अध्याय 16: समय-दीक्षा का विधान

पुण्ये ऽहनि शुचौ देशे बहुदोषविवर्जिते ।
देशिकः प्रथमं कुर्यात्संस्कारं समयाह्वयम्

puṇye 'hani śucau deśe bahudoṣavivarjite |
deśikaḥ prathamaṃ kuryātsaṃskāraṃ samayāhvayam

परीक्ष्य भूमिं विधिवद्गंधवर्णरसादिभिः ।
शिल्पिशास्त्रोक्तमार्गेण मण्डपं तत्र कल्पयेत्

parīkṣya bhūmiṃ vidhivadgaṃdhavarṇarasādibhiḥ |
śilpiśāstroktamārgeṇa maṇḍapaṃ tatra kalpayet

कृत्वा वेदिं च तन्मध्ये कुण्डानि परिकल्पयेत् ।
अष्टदिक्षु तथा दिक्षु तत्रैशान्यां पुनः क्रमात्

kṛtvā vediṃ ca tanmadhye kuṇḍāni parikalpayet |
aṣṭadikṣu tathā dikṣu tatraiśānyāṃ punaḥ kramāt

प्रधानकुंडं कुर्वीत यद्वा पश्चिमभागतः ।
प्रधानमेकमेवाथ कृत्वा शोभां प्रकल्पयेत्

pradhānakuṃḍaṃ kurvīta yadvā paścimabhāgataḥ |
pradhānamekamevātha kṛtvā śobhāṃ prakalpayet

वितानध्वजमालाभिर्विविधाभिरनेकशः ।
वेदिमध्ये ततः कुर्यान्मंडलं शुभलक्षणम्

vitānadhvajamālābhirvividhābhiranekaśaḥ |
vedimadhye tataḥ kuryānmaṃḍalaṃ śubhalakṣaṇam

रक्तहेमादिभिश्चूर्णैरीश्वरावाहनोचितम् ।
सिंदूरशालिनीवारचूर्णैरेवाथ निर्धनः

raktahemādibhiścūrṇairīśvarāvāhanocitam |
siṃdūraśālinīvāracūrṇairevātha nirdhanaḥ

एकहस्तं द्विहस्तं वा सितं वा रक्तमेव वा ।
एकहस्तस्य पद्मस्य कर्णिकाष्टांगुला मता

ekahastaṃ dvihastaṃ vā sitaṃ vā raktameva vā |
ekahastasya padmasya karṇikāṣṭāṃgulā matā

केसराणि तदर्धानि शेषं चाष्टदलादिकम् ।
द्विहस्तस्य तु पद्मस्य द्विगुणं कर्णिकादिकम्

kesarāṇi tadardhāni śeṣaṃ cāṣṭadalādikam |
dvihastasya tu padmasya dviguṇaṃ karṇikādikam

कृत्वा शोभोपशोभाढ्यमैशान्यां तस्य कल्पयेत् ।
एकहस्तं तदर्धं वा पुनर्वेद्यः तु मंडलम्

kṛtvā śobhopaśobhāḍhyamaiśānyāṃ tasya kalpayet |
ekahastaṃ tadardhaṃ vā punarvedyaḥ tu maṃḍalam

व्रीहितंदुलसिद्धार्थतिलपुष्पकुशास्तृते ।
तत्र लक्षणसंयुक्तं शिवकुंभं प्रसाधयेत्

vrīhitaṃdulasiddhārthatilapuṣpakuśāstṛte |
tatra lakṣaṇasaṃyuktaṃ śivakuṃbhaṃ prasādhayet

सौवर्णं राजतं वापि ताम्रजं मृन्मयं तु वा ।
गन्धपुष्पाक्षताकीर्णं कुशदूर्वांकुराचितम्

sauvarṇaṃ rājataṃ vāpi tāmrajaṃ mṛnmayaṃ tu vā |
gandhapuṣpākṣatākīrṇaṃ kuśadūrvāṃkurācitam

सितसूत्रावृतं कंठे नववस्त्रयुगावृतम् ।
शुद्धाम्बुपूर्णमुत्कूर्चं सद्रव्यं सपिधानकम्

sitasūtrāvṛtaṃ kaṃṭhe navavastrayugāvṛtam |
śuddhāmbupūrṇamutkūrcaṃ sadravyaṃ sapidhānakam

भृङ्गारं वर्धनीं चापि शंखं च चक्रमेव वा ।
विना सूत्रादिकं सर्वं पद्मपत्रमथापि वा

bhṛṅgāraṃ vardhanīṃ cāpi śaṃkhaṃ ca cakrameva vā |
vinā sūtrādikaṃ sarvaṃ padmapatramathāpi vā

तस्यासनारविंदस्य कल्पयेदुत्तरे दले ।
अग्रतश्चंदनांभोभिरस्त्रराजस्य वर्धनीम्

tasyāsanāraviṃdasya kalpayeduttare dale |
agrataścaṃdanāṃbhobhirastrarājasya vardhanīm

मण्डलस्य ततः प्राच्यां मंत्रकुंभे च पूर्ववत् ।
कृत्वा विधिवदीशस्य महापूजां समाचरेत्

maṇḍalasya tataḥ prācyāṃ maṃtrakuṃbhe ca pūrvavat |
kṛtvā vidhivadīśasya mahāpūjāṃ samācaret

अथार्णवस्य तीरे वा नद्यां गोष्ठे ऽपि वा गिरौ ।
देवागरे गृहे वापि देशे ऽन्यस्मिन्मनोहरे

athārṇavasya tīre vā nadyāṃ goṣṭhe 'pi vā girau |
devāgare gṛhe vāpi deśe 'nyasminmanohare

कृत्वा पूर्वोदितं सर्वं विना वा मंडपादिकम् ।
मंडलं पूर्ववत्कृत्वा स्थंडिलं च विभावसोः

kṛtvā pūrvoditaṃ sarvaṃ vinā vā maṃḍapādikam |
maṃḍalaṃ pūrvavatkṛtvā sthaṃḍilaṃ ca vibhāvasoḥ

प्रविश्य पूजाभवनं प्रहृष्टवदनो गुरुः ।
सर्वमंगलसंयुक्तः समाचरितनैत्यकः

praviśya pūjābhavanaṃ prahṛṣṭavadano guruḥ |
sarvamaṃgalasaṃyuktaḥ samācaritanaityakaḥ

महापूजां महेशस्य कृत्वा मण्डलमध्यतः ।
शिवकुंभे तथा भूयः शिवमावाह्य पूजयेत्

mahāpūjāṃ maheśasya kṛtvā maṇḍalamadhyataḥ |
śivakuṃbhe tathā bhūyaḥ śivamāvāhya pūjayet

पश्चिमाभिमुखं ध्यात्वा यज्ञरक्षकमीश्वरम् ।
अर्चयेदस्त्रवर्धन्यामस्त्रमीशस्य दक्षिणे

paścimābhimukhaṃ dhyātvā yajñarakṣakamīśvaram |
arcayedastravardhanyāmastramīśasya dakṣiṇe

मन्त्रकुम्भे च विन्यस्य मन्त्रं मन्त्रविशारदः ।
कृत्वा मुद्रादिकं सर्वं मन्त्रयागं समाचरेत्

mantrakumbhe ca vinyasya mantraṃ mantraviśāradaḥ |
kṛtvā mudrādikaṃ sarvaṃ mantrayāgaṃ samācaret

ततश्शिवानले होमं कुर्याद्देशिकसत्तमः ।
प्रधानकुण्डे परितो जुहुयुश्चापरे द्विजाः

tataśśivānale homaṃ kuryāddeśikasattamaḥ |
pradhānakuṇḍe parito juhuyuścāpare dvijāḥ

आचार्यात्पादमर्धं वा होमस्तेषां विधीयते ।
प्रधानकुण्ड एवाथ जुहुयाद्देशिकोत्तमः

ācāryātpādamardhaṃ vā homasteṣāṃ vidhīyate |
pradhānakuṇḍa evātha juhuyāddeśikottamaḥ

स्वाध्यायमपरे कुर्युः स्तोत्रं मंगलवाचनम् ।
जपं च विधिवच्चान्ये शिवभक्तिपरायणाः

svādhyāyamapare kuryuḥ stotraṃ maṃgalavācanam |
japaṃ ca vidhivaccānye śivabhaktiparāyaṇāḥ

नृत्यं गीतं च वाद्यं च मंगलान्यपराणि च ।
पूजनं च सदस्यानां कृत्वा सम्यग्विधानतः

nṛtyaṃ gītaṃ ca vādyaṃ ca maṃgalānyaparāṇi ca |
pūjanaṃ ca sadasyānāṃ kṛtvā samyagvidhānataḥ

पुण्याहं कारयित्वाथ पुनः संपूज्य शंकरम् ।
प्रार्थयेद्देशिको देवं शिष्यानुग्रहकाम्यया

puṇyāhaṃ kārayitvātha punaḥ saṃpūjya śaṃkaram |
prārthayeddeśiko devaṃ śiṣyānugrahakāmyayā

प्रसीद देवदेवेश देहमाविश्य मामकम् ।
विमोचयैनं विश्वेश घृणया च घृणानिधे

prasīda devadeveśa dehamāviśya māmakam |
vimocayainaṃ viśveśa ghṛṇayā ca ghṛṇānidhe

अथ चैवं करोमीति लब्धानुज्ञस्तु देशिकः ।
आनीयोपोषितं शिष्यं हविष्याशिनमेव वा

atha caivaṃ karomīti labdhānujñastu deśikaḥ |
ānīyopoṣitaṃ śiṣyaṃ haviṣyāśinameva vā

एकाशनं वा विरतं स्नातं प्रातःकृतक्रियम् ।
जपंतं प्रणवं देवं ध्यायंतं कृतमंगलम्

ekāśanaṃ vā virataṃ snātaṃ prātaḥkṛtakriyam |
japaṃtaṃ praṇavaṃ devaṃ dhyāyaṃtaṃ kṛtamaṃgalam

द्वारस्य पश्चिमस्याग्रमण्डले दक्षिणस्य वा ।
दर्भासने समासीनं विधायोदङ्मुखं शिशुम्

dvārasya paścimasyāgramaṇḍale dakṣiṇasya vā |
darbhāsane samāsīnaṃ vidhāyodaṅmukhaṃ śiśum

स्वयं प्राग्वदनस्तिष्ठन्नूर्ध्वकायं कृतांजलिम् ।
संप्रोक्ष्य प्रोक्षणौतोयैर्मूर्धन्यस्त्रेण मुद्रया

svayaṃ prāgvadanastiṣṭhannūrdhvakāyaṃ kṛtāṃjalim |
saṃprokṣya prokṣaṇautoyairmūrdhanyastreṇa mudrayā

पुष्पक्षेपेण संताड्य बध्नीयाल्लोचनं गुरुः ।
दुकूलार्धेन वस्त्रेण मंत्रितेन नवेन च

puṣpakṣepeṇa saṃtāḍya badhnīyāllocanaṃ guruḥ |
dukūlārdhena vastreṇa maṃtritena navena ca

ततः प्रवेशयेच्छिष्यं गुरुर्द्वारेण मंडलम् ।
सो ऽपि तेनेरितः शंभोराचरेत्त्रिः प्रदक्षिणम्

tataḥ praveśayecchiṣyaṃ gururdvāreṇa maṃḍalam |
so 'pi teneritaḥ śaṃbhorācarettriḥ pradakṣiṇam

ततस्सुवर्णसंमिश्रं दत्त्वा पुष्पांजलिं प्रभोः ।
प्राङ्मुखश्चोदङ्मुखो वा प्रणमेद्दंडवत्क्षितो

tatassuvarṇasaṃmiśraṃ dattvā puṣpāṃjaliṃ prabhoḥ |
prāṅmukhaścodaṅmukho vā praṇameddaṃḍavatkṣito

ततस्संप्रोक्ष्य मूलेन शिरस्यस्त्रेण पूर्ववत् ।
संताड्य देशिकस्तस्य मोचयेन्नेत्रबंधनम्

tatassaṃprokṣya mūlena śirasyastreṇa pūrvavat |
saṃtāḍya deśikastasya mocayennetrabaṃdhanam

स दृष्ट्वा मंडलं भूयः प्रणमेत्साञ्जलिः प्रभुम् ।
अथासीनं शिवाचार्यो मंडलस्य तु दक्षिणे

sa dṛṣṭvā maṃḍalaṃ bhūyaḥ praṇametsāñjaliḥ prabhum |
athāsīnaṃ śivācāryo maṃḍalasya tu dakṣiṇe

उपवेश्यात्मनस्सव्ये शिष्यं दर्भासने गुरुः ।
आराध्य च महादेवं शिवहस्तं प्रविन्यसेत्

upaveśyātmanassavye śiṣyaṃ darbhāsane guruḥ |
ārādhya ca mahādevaṃ śivahastaṃ pravinyaset

शिवतेजोमयं पाणिं शिवमंत्रमुदीरयेत् ।
शिवाभिमानसंपन्नो न्यसेच्छिष्यस्य मस्तके

śivatejomayaṃ pāṇiṃ śivamaṃtramudīrayet |
śivābhimānasaṃpanno nyasecchiṣyasya mastake

सर्वांगालंबनं चैव कुर्यात्तेनैव देशिकः ।
शिष्यो ऽपि प्रणमेद्भूमौ देशिकाकृतमीश्वरम्

sarvāṃgālaṃbanaṃ caiva kuryāttenaiva deśikaḥ |
śiṣyo 'pi praṇamedbhūmau deśikākṛtamīśvaram

ततश्शिवानले देवं समभ्यर्च्य यथाविधि ।
हुताहुतित्रयं शिष्यमुपवेश्य यथा पुरा

tataśśivānale devaṃ samabhyarcya yathāvidhi |
hutāhutitrayaṃ śiṣyamupaveśya yathā purā

दर्भाग्रैः संस्पृशंस्तं च विद्ययात्मानमाविशेत् ।
नमस्कृत्य महादेवं नाडीसंधानमाचरेत्

darbhāgraiḥ saṃspṛśaṃstaṃ ca vidyayātmānamāviśet |
namaskṛtya mahādevaṃ nāḍīsaṃdhānamācaret

शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कृत्वा प्राणस्य निर्गमम् ।
शिष्यदेहप्रवेशं च स्मृत्वा मंत्रांस्तु तर्पयेत्

śivaśāstroktamārgeṇa kṛtvā prāṇasya nirgamam |
śiṣyadehapraveśaṃ ca smṛtvā maṃtrāṃstu tarpayet

संतर्पणाय मूलस्य तेनैवाहुतयो दश ।
देयास्तिस्रस्तथांगानामंगैरेव यथाक्रमम्

saṃtarpaṇāya mūlasya tenaivāhutayo daśa |
deyāstisrastathāṃgānāmaṃgaireva yathākramam

ततः पूर्णाहुतिं दत्त्वा प्रायश्चित्ताय देशिकः ।
पुनर्दशाहुतीन्कुर्यान्मूलमंत्रेण मंत्रवित्

tataḥ pūrṇāhutiṃ dattvā prāyaścittāya deśikaḥ |
punardaśāhutīnkuryānmūlamaṃtreṇa maṃtravit

पुनः संपूज्य देवेशं सम्यगाचम्य देशिकः ।
हुत्वा चैव यथान्यायं स्वजात्या वैश्यमुद्धरेत्

punaḥ saṃpūjya deveśaṃ samyagācamya deśikaḥ |
hutvā caiva yathānyāyaṃ svajātyā vaiśyamuddharet

तस्यैवं जनयेत्क्षात्रमुद्धारं च ततः पुनः ।
कृत्वा तथैव विप्रत्वं जनयेदस्य देशिकः

tasyaivaṃ janayetkṣātramuddhāraṃ ca tataḥ punaḥ |
kṛtvā tathaiva vipratvaṃ janayedasya deśikaḥ

राजन्यं चैवमुद्धृत्य कृत्वा विप्रं पुनस्तयोः ।
रुद्रत्वं जनयेद्विप्रे रुद्रनामैव साधयेत्

rājanyaṃ caivamuddhṛtya kṛtvā vipraṃ punastayoḥ |
rudratvaṃ janayedvipre rudranāmaiva sādhayet

प्रोक्षणं ताडनं कृत्वा शिशोस्स्वात्मानमात्मनि ।
शिवात्मकमनुस्मृत्य स्फुरंतं विस्फुलिंगवत्

prokṣaṇaṃ tāḍanaṃ kṛtvā śiśossvātmānamātmani |
śivātmakamanusmṛtya sphuraṃtaṃ visphuliṃgavat

नाड्या यथोक्तया वायुं रेचयेन्मंत्रतो गुरुः ।
निर्गम्य प्रविशेन्नाड्या शिष्यस्य हृदयं तथा

nāḍyā yathoktayā vāyuṃ recayenmaṃtrato guruḥ |
nirgamya praviśennāḍyā śiṣyasya hṛdayaṃ tathā

प्रविश्य तस्य चैतन्यं नीलबिन्दुनिभं स्मरन् ।
स्वतेजसापास्तमलं ज्वलंतमनुचिंतयेत्

praviśya tasya caitanyaṃ nīlabindunibhaṃ smaran |
svatejasāpāstamalaṃ jvalaṃtamanuciṃtayet

तमादाय तया नाड्या मंत्री संहारमुद्रया ।
न पूरकेण निवेश्यैनमेकीभावार्थमात्मनः

tamādāya tayā nāḍyā maṃtrī saṃhāramudrayā |
na pūrakeṇa niveśyainamekībhāvārthamātmanaḥ

कुंभकेन तथा नाड्या रेचकेन यथा पुरा ।
तस्मादादाय शिष्यस्य हृदये तन्निवेशयेत्

kuṃbhakena tathā nāḍyā recakena yathā purā |
tasmādādāya śiṣyasya hṛdaye tanniveśayet

तमालभ्य शिवाल्लब्धं तस्मै दत्त्वोपवीतकम् ।
हुत्वा"हुतित्रयं पश्चाद्दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः

tamālabhya śivāllabdhaṃ tasmai dattvopavītakam |
hutvā"hutitrayaṃ paścāddadyātpūrṇāhutiṃ tataḥ

देवस्य दक्षिणे शिष्यमुपवेश्यवरासने ।
कुशपुष्पपरिस्तीर्णे बद्धांजलिरुदङ्मुखम्

devasya dakṣiṇe śiṣyamupaveśyavarāsane |
kuśapuṣpaparistīrṇe baddhāṃjalirudaṅmukham

स्वस्तिकासनमारूढं विधाय प्राङ्मुखः स्वयम् ।
वरासनस्थितो मंत्रैर्महामंगलनिःस्वनैः

svastikāsanamārūḍhaṃ vidhāya prāṅmukhaḥ svayam |
varāsanasthito maṃtrairmahāmaṃgalaniḥsvanaiḥ

समादाय घटं पूर्णं पूर्णमेव प्रसादितम् ।
ध्यायमानः शिवं शिष्यमाभिषिंचेत देशिकः

samādāya ghaṭaṃ pūrṇaṃ pūrṇameva prasāditam |
dhyāyamānaḥ śivaṃ śiṣyamābhiṣiṃceta deśikaḥ

अथापनुद्य स्नानांबु परिधाय सितांबरम् ।
आचान्तोलंकृतश्शिष्यः प्रांजलिर्मंडपं व्रजेत्

athāpanudya snānāṃbu paridhāya sitāṃbaram |
ācāntolaṃkṛtaśśiṣyaḥ prāṃjalirmaṃḍapaṃ vrajet

उपवेश्य यथापूर्वं तं गुरुर्दर्भविष्टरे ।
संपूज्य मंडलं देवं करन्यासं समाचरेत्

upaveśya yathāpūrvaṃ taṃ gururdarbhaviṣṭare |
saṃpūjya maṃḍalaṃ devaṃ karanyāsaṃ samācaret

ततस्तु भस्मना देवं ध्यायन्मनसि देशिकः ।
समालभेत पाणिभ्यां शिशुं शिवमुदीरयेत्

tatastu bhasmanā devaṃ dhyāyanmanasi deśikaḥ |
samālabheta pāṇibhyāṃ śiśuṃ śivamudīrayet

अथ तस्य शिवाचार्यो दहनप्लावनादिकम् ।
सकलीकरणं कृत्वा मातृकान्यासवर्त्मना

atha tasya śivācāryo dahanaplāvanādikam |
sakalīkaraṇaṃ kṛtvā mātṛkānyāsavartmanā

ततः शिवासनं ध्यात्वा शिष्यमूर्ध्नि देशिकः ।
तत्रावाह्य यथान्यायमर्चयेन्मनसा शिवम्

tataḥ śivāsanaṃ dhyātvā śiṣyamūrdhni deśikaḥ |
tatrāvāhya yathānyāyamarcayenmanasā śivam

प्रार्थयेत्प्रांजलिर्देवं नित्यमत्र स्थितो भव ।
इति विज्ञाप्य तं शंभोस्तेजसा भासुरं स्मरेत्

prārthayetprāṃjalirdevaṃ nityamatra sthito bhava |
iti vijñāpya taṃ śaṃbhostejasā bhāsuraṃ smaret

संपूज्याथ शिवं शैवीमाज्ञां प्राप्य शिवात्मिकाम् ।
कर्णे शिष्यस्य शनकैश्शिवमन्त्रमुदीरयेत्

saṃpūjyātha śivaṃ śaivīmājñāṃ prāpya śivātmikām |
karṇe śiṣyasya śanakaiśśivamantramudīrayet

स तु बद्धांजलिः श्रुत्वा मन्त्रं तद्गतमानसः ।
शनैस्तं व्याहरेच्छिष्यशिवाचार्यस्य शासनात्

sa tu baddhāṃjaliḥ śrutvā mantraṃ tadgatamānasaḥ |
śanaistaṃ vyāharecchiṣyaśivācāryasya śāsanāt

ततः शाक्तं च संदिश्य मन्त्रं मन्त्रविचक्षणः ।
उच्चारयित्वा च सुखं तस्मै मंगलमादिशेत्

tataḥ śāktaṃ ca saṃdiśya mantraṃ mantravicakṣaṇaḥ |
uccārayitvā ca sukhaṃ tasmai maṃgalamādiśet

ततस्समासान्मन्त्रार्थं वाच्यवाचकयोगतः ।
समदिश्येश्वरं रूपं योगमासनमादिशेत्

tatassamāsānmantrārthaṃ vācyavācakayogataḥ |
samadiśyeśvaraṃ rūpaṃ yogamāsanamādiśet

अथ गुर्वाज्ञया शिष्यः शिवाग्निगुरुसन्निधौ ।
भक्त्यैवमभिसंधाय दीक्षावाक्यमुदीरयेत्

atha gurvājñayā śiṣyaḥ śivāgnigurusannidhau |
bhaktyaivamabhisaṃdhāya dīkṣāvākyamudīrayet

वरं प्राणपरित्यागश्छेदनं शिरसो ऽपि वा ।
न त्वनभ्यर्च्य भुंजीय भगवन्तं त्रिलोचनम्

varaṃ prāṇaparityāgaśchedanaṃ śiraso 'pi vā |
na tvanabhyarcya bhuṃjīya bhagavantaṃ trilocanam

स एव दद्यान्नियतो यावन्मोहविपर्ययः ।
तावदाराधयेद्देवं तन्निष्ठस्तत्परायणः

sa eva dadyānniyato yāvanmohaviparyayaḥ |
tāvadārādhayeddevaṃ tanniṣṭhastatparāyaṇaḥ

ततः स समयो नाम भविष्यति शिवाश्रमे ।
लब्धाधिकारो गुर्वाज्ञापालकस्तद्वशो भवेत्

tataḥ sa samayo nāma bhaviṣyati śivāśrame |
labdhādhikāro gurvājñāpālakastadvaśo bhavet

अतः परं न्यस्तकरो भस्मादाय स्वहस्ततः ।
दद्याच्छिष्याय मूलेन रुद्राक्षं चाभिमंत्रितम्

ataḥ paraṃ nyastakaro bhasmādāya svahastataḥ |
dadyācchiṣyāya mūlena rudrākṣaṃ cābhimaṃtritam

प्रतिमा वापि देवस्य गूढदेहमथापि वा ।
पूजाहोमजपध्यानसाधनानि च संभवे

pratimā vāpi devasya gūḍhadehamathāpi vā |
pūjāhomajapadhyānasādhanāni ca saṃbhave

सोपि शिष्यः शिवाचार्याल्लब्धानि बहुमानतः ।
आददीताज्ञया तस्य देशिकस्य न चान्यथा

sopi śiṣyaḥ śivācāryāllabdhāni bahumānataḥ |
ādadītājñayā tasya deśikasya na cānyathā

आचार्यादाप्तमखिलं शिरस्याधाय भक्तितः ।
रक्षयेत्पूजयेच्छंभुं मठे वा गृह एववा

ācāryādāptamakhilaṃ śirasyādhāya bhaktitaḥ |
rakṣayetpūjayecchaṃbhuṃ maṭhe vā gṛha evavā

अतः परं शिवाचारमादिशेदस्य देशिकः ।
भक्तिश्रद्धानुसारेण प्रज्ञायाश्चानुसारतः

ataḥ paraṃ śivācāramādiśedasya deśikaḥ |
bhaktiśraddhānusāreṇa prajñāyāścānusārataḥ

यदुक्तं यत्समाज्ञातं यच्चैवान्यत्प्रकीर्तितम् ।
शिवाचार्येण समये तत्सर्वं शिरसा वहेत्

yaduktaṃ yatsamājñātaṃ yaccaivānyatprakīrtitam |
śivācāryeṇa samaye tatsarvaṃ śirasā vahet

शिवागमस्य ग्रहणं वाचनं श्रवणं तथा ।
देशिकदेशतः कुर्यान्न स्वेच्छातो न चान्यतः

śivāgamasya grahaṇaṃ vācanaṃ śravaṇaṃ tathā |
deśikadeśataḥ kuryānna svecchāto na cānyataḥ

इति संक्षेपतः प्रोक्तः संस्कारः समयाह्वयः ।
साक्षाच्छिवपुरप्राप्तौ नृणां परमसाधनम्

iti saṃkṣepataḥ proktaḥ saṃskāraḥ samayāhvayaḥ |
sākṣācchivapuraprāptau nṛṇāṃ paramasādhanam