अध्याय 17: गोपबालक श्रीकर और महाकाल

महाकालसमाह्वस्थज्योतिर्लिंगस्य रक्षिणः ।
भक्तानां महिमानं च पुनर्ब्रूहि महामते

mahākālasamāhvasthajyotirliṃgasya rakṣiṇaḥ |
bhaktānāṃ mahimānaṃ ca punarbrūhi mahāmate

शृणुतादरतो विप्रो भक्तरक्षाविधायिनः ।
महाकालस्य लिंगस्य माहात्म्यं भक्तिवर्द्धनम्

śṛṇutādarato vipro bhaktarakṣāvidhāyinaḥ |
mahākālasya liṃgasya māhātmyaṃ bhaktivarddhanam

उज्जयिन्यामभूद्राजा चन्द्रसेनाह्वयो महान् ।
सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञश्शिवभक्तो जितेन्द्रियः

ujjayinyāmabhūdrājā candrasenāhvayo mahān |
sarvaśāstrārthatattvajñaśśivabhakto jitendriyaḥ

तस्याभवत्सखा राज्ञो मणिभद्रो गणो द्विजाः ।
गिरीशगणमुख्यश्च सर्वलोकनमस्कृतः

tasyābhavatsakhā rājño maṇibhadro gaṇo dvijāḥ |
girīśagaṇamukhyaśca sarvalokanamaskṛtaḥ

एकदा स गणेन्द्रो हि प्रसन्नास्यो महामणिम् ।
मणिभद्रो ददौ तस्मै चिंतामणिमुदारधीः

ekadā sa gaṇendro hi prasannāsyo mahāmaṇim |
maṇibhadro dadau tasmai ciṃtāmaṇimudāradhīḥ

स वै मणिः कौस्तुभवद्द्योतमानोर्कसन्निभः ।
ध्यातो दृष्टः श्रुतो वापि मंगलं यच्छति ध्रुवम्

sa vai maṇiḥ kaustubhavaddyotamānorkasannibhaḥ |
dhyāto dṛṣṭaḥ śruto vāpi maṃgalaṃ yacchati dhruvam

तस्य कांतितलस्पृष्टं कांस्यं ताम्रमयं त्रपु ।
पाषाणादिकमन्यद्वा द्रुतं भवति हाटकम्

tasya kāṃtitalaspṛṣṭaṃ kāṃsyaṃ tāmramayaṃ trapu |
pāṣāṇādikamanyadvā drutaṃ bhavati hāṭakam

स तु चिन्तामणिं कंठे बिभ्रद्राजा शिवाश्रयः ।
चन्द्रसेनो रराजाति देवमध्येव भानुमान्

sa tu cintāmaṇiṃ kaṃṭhe bibhradrājā śivāśrayaḥ |
candraseno rarājāti devamadhyeva bhānumān

श्रुत्वा चिन्तामणिग्रीवं चन्द्रसेनं नृपोत्तमम् ।
निखिलाः क्षितिराजानस्तृष्णाक्षुब्धहृदोऽभवन्

śrutvā cintāmaṇigrīvaṃ candrasenaṃ nṛpottamam |
nikhilāḥ kṣitirājānastṛṣṇākṣubdhahṛdo'bhavan

नृपा मत्सरिणस्सर्वे तं मणिं चन्द्रसेनतः ।
नानोपायैरयाचंत देवलब्धमबुद्धयः

nṛpā matsariṇassarve taṃ maṇiṃ candrasenataḥ |
nānopāyairayācaṃta devalabdhamabuddhayaḥ

सर्वेषां भूभृतां याञ्चा चन्द्रसेनेन तेन वै ।
व्यर्थीकृता महाकालदृढभक्तेन भूसुराः

sarveṣāṃ bhūbhṛtāṃ yāñcā candrasenena tena vai |
vyarthīkṛtā mahākāladṛḍhabhaktena bhūsurāḥ

ते कदर्थीकृतास्सर्वे चन्द्रसेनेन भूभृता ।
राजानस्सर्वदेशानां संरम्भं चक्रिरे तदा

te kadarthīkṛtāssarve candrasenena bhūbhṛtā |
rājānassarvadeśānāṃ saṃrambhaṃ cakrire tadā

अथ ते सर्वराजानश्चतुरंगबलान्विताः ।
चन्द्रसेनं रणे जेतुं संबभूवुः किलोद्यताः

atha te sarvarājānaścaturaṃgabalānvitāḥ |
candrasenaṃ raṇe jetuṃ saṃbabhūvuḥ kilodyatāḥ

ते तु सर्वे समेता वै कृतसंकेतसंविदः ।
उज्जयिन्याश्चतुर्द्वारं रुरुधुर्बहुसैनिकाः

te tu sarve sametā vai kṛtasaṃketasaṃvidaḥ |
ujjayinyāścaturdvāraṃ rurudhurbahusainikāḥ

संरुध्यमानां स्वपुरीं दृष्ट्वा निखिल राजभिः ।
तमेव शरणं राजा महाकालेश्वरं ययौ

saṃrudhyamānāṃ svapurīṃ dṛṣṭvā nikhila rājabhiḥ |
tameva śaraṇaṃ rājā mahākāleśvaraṃ yayau

निर्विकल्पो निराहारस्स नृपो दृढनिश्चयः ।
समानर्च महाकालं दिवा नक्तमनन्यधीः

nirvikalpo nirāhārassa nṛpo dṛḍhaniścayaḥ |
samānarca mahākālaṃ divā naktamananyadhīḥ

ततस्स भगवाञ्छंभुर्महाकालः प्रसन्नधीः ।
तं रक्षितुमुपायं वै चक्रे तं शृणुतादरात्

tatassa bhagavāñchaṃbhurmahākālaḥ prasannadhīḥ |
taṃ rakṣitumupāyaṃ vai cakre taṃ śṛṇutādarāt

तदैव समये गोपि काचित्तत्र पुरोत्तमे ।
चरंती सशिशुर्विप्रा महाकालांतिकं ययौ

tadaiva samaye gopi kācittatra purottame |
caraṃtī saśiśurviprā mahākālāṃtikaṃ yayau

पञ्चाब्दवयसं बालं वहन्ती गतभर्तृका ।
राज्ञा कृतां महाकालपूजां सापश्यदादरात्

pañcābdavayasaṃ bālaṃ vahantī gatabhartṛkā |
rājñā kṛtāṃ mahākālapūjāṃ sāpaśyadādarāt

सा दृष्ट्वा सुमहाश्चर्यां शिवपूजां च तत्कृताम् ।
प्रणिपत्य स्वशिविरं पुनरेवाभ्यपद्यत

sā dṛṣṭvā sumahāścaryāṃ śivapūjāṃ ca tatkṛtām |
praṇipatya svaśiviraṃ punarevābhyapadyata

तत्सर्वमशेषेण स दृष्ट्वा बल्लवीसुतः ।
कुतूहलेन तां कर्त्तुं शिवपूजां मनोदधे

tatsarvamaśeṣeṇa sa dṛṣṭvā ballavīsutaḥ |
kutūhalena tāṃ karttuṃ śivapūjāṃ manodadhe

आनीय हृद्यं पाषाणं शून्ये तु शिविरांतरे ।
अविदूरे स्वशिबिराच्छिवलिगं स भक्तितः

ānīya hṛdyaṃ pāṣāṇaṃ śūnye tu śivirāṃtare |
avidūre svaśibirācchivaligaṃ sa bhaktitaḥ

गन्धालंकारवासोभिर्धूपदीपाक्षतादिभिः ।
विधाय कृत्रिमैर्द्रव्यैर्नैवेद्यं चाप्यकल्पयत्

gandhālaṃkāravāsobhirdhūpadīpākṣatādibhiḥ |
vidhāya kṛtrimairdravyairnaivedyaṃ cāpyakalpayat

भूयोभूयस्समभ्यर्च्य पत्रैः पुष्पैर्मनोरमैः ।
नृत्यं च विविधं कृत्वा प्रणनाम पुनःपुनः

bhūyobhūyassamabhyarcya patraiḥ puṣpairmanoramaiḥ |
nṛtyaṃ ca vividhaṃ kṛtvā praṇanāma punaḥpunaḥ

एतस्मिन्समये पुत्रं शिवासक्तसुचेतसम् ।
प्रणयाद्गोपिका सा तं भोजनाय समाह्वयत्

etasminsamaye putraṃ śivāsaktasucetasam |
praṇayādgopikā sā taṃ bhojanāya samāhvayat

यदाहूतोऽपि बहुशश्शिवपूजाक्तमानसः ।
बालश्च भोजनं नैच्छत्तदा तत्र ययौ प्रसूः

yadāhūto'pi bahuśaśśivapūjāktamānasaḥ |
bālaśca bhojanaṃ naicchattadā tatra yayau prasūḥ

तं विलोक्य शिवस्याग्रे निषण्णं मीलितेक्षणम् ।
चकर्ष पाणिं संगृह्य कोपेन समताडयत्

taṃ vilokya śivasyāgre niṣaṇṇaṃ mīlitekṣaṇam |
cakarṣa pāṇiṃ saṃgṛhya kopena samatāḍayat

आकृष्टस्ताडितश्चापि नागच्छत्स्वसुतो यदा ।
तां पूजां नाशयामास क्षिप्त्वा लिंगं च दूरतः

ākṛṣṭastāḍitaścāpi nāgacchatsvasuto yadā |
tāṃ pūjāṃ nāśayāmāsa kṣiptvā liṃgaṃ ca dūrataḥ

हाहेति दूयमानं तं निर्भर्त्स्य स्वसुतं च सा ।
पुनर्विवेश स्वगृहं गोपी क्रोधसमन्विता

hāheti dūyamānaṃ taṃ nirbhartsya svasutaṃ ca sā |
punarviveśa svagṛhaṃ gopī krodhasamanvitā

मात्रा विनाशितां पूजां दृष्ट्वा देवस्य शूलिनः ।
देवदेवेति चुक्रोश निपपात स बालकः

mātrā vināśitāṃ pūjāṃ dṛṣṭvā devasya śūlinaḥ |
devadeveti cukrośa nipapāta sa bālakaḥ

प्रनष्टसंज्ञः सहसा स बभूव शुचाकुलः ।
लब्धसंज्ञो मुहूर्तेन चक्षुषी उदमीलयत्

pranaṣṭasaṃjñaḥ sahasā sa babhūva śucākulaḥ |
labdhasaṃjño muhūrtena cakṣuṣī udamīlayat

तदैव जातं शिबिरं महाकालस्य सुन्दरम् ।
ददर्श स शिशुस्तत्र शिवानुग्रहतोऽचिरात्

tadaiva jātaṃ śibiraṃ mahākālasya sundaram |
dadarśa sa śiśustatra śivānugrahato'cirāt

हिरण्मयबृहद्द्वारं कपाटवरतोरणम् ।
महार्हनीलविमलवज्रवेदीविराजितम्

hiraṇmayabṛhaddvāraṃ kapāṭavaratoraṇam |
mahārhanīlavimalavajravedīvirājitam

संतप्तहेमकलशैर्विचित्रैर्बहुभिर्युतम् ।
प्रोद्भासितमणिस्तंभैर्बद्धस्फटिकभूतलैः

saṃtaptahemakalaśairvicitrairbahubhiryutam |
prodbhāsitamaṇistaṃbhairbaddhasphaṭikabhūtalaiḥ

तन्मध्ये रत्नलिंगं हि शंकरस्य कृपानिधे ।
स्वकृतार्चनसंयुक्तमपश्यद्गोपिकासुतः

tanmadhye ratnaliṃgaṃ hi śaṃkarasya kṛpānidhe |
svakṛtārcanasaṃyuktamapaśyadgopikāsutaḥ

स दृष्ट्वा सहसोत्थाय शिशुर्विस्मितमानसः ।
संनिमग्न इवासीद्वै परमानंदसागरे

sa dṛṣṭvā sahasotthāya śiśurvismitamānasaḥ |
saṃnimagna ivāsīdvai paramānaṃdasāgare

ततः स्तुत्वा स गिरिशं भूयोभूयः प्रणम्य च ।
सूर्ये चास्तं गते बालो निर्जगाम शिवालयात्

tataḥ stutvā sa giriśaṃ bhūyobhūyaḥ praṇamya ca |
sūrye cāstaṃ gate bālo nirjagāma śivālayāt

अथापश्यत्स्वशिबिरं पुरंदरपुरोपमम् ।
सद्यो हिरण्मयीभूतं विचित्रं परमोज्ज्वलम्

athāpaśyatsvaśibiraṃ puraṃdarapuropamam |
sadyo hiraṇmayībhūtaṃ vicitraṃ paramojjvalam

सोन्तर्विवेश भवनं सर्वशोभासमन्वितम् ।
मणिहेमगणाकीर्ण मोदमानो निशामुखे

sontarviveśa bhavanaṃ sarvaśobhāsamanvitam |
maṇihemagaṇākīrṇa modamāno niśāmukhe

तत्रापश्यत्स्वजननीं स्वपंतीं दिव्यलक्षणाम् ।
रत्नालंकारदीप्तांगीं साक्षात्सुरवधूमिव

tatrāpaśyatsvajananīṃ svapaṃtīṃ divyalakṣaṇām |
ratnālaṃkāradīptāṃgīṃ sākṣātsuravadhūmiva

अथो स तनयो विप्राश्शिवानुग्रहभाजनम् ।
जवेनोत्थापयामास मातरं सुखविह्वलः

atho sa tanayo viprāśśivānugrahabhājanam |
javenotthāpayāmāsa mātaraṃ sukhavihvalaḥ

सोत्थिताद्भुतमालक्ष्यापूर्वं सर्वमिवाभवत् ।
महानंदसुमग्ना हि सस्वजे स्वसुतं च तम्

sotthitādbhutamālakṣyāpūrvaṃ sarvamivābhavat |
mahānaṃdasumagnā hi sasvaje svasutaṃ ca tam

श्रुत्वा पुत्रमुखात्सर्वं प्रसादं गिरिजापतेः ।
प्रभुं विज्ञापयामास यो भजत्यनिशं शिवम्

śrutvā putramukhātsarvaṃ prasādaṃ girijāpateḥ |
prabhuṃ vijñāpayāmāsa yo bhajatyaniśaṃ śivam

स राजा सहसागत्य समाप्तनियमो निशि ।
ददर्श गोपिकासूनोः प्रभावं शिवतोषणम्

sa rājā sahasāgatya samāptaniyamo niśi |
dadarśa gopikāsūnoḥ prabhāvaṃ śivatoṣaṇam

दृष्ट्वा महीपतिस्सर्वं तत्सामात्यपुरोहितः ।
आसीन्निमग्नो विधृतिः परमानंदसागरे

dṛṣṭvā mahīpatissarvaṃ tatsāmātyapurohitaḥ |
āsīnnimagno vidhṛtiḥ paramānaṃdasāgare

प्रेम्णा वाष्पजलं मुञ्चञ्चन्द्रसेनो नृपो हि सः ।
शिवनामोच्चरन्प्रीत्या परिरेभे तमर्भकम्

premṇā vāṣpajalaṃ muñcañcandraseno nṛpo hi saḥ |
śivanāmoccaranprītyā parirebhe tamarbhakam

महामहोत्सवस्तत्र प्रबभूवाद्भुतो द्विजाः ।
महेशकीर्तनं चक्रुस्सर्वे च सुखविह्वलाः

mahāmahotsavastatra prababhūvādbhuto dvijāḥ |
maheśakīrtanaṃ cakrussarve ca sukhavihvalāḥ

एवमत्यद्भुताचाराच्छिवमाहात्म्यदर्शनात् ।
पौराणां सम्भ्रमाच्चैव सा रात्रिः क्षणतामगात्

evamatyadbhutācārācchivamāhātmyadarśanāt |
paurāṇāṃ sambhramāccaiva sā rātriḥ kṣaṇatāmagāt

अथ प्रभाते युद्धाय पुरं संरुध्य संस्थिताः ।
राजानश्चारवक्त्रेभ्यश्शुश्रुवुश्चरितं च तत्

atha prabhāte yuddhāya puraṃ saṃrudhya saṃsthitāḥ |
rājānaścāravaktrebhyaśśuśruvuścaritaṃ ca tat

ते समेताश्च राजानः सर्वे येये समागताः ।
परस्परमिति प्रोचुस्तच्छ्रुत्वा चकित अति

te sametāśca rājānaḥ sarve yeye samāgatāḥ |
parasparamiti procustacchrutvā cakita ati

अयं राजा चन्द्रसेनश्शिवभक्तोति दुर्जयः ।
उज्जयिन्या महाकालपुर्याः पतिरनाकुलः

ayaṃ rājā candrasenaśśivabhaktoti durjayaḥ |
ujjayinyā mahākālapuryāḥ patiranākulaḥ

ईदृशाश्शिशवो यस्य पुर्य्यां संति शिवव्रताः ।
स राजा चन्द्रसेनस्तु महाशंकरसेवकः

īdṛśāśśiśavo yasya puryyāṃ saṃti śivavratāḥ |
sa rājā candrasenastu mahāśaṃkarasevakaḥ

नूनमस्य विरोधेन शिवः क्रोधं करिष्यति ।
तत्क्रोधाद्धि वयं सर्वे भविष्यामो विनष्टकाः

nūnamasya virodhena śivaḥ krodhaṃ kariṣyati |
tatkrodhāddhi vayaṃ sarve bhaviṣyāmo vinaṣṭakāḥ

तस्मादनेन राज्ञा वै मिलापः कार्य एव हि ।
एवं सति महेशानः करिष्यति कृपां पराम्

tasmādanena rājñā vai milāpaḥ kārya eva hi |
evaṃ sati maheśānaḥ kariṣyati kṛpāṃ parām

इति निश्चित्य ते भूपास्त्यक्तवैरास्सदाशयाः ।
सर्वे बभूवुस्सुप्रीता न्यस्तशस्त्रास्त्रपाणयः

iti niścitya te bhūpāstyaktavairāssadāśayāḥ |
sarve babhūvussuprītā nyastaśastrāstrapāṇayaḥ

विविशुस्ते पुरीं रम्यां महाकालस्य भूभृतः ।
महाकालं समानर्चुश्चंद्रसेनानुमोदिताः

viviśuste purīṃ ramyāṃ mahākālasya bhūbhṛtaḥ |
mahākālaṃ samānarcuścaṃdrasenānumoditāḥ

ततस्ते गोपवनिता गेहं जग्मुर्महीभृतः ।
प्रसंशंतश्च तद्भाग्यं सर्वे दिव्यमहोदयम्

tataste gopavanitā gehaṃ jagmurmahībhṛtaḥ |
prasaṃśaṃtaśca tadbhāgyaṃ sarve divyamahodayam

ते तत्र चन्द्रसेनेन प्रत्युद्गम्याभिपूजिताः ।
महार्हविष्टरगताः प्रत्यनंदन्सुविस्मिताः

te tatra candrasenena pratyudgamyābhipūjitāḥ |
mahārhaviṣṭaragatāḥ pratyanaṃdansuvismitāḥ

गोपसूनोः प्रसादात्तत्प्रादुर्भूतं शिवालयम् ।
संवीक्ष्य शिवलिंगं च शिवे चकुः परां मतिम्

gopasūnoḥ prasādāttatprādurbhūtaṃ śivālayam |
saṃvīkṣya śivaliṃgaṃ ca śive cakuḥ parāṃ matim

ततस्ते गोपशिशवे प्रीता निखिलभूभुजः ।
ददुर्बहूनि वस्तूनि तस्मै शिवकृपार्थिनः

tataste gopaśiśave prītā nikhilabhūbhujaḥ |
dadurbahūni vastūni tasmai śivakṛpārthinaḥ

येये सर्वेषु देशेषु गोपास्तिष्ठंति भूरिशः ।
तेषां तमेव राजानं चक्रिरे सर्वपार्थिवाः

yeye sarveṣu deśeṣu gopāstiṣṭhaṃti bhūriśaḥ |
teṣāṃ tameva rājānaṃ cakrire sarvapārthivāḥ

अथास्मिन्नन्तरे सर्वैस्त्रिदशैरभिपूजितः ।
प्रादुर्बभूव तेजस्वी हनूमान्वानरेश्वरः

athāsminnantare sarvaistridaśairabhipūjitaḥ |
prādurbabhūva tejasvī hanūmānvānareśvaraḥ

ते तस्याभिगमादेव राजानो जातसंभ्रमाः ।
प्रत्युत्थाय नमश्चकुर्भक्तिनम्रात्ममूर्तयः

te tasyābhigamādeva rājāno jātasaṃbhramāḥ |
pratyutthāya namaścakurbhaktinamrātmamūrtayaḥ

तेषां मध्ये समासीनः पूजितः प्लवगेश्वरः ।
गोपात्मजं तमालिंग्य राज्ञो वीक्ष्येदमब्रवीत्

teṣāṃ madhye samāsīnaḥ pūjitaḥ plavageśvaraḥ |
gopātmajaṃ tamāliṃgya rājño vīkṣyedamabravīt

सर्वे शृण्वन्तु भद्रं वो राजानो ये च देहिनः ।
ऋते शिवं नान्यतमो गतिरस्ति शरीरिणाम्

sarve śṛṇvantu bhadraṃ vo rājāno ye ca dehinaḥ |
ṛte śivaṃ nānyatamo gatirasti śarīriṇām

एवं गोपसुतो दिष्ट्या शिवपूजां विलोक्य च ।
अमंत्रेणापि संपूज्य शिवं शिवमवाप्तवान्

evaṃ gopasuto diṣṭyā śivapūjāṃ vilokya ca |
amaṃtreṇāpi saṃpūjya śivaṃ śivamavāptavān

एष भक्तवरश्शंभोर्गोपानां कीर्तिवर्द्धनः ।
इह भुक्त्वाखिलान्भोगानंते मोक्षमवाप्स्यति

eṣa bhaktavaraśśaṃbhorgopānāṃ kīrtivarddhanaḥ |
iha bhuktvākhilānbhogānaṃte mokṣamavāpsyati

अस्य वंशेऽष्टमो भावी नन्दो नाम महायशाः ।
प्राप्स्यते तस्य पुत्रत्वं कृष्णो नारायणस्स्वयम्

asya vaṃśe'ṣṭamo bhāvī nando nāma mahāyaśāḥ |
prāpsyate tasya putratvaṃ kṛṣṇo nārāyaṇassvayam

अद्यप्रभृति लोकेस्मिन्नेष गोप कुमारकः ।
नाम्ना श्रीकर इत्युच्चैर्लोकख्यातिं गमिष्यति

adyaprabhṛti lokesminneṣa gopa kumārakaḥ |
nāmnā śrīkara ityuccairlokakhyātiṃ gamiṣyati

एवमुक्त्वाञ्जनीसूनुः शिवरूपो हरीश्वरः ।
सर्वान्राज्ञश्चन्द्रसेनं कृपादृष्ट्या ददर्श ह

evamuktvāñjanīsūnuḥ śivarūpo harīśvaraḥ |
sarvānrājñaścandrasenaṃ kṛpādṛṣṭyā dadarśa ha

अथ तस्मै श्रीकराय गोपपुत्राय धीमते ।
उपादिदेश सुप्रीत्या शिवाचारं शिवप्रियम्

atha tasmai śrīkarāya gopaputrāya dhīmate |
upādideśa suprītyā śivācāraṃ śivapriyam

हनूमानथ सुप्रीतः सर्वेषां पश्यतां द्विजः ।
चन्द्रसेनं श्रीकरं च तत्रैवान्तरधी यत

hanūmānatha suprītaḥ sarveṣāṃ paśyatāṃ dvijaḥ |
candrasenaṃ śrīkaraṃ ca tatraivāntaradhī yata

तं सर्वे च महीपालास्संहृष्टाः प्रतिपूजिताः ।
चन्द्रसेनं समामंत्र्य प्रतिजग्मुर्यथागतम्

taṃ sarve ca mahīpālāssaṃhṛṣṭāḥ pratipūjitāḥ |
candrasenaṃ samāmaṃtrya pratijagmuryathāgatam

श्रीकरोपि महातेजा उपदिष्टो हनूमता ।
ब्राह्मणैस्सहधर्मज्ञैश्चक्रे शम्भोस्समर्हणम्

śrīkaropi mahātejā upadiṣṭo hanūmatā |
brāhmaṇaissahadharmajñaiścakre śambhossamarhaṇam

चन्द्रसेनो महाराजः श्रीकरो गोपबालकः ।
उभावपि परप्रीत्या महाकालं च भेजतुः

candraseno mahārājaḥ śrīkaro gopabālakaḥ |
ubhāvapi paraprītyā mahākālaṃ ca bhejatuḥ

कालेन श्रीकरस्सोपि चन्द्रसेनश्च भूपतिः ।
समाराध्य महाकालं भेजतुः परमं पदम्

kālena śrīkarassopi candrasenaśca bhūpatiḥ |
samārādhya mahākālaṃ bhejatuḥ paramaṃ padam

एवंविधो महाकालश्शिवलिंगस्सतां गतिः ।
सर्वथा दुष्टहंता च शंकरो भक्तवत्सलः

evaṃvidho mahākālaśśivaliṃgassatāṃ gatiḥ |
sarvathā duṣṭahaṃtā ca śaṃkaro bhaktavatsalaḥ

इदं पवित्रं परमं रहस्यं सर्वसौख्यदम् ।
आख्यानं कथितं स्वर्ग्यं शिवभक्तिविवर्द्धनम्

idaṃ pavitraṃ paramaṃ rahasyaṃ sarvasaukhyadam |
ākhyānaṃ kathitaṃ svargyaṃ śivabhaktivivarddhanam