एकादशवतारान्वै शृण्वथो शांकरान्वरान् ।
याञ्छ्रुत्वा न हि बाध्येत बाधासत्यादिसम्भवा
ekādaśavatārānvai śṛṇvatho śāṃkarānvarān |
yāñchrutvā na hi bādhyeta bādhāsatyādisambhavā
इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायां एकादशावतारवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः ॥
36 श्लोक · 18 में से 42
दैत्यों से हारकर इन्द्र आदि देवता अमरावती छोड़कर अपने पिता कश्यप के पास जाते हैं। दुःखी पर धीर कश्यप काशी जाकर गंगा-स्नान करते हैं, अम्बा सहित विश्वेश्वर की पूजा करते हैं और लम्बा तप करते हैं। प्रसन्न महादेव प्रकट होते हैं। कश्यप स्तुति करके प्रार्थना करते हैं कि वे उनके पुत्र बनकर देवताओं की रक्षा करें। शंकर स्वीकार कर अन्तर्धान होते हैं। वचन सत्य करने के लिए वे कश्यप और सुरभि से ग्यारह रूपों में जन्म लेते हैं: कपाली, पिंगल, भीम, विरूपाक्ष, विलोहित, शास्ता, अजपाद, अहिर्बुध्न्य, शम्भु, चण्ड और भव। ये रुद्र युद्ध में दैत्यों का संहार करते हैं और देवता राज्य फिर पाते हैं। नन्दी कहते हैं कि ये महारुद्र आज भी स्वर्ग में देवताओं की रक्षा करते हैं, और करोड़ों अनुचर रुद्र उनकी सेवा में हैं।
नन्दीश्वर उवाच
एकादशवतारान्वै शृण्वथो शांकरान्वरान् ।
याञ्छ्रुत्वा न हि बाध्येत बाधासत्यादिसम्भवा
ekādaśavatārānvai śṛṇvatho śāṃkarānvarān |
yāñchrutvā na hi bādhyeta bādhāsatyādisambhavā
पुरा सर्वे सुराश्शक्रमुखा दैत्यपराजिताः ।
त्यक्त्वामरावतीम्भीत्याऽपलायन्त निजाम्पुरीम्
purā sarve surāśśakramukhā daityaparājitāḥ |
tyaktvāmarāvatīmbhītyā'palāyanta nijāmpurīm
दैत्यप्रपीडिता देवा जग्मुस्ते कश्यपा न्तिकम् ।
बद्ध्वा करान्नतस्कन्धाः प्रणेमुस्तं सुविह्वलम्
daityaprapīḍitā devā jagmuste kaśyapā ntikam |
baddhvā karānnataskandhāḥ praṇemustaṃ suvihvalam
सुनुत्वा तं सुरास्सर्व्वे कृत्वा विज्ञप्तिमादरात् ।
सर्वं निवेदयामा स्स्वदुःखन्तत्पराजयम्
sunutvā taṃ surāssarvve kṛtvā vijñaptimādarāt |
sarvaṃ nivedayāmā ssvaduḥkhantatparājayam
ततस्स कश्यपस्तात तत्पिता शिवसक्तधीः ।
तदाकर्ण्यामराकं वै दुखितोभून्न चाधिकम्
tatassa kaśyapastāta tatpitā śivasaktadhīḥ |
tadākarṇyāmarākaṃ vai dukhitobhūnna cādhikam
तानाश्वास्य मुनिस्सोऽथ धैर्यमाधाय शान्तधीः ।
काशीं जगाम सुप्रीत्या विश्वेश्वरपुरीम्मुने
tānāśvāsya munisso'tha dhairyamādhāya śāntadhīḥ |
kāśīṃ jagāma suprītyā viśveśvarapurīmmune
गंगाम्भसि ततः स्नात्वा कृत्वा तं विधिमादरात् ।
विश्वेश्वरं समानर्च साम्बं सर्वेश्वरम्प्रभुम्
gaṃgāmbhasi tataḥ snātvā kṛtvā taṃ vidhimādarāt |
viśveśvaraṃ samānarca sāmbaṃ sarveśvaramprabhum
शिवलिंगं सुसंस्थाप्य चकार विपुलन्तपः ।
शम्भुमुद्दिश्य सुप्रीत्या देवानां हितकाम्यया
śivaliṃgaṃ susaṃsthāpya cakāra vipulantapaḥ |
śambhumuddiśya suprītyā devānāṃ hitakāmyayā
महान्कालो व्यतीयाय तपतस्तस्य वै मुनेः ।
शिवपादाम्बुजासक्तमनसो धैर्य्यशालिनः
mahānkālo vyatīyāya tapatastasya vai muneḥ |
śivapādāmbujāsaktamanaso dhairyyaśālinaḥ
अथ प्रादुरभूच्छम्भुर्वरन्दातुन्तदर्षये ।
स्वपदासक्तमनसे दीनबन्धुस्सतांगतिः
atha prādurabhūcchambhurvarandātuntadarṣaye |
svapadāsaktamanase dīnabandhussatāṃgatiḥ
वरम्ब्रूहीति चोवाच सुप्रसन्नो महेश्वरः ।
कश्यपं मुनिशार्दूलं स्वभक्तं भक्तवत्सलः
varambrūhīti covāca suprasanno maheśvaraḥ |
kaśyapaṃ muniśārdūlaṃ svabhaktaṃ bhaktavatsalaḥ
दृष्ट्वाथ तं महेशानं स प्रणम्य कृताञ्जलिः ।
तुष्टाव कश्यपो हृष्टो देवतातः प्रस न्नधीः
dṛṣṭvātha taṃ maheśānaṃ sa praṇamya kṛtāñjaliḥ |
tuṣṭāva kaśyapo hṛṣṭo devatātaḥ prasa nnadhīḥ
कश्यप उवाच
देवदेव महेशान शरणागतवत्सल ।
सर्वेश्वरः परात्मा त्वं ध्यानगम्योद्वयोऽव्ययः
devadeva maheśāna śaraṇāgatavatsala |
sarveśvaraḥ parātmā tvaṃ dhyānagamyodvayo'vyayaḥ
बलनिग्रह कर्ता त्वं महेश्वर सतां गतिः ।
दीनबन्धुर्दयासिन्धुर्भक्तरक्षणदक्षधीः
balanigraha kartā tvaṃ maheśvara satāṃ gatiḥ |
dīnabandhurdayāsindhurbhaktarakṣaṇadakṣadhīḥ
एते सुरास्त्वदीया हि त्वद्भक्ताश्च विशेषतः ।
दैत्यैः पराजिताश्चाथ पाहि तान्दुःखितान् प्रभो
ete surāstvadīyā hi tvadbhaktāśca viśeṣataḥ |
daityaiḥ parājitāścātha pāhi tānduḥkhitān prabho
असमर्थो रमेशोपि दुःखदस्ते मुहुर्मुहुः ।
अतः सुरा मच्छरणा वेदयन्तोऽसुखं च तत्
asamartho rameśopi duḥkhadaste muhurmuhuḥ |
ataḥ surā maccharaṇā vedayanto'sukhaṃ ca tat
तदर्थं देवदेवेश देवदुःखविनाशकः ।
तत्पूरितुं तपोनिष्ठां प्रसन्नार्थं तवासदम्
tadarthaṃ devadeveśa devaduḥkhavināśakaḥ |
tatpūrituṃ taponiṣṭhāṃ prasannārthaṃ tavāsadam
शरणं ते प्रपन्नोऽस्मि सर्वथाहं महेश्वर ।
कामं मे पूरय स्वामिन्देवदुःखं विनाशय
śaraṇaṃ te prapanno'smi sarvathāhaṃ maheśvara |
kāmaṃ me pūraya svāmindevaduḥkhaṃ vināśaya
पुत्रदुःखैश्च देवेश दुःखितोऽहं विशेषतः ।
सुखिनं कुरु मामीश सहाय स्त्वन्दिवौकसाम्
putraduḥkhaiśca deveśa duḥkhito'haṃ viśeṣataḥ |
sukhinaṃ kuru māmīśa sahāya stvandivaukasām
भूत्वा मम सुतो नाथ देवा यक्षाः पराजिताः ।
दैत्यैर्महाबलैश्शम्भो सुरानन्दप्रदो भव
bhūtvā mama suto nātha devā yakṣāḥ parājitāḥ |
daityairmahābalaiśśambho surānandaprado bhava
सदैवास्तु महेशान सर्वलेखसहायकः ।
यथा दैत्यकृता बाधा न बाधेत सुरान्प्रभो
sadaivāstu maheśāna sarvalekhasahāyakaḥ |
yathā daityakṛtā bādhā na bādheta surānprabho
नंदीश्वर उवाच
इत्युक्तस्स तु सर्वेशस्तथेति प्रोच्य शंकरः ।
पश्यतस्तस्य भगवांस्तत्रैवांतर्दधे हरः
ityuktassa tu sarveśastatheti procya śaṃkaraḥ |
paśyatastasya bhagavāṃstatraivāṃtardadhe haraḥ
कश्यपोऽपि महाहृष्टः स्वस्थानमगमद्द्रुतम् ।
देवेशः कथयामास सर्ववृत्तान्तमादरात्
kaśyapo'pi mahāhṛṣṭaḥ svasthānamagamaddrutam |
deveśaḥ kathayāmāsa sarvavṛttāntamādarāt
ततस्स शंकरश्शर्वस्सत्यं कर्तुं स्वकं वचः ।
सुरभ्यां कश्यपाज्जज्ञे एकादशस्वरूपवान्
tatassa śaṃkaraśśarvassatyaṃ kartuṃ svakaṃ vacaḥ |
surabhyāṃ kaśyapājjajñe ekādaśasvarūpavān
महोत्सवस्तदासीद्वे सर्वं शिवमयं त्वभूत् ।
आसन्हृष्टाः सुराश्चाथ मुनिना कश्यपेन च
mahotsavastadāsīdve sarvaṃ śivamayaṃ tvabhūt |
āsanhṛṣṭāḥ surāścātha muninā kaśyapena ca
कपाली १ पिंगलो २ भीमो ३ विरूपाक्षो ४ विलोहितः
kapālī 1 piṃgalo 2 bhīmo 3 virūpākṣo 4 vilohitaḥ
शास्ताऽ जपाद हिर्बुध्न्य श्शंभु श्चण्डो भवस्तथा
śāstā' japāda hirbudhnya śśaṃbhu ścaṇḍo bhavastathā
एकादशैते रुद्रास्तु सुरभतिनयाः स्मृताः ।
देवकार्य्यार्थमुत्पन्नाश्शिवरूपास्सुखास्पदम्
ekādaśaite rudrāstu surabhatinayāḥ smṛtāḥ |
devakāryyārthamutpannāśśivarūpāssukhāspadam
ते रुद्राः काश्यपा वीरा महाबलपराक्रमाः ।
दैत्याञ्जघ्नुश्च संग्रामे देवसाहाय्यकारिणः
te rudrāḥ kāśyapā vīrā mahābalaparākramāḥ |
daityāñjaghnuśca saṃgrāme devasāhāyyakāriṇaḥ
तद्रुद्रकृपया देवा दैत्याञ्जित्वा च निर्भयाः ।
चक्रु- स्वराज्यं सर्वे ते शक्राद्यास्स्वस्थमानसाः
tadrudrakṛpayā devā daityāñjitvā ca nirbhayāḥ |
cakru- svarājyaṃ sarve te śakrādyāssvasthamānasāḥ
अद्यापि ते महारुद्रास्सर्वे शिवस्वरूपकाः ।
देवानां रक्षणार्थाय विराजन्ते सदा दिवि
adyāpi te mahārudrāssarve śivasvarūpakāḥ |
devānāṃ rakṣaṇārthāya virājante sadā divi
ऐशान्याम्पुरि ते वासं चक्रिरे भक्तवत्सलाः ।
विरमन्ते सदा तत्र नानालीलाविशारदाः
aiśānyāmpuri te vāsaṃ cakrire bhaktavatsalāḥ |
viramante sadā tatra nānālīlāviśāradāḥ
तेषामनुचरा रुद्राः कोटिशः परिकीर्तिताः ।
सर्वत्र संस्थितास्तत्र त्रिलोकेष्वभिभागशः
teṣāmanucarā rudrāḥ koṭiśaḥ parikīrtitāḥ |
sarvatra saṃsthitāstatra trilokeṣvabhibhāgaśaḥ
इति ते वर्णितास्तातावताराश्शंकरस्य वै ।
एकादशमिता रुद्रास्सर्वलोकसुखावहाः
iti te varṇitāstātāvatārāśśaṃkarasya vai |
ekādaśamitā rudrāssarvalokasukhāvahāḥ
इदमाख्यानममलं सर्वपापप्रणाशकम् ।
धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वकामप्रदायकम्
idamākhyānamamalaṃ sarvapāpapraṇāśakam |
dhanyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ sarvakāmapradāyakam
य इदं शृणुयात्तात श्रावयेद्वै समाहितः ।
इह सर्वसुखम्भुक्त्वा ततो मुक्तिं लभेत सः
ya idaṃ śṛṇuyāttāta śrāvayedvai samāhitaḥ |
iha sarvasukhambhuktvā tato muktiṃ labheta saḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)