सूक्त 92: अश्व के लिए पर्याप्त, गौ के लिए पर्याप्त

पान्त॒मा वो॒ अन्ध॑स॒ इन्द्र॑म॒भि प्र गा॑यत ।
वि॒श्वा॒साहं॑ श॒तक्र॑तुं॒ मंहि॑ष्ठं चर्षणी॒नाम्

pāntamā vo andhasa indramabhi pra gāyata |
viśvāsāhaṃ śatakratuṃ maṃhiṣṭhaṃ carṣaṇīnām

पु॒रु॒हू॒तं पु॑रुष्टु॒तं गा॑था॒न्यं१॒॑ सन॑श्रुतम् ।
इन्द्र॒ इति॑ ब्रवीतन

puruhūtaṃ puruṣṭutaṃ gāthānyaṃ sanaśrutam |
indra iti bravītana

इन्द्र॒ इन्नो॑ म॒हानां॑ दा॒ता वाजा॑नां नृ॒तुः ।
म॒हाँ अ॑भि॒ज्ञ्वा य॑मत्

indra inno mahānāṃ dātā vājānāṃ nṛtuḥ |
mahām̐ abhijñvā yamat

अपा॑दु शि॒प्र्यन्ध॑सः सु॒दक्ष॑स्य प्रहो॒षिण॑ः ।
इन्दो॒रिन्द्रो॒ यवा॑शिरः

apādu śipryandhasaḥ sudakṣasya prahoṣiṇaḥ |
indorindro yavāśiraḥ

तम्व॒भि प्रार्च॒तेन्द्रं॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ।
तदिद्ध्य॑स्य॒ वर्ध॑नम्

tamvabhi prārcatendraṃ somasya pītaye |
tadiddhyasya vardhanam

अ॒स्य पी॒त्वा मदा॑नां दे॒वो दे॒वस्यौज॑सा ।
विश्वा॒भि भुव॑ना भुवत्

asya pītvā madānāṃ devo devasyaujasā |
viśvābhi bhuvanā bhuvat

त्यमु॑ वः सत्रा॒साहं॒ विश्वा॑सु गी॒र्ष्वाय॑तम् ।
आ च्या॑वयस्यू॒तये॑

tyamu vaḥ satrāsāhaṃ viśvāsu gīrṣvāyatam |
ā cyāvayasyūtaye

यु॒ध्मं सन्त॑मन॒र्वाणं॑ सोम॒पामन॑पच्युतम् ।
नर॑मवा॒र्यक्र॑तुम्

yudhmaṃ santamanarvāṇaṃ somapāmanapacyutam |
naramavāryakratum

शिक्षा॑ ण इन्द्र रा॒य आ पु॒रु वि॒द्वाँ ऋ॑चीषम ।
अवा॑ न॒ः पार्ये॒ धने॑

śikṣā ṇa indra rāya ā puru vidvām̐ ṛcīṣama |
avā naḥ pārye dhane

अत॑श्चिदिन्द्र ण॒ उपा या॑हि श॒तवा॑जया ।
इ॒षा स॒हस्र॑वाजया

ataścidindra ṇa upā yāhi śatavājayā |
iṣā sahasravājayā

अया॑म॒ धीव॑तो॒ धियोऽर्व॑द्भिः शक्र गोदरे ।
जये॑म पृ॒त्सु व॑ज्रिवः

ayāma dhīvato dhiyo'rvadbhiḥ śakra godare |
jayema pṛtsu vajrivaḥ

व॒यमु॑ त्वा शतक्रतो॒ गावो॒ न यव॑से॒ष्वा ।
उ॒क्थेषु॑ रणयामसि

vayamu tvā śatakrato gāvo na yavaseṣvā |
uktheṣu raṇayāmasi

विश्वा॒ हि म॑र्त्यत्व॒नानु॑का॒मा श॑तक्रतो ।
अग॑न्म वज्रिन्ना॒शस॑ः

viśvā hi martyatvanānukāmā śatakrato |
aganma vajrinnāśasaḥ

त्वे सु पु॑त्र शव॒सोऽवृ॑त्र॒न्काम॑कातयः ।
न त्वामि॒न्द्राति॑ रिच्यते

tve su putra śavaso'vṛtrankāmakātayaḥ |
na tvāmindrāti ricyate

स नो॑ वृष॒न्सनि॑ष्ठया॒ सं घो॒रया॑ द्रवि॒त्न्वा ।
धि॒यावि॑ड्ढि॒ पुरं॑ध्या

sa no vṛṣansaniṣṭhayā saṃ ghorayā dravitnvā |
dhiyāviḍḍhi puraṃdhyā

यस्ते॑ नू॒नं श॑तक्रत॒विन्द्र॑ द्यु॒म्नित॑मो॒ मद॑ः ।
तेन॑ नू॒नं मदे॑ मदेः

yaste nūnaṃ śatakratavindra dyumnitamo madaḥ |
tena nūnaṃ made madeḥ

यस्ते॑ चि॒त्रश्र॑वस्तमो॒ य इ॑न्द्र वृत्र॒हन्त॑मः ।
य ओ॑जो॒दात॑मो॒ मद॑ः

yaste citraśravastamo ya indra vṛtrahantamaḥ |
ya ojodātamo madaḥ

वि॒द्मा हि यस्ते॑ अद्रिव॒स्त्वाद॑त्तः सत्य सोमपाः ।
विश्वा॑सु दस्म कृ॒ष्टिषु॑

vidmā hi yaste adrivastvādattaḥ satya somapāḥ |
viśvāsu dasma kṛṣṭiṣu

इन्द्रा॑य॒ मद्व॑ने सु॒तं परि॑ ष्टोभन्तु नो॒ गिर॑ः ।
अ॒र्कम॑र्चन्तु का॒रव॑ः

indrāya madvane sutaṃ pari ṣṭobhantu no giraḥ |
arkamarcantu kāravaḥ

यस्मि॒न्विश्वा॒ अधि॒ श्रियो॒ रण॑न्ति स॒प्त सं॒सद॑ः ।
इन्द्रं॑ सु॒ते ह॑वामहे

yasminviśvā adhi śriyo raṇanti sapta saṃsadaḥ |
indraṃ sute havāmahe

त्रिक॑द्रुकेषु॒ चेत॑नं दे॒वासो॑ य॒ज्ञम॑त्नत ।
तमिद्व॑र्धन्तु नो॒ गिर॑ः

trikadrukeṣu cetanaṃ devāso yajñamatnata |
tamidvardhantu no giraḥ

आ त्वा॑ विश॒न्त्विन्द॑वः समु॒द्रमि॑व॒ सिन्ध॑वः ।
न त्वामि॒न्द्राति॑ रिच्यते

ā tvā viśantvindavaḥ samudramiva sindhavaḥ |
na tvāmindrāti ricyate

वि॒व्यक्थ॑ महि॒ना वृ॑षन्भ॒क्षं सोम॑स्य जागृवे ।
य इ॑न्द्र ज॒ठरे॑षु ते

vivyaktha mahinā vṛṣanbhakṣaṃ somasya jāgṛve |
ya indra jaṭhareṣu te

अरं॑ त इन्द्र कु॒क्षये॒ सोमो॑ भवतु वृत्रहन् ।
अरं॒ धाम॑भ्य॒ इन्द॑वः

araṃ ta indra kukṣaye somo bhavatu vṛtrahan |
araṃ dhāmabhya indavaḥ

अर॒मश्वा॑य गायति श्रु॒तक॑क्षो॒ अरं॒ गवे॑ ।
अर॒मिन्द्र॑स्य॒ धाम्ने॑

aramaśvāya gāyati śrutakakṣo araṃ gave |
aramindrasya dhāmne

अरं॒ हि ष्म॑ सु॒तेषु॑ ण॒ः सोमे॑ष्विन्द्र॒ भूष॑सि ।
अरं॑ ते शक्र दा॒वने॑

araṃ hi ṣma suteṣu ṇaḥ someṣvindra bhūṣasi |
araṃ te śakra dāvane

प॒रा॒कात्ता॑च्चिदद्रिव॒स्त्वां न॑क्षन्त नो॒ गिर॑ः ।
अरं॑ गमाम ते व॒यम्

parākāttāccidadrivastvāṃ nakṣanta no giraḥ |
araṃ gamāma te vayam

ए॒वा ह्यसि॑ वीर॒युरे॒वा शूर॑ उ॒त स्थि॒रः ।
ए॒वा ते॒ राध्यं॒ मन॑ः

evā hyasi vīrayurevā śūra uta sthiraḥ |
evā te rādhyaṃ manaḥ

ए॒वा रा॒तिस्तु॑वीमघ॒ विश्वे॑भिर्धायि धा॒तृभि॑ः ।
अधा॑ चिदिन्द्र मे॒ सचा॑

evā rātistuvīmagha viśvebhirdhāyi dhātṛbhiḥ |
adhā cidindra me sacā

मो षु ब्र॒ह्मेव॑ तन्द्र॒युर्भुवो॑ वाजानां पते ।
मत्स्वा॑ सु॒तस्य॒ गोम॑तः

mo ṣu brahmeva tandrayurbhuvo vājānāṃ pate |
matsvā sutasya gomataḥ

मा न॑ इन्द्रा॒भ्या॒३॒॑दिश॒ः सूरो॑ अ॒क्तुष्वा य॑मन् ।
त्वा यु॒जा व॑नेम॒ तत्

mā na indrābhyādiśaḥ sūro aktuṣvā yaman |
tvā yujā vanema tat

त्वयेदि॑न्द्र यु॒जा व॒यं प्रति॑ ब्रुवीमहि॒ स्पृध॑ः ।
त्वम॒स्माकं॒ तव॑ स्मसि

tvayedindra yujā vayaṃ prati bruvīmahi spṛdhaḥ |
tvamasmākaṃ tava smasi

त्वामिद्धि त्वा॒यवो॑ऽनु॒नोनु॑वत॒श्चरा॑न् ।
सखा॑य इन्द्र का॒रव॑ः

tvāmiddhi tvāyavo'nunonuvataścarān |
sakhāya indra kāravaḥ