सूक्त 9: घर्म की आहुति और उषा का जागरण

आ नू॒नम॑श्विना यु॒वं व॒त्सस्य॑ गन्त॒मव॑से ।
प्रास्मै॑ यच्छतमवृ॒कं पृ॒थु च्छ॒र्दिर्यु॑यु॒तं या अरा॑तयः

ā nūnamaśvinā yuvaṃ vatsasya gantamavase |
prāsmai yacchatamavṛkaṃ pṛthu cchardiryuyutaṃ yā arātayaḥ

यद॒न्तरि॑क्षे॒ यद्दि॒वि यत्पञ्च॒ मानु॑षाँ॒ अनु॑ ।
नृ॒म्णं तद्ध॑त्तमश्विना

yadantarikṣe yaddivi yatpañca mānuṣām̐ anu |
nṛmṇaṃ taddhattamaśvinā

ये वां॒ दंसां॑स्यश्विना॒ विप्रा॑सः परिमामृ॒शुः ।
ए॒वेत्का॒ण्वस्य॑ बोधतम्

ye vāṃ daṃsāṃsyaśvinā viprāsaḥ parimāmṛśuḥ |
evetkāṇvasya bodhatam

अ॒यं वां॑ घ॒र्मो अ॑श्विना॒ स्तोमे॑न॒ परि॑ षिच्यते ।
अ॒यं सोमो॒ मधु॑मान्वाजिनीवसू॒ येन॑ वृ॒त्रं चिके॑तथः

ayaṃ vāṃ gharmo aśvinā stomena pari ṣicyate |
ayaṃ somo madhumānvājinīvasū yena vṛtraṃ ciketathaḥ

यद॒प्सु यद्वन॒स्पतौ॒ यदोष॑धीषु पुरुदंससा कृ॒तम् ।
तेन॑ माविष्टमश्विना

yadapsu yadvanaspatau yadoṣadhīṣu purudaṃsasā kṛtam |
tena māviṣṭamaśvinā

यन्ना॑सत्या भुर॒ण्यथो॒ यद्वा॑ देव भिष॒ज्यथ॑ः ।
अ॒यं वां॑ व॒त्सो म॒तिभि॒र्न वि॑न्धते ह॒विष्म॑न्तं॒ हि गच्छ॑थः

yannāsatyā bhuraṇyatho yadvā deva bhiṣajyathaḥ |
ayaṃ vāṃ vatso matibhirna vindhate haviṣmantaṃ hi gacchathaḥ

आ नू॒नम॒श्विनो॒रृषि॒ः स्तोमं॑ चिकेत वा॒मया॑ ।
आ सोमं॒ मधु॑मत्तमं घ॒र्मं सि॑ञ्चा॒दथ॑र्वणि

ā nūnamaśvinorṛṣiḥ stomaṃ ciketa vāmayā |
ā somaṃ madhumattamaṃ gharmaṃ siñcādatharvaṇi

आ नू॒नं र॒घुव॑र्तनिं॒ रथं॑ तिष्ठाथो अश्विना ।
आ वां॒ स्तोमा॑ इ॒मे मम॒ नभो॒ न चु॑च्यवीरत

ā nūnaṃ raghuvartaniṃ rathaṃ tiṣṭhātho aśvinā |
ā vāṃ stomā ime mama nabho na cucyavīrata

यद॒द्य वां॑ नासत्यो॒क्थैरा॑चुच्युवी॒महि॑ ।
यद्वा॒ वाणी॑भिरश्विने॒वेत्का॒ण्वस्य॑ बोधतम्

yadadya vāṃ nāsatyokthairācucyuvīmahi |
yadvā vāṇībhiraśvinevetkāṇvasya bodhatam

यद्वां॑ क॒क्षीवाँ॑ उ॒त यद्व्य॑श्व॒ ऋषि॒र्यद्वां॑ दी॒र्घत॑मा जु॒हाव॑ ।
पृथी॒ यद्वां॑ वै॒न्यः साद॑नेष्वे॒वेदतो॑ अश्विना चेतयेथाम्

yadvāṃ kakṣīvām̐ uta yadvyaśva ṛṣiryadvāṃ dīrghatamā juhāva |
pṛthī yadvāṃ vainyaḥ sādaneṣvevedato aśvinā cetayethām

या॒तं छ॑र्दि॒ष्पा उ॒त न॑ः पर॒स्पा भू॒तं ज॑ग॒त्पा उ॒त न॑स्तनू॒पा ।
व॒र्तिस्तो॒काय॒ तन॑याय यातम्

yātaṃ chardiṣpā uta naḥ paraspā bhūtaṃ jagatpā uta nastanūpā |
vartistokāya tanayāya yātam

यदिन्द्रे॑ण स॒रथं॑ या॒थो अ॑श्विना॒ यद्वा॑ वा॒युना॒ भव॑थ॒ः समो॑कसा ।
यदा॑दि॒त्येभि॑रृ॒भुभि॑ः स॒जोष॑सा॒ यद्वा॒ विष्णो॑र्वि॒क्रम॑णेषु॒ तिष्ठ॑थः

yadindreṇa sarathaṃ yātho aśvinā yadvā vāyunā bhavathaḥ samokasā |
yadādityebhirṛbhubhiḥ sajoṣasā yadvā viṣṇorvikramaṇeṣu tiṣṭhathaḥ

यद॒द्याश्विना॑व॒हं हु॒वेय॒ वाज॑सातये ।
यत्पृ॒त्सु तु॒र्वणे॒ सह॒स्तच्छ्रेष्ठ॑म॒श्विनो॒रव॑ः

yadadyāśvināvahaṃ huveya vājasātaye |
yatpṛtsu turvaṇe sahastacchreṣṭhamaśvinoravaḥ

आ नू॒नं या॑तमश्विने॒मा ह॒व्यानि॑ वां हि॒ता ।
इ॒मे सोमा॑सो॒ अधि॑ तु॒र्वशे॒ यदा॑वि॒मे कण्वे॑षु वा॒मथ॑

ā nūnaṃ yātamaśvinemā havyāni vāṃ hitā |
ime somāso adhi turvaśe yadāvime kaṇveṣu vāmatha

यन्ना॑सत्या परा॒के अ॑र्वा॒के अस्ति॑ भेष॒जम् ।
तेन॑ नू॒नं वि॑म॒दाय॑ प्रचेतसा छ॒र्दिर्व॒त्साय॑ यच्छतम्

yannāsatyā parāke arvāke asti bheṣajam |
tena nūnaṃ vimadāya pracetasā chardirvatsāya yacchatam

अभु॑त्स्यु॒ प्र दे॒व्या सा॒कं वा॒चाहम॒श्विनो॑ः ।
व्या॑वर्दे॒व्या म॒तिं वि रा॒तिं मर्त्ये॑भ्यः

abhutsyu pra devyā sākaṃ vācāhamaśvinoḥ |
vyāvardevyā matiṃ vi rātiṃ martyebhyaḥ

प्र बो॑धयोषो अ॒श्विना॒ प्र दे॑वि सूनृते महि ।
प्र य॑ज्ञहोतरानु॒षक्प्र मदा॑य॒ श्रवो॑ बृ॒हत्

pra bodhayoṣo aśvinā pra devi sūnṛte mahi |
pra yajñahotarānuṣakpra madāya śravo bṛhat

यदु॑षो॒ यासि॑ भा॒नुना॒ सं सूर्ये॑ण रोचसे ।
आ हा॒यम॒श्विनो॒ रथो॑ व॒र्तिर्या॑ति नृ॒पाय्य॑म्

yaduṣo yāsi bhānunā saṃ sūryeṇa rocase |
ā hāyamaśvino ratho vartiryāti nṛpāyyam

यदापी॑तासो अं॒शवो॒ गावो॒ न दु॒ह्र ऊध॑भिः ।
यद्वा॒ वाणी॒रनू॑षत॒ प्र दे॑व॒यन्तो॑ अ॒श्विना॑

yadāpītāso aṃśavo gāvo na duhra ūdhabhiḥ |
yadvā vāṇīranūṣata pra devayanto aśvinā

प्र द्यु॒म्नाय॒ प्र शव॑से॒ प्र नृ॒षाह्या॑य॒ शर्म॑णे ।
प्र दक्षा॑य प्रचेतसा

pra dyumnāya pra śavase pra nṛṣāhyāya śarmaṇe |
pra dakṣāya pracetasā

यन्नू॒नं धी॒भिर॑श्विना पि॒तुर्योना॑ नि॒षीद॑थः ।
यद्वा॑ सु॒म्नेभि॑रुक्थ्या

yannūnaṃ dhībhiraśvinā pituryonā niṣīdathaḥ |
yadvā sumnebhirukthyā