प्रणवस्य च माहात्म्यं षड्लिंगस्य महामुने ।
शिवभक्तस्य पूजां च क्रमशो ब्रूहि नःप्रभो
praṇavasya ca māhātmyaṃ ṣaḍliṃgasya mahāmune |
śivabhaktasya pūjāṃ ca kramaśo brūhi naḥprabho
इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां सप्तदशोऽध्यायः ॥
153 श्लोक · 17 में से 25
ऋषि प्रणव, छह लिंगों और शिवभक्तों की पूजा के विषय में पूछते हैं। सूत नाम समझाते हैं: प्र-नव, संसार-सागर के पार ले जाने वाली नई नाव। वह सूक्ष्म रूप में एकाक्षर ॐ है और स्थूल रूप में पंचाक्षर। करोड़ों जप से क्रमशः पृथ्वी, जल, अग्नि, वायु और आकाश पर विजय मिलती है। पंचाक्षर का पुरश्चरण बताया गया है: शुक्ल प्रतिपदा से पाँच लाख जप, फिर पाँच भक्तों की ईशान, तत्पुरुष, अघोर, वामदेव और सद्योजात मानकर पूजा। फिर सूत चौदह लोकों और उनसे ऊपर के लोकों का वर्णन करते हैं, जहाँ कर्म के बन्धन समाप्त होते हैं, पाँच आवरणों वाले शिव के कैलास तक। स्त्रियाँ और सब वर्ण गुरु से मन्त्र ले सकते हैं। शिवभक्त शिव से भिन्न नहीं, इसलिए भक्तों का सम्मान महादेव को सबसे प्रिय है।
ऋषय ऊचुः
प्रणवस्य च माहात्म्यं षड्लिंगस्य महामुने ।
शिवभक्तस्य पूजां च क्रमशो ब्रूहि नःप्रभो
praṇavasya ca māhātmyaṃ ṣaḍliṃgasya mahāmune |
śivabhaktasya pūjāṃ ca kramaśo brūhi naḥprabho
सूत उवाच
तपोधनैर्भवद्भिश्च सम्यक्प्रश्नस्त्वयं कृतः ।
अस्योत्तरं महादेवो जानाति स्म न चापरः
tapodhanairbhavadbhiśca samyakpraśnastvayaṃ kṛtaḥ |
asyottaraṃ mahādevo jānāti sma na cāparaḥ
अथापि वक्ष्ये तमहं शिवस्य कृपयैव हि ।
शिवोऽस्माकं च युष्माकं रक्षां गृह्णातु भूरिशः
athāpi vakṣye tamahaṃ śivasya kṛpayaiva hi |
śivo'smākaṃ ca yuṣmākaṃ rakṣāṃ gṛhṇātu bhūriśaḥ
प्रो हि प्रकृतिजातस्य संसारस्य महोदधेः ।
नवं नावांतरमिति प्रणवं वै विदुर्बुधाः
pro hi prakṛtijātasya saṃsārasya mahodadheḥ |
navaṃ nāvāṃtaramiti praṇavaṃ vai vidurbudhāḥ
प्रः प्रपंचो न नास्तिवो युष्माकं प्रणवं विदुः ।
प्रकर्षेण नयेद्यस्मान्मोक्षं वः प्रणवं विदुः
praḥ prapaṃco na nāstivo yuṣmākaṃ praṇavaṃ viduḥ |
prakarṣeṇa nayedyasmānmokṣaṃ vaḥ praṇavaṃ viduḥ
स्वजापकानां योगिनां स्वमंत्रपूजकस्य च ।
सर्वकर्मक्षयं कृत्वा दिव्यज्ञानं तु नूतनम्
svajāpakānāṃ yogināṃ svamaṃtrapūjakasya ca |
sarvakarmakṣayaṃ kṛtvā divyajñānaṃ tu nūtanam
तमेव मायारहितं नूतनं परिचक्षते ।
प्रकर्षेण महात्मानं नवं शुद्धस्वरूपकम्
tameva māyārahitaṃ nūtanaṃ paricakṣate |
prakarṣeṇa mahātmānaṃ navaṃ śuddhasvarūpakam
नूतनं वै करोतीति प्रणवं तं विदुर्बुधाः ।
प्रणवं द्विविधं प्रोक्तं सूक्ष्मस्थूलविभेदतः
nūtanaṃ vai karotīti praṇavaṃ taṃ vidurbudhāḥ |
praṇavaṃ dvividhaṃ proktaṃ sūkṣmasthūlavibhedataḥ
सूक्ष्ममेकाक्षरं विद्यात्स्थूलं पंचाक्षरं विदुः ।
सूक्ष्ममव्यक्तपंचार्णं सुव्यक्तार्णं तथेतरत्
sūkṣmamekākṣaraṃ vidyātsthūlaṃ paṃcākṣaraṃ viduḥ |
sūkṣmamavyaktapaṃcārṇaṃ suvyaktārṇaṃ tathetarat
जीवन्मुक्तस्य सूक्ष्मं हि सर्वसारं हि तस्य हि ।
मंत्रेणार्थानुसंधानं स्वदेहविलयावधि
jīvanmuktasya sūkṣmaṃ hi sarvasāraṃ hi tasya hi |
maṃtreṇārthānusaṃdhānaṃ svadehavilayāvadhi
स्वदेहेगलिते पूर्णं शिवं प्राप्नोति निश्चयः ।
केवलं मंत्रजापी तु योगं प्राप्नोति निश्चयः
svadehegalite pūrṇaṃ śivaṃ prāpnoti niścayaḥ |
kevalaṃ maṃtrajāpī tu yogaṃ prāpnoti niścayaḥ
षट्त्रिंशत्कोटिजापी तु निश्चयं योगमाप्नुयात् ।
सूक्ष्मं च द्विविधं ज्ञेयं ह्रस्वदीर्घविभेदतः
ṣaṭtriṃśatkoṭijāpī tu niścayaṃ yogamāpnuyāt |
sūkṣmaṃ ca dvividhaṃ jñeyaṃ hrasvadīrghavibhedataḥ
अकारश्च उकारश्च मकारश्च ततः परम् ।
बिंदुनादयुतं तद्धि शब्दकालकलान्वितम्
akāraśca ukāraśca makāraśca tataḥ param |
biṃdunādayutaṃ taddhi śabdakālakalānvitam
दीर्घप्रणवमेवं हि योगिनामेव हृद्गतम् ।
मकारं तंत्रितत्त्वं हि ह्रस्वप्रणव उच्यते
dīrghapraṇavamevaṃ hi yogināmeva hṛdgatam |
makāraṃ taṃtritattvaṃ hi hrasvapraṇava ucyate
शिवः शक्तिस्तयोरैक्यं मकारं तु त्रिकात्मकम् ।
ह्रस्वमेवं हि जाप्यं स्यात्सर्वपापक्षयैषिणाम्
śivaḥ śaktistayoraikyaṃ makāraṃ tu trikātmakam |
hrasvamevaṃ hi jāpyaṃ syātsarvapāpakṣayaiṣiṇām
भूवायुकनकार्णोद्योःशब्दाद्याश्च तथा दश ।
आशान्वयेदशपुनः प्रवृत्ता इति कथ्यते
bhūvāyukanakārṇodyoḥśabdādyāśca tathā daśa |
āśānvayedaśapunaḥ pravṛttā iti kathyate
ह्रस्वमेव प्रवृत्तानां निवृत्तानां तु दीर्घकम् ।
व्याहृत्यादौ च मंत्रादौ कामं शब्दकलायुतम्
hrasvameva pravṛttānāṃ nivṛttānāṃ tu dīrghakam |
vyāhṛtyādau ca maṃtrādau kāmaṃ śabdakalāyutam
वेदादौ च प्रयोज्यं स्याद्वंदने संध्ययोरपि ।
नवकौटिजपाञ्जप्त्वा संशुद्धः पुरुषो भवेत्
vedādau ca prayojyaṃ syādvaṃdane saṃdhyayorapi |
navakauṭijapāñjaptvā saṃśuddhaḥ puruṣo bhavet
पुनश्च नवकोट्या तु पृथिवीजयमाप्नुयात् ।
पुनश्च नवकोट्या तु ह्यपांजयमवाप्नुयात्
punaśca navakoṭyā tu pṛthivījayamāpnuyāt |
punaśca navakoṭyā tu hyapāṃjayamavāpnuyāt
पुनश्च नवकोट्या तु तेजसांजयमाप्नुयात् ।
पुनश्च नवकोट्या तु वायोर्जयमवाप्नुयात् ।
आकाशजयमाप्नोति नवकोटिजपेन वै
punaśca navakoṭyā tu tejasāṃjayamāpnuyāt |
punaśca navakoṭyā tu vāyorjayamavāpnuyāt |
ākāśajayamāpnoti navakoṭijapena vai
गंधादीनांक्रमेणैवनवकोटिजपेणवै ।
अहंकारस्य च पुनर्नव कोटिजपेन वै
gaṃdhādīnāṃkrameṇaivanavakoṭijapeṇavai |
ahaṃkārasya ca punarnava koṭijapena vai
सहस्रमंत्रजप्तेन नित्यशुद्धो भवेत्पुमान् ।
ततः परं स्वसिद्ध्यर्थं जपो भवति हि द्विजाः
sahasramaṃtrajaptena nityaśuddho bhavetpumān |
tataḥ paraṃ svasiddhyarthaṃ japo bhavati hi dvijāḥ
एवमष्टोत्तरशतकोटिजप्तेन वै पुनः ।
प्रणवेन प्रबुद्धस्तु शुद्धयोगमवाप्नुयात्
evamaṣṭottaraśatakoṭijaptena vai punaḥ |
praṇavena prabuddhastu śuddhayogamavāpnuyāt
शुद्धयोगेन संयुक्तो जीवन्मुक्तो न संशयः ।
सदा जपन्सदाध्यायञ्छिवं प्रणवरूपिणम्
śuddhayogena saṃyukto jīvanmukto na saṃśayaḥ |
sadā japansadādhyāyañchivaṃ praṇavarūpiṇam
समाधिस्थो महायोगीशिव एव न संशयः ।
ऋषिच्छंदोदेवतादि न्यस्य देहेपुनर्जपेत्
samādhistho mahāyogīśiva eva na saṃśayaḥ |
ṛṣicchaṃdodevatādi nyasya dehepunarjapet
प्रणवं मातृकायुक्तं देहे न्यस्य ऋषिर्भवेत् ।
दशमातृषडध्वादि सर्वं न्यासफलं लभेत्
praṇavaṃ mātṛkāyuktaṃ dehe nyasya ṛṣirbhavet |
daśamātṛṣaḍadhvādi sarvaṃ nyāsaphalaṃ labhet
प्रवृत्तानां च मिश्राणां स्थूलप्रणवमिष्यते ।
क्रियातपोजपैर्युक्तास्त्रिविधाः शिवयोगिनः
pravṛttānāṃ ca miśrāṇāṃ sthūlapraṇavamiṣyate |
kriyātapojapairyuktāstrividhāḥ śivayoginaḥ
धनादिविभवैश्चैव कराद्यंगैर्नमादिभिः ।
क्रियया पूजया युक्तः क्रियायोगीति कथ्यते
dhanādivibhavaiścaiva karādyaṃgairnamādibhiḥ |
kriyayā pūjayā yuktaḥ kriyāyogīti kathyate
पूजायुक्तश्च मितभुग्बाह्येंद्रि यजयान्वितः ।
परद्रो हादिरहितस्तपोयोगीति कथ्यते
pūjāyuktaśca mitabhugbāhyeṃdri yajayānvitaḥ |
paradro hādirahitastapoyogīti kathyate
एतैर्युक्तः सदा क्रुद्धः सर्वकामादिवर्जितः ।
सदा जपपरः शांतोजपयोगीति तं विदुः
etairyuktaḥ sadā kruddhaḥ sarvakāmādivarjitaḥ |
sadā japaparaḥ śāṃtojapayogīti taṃ viduḥ
उपचारैः षोडशभिः पूजया शिवयोगिनाम् ।
सालोक्यादिक्रमेणैव शुद्धो मुक्तिं लभेन्नरः
upacāraiḥ ṣoḍaśabhiḥ pūjayā śivayoginām |
sālokyādikrameṇaiva śuddho muktiṃ labhennaraḥ
जपयोगमथो वक्ष्ये गदतः शृणुत द्विजाः ।
तपःकर्तुर्जपः प्रोक्तो यज्जपन्परिमार्जते
japayogamatho vakṣye gadataḥ śṛṇuta dvijāḥ |
tapaḥkarturjapaḥ prokto yajjapanparimārjate
शिवनाम नमःपूर्वं चतुर्थ्यां पंचतत्त्वकम् ।
स्थूलप्रणवरूपं हि शिवपंचाक्षरं द्विजाः
śivanāma namaḥpūrvaṃ caturthyāṃ paṃcatattvakam |
sthūlapraṇavarūpaṃ hi śivapaṃcākṣaraṃ dvijāḥ
पंचाक्षरजपेनैव सर्वसिद्धिं लभेन्नरः ।
प्रणवेनादिसंयुक्तं सदा पंचाक्षरं जपेत्
paṃcākṣarajapenaiva sarvasiddhiṃ labhennaraḥ |
praṇavenādisaṃyuktaṃ sadā paṃcākṣaraṃ japet
गुरूपदेशं संगम्य सुखवासे सुभूतले ।
पूर्वपक्षे समारभ्य कृष्णभूतावधि द्विजाः
gurūpadeśaṃ saṃgamya sukhavāse subhūtale |
pūrvapakṣe samārabhya kṛṣṇabhūtāvadhi dvijāḥ
माघं भाद्रं विशिष्टं तु सर्वकालोत्तमोत्तमम् ।
एकवारं मिताशीतु वाग्यतो नियतेंद्रि यः
māghaṃ bhādraṃ viśiṣṭaṃ tu sarvakālottamottamam |
ekavāraṃ mitāśītu vāgyato niyateṃdri yaḥ
स्वस्य राजपितृ-णां च शुश्रूषणं च नित्यशः ।
सहस्रजपमात्रेण भवेच्छुद्धोऽन्यथा ऋणी
svasya rājapitṛ-ṇāṃ ca śuśrūṣaṇaṃ ca nityaśaḥ |
sahasrajapamātreṇa bhavecchuddho'nyathā ṛṇī
पंचाक्षरं पंचलक्षं जपेच्छिवमनुस्मरन् ।
पद्मासनस्थं शिवदं गंगाचंद्र कलान्वितम्
paṃcākṣaraṃ paṃcalakṣaṃ japecchivamanusmaran |
padmāsanasthaṃ śivadaṃ gaṃgācaṃdra kalānvitam
वामोरुस्थितशक्त्या च विराजं तं महागणैः ।
मृगटंकधरं देवं वरदाभयपाणिकम्
vāmorusthitaśaktyā ca virājaṃ taṃ mahāgaṇaiḥ |
mṛgaṭaṃkadharaṃ devaṃ varadābhayapāṇikam
सदानुग्रहकर्त्तारं सदा शिवमनुस्मरन् ।
संपूज्य मनसा पूर्वं हृदिवासूर्यमंडले
sadānugrahakarttāraṃ sadā śivamanusmaran |
saṃpūjya manasā pūrvaṃ hṛdivāsūryamaṃḍale
जपेत्पंचाक्षरीं विद्यां प्राण्मुखः शुद्धकर्मकृत् ।
प्रातः कृष्णचतुर्दश्यां नित्यकर्मसमाप्य च
japetpaṃcākṣarīṃ vidyāṃ prāṇmukhaḥ śuddhakarmakṛt |
prātaḥ kṛṣṇacaturdaśyāṃ nityakarmasamāpya ca
मनोरमे शुचौ देशे नियतः शुद्धमानसः ।
पंचाक्षरस्य मंत्रस्य सहस्रं द्वादशं जपेत्
manorame śucau deśe niyataḥ śuddhamānasaḥ |
paṃcākṣarasya maṃtrasya sahasraṃ dvādaśaṃ japet
वरयेच्च सपत्नीकाञ्छैवान्वै ब्राह्मणोत्तमान् ।
एकं गुरुवरं शिष्टं वरयेत्सांबमूर्तिकम्
varayecca sapatnīkāñchaivānvai brāhmaṇottamān |
ekaṃ guruvaraṃ śiṣṭaṃ varayetsāṃbamūrtikam
ईशानं चाथ पुरुषमघोरं वाममेव च ।
सद्योजातं च पंचैव शिवभक्तान्द्विजोत्तमान्
īśānaṃ cātha puruṣamaghoraṃ vāmameva ca |
sadyojātaṃ ca paṃcaiva śivabhaktāndvijottamān
पूजाद्र व्याणि संपाद्य शिवपूजां समारभेत् ।
शिवपूजां च विधिवत्कृत्वा होमं समारभेत्
pūjādra vyāṇi saṃpādya śivapūjāṃ samārabhet |
śivapūjāṃ ca vidhivatkṛtvā homaṃ samārabhet
मुखांतं च स्वसूत्रेण कृत्वा होमं समारभेत् ।
दशैकं वा शतैकं वा सहस्रैकमथापि वा
mukhāṃtaṃ ca svasūtreṇa kṛtvā homaṃ samārabhet |
daśaikaṃ vā śataikaṃ vā sahasraikamathāpi vā
कापिलेन घृतेनैव जुहुयात्स्वयमेव हि ।
कारयेच्छिवभक्तैर्वाप्यष्टोत्तरशतं बुधः
kāpilena ghṛtenaiva juhuyātsvayameva hi |
kārayecchivabhaktairvāpyaṣṭottaraśataṃ budhaḥ
होमान्ते दक्षिणा देया गुरोर्गोमिथुनं तथा ।
ईशानादिस्वरूपांस्तान्गुरुं सांबं विभाव्य च
homānte dakṣiṇā deyā gurorgomithunaṃ tathā |
īśānādisvarūpāṃstānguruṃ sāṃbaṃ vibhāvya ca
तेषां पत्सिक्ततोयेन स्वशिरः स्नानमाचरेत् ।
षट्त्रिंशत्कोटितीर्थेषु सद्यः स्नानफलं लभेत्
teṣāṃ patsiktatoyena svaśiraḥ snānamācaret |
ṣaṭtriṃśatkoṭitīrtheṣu sadyaḥ snānaphalaṃ labhet
दशांगमन्नं तेषां वै दद्याद्वैभक्तिपूर्वकम् ।
पराबुद्ध्या गुरोः पत्नीमीशानादिक्रमेण तु
daśāṃgamannaṃ teṣāṃ vai dadyādvaibhaktipūrvakam |
parābuddhyā guroḥ patnīmīśānādikrameṇa tu
परमान्नेन संपूज्य यथाविभवविस्तरम् ।
रुद्रा क्षवस्त्रपूर्वं च वटकापूपकैर्युतम्
paramānnena saṃpūjya yathāvibhavavistaram |
rudrā kṣavastrapūrvaṃ ca vaṭakāpūpakairyutam
बलिदानं ततः कृत्वा भूरिभोजनमाचरेत् ।
ततः संप्रार्थ्य देवेशं जपं तावत्समापयेत्
balidānaṃ tataḥ kṛtvā bhūribhojanamācaret |
tataḥ saṃprārthya deveśaṃ japaṃ tāvatsamāpayet
पुरश्चरणमेवं तु कृत्वा मन्त्रीभवेन्नरः ।
पुनश्च पंचलक्षेण सर्वपापक्षयो भवेत्
puraścaraṇamevaṃ tu kṛtvā mantrībhavennaraḥ |
punaśca paṃcalakṣeṇa sarvapāpakṣayo bhavet
अतलादि समारभ्य सत्यलोकावधिक्रमात् ।
पंचलक्षजपात्तत्तल्लोकैश्वर्यमवाप्नुयात्
atalādi samārabhya satyalokāvadhikramāt |
paṃcalakṣajapāttattallokaiśvaryamavāpnuyāt
मध्ये मृतश्चेद्भोगांते भूमौ तज्जापको भवेत् ।
पुनश्च पंचलक्षेण ब्रह्मसामीप्यमाप्नुयात्
madhye mṛtaścedbhogāṃte bhūmau tajjāpako bhavet |
punaśca paṃcalakṣeṇa brahmasāmīpyamāpnuyāt
पुनश्च पंचलक्षेण सारूप्यैश्वर्यमाप्नुयात् ।
आहत्य शतलक्षेण साक्षाद्ब्रह्मसमो भवेत्
punaśca paṃcalakṣeṇa sārūpyaiśvaryamāpnuyāt |
āhatya śatalakṣeṇa sākṣādbrahmasamo bhavet
कार्यब्रह्मण एवं हि सायुज्यं प्रतिपद्य वै ।
यथेष्टं भोगमाप्नोति तद्ब्रह्मप्रलयावधि
kāryabrahmaṇa evaṃ hi sāyujyaṃ pratipadya vai |
yatheṣṭaṃ bhogamāpnoti tadbrahmapralayāvadhi
पुनः कल्पांतरे वृत्ते ब्रह्मपुत्रः सजायते ।
पुनश्च तपसा दीप्तः क्रमान्मुक्तो भविष्यति
punaḥ kalpāṃtare vṛtte brahmaputraḥ sajāyate |
punaśca tapasā dīptaḥ kramānmukto bhaviṣyati
पृथ्व्यादिकार्यभूतेभ्यो लोका वै निर्मिताः क्रमात् ।
पातालादि च सत्यांतं ब्रह्मलोकाश्चतुर्दश
pṛthvyādikāryabhūtebhyo lokā vai nirmitāḥ kramāt |
pātālādi ca satyāṃtaṃ brahmalokāścaturdaśa
सत्यादूर्ध्वं क्षमांतं वैविष्णुलोकाश्चतुर्दश ।
क्षमलोके कार्यविष्णुर्वैकुंठे वरपत्तने
satyādūrdhvaṃ kṣamāṃtaṃ vaiviṣṇulokāścaturdaśa |
kṣamaloke kāryaviṣṇurvaikuṃṭhe varapattane
कार्यलक्ष्म्या महाभोगिरक्षां कृत्वाऽधितिष्ठति ।
तदूर्ध्वगाश्च शुच्यंतां लोकाष्टाविंशतिः स्थिताः
kāryalakṣmyā mahābhogirakṣāṃ kṛtvā'dhitiṣṭhati |
tadūrdhvagāśca śucyaṃtāṃ lokāṣṭāviṃśatiḥ sthitāḥ
शुचौ लोके तु कैलासे रुद्रो वै भूतहृत्स्थितः ।
षडुत्तराश्च पंचाशदहिंसांतास्तदूर्ध्वगाः
śucau loke tu kailāse rudro vai bhūtahṛtsthitaḥ |
ṣaḍuttarāśca paṃcāśadahiṃsāṃtāstadūrdhvagāḥ
अहिंसालोकमास्थाय ज्ञानकैलासके पुरे ।
कार्येश्वरस्तिरोभावं सर्वान्कृत्वाधितिष्ठति
ahiṃsālokamāsthāya jñānakailāsake pure |
kāryeśvarastirobhāvaṃ sarvānkṛtvādhitiṣṭhati
तदंते कालचक्रं हि कालातीतस्ततः परम् ।
शिवेनाधिष्ठितस्तत्र कालश्चक्रेश्वराह्वयः
tadaṃte kālacakraṃ hi kālātītastataḥ param |
śivenādhiṣṭhitastatra kālaścakreśvarāhvayaḥ
माहिषं धर्ममास्थाय सर्वान्कालेन युंजति ।
असत्यश्चाशुचिश्चैव हिंसा चैवाथ निर्घृणा
māhiṣaṃ dharmamāsthāya sarvānkālena yuṃjati |
asatyaścāśuciścaiva hiṃsā caivātha nirghṛṇā
असत्यादिचतुष्पादः सर्वांशः कामरूपधृक् ।
नास्तिक्यलक्ष्मीर्दुःसंगो वेदबाह्यध्वनिः सदा
asatyādicatuṣpādaḥ sarvāṃśaḥ kāmarūpadhṛk |
nāstikyalakṣmīrduḥsaṃgo vedabāhyadhvaniḥ sadā
क्रोधसंगः कृष्णवर्णो महामहिषवेषवान् ।
तावन्महेश्वरः प्रोक्तस्तिरोधास्तावदेव हि
krodhasaṃgaḥ kṛṣṇavarṇo mahāmahiṣaveṣavān |
tāvanmaheśvaraḥ proktastirodhāstāvadeva hi
तदर्वाक्कर्मभोगो हि तदूर्ध्वं ज्ञानभोगकम् ।
तदर्वाक्कर्ममाया हि ज्ञानमाया तदूर्ध्वकम्
tadarvākkarmabhogo hi tadūrdhvaṃ jñānabhogakam |
tadarvākkarmamāyā hi jñānamāyā tadūrdhvakam
मा लक्ष्मीः कर्मभोगो वै याति मायेति कथ्यते ।
मा लक्ष्मीर्ज्ञानभोगो वै याति मायेति कथ्यते
mā lakṣmīḥ karmabhogo vai yāti māyeti kathyate |
mā lakṣmīrjñānabhogo vai yāti māyeti kathyate
तदूर्ध्वं नित्यभोगो हि तदर्वाण्नश्वरं विदुः ।
तदर्वाक्च तिरोधानं तदूर्ध्वं न तिरोधनम्
tadūrdhvaṃ nityabhogo hi tadarvāṇnaśvaraṃ viduḥ |
tadarvākca tirodhānaṃ tadūrdhvaṃ na tirodhanam
तदर्वाक्पाशबंधो हि तदूर्ध्वं न हि बंधनम् ।
तदर्वाक्परिवर्तंते काम्यकर्मानुसारिणः
tadarvākpāśabaṃdho hi tadūrdhvaṃ na hi baṃdhanam |
tadarvākparivartaṃte kāmyakarmānusāriṇaḥ
निष्कामकर्मभोगस्तु तदूर्ध्वं परिकीर्तितः ।
तदर्वाक्परिवर्तंते बिंदुपूजापरायणाः
niṣkāmakarmabhogastu tadūrdhvaṃ parikīrtitaḥ |
tadarvākparivartaṃte biṃdupūjāparāyaṇāḥ
तदूर्ध्वं हि व्रजंत्येव निष्कामा लिंगपूजकाः ।
तदर्वाक्परिवर्तंते शिवान्यसुरपूजकाः
tadūrdhvaṃ hi vrajaṃtyeva niṣkāmā liṃgapūjakāḥ |
tadarvākparivartaṃte śivānyasurapūjakāḥ
शिवैकनिरता ये च तदूर्ध्वं संप्रयांति ते ।
तदर्वाग्जीवकोटिः स्यात्तदूर्ध्वं परकोटिकाः
śivaikaniratā ye ca tadūrdhvaṃ saṃprayāṃti te |
tadarvāgjīvakoṭiḥ syāttadūrdhvaṃ parakoṭikāḥ
सांसारिकास्तदर्वाक्च मुक्ताः खलु तदूर्ध्वगाः ।
तदर्वाक्परिवर्तंते प्राकृतद्र व्यपूजकाः
sāṃsārikāstadarvākca muktāḥ khalu tadūrdhvagāḥ |
tadarvākparivartaṃte prākṛtadra vyapūjakāḥ
तदूर्ध्वं हि व्रजंत्येते पौरुषद्र व्यपूजकाः ।
तदर्वाक्छक्तिलिंगं तु शिवलिंगं तदूर्ध्वकम्
tadūrdhvaṃ hi vrajaṃtyete pauruṣadra vyapūjakāḥ |
tadarvākchaktiliṃgaṃ tu śivaliṃgaṃ tadūrdhvakam
तदर्वागावृतं लिंगं तदूर्ध्वं हि निरावृति ।
तदर्वाक्कल्पितं लिंगं तदूर्ध्वं वै न कल्पितम्
tadarvāgāvṛtaṃ liṃgaṃ tadūrdhvaṃ hi nirāvṛti |
tadarvākkalpitaṃ liṃgaṃ tadūrdhvaṃ vai na kalpitam
तदर्वाग्बाह्यलिंगं स्यादंतरंगं तदूर्ध्वकम् ।
तदर्वाक्छक्तिलोका हि शतं वै द्वादशाधिकम्
tadarvāgbāhyaliṃgaṃ syādaṃtaraṃgaṃ tadūrdhvakam |
tadarvākchaktilokā hi śataṃ vai dvādaśādhikam
तदर्वाग्बिंदुरूपं हि नादरूपं तदुत्तरम् ।
तदर्वाक्कर्मलोकस्तु तदूर्ध्वं ज्ञानलोककः
tadarvāgbiṃdurūpaṃ hi nādarūpaṃ taduttaram |
tadarvākkarmalokastu tadūrdhvaṃ jñānalokakaḥ
नमस्कारस्तदूर्ध्वं हि मदाहंकारनाशनः ।
जनिजं वै तिरोधानं नानिषिद्ध्यातते इति
namaskārastadūrdhvaṃ hi madāhaṃkāranāśanaḥ |
janijaṃ vai tirodhānaṃ nāniṣiddhyātate iti
ज्ञानशब्दार्थ एवं हि तिरोधाननिवारणात् ।
तदर्वाक्परिवर्तंते ह्याधिभौतिकपूजकाः
jñānaśabdārtha evaṃ hi tirodhānanivāraṇāt |
tadarvākparivartaṃte hyādhibhautikapūjakāḥ
आध्यात्मिकार्चका एव तदूर्ध्वं संप्रयांतिवै ।
तावद्वै वेदिभागं तन्महालोकात्मलिंगके
ādhyātmikārcakā eva tadūrdhvaṃ saṃprayāṃtivai |
tāvadvai vedibhāgaṃ tanmahālokātmaliṃgake
प्रकृत्याद्यष्टबंधोपि वेद्यंते संप्रतिष्ठतः ।
एवमेतादृशं ज्ञेयं सर्वं लौकिकवैदिकम्
prakṛtyādyaṣṭabaṃdhopi vedyaṃte saṃpratiṣṭhataḥ |
evametādṛśaṃ jñeyaṃ sarvaṃ laukikavaidikam
अधर्ममहिषारूढं कालचक्रं तरंति ते ।
सत्यादिधर्मयुक्ता ये शिवपूजापराश्च ये
adharmamahiṣārūḍhaṃ kālacakraṃ taraṃti te |
satyādidharmayuktā ye śivapūjāparāśca ye
तदूर्ध्वं वृषभो धर्मो ब्रह्मचर्यस्वरूपधृक् ।
सत्यादिपादयुक्तस्तु शिवलोकाग्रतः स्थितः
tadūrdhvaṃ vṛṣabho dharmo brahmacaryasvarūpadhṛk |
satyādipādayuktastu śivalokāgrataḥ sthitaḥ
क्षमाशृङ्गः शमश्रोत्रो वेदध्वनिविभूषितः ।
आस्तिक्यचक्षुर्निश्वासगुरुबुद्धिमना वृषः
kṣamāśṛṅgaḥ śamaśrotro vedadhvanivibhūṣitaḥ |
āstikyacakṣurniśvāsagurubuddhimanā vṛṣaḥ
क्रियादिवृषभा ज्ञेयाः कारणादिषु सर्वदा ।
तं क्रियावृषभं धर्मं कालातीतोधितिष्ठति
kriyādivṛṣabhā jñeyāḥ kāraṇādiṣu sarvadā |
taṃ kriyāvṛṣabhaṃ dharmaṃ kālātītodhitiṣṭhati
ब्रह्मविष्णुमहेशानां स्वस्वायुर्दिनमुच्यते ।
तदूर्ध्वं न दिनं रात्रिर्न जन्ममरणादिकम्
brahmaviṣṇumaheśānāṃ svasvāyurdinamucyate |
tadūrdhvaṃ na dinaṃ rātrirna janmamaraṇādikam
पुनः कारणसत्यांताः कारणब्रह्मणस्तथा ।
गंधादिभ्यस्तु भूतेभ्यस्तदूर्ध्वं निर्मिताः सदा
punaḥ kāraṇasatyāṃtāḥ kāraṇabrahmaṇastathā |
gaṃdhādibhyastu bhūtebhyastadūrdhvaṃ nirmitāḥ sadā
सूक्ष्मगंधस्वरूपा हि स्थिता लोकाश्चतुर्दश ।
पुनः कारणविष्णोर्वै स्थिता लोकाश्चतुर्दश
sūkṣmagaṃdhasvarūpā hi sthitā lokāścaturdaśa |
punaḥ kāraṇaviṣṇorvai sthitā lokāścaturdaśa
पुनःकारणरुद्र स्य लोकाष्टाविंशका मताः ।
पुनश्च कारणेशस्य षट्पंचाशत्तदूर्ध्वगाः
punaḥkāraṇarudra sya lokāṣṭāviṃśakā matāḥ |
punaśca kāraṇeśasya ṣaṭpaṃcāśattadūrdhvagāḥ
ततः परं ब्रह्मचर्यलोकाख्यं शिवसंमतम् ।
तत्रैव ज्ञानकैलासे पंचावरणसंयुते
tataḥ paraṃ brahmacaryalokākhyaṃ śivasaṃmatam |
tatraiva jñānakailāse paṃcāvaraṇasaṃyute
पंचमंडलसंयुक्तं पंचब्रह्मकलान्वितम् ।
आदिशक्तिसमायुक्तमादिलिंगं तु तत्र वै
paṃcamaṃḍalasaṃyuktaṃ paṃcabrahmakalānvitam |
ādiśaktisamāyuktamādiliṃgaṃ tu tatra vai
शिवालयमिदं प्रोक्तं शिवस्य परमात्मनः ।
परशक्त्यासमायुक्तस्तत्रैव परमेश्वरः
śivālayamidaṃ proktaṃ śivasya paramātmanaḥ |
paraśaktyāsamāyuktastatraiva parameśvaraḥ
सृष्टिः स्थितिश्च संहारस्तिरोभावोप्यनुग्रहः ।
पंचकृत्यप्रवीणोऽसौ सच्चिदानंदविग्रहः
sṛṣṭiḥ sthitiśca saṃhārastirobhāvopyanugrahaḥ |
paṃcakṛtyapravīṇo'sau saccidānaṃdavigrahaḥ
ध्यानधर्मः सदा यस्य सदानुग्रहतत्परः ।
समाध्यासनमासीनः स्वात्मारामो विराजते
dhyānadharmaḥ sadā yasya sadānugrahatatparaḥ |
samādhyāsanamāsīnaḥ svātmārāmo virājate
तस्य संदर्शनं सांध्यं कर्मध्यानादिभिः क्रमात् ।
नित्यादिकर्मयजनाच्छिवकर्ममतिर्भवेत्
tasya saṃdarśanaṃ sāṃdhyaṃ karmadhyānādibhiḥ kramāt |
nityādikarmayajanācchivakarmamatirbhavet
क्रियादिशिवकर्मभ्यः शिवज्ञानं प्रसाधयेत् ।
तद्दर्शनगताः सर्वे मुक्ता एव न संशयः
kriyādiśivakarmabhyaḥ śivajñānaṃ prasādhayet |
taddarśanagatāḥ sarve muktā eva na saṃśayaḥ
मुक्तिरात्मस्वरूपेण स्वात्मारामत्वमेव हि ।
क्रियातपोजपज्ञानध्यानधर्मेषु सुस्थितः
muktirātmasvarūpeṇa svātmārāmatvameva hi |
kriyātapojapajñānadhyānadharmeṣu susthitaḥ
शिवस्य दर्शनं लब्धा स्वात्मारामत्वमेव हि ।
यथा रविः स्वकिरणादशुद्धिमपनेष्यति
śivasya darśanaṃ labdhā svātmārāmatvameva hi |
yathā raviḥ svakiraṇādaśuddhimapaneṣyati
कृपाविचक्षणः शंभुरज्ञानमपनेष्यति ।
अज्ञानविनिवृत्तौ तु शिवज्ञानं प्रवर्तते
kṛpāvicakṣaṇaḥ śaṃbhurajñānamapaneṣyati |
ajñānavinivṛttau tu śivajñānaṃ pravartate
शिवज्ञानात्स्वस्वरूपमात्मारामत्वमेष्यति ।
आत्मारामत्वसंसिद्धौ कृतकृत्यो भवेन्नरः
śivajñānātsvasvarūpamātmārāmatvameṣyati |
ātmārāmatvasaṃsiddhau kṛtakṛtyo bhavennaraḥ
पुनश्च शतलक्षेण ब्रह्मणः पदमाप्नुयात् ।
पुनश्च शतलक्षेण विष्णोः पदमवाप्नुयात्
punaśca śatalakṣeṇa brahmaṇaḥ padamāpnuyāt |
punaśca śatalakṣeṇa viṣṇoḥ padamavāpnuyāt
पुनश्च शतलक्षेण रुद्र स्य पदमाप्नुयात् ।
पुनश्च शतलक्षेण ऐश्वर्यं पदमाप्नुयात्
punaśca śatalakṣeṇa rudra sya padamāpnuyāt |
punaśca śatalakṣeṇa aiśvaryaṃ padamāpnuyāt
पुनश्चैवंविधेनैव जपेन सुसमाहितः ।
शिवलोकादिभूतं हि कालचक्रमवाप्नुयात्
punaścaivaṃvidhenaiva japena susamāhitaḥ |
śivalokādibhūtaṃ hi kālacakramavāpnuyāt
कालचक्रं पंचचक्रमेकैकेन क्रमोत्तरे ।
सृष्टिमोहौ ब्रह्मचक्रं भोगमोहौ तु वैष्णवम्
kālacakraṃ paṃcacakramekaikena kramottare |
sṛṣṭimohau brahmacakraṃ bhogamohau tu vaiṣṇavam
कोपमोहौ रौद्र चक्रं भ्रमणं चैश्वरं विदुः ।
शिवचक्रं ज्ञानमोहौ पंचचक्रं विदुर्बुधाः
kopamohau raudra cakraṃ bhramaṇaṃ caiśvaraṃ viduḥ |
śivacakraṃ jñānamohau paṃcacakraṃ vidurbudhāḥ
पुनश्च दशकोट्या हि कारणब्रह्मणः पदम् ।
पुनश्च दशकोट्या हि तत्पदैश्वर्यमाप्नुयात्
punaśca daśakoṭyā hi kāraṇabrahmaṇaḥ padam |
punaśca daśakoṭyā hi tatpadaiśvaryamāpnuyāt
एवं क्रमेण विष्ण्वादेः पदं लब्ध्वा महौजसः ।
क्रमेण तत्पदैश्वर्यं लब्ध्वा चैव महात्मनः
evaṃ krameṇa viṣṇvādeḥ padaṃ labdhvā mahaujasaḥ |
krameṇa tatpadaiśvaryaṃ labdhvā caiva mahātmanaḥ
शतकोटिमनुं जप्त्वा पंचोत्तरमतंद्रि तः ।
शिवलोकमवाप्नोति पंचमावरणाद्बहिः
śatakoṭimanuṃ japtvā paṃcottaramataṃdri taḥ |
śivalokamavāpnoti paṃcamāvaraṇādbahiḥ
राजसं मंडपं तत्र नंदीसंस्थानमुत्तमम् ।
तपोरूपश्च वृषभस्तत्रैव परिदृश्यते
rājasaṃ maṃḍapaṃ tatra naṃdīsaṃsthānamuttamam |
taporūpaśca vṛṣabhastatraiva paridṛśyate
सद्योजातस्य तत्स्थानं पंचमावरणं परम् ।
वामदेवस्य च स्थानं चतुर्थावरणं पुनः
sadyojātasya tatsthānaṃ paṃcamāvaraṇaṃ param |
vāmadevasya ca sthānaṃ caturthāvaraṇaṃ punaḥ
अघोरनिलयं पश्चात्तृतीयावरणं परम् ।
पुरुषस्यैव सांबस्य द्वितीयावरणं शुभम्
aghoranilayaṃ paścāttṛtīyāvaraṇaṃ param |
puruṣasyaiva sāṃbasya dvitīyāvaraṇaṃ śubham
ईशानस्य परस्यैव प्रथमावरणं ततः ।
ध्यानधर्मस्य च स्थानं पंचमं मंडपं ततः
īśānasya parasyaiva prathamāvaraṇaṃ tataḥ |
dhyānadharmasya ca sthānaṃ paṃcamaṃ maṃḍapaṃ tataḥ
बलिनाथस्य संस्थानं तत्र पूर्णामृतप्रदम् ।
चतुर्थं मंडपं पश्चाच्चंद्र शेखरमूर्तिमत्
balināthasya saṃsthānaṃ tatra pūrṇāmṛtapradam |
caturthaṃ maṃḍapaṃ paścāccaṃdra śekharamūrtimat
सोमस्कंदस्य च स्थानं तृतीयं मंडपं परम् ।
द्वितीयं मंडपं नृत्यमंडपं प्राहुरास्तिकाः
somaskaṃdasya ca sthānaṃ tṛtīyaṃ maṃḍapaṃ param |
dvitīyaṃ maṃḍapaṃ nṛtyamaṃḍapaṃ prāhurāstikāḥ
प्रथमं मूलमायायाः स्थानं तत्रैव शोभनम् ।
ततः परं गर्भगृहं लिंगस्थानं परं शुभम्
prathamaṃ mūlamāyāyāḥ sthānaṃ tatraiva śobhanam |
tataḥ paraṃ garbhagṛhaṃ liṃgasthānaṃ paraṃ śubham
नंदिसंस्थानतः पश्चान्न विदुः शिववैभवम् ।
नंदीश्वरो बहिस्तिष्ठन्पंचाक्षरमुपासते
naṃdisaṃsthānataḥ paścānna viduḥ śivavaibhavam |
naṃdīśvaro bahistiṣṭhanpaṃcākṣaramupāsate
एवं गुरुक्रमाल्लब्धं नंदीशाच्च मया पुनः ।
ततः परं स्वसंवेद्यं शिवे नैवानुभावितम्
evaṃ gurukramāllabdhaṃ naṃdīśācca mayā punaḥ |
tataḥ paraṃ svasaṃvedyaṃ śive naivānubhāvitam
शिवस्य कृपया साक्षाच्छिव लोकस्य वैभवम् ।
विज्ञातुं शक्यते सर्वैर्नान्यथेत्याहुरास्तिकाः
śivasya kṛpayā sākṣācchiva lokasya vaibhavam |
vijñātuṃ śakyate sarvairnānyathetyāhurāstikāḥ
एवंक्रमेणमुक्ताः स्युर्ब्राह्मणा वै जितेंद्रि यः ।
अन्येषां च क्रमं वक्ष्ये गदतः शृणुतादरात्
evaṃkrameṇamuktāḥ syurbrāhmaṇā vai jiteṃdri yaḥ |
anyeṣāṃ ca kramaṃ vakṣye gadataḥ śṛṇutādarāt
गुरूपदेशाज्जाप्यं वै ब्राह्मणानां नमोऽतकम् ।
पंचाक्षरं पंचलक्षमायुष्यं प्रजपेद्विधिः
gurūpadeśājjāpyaṃ vai brāhmaṇānāṃ namo'takam |
paṃcākṣaraṃ paṃcalakṣamāyuṣyaṃ prajapedvidhiḥ
स्त्रीत्वापनयनार्थं तु पंचलक्षं जपेत्पुनः ।
मंत्रेण पुरुषो भूत्वा क्रमान्मुक्तो भवेद्बुधः
strītvāpanayanārthaṃ tu paṃcalakṣaṃ japetpunaḥ |
maṃtreṇa puruṣo bhūtvā kramānmukto bhavedbudhaḥ
क्षत्रियः पंचलक्षेण क्षत्त्रत्वमपनेष्यति ।
पुनश्च पंचलक्षेण क्षत्त्रियो ब्राह्मणो भवेत्
kṣatriyaḥ paṃcalakṣeṇa kṣattratvamapaneṣyati |
punaśca paṃcalakṣeṇa kṣattriyo brāhmaṇo bhavet
मंत्रसिद्धिर्जपाच्चैव क्रमान्मुक्तो भवैन्नरः ।
वैश्यस्तु पंचलक्षेण वैश्यत्वमपनेष्यति
maṃtrasiddhirjapāccaiva kramānmukto bhavainnaraḥ |
vaiśyastu paṃcalakṣeṇa vaiśyatvamapaneṣyati
पुनश्च पंचलक्षेण मंत्रक्षत्त्रिय उच्यते ।
पुनश्च पंचलक्षेण क्षत्त्रत्वमपनेष्यति
punaśca paṃcalakṣeṇa maṃtrakṣattriya ucyate |
punaśca paṃcalakṣeṇa kṣattratvamapaneṣyati
पुनश्च पंचलक्षेण मंत्रब्राह्मण उच्यते ।
शूद्र श्चैव नमॐतेन पंचविंशतिलक्षतः
punaśca paṃcalakṣeṇa maṃtrabrāhmaṇa ucyate |
śūdra ścaiva namaoṃtena paṃcaviṃśatilakṣataḥ
मंत्रविप्रत्वमापद्य पश्चाच्छुद्धो भवेद्द्विजः ।
नारीवाथ नरो वाथ ब्राह्मणो वान्य एव वा
maṃtravipratvamāpadya paścācchuddho bhaveddvijaḥ |
nārīvātha naro vātha brāhmaṇo vānya eva vā
नमोन्तं वा नमःपूर्वमातुरः सर्वदा जपेत् ।
ततः स्त्रीणां तथैवोह्यगुरुर्निर्दर्शयेत्क्रमात्
namontaṃ vā namaḥpūrvamāturaḥ sarvadā japet |
tataḥ strīṇāṃ tathaivohyagururnirdarśayetkramāt
साधकः पंचलक्षान्ते शिवप्रीत्यर्थमेव हि ।
महाभिषेक नैवेद्यं कृत्वा भक्तांश्च पूजयेत्
sādhakaḥ paṃcalakṣānte śivaprītyarthameva hi |
mahābhiṣeka naivedyaṃ kṛtvā bhaktāṃśca pūjayet
पूजया शिवभक्तस्य शिवः प्रीततरो भवेत् ।
शिवस्य शिवभक्तस्य भेदो नास्ति शिवो हि सः
pūjayā śivabhaktasya śivaḥ prītataro bhavet |
śivasya śivabhaktasya bhedo nāsti śivo hi saḥ
शिवस्वरूपमंत्रस्य धारणाच्छिव एव हि ।
शिवभक्तशरीरे हि शिवे तत्परमो भवेत्
śivasvarūpamaṃtrasya dhāraṇācchiva eva hi |
śivabhaktaśarīre hi śive tatparamo bhavet
शिवभक्ताः क्रियाः सर्वा वेदसर्वक्रियां विदुः ।
यावद्यावच्छिवं मंत्रं येन जप्तं भवेत्क्रमात्
śivabhaktāḥ kriyāḥ sarvā vedasarvakriyāṃ viduḥ |
yāvadyāvacchivaṃ maṃtraṃ yena japtaṃ bhavetkramāt
तावद्वै शिवसान्निध्यं तस्मिन्देहे न संशयः ।
देवीलिंगं भवेद्रू पं शिवभक्तस्त्रियास्तथा
tāvadvai śivasānnidhyaṃ tasmindehe na saṃśayaḥ |
devīliṃgaṃ bhavedrū paṃ śivabhaktastriyāstathā
यावन्मंत्रं जपेद्देव्यास्तावत्सान्निध्यमस्ति हि ।
शिवं संपूजयेद्धीमान्स्वयं वै शब्दरूपभाक्
yāvanmaṃtraṃ japeddevyāstāvatsānnidhyamasti hi |
śivaṃ saṃpūjayeddhīmānsvayaṃ vai śabdarūpabhāk
स्वयं चैव शिवो भूत्वा परां शक्तिं प्रपूजयेत् ।
शक्तिं बेरं च लिंगं च ह्यालेख्या मायया यजेत्
svayaṃ caiva śivo bhūtvā parāṃ śaktiṃ prapūjayet |
śaktiṃ beraṃ ca liṃgaṃ ca hyālekhyā māyayā yajet
शिवलिंगं शिवं मत्वा स्वात्मानं शक्तिरूपकम् ।
शक्तिलिंगं च देवीं च मत्वा स्वं शिवरूपकम्
śivaliṃgaṃ śivaṃ matvā svātmānaṃ śaktirūpakam |
śaktiliṃgaṃ ca devīṃ ca matvā svaṃ śivarūpakam
शिवलिंगं नादरूपं बिंदुरूपं तु शक्तिकम् ।
उपप्रधानभावेन अन्योन्यासक्तलिंगकम्
śivaliṃgaṃ nādarūpaṃ biṃdurūpaṃ tu śaktikam |
upapradhānabhāvena anyonyāsaktaliṃgakam
पूजयेच्च शिवं शक्तिं स शिवो मूलभावनात् ।
शिवभक्ताञ्छिवमंत्ररूपकाञ्छिवरूपकान्
pūjayecca śivaṃ śaktiṃ sa śivo mūlabhāvanāt |
śivabhaktāñchivamaṃtrarūpakāñchivarūpakān
षोडशैरुपचारैश्च पूजयेदिष्टमाप्नुयात् ।
येन शुश्रूषणाद्यैश्च शिवभक्तस्य लिंगिनः
ṣoḍaśairupacāraiśca pūjayediṣṭamāpnuyāt |
yena śuśrūṣaṇādyaiśca śivabhaktasya liṃginaḥ
आनंदं जनयेद्विद्वाञ्छिवः प्रीततरो भवेत् ।
शिवभक्तान्सपत्नीकान्पत्न्या सह सदैव तत्
ānaṃdaṃ janayedvidvāñchivaḥ prītataro bhavet |
śivabhaktānsapatnīkānpatnyā saha sadaiva tat
पूजयेद्भोजनाद्यैश्च पंच वा दश वा शतम् ।
धने देहे च मंत्रे च भावनायामवंचकः
pūjayedbhojanādyaiśca paṃca vā daśa vā śatam |
dhane dehe ca maṃtre ca bhāvanāyāmavaṃcakaḥ
शिवशक्तिस्वरूपेण न पुनर्जायते भुवि ।
नाभेरधो ब्रह्मभागमाकंठं विष्णुभागकम्
śivaśaktisvarūpeṇa na punarjāyate bhuvi |
nābheradho brahmabhāgamākaṃṭhaṃ viṣṇubhāgakam
मुखं लिंगमिति प्रोक्तं शिवभक्तशरीरकम् ।
मृतान्दाहादियुक्तान्वा दाहादिरहितान्मृतान्
mukhaṃ liṃgamiti proktaṃ śivabhaktaśarīrakam |
mṛtāndāhādiyuktānvā dāhādirahitānmṛtān
उद्दिश्य पूजयेदादिपितरं शिवमेव हि ।
पूजां कृत्वादिमातुश्च शिवभक्तांश्च पूजयेत्
uddiśya pūjayedādipitaraṃ śivameva hi |
pūjāṃ kṛtvādimātuśca śivabhaktāṃśca pūjayet
पितृलोकं समासाद्यक्रमान्मुक्तो भवेन्मृतः ।
क्रियायुक्तदशभ्यश्च तपोयुक्तो विशिष्यते
pitṛlokaṃ samāsādyakramānmukto bhavenmṛtaḥ |
kriyāyuktadaśabhyaśca tapoyukto viśiṣyate
तपोयुक्तशतेभ्यश्च जपयुक्तो विशिष्यते ।
जपयुक्तसहस्रेभ्यः शिवज्ञानी विशिष्यते
tapoyuktaśatebhyaśca japayukto viśiṣyate |
japayuktasahasrebhyaḥ śivajñānī viśiṣyate
शिवज्ञानिषु लक्षेषु ध्यानयुक्तो विशिष्यते ।
ध्यानयुक्तेषु कोटिभ्यः समाधिस्थो विशिष्यते
śivajñāniṣu lakṣeṣu dhyānayukto viśiṣyate |
dhyānayukteṣu koṭibhyaḥ samādhistho viśiṣyate
उत्तरोत्तर वै शिष्ट्यात्पूजायामुत्तरोत्तरम् ।
फलं वैशिष्ट्यरूपं च दुर्विज्ञेयं मनीषिभिः
uttarottara vai śiṣṭyātpūjāyāmuttarottaram |
phalaṃ vaiśiṣṭyarūpaṃ ca durvijñeyaṃ manīṣibhiḥ
तस्माद्वै शिवभक्तस्य माहात्म्यं वेत्ति को नरः ।
शिवशक्त्योः पूजनं च शिवभक्तस्य पूजनम्
tasmādvai śivabhaktasya māhātmyaṃ vetti ko naraḥ |
śivaśaktyoḥ pūjanaṃ ca śivabhaktasya pūjanam
कुरुते यो नरो भक्त्या स शिवः शिवमेधते ।
य इमं पठतेऽध्यायमर्थवद्वेदसंमतम्
kurute yo naro bhaktyā sa śivaḥ śivamedhate |
ya imaṃ paṭhate'dhyāyamarthavadvedasaṃmatam
शिवज्ञानी भवेद्विप्रः शिवेन सह मोदते ।
श्रावयेच्छिवभक्तांश्च विशेषज्ञो मनीश्वराः
śivajñānī bhavedvipraḥ śivena saha modate |
śrāvayecchivabhaktāṃśca viśeṣajño manīśvarāḥ
शिवप्रसादशिद्धिः स्याच्छिवस्य कृपया बुधाः
śivaprasādaśiddhiḥ syācchivasya kṛpayā budhāḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)