सूक्त 95: त्रित समुद्र में वरुण को धारते

कनि॑क्रन्ति॒ हरि॒रा सृ॒ज्यमा॑न॒ः सीद॒न्वन॑स्य ज॒ठरे॑ पुना॒नः ।
नृभि॑र्य॒तः कृ॑णुते नि॒र्णिजं॒ गा अतो॑ म॒तीर्ज॑नयत स्व॒धाभि॑ः

kanikranti harirā sṛjyamānaḥ sīdanvanasya jaṭhare punānaḥ |
nṛbhiryataḥ kṛṇute nirṇijaṃ gā ato matīrjanayata svadhābhiḥ

हरि॑ः सृजा॒नः प॒थ्या॑मृ॒तस्येय॑र्ति॒ वाच॑मरि॒तेव॒ नाव॑म् ।
दे॒वो दे॒वानां॒ गुह्या॑नि॒ नामा॒विष्कृ॑णोति ब॒र्हिषि॑ प्र॒वाचे॑

hariḥ sṛjānaḥ pathyāmṛtasyeyarti vācamariteva nāvam |
devo devānāṃ guhyāni nāmāviṣkṛṇoti barhiṣi pravāce

अ॒पामि॒वेदू॒र्मय॒स्तर्तु॑राणा॒ः प्र म॑नी॒षा ई॑रते॒ सोम॒मच्छ॑ ।
न॒म॒स्यन्ती॒रुप॑ च॒ यन्ति॒ सं चा च॑ विशन्त्युश॒तीरु॒शन्त॑म्

apāmivedūrmayastarturāṇāḥ pra manīṣā īrate somamaccha |
namasyantīrupa ca yanti saṃ cā ca viśantyuśatīruśantam

तं म॑र्मृजा॒नं म॑हि॒षं न साना॑वं॒शुं दु॑हन्त्यु॒क्षणं॑ गिरि॒ष्ठाम् ।
तं वा॑वशा॒नं म॒तय॑ः सचन्ते त्रि॒तो बि॑भर्ति॒ वरु॑णं समु॒द्रे

taṃ marmṛjānaṃ mahiṣaṃ na sānāvaṃśuṃ duhantyukṣaṇaṃ giriṣṭhām |
taṃ vāvaśānaṃ matayaḥ sacante trito bibharti varuṇaṃ samudre

इष्य॒न्वाच॑मुपव॒क्तेव॒ होतु॑ः पुना॒न इ॑न्दो॒ वि ष्या॑ मनी॒षाम् ।
इन्द्र॑श्च॒ यत्क्षय॑थ॒ः सौभ॑गाय सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम

iṣyanvācamupavakteva hotuḥ punāna indo vi ṣyā manīṣām |
indraśca yatkṣayathaḥ saubhagāya suvīryasya patayaḥ syāma