सूक्त 109: धिष्ण्य अग्नियों के द्विपदा मन्त्र

परि॒ प्र ध॒न्वेन्द्रा॑य सोम स्वा॒दुर्मि॒त्राय॑ पू॒ष्णे भगा॑य

pari pra dhanvendrāya soma svādurmitrāya pūṣṇe bhagāya

इन्द्र॑स्ते सोम सु॒तस्य॑ पेया॒ः क्रत्वे॒ दक्षा॑य॒ विश्वे॑ च दे॒वाः

indraste soma sutasya peyāḥ kratve dakṣāya viśve ca devāḥ

ए॒वामृता॑य म॒हे क्षया॑य॒ स शु॒क्रो अ॑र्ष दि॒व्यः पी॒यूष॑ः

evāmṛtāya mahe kṣayāya sa śukro arṣa divyaḥ pīyūṣaḥ

पव॑स्व सोम म॒हान्स॑मु॒द्रः पि॒ता दे॒वानां॒ विश्वा॒भि धाम॑

pavasva soma mahānsamudraḥ pitā devānāṃ viśvābhi dhāma

शु॒क्रः प॑वस्व दे॒वेभ्य॑ः सोम दि॒वे पृ॑थि॒व्यै शं च॑ प्र॒जायै॑

śukraḥ pavasva devebhyaḥ soma dive pṛthivyai śaṃ ca prajāyai

दि॒वो ध॒र्तासि॑ शु॒क्रः पी॒यूष॑ः स॒त्ये विध॑र्मन्वा॒जी प॑वस्व

divo dhartāsi śukraḥ pīyūṣaḥ satye vidharmanvājī pavasva

पव॑स्व सोम द्यु॒म्नी सु॑धा॒रो म॒हामवी॑ना॒मनु॑ पू॒र्व्यः

pavasva soma dyumnī sudhāro mahāmavīnāmanu pūrvyaḥ

नृभि॑र्येमा॒नो ज॑ज्ञा॒नः पू॒तः क्षर॒द्विश्वा॑नि म॒न्द्रः स्व॒र्वित्

nṛbhiryemāno jajñānaḥ pūtaḥ kṣaradviśvāni mandraḥ svarvit

इन्दु॑ः पुना॒नः प्र॒जामु॑रा॒णः कर॒द्विश्वा॑नि॒ द्रवि॑णानि नः

induḥ punānaḥ prajāmurāṇaḥ karadviśvāni draviṇāni naḥ

पव॑स्व सोम॒ क्रत्वे॒ दक्षा॒याश्वो॒ न नि॒क्तो वा॒जी धना॑य

pavasva soma kratve dakṣāyāśvo na nikto vājī dhanāya

तं ते॑ सो॒तारो॒ रसं॒ मदा॑य पु॒नन्ति॒ सोमं॑ म॒हे द्यु॒म्नाय॑

taṃ te sotāro rasaṃ madāya punanti somaṃ mahe dyumnāya

शिशुं॑ जज्ञा॒नं हरिं॑ मृजन्ति प॒वित्रे॒ सोमं॑ दे॒वेभ्य॒ इन्दु॑म्

śiśuṃ jajñānaṃ hariṃ mṛjanti pavitre somaṃ devebhya indum

इन्दु॑ः पविष्ट॒ चारु॒र्मदा॑या॒पामु॒पस्थे॑ क॒विर्भगा॑य

induḥ paviṣṭa cārurmadāyāpāmupasthe kavirbhagāya

बिभ॑र्ति॒ चार्विन्द्र॑स्य॒ नाम॒ येन॒ विश्वा॑नि वृ॒त्रा ज॒घान॑

bibharti cārvindrasya nāma yena viśvāni vṛtrā jaghāna

पिब॑न्त्यस्य॒ विश्वे॑ दे॒वासो॒ गोभि॑ः श्री॒तस्य॒ नृभि॑ः सु॒तस्य॑

pibantyasya viśve devāso gobhiḥ śrītasya nṛbhiḥ sutasya

प्र सु॑वा॒नो अ॑क्षाः स॒हस्र॑धारस्ति॒रः प॒वित्रं॒ वि वार॒मव्य॑म्

pra suvāno akṣāḥ sahasradhārastiraḥ pavitraṃ vi vāramavyam

स वा॒ज्य॑क्षाः स॒हस्र॑रेता अ॒द्भिर्मृ॑जा॒नो गोभि॑ः श्रीणा॒नः

sa vājyakṣāḥ sahasraretā adbhirmṛjāno gobhiḥ śrīṇānaḥ

प्र सो॑म या॒हीन्द्र॑स्य कु॒क्षा नृभि॑र्येमा॒नो अद्रि॑भिः सु॒तः

pra soma yāhīndrasya kukṣā nṛbhiryemāno adribhiḥ sutaḥ

अस॑र्जि वा॒जी ति॒रः प॒वित्र॒मिन्द्रा॑य॒ सोम॑ः स॒हस्र॑धारः

asarji vājī tiraḥ pavitramindrāya somaḥ sahasradhāraḥ

अ॒ञ्जन्त्ये॑नं॒ मध्वो॒ रसे॒नेन्द्रा॑य॒ वृष्ण॒ इन्दुं॒ मदा॑य

añjantyenaṃ madhvo rasenendrāya vṛṣṇa induṃ madāya

दे॒वेभ्य॑स्त्वा॒ वृथा॒ पाज॑से॒ऽपो वसा॑नं॒ हरिं॑ मृजन्ति

devebhyastvā vṛthā pājase'po vasānaṃ hariṃ mṛjanti

इन्दु॒रिन्द्रा॑य तोशते॒ नि तो॑शते श्री॒णन्नु॒ग्रो रि॒णन्न॒पः

indurindrāya tośate ni tośate śrīṇannugro riṇannapaḥ