന്നറിഞ്ഞീലാ
ഇന്നിക്കണ്ട തടിക്കു വിനാശവു-
മിന്ന നേരമെന്നേതുമറിഞ്ഞീലാ.
കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ-
ക്കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ.
രണ്ടു നാലു ദിനംകൊണ്ടൊരുത്തനെ
തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാൻ,
മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ
തോളിൽ മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാൻ.

കാലമിന്നു കലിയുഗമല്ലയോ?
ഭാരതമിപ്രദേശവുമല്ലയോ?
നമ്മളെല്ലാം നരന്മാരുമല്ലയോ?
ചെമ്മെ നന്നായ്‌ നിരൂപിപ്പിനെല്ലാരും.
ഹരിനാമങ്ങളില്ലാതെ പോകയോ?
നരകങ്ങളിൽ പേടി കുറകയോ?
നാവുകൂടാതെ ജന്മമതാകയോ?
നമുക്കിന്നി വിനാശമില്ലായ്‌കയോ?
കഷ്ടം! കഷ്ടം! നിരൂപണം കൂടാതെ
ചുട്ടു തിന്നുന്നു ജന്മം പഴുതെ നാം!

കൂടിയല്ല പിറക്കുന്ന നേരത്തും
കൂടിയല്ല മരിക്കുന്ന നേരത്തും
മദ്ധ്യേയിങ്ങനെ കാണുന്നനേരത്തു
മത്സരിക്കുന്നതെന്തിനു നാം വൃഥാ?

Meaning

Opening: May the Guru help us always. May the holy names stay on our tongue at every moment, never parting from it, so that this human birth bears its fruit.

Mangalacharanam: Krishna! Krishna! Mukunda! Janardana! Krishna! Govinda! Narayana! Hari! Achyuta! Ananda! Govinda! Madhava! Sachchidananda! Narayana! Hari!

Kalaleela (the play of time): Till yesterday we did not know what would come; we do not know what tomorrow holds; nor do we know at what hour this body we see today will perish. It is you who make the people we keep seeing suddenly be seen no more. It is you who in two or four days lift a man onto the palanquin pole; it is you who load a beggar’s bundle onto the shoulder of the king who climbed to his mansion.

What do we lack? Is this not the Kali age? Is this land not Bharata? Are we not all human beings? Think it over well, all of you. Have the names of Hari gone missing? Has the fear of the hells grown less? Were we born without a tongue? Is there no death waiting for us? Alas, alas! Without a thought we roast and eat up this birth for nothing.

We do not come together when we are born; we do not go together when we die; in between, while we see one another here, why do we quarrel in vain?

About this bhajan

Poonthanam Namboodiri of Keezhattur near Perinthalmanna wrote the Jnanappana, ‘the song of wisdom’, in plain Malayalam so that anyone could follow it. The Kerala tradition says it came after grief: his only son died in infancy, and he took Guruvayurappan, Unnikrishnan, as the child of his heart. It is written in the easy pana metre. These five passages are its most quoted: the invocation, the chant of names, the ‘play of time’ that turns a king into a beggar, the reminder that we have been born in Bharata in the Kali age with a tongue to take Hari’s name, and the plain question of why people who come and go alone should quarrel.

Malayalam Wikisource, ‘ജ്ഞാനപ്പാന’ (Poonthanam Namboodiri): opening lines, Mangalacharanam, Kalaleela, from ‘Enthinte kuravu’ (lines 1–10) and the passage after Manushyajanmam durlabham beginning ‘koodiyalla pirakkunna nerathum’ (4 lines); footnote markers removed