अध्याय 43: पुराण-श्रवण के बाद आचार्य का पूजन

आचार्य्यपूजनं ब्रूहि सूत व्यासगुरोऽधुना ।
ग्रन्थस्य श्रवणान्ते हि किं कर्तव्यं तदप्यहो

ācāryyapūjanaṃ brūhi sūta vyāsaguro'dhunā |
granthasya śravaṇānte hi kiṃ kartavyaṃ tadapyaho

पूजयेद्विधिवद्भक्त्याचार्य्यं श्रुत्वा कथां पराम् ।
ग्रन्थान्ते विधिवद्दद्यादाचार्य्याय प्रसन्नधीः

pūjayedvidhivadbhaktyācāryyaṃ śrutvā kathāṃ parām |
granthānte vidhivaddadyādācāryyāya prasannadhīḥ

ततो वक्तारमानम्य संपूज्य च यथाविधि ।
भूषणैर्हस्तकर्णानां वस्त्रैस्सौम्यादिभिस्सुधीः

tato vaktāramānamya saṃpūjya ca yathāvidhi |
bhūṣaṇairhastakarṇānāṃ vastraissaumyādibhissudhīḥ

शिवपूजासमाप्तौ तु दद्याद्धेनुं सवत्सिकाम् ।
कृत्वासनं सुवर्णस्य पलमानस्य साम्बरम्

śivapūjāsamāptau tu dadyāddhenuṃ savatsikām |
kṛtvāsanaṃ suvarṇasya palamānasya sāmbaram

तत्रास्थाप्य शुभं ग्रंथं लिखितं ललिताक्षरैः ।
आचार्याय सुधीर्दद्यान्मुक्तः स्याद्भवबन्धनैः

tatrāsthāpya śubhaṃ graṃthaṃ likhitaṃ lalitākṣaraiḥ |
ācāryāya sudhīrdadyānmuktaḥ syādbhavabandhanaiḥ

ग्रामो गजो हयश्चापि यथाशक्त्यपराणि च ।
मुने सर्वाणि देयानि वाचकाय महात्मने

grāmo gajo hayaścāpi yathāśaktyaparāṇi ca |
mune sarvāṇi deyāni vācakāya mahātmane

विधानसहितं सम्यक्छतं हि सफलं स्मृतम् ।
पुराणं शौनकमुने सत्यमेवोदितं मया

vidhānasahitaṃ samyakchataṃ hi saphalaṃ smṛtam |
purāṇaṃ śaunakamune satyamevoditaṃ mayā

तस्माद्विधानदुक्तं तु शृणुयाद्भक्तितो मुने ।
पुराणं निगमार्थाढ्यं पुण्यदं हृदयं श्रुतेः

tasmādvidhānaduktaṃ tu śṛṇuyādbhaktito mune |
purāṇaṃ nigamārthāḍhyaṃ puṇyadaṃ hṛdayaṃ śruteḥ