सूक्त 98: अम्बरीष और ऋजिश्वा का सहस्र धन

अ॒भि नो॑ वाज॒सात॑मं र॒यिम॑र्ष पुरु॒स्पृह॑म् ।
इन्दो॑ स॒हस्र॑भर्णसं तुविद्यु॒म्नं वि॑भ्वा॒सह॑म्

abhi no vājasātamaṃ rayimarṣa puruspṛham |
indo sahasrabharṇasaṃ tuvidyumnaṃ vibhvāsaham

परि॒ ष्य सु॑वा॒नो अ॒व्ययं॒ रथे॒ न वर्मा॑व्यत ।
इन्दु॑र॒भि द्रुणा॑ हि॒तो हि॑या॒नो धारा॑भिरक्षाः

pari ṣya suvāno avyayaṃ rathe na varmāvyata |
indurabhi druṇā hito hiyāno dhārābhirakṣāḥ

परि॒ ष्य सु॑वा॒नो अ॑क्षा॒ इन्दु॒रव्ये॒ मद॑च्युतः ।
धारा॒ य ऊ॒र्ध्वो अ॑ध्व॒रे भ्रा॒जा नैति॑ गव्य॒युः

pari ṣya suvāno akṣā induravye madacyutaḥ |
dhārā ya ūrdhvo adhvare bhrājā naiti gavyayuḥ

स हि त्वं दे॑व॒ शश्व॑ते॒ वसु॒ मर्ता॑य दा॒शुषे॑ ।
इन्दो॑ सह॒स्रिणं॑ र॒यिं श॒तात्मा॑नं विवाससि

sa hi tvaṃ deva śaśvate vasu martāya dāśuṣe |
indo sahasriṇaṃ rayiṃ śatātmānaṃ vivāsasi

व॒यं ते॑ अ॒स्य वृ॑त्रह॒न्वसो॒ वस्व॑ः पुरु॒स्पृह॑ः ।
नि नेदि॑ष्ठतमा इ॒षः स्याम॑ सु॒म्नस्या॑ध्रिगो

vayaṃ te asya vṛtrahanvaso vasvaḥ puruspṛhaḥ |
ni nediṣṭhatamā iṣaḥ syāma sumnasyādhrigo

द्विर्यं पञ्च॒ स्वय॑शसं॒ स्वसा॑रो॒ अद्रि॑संहतम् ।
प्रि॒यमिन्द्र॑स्य॒ काम्यं॑ प्रस्ना॒पय॑न्त्यू॒र्मिण॑म्

dviryaṃ pañca svayaśasaṃ svasāro adrisaṃhatam |
priyamindrasya kāmyaṃ prasnāpayantyūrmiṇam

परि॒ त्यं ह॑र्य॒तं हरिं॑ ब॒भ्रुं पु॑नन्ति॒ वारे॑ण ।
यो दे॒वान्विश्वाँ॒ इत्परि॒ मदे॑न स॒ह गच्छ॑ति

pari tyaṃ haryataṃ hariṃ babhruṃ punanti vāreṇa |
yo devānviśvām̐ itpari madena saha gacchati

अ॒स्य वो॒ ह्यव॑सा॒ पान्तो॑ दक्ष॒साध॑नम् ।
यः सू॒रिषु॒ श्रवो॑ बृ॒हद्द॒धे स्व१॒॑र्ण ह॑र्य॒तः

asya vo hyavasā pānto dakṣasādhanam |
yaḥ sūriṣu śravo bṛhaddadhe svarṇa haryataḥ

स वां॑ य॒ज्ञेषु॑ मानवी॒ इन्दु॑र्जनिष्ट रोदसी ।
दे॒वो दे॑वी गिरि॒ष्ठा अस्रे॑ध॒न्तं तु॑वि॒ष्वणि॑

sa vāṃ yajñeṣu mānavī indurjaniṣṭa rodasī |
devo devī giriṣṭhā asredhantaṃ tuviṣvaṇi

इन्द्रा॑य सोम॒ पात॑वे वृत्र॒घ्ने परि॑ षिच्यसे ।
नरे॑ च॒ दक्षि॑णावते दे॒वाय॑ सदना॒सदे॑

indrāya soma pātave vṛtraghne pari ṣicyase |
nare ca dakṣiṇāvate devāya sadanāsade

ते प्र॒त्नासो॒ व्यु॑ष्टिषु॒ सोमा॑ः प॒वित्रे॑ अक्षरन् ।
अ॒प॒प्रोथ॑न्तः सनु॒तर्हु॑र॒श्चित॑ः प्रा॒तस्ताँ अप्र॑चेतसः

te pratnāso vyuṣṭiṣu somāḥ pavitre akṣaran |
apaprothantaḥ sanutarhuraścitaḥ prātastām̐ apracetasaḥ

तं स॑खायः पुरो॒रुचं॑ यू॒यं व॒यं च॑ सू॒रय॑ः ।
अ॒श्याम॒ वाज॑गन्ध्यं स॒नेम॒ वाज॑पस्त्यम्

taṃ sakhāyaḥ purorucaṃ yūyaṃ vayaṃ ca sūrayaḥ |
aśyāma vājagandhyaṃ sanema vājapastyam