सूक्त 61: जहाँ भय है, वहाँ अभय करो

उ॒भयं॑ शृ॒णव॑च्च न॒ इन्द्रो॑ अ॒र्वागि॒दं वच॑ः ।
स॒त्राच्या॑ म॒घवा॒ सोम॑पीतये धि॒या शवि॑ष्ठ॒ आ ग॑मत्

ubhayaṃ śṛṇavacca na indro arvāgidaṃ vacaḥ |
satrācyā maghavā somapītaye dhiyā śaviṣṭha ā gamat

तं हि स्व॒राजं॑ वृष॒भं तमोज॑से धि॒षणे॑ निष्टत॒क्षतु॑ः ।
उ॒तोप॒मानां॑ प्रथ॒मो नि षी॑दसि॒ सोम॑कामं॒ हि ते॒ मन॑ः

taṃ hi svarājaṃ vṛṣabhaṃ tamojase dhiṣaṇe niṣṭatakṣatuḥ |
utopamānāṃ prathamo ni ṣīdasi somakāmaṃ hi te manaḥ

आ वृ॑षस्व पुरूवसो सु॒तस्ये॒न्द्रान्ध॑सः ।
वि॒द्मा हि त्वा॑ हरिवः पृ॒त्सु सा॑स॒हिमधृ॑ष्टं चिद्दधृ॒ष्वणि॑म्

ā vṛṣasva purūvaso sutasyendrāndhasaḥ |
vidmā hi tvā harivaḥ pṛtsu sāsahimadhṛṣṭaṃ ciddadhṛṣvaṇim

अप्रा॑मिसत्य मघव॒न्तथेद॑स॒दिन्द्र॒ क्रत्वा॒ यथा॒ वश॑ः ।
स॒नेम॒ वाजं॒ तव॑ शिप्रि॒न्नव॑सा म॒क्षू चि॒द्यन्तो॑ अद्रिवः

aprāmisatya maghavantathedasadindra kratvā yathā vaśaḥ |
sanema vājaṃ tava śiprinnavasā makṣū cidyanto adrivaḥ

श॒ग्ध्यू॒३॒॑ षु श॑चीपत॒ इन्द्र॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑ः ।
भगं॒ न हि त्वा॑ य॒शसं॑ वसु॒विद॒मनु॑ शूर॒ चरा॑मसि

śagdhyū ṣu śacīpata indra viśvābhirūtibhiḥ |
bhagaṃ na hi tvā yaśasaṃ vasuvidamanu śūra carāmasi

पौ॒रो अश्व॑स्य पुरु॒कृद्गवा॑म॒स्युत्सो॑ देव हिर॒ण्यय॑ः ।
नकि॒र्हि दानं॑ परि॒मर्धि॑ष॒त्त्वे यद्य॒द्यामि॒ तदा भ॑र

pauro aśvasya purukṛdgavāmasyutso deva hiraṇyayaḥ |
nakirhi dānaṃ parimardhiṣattve yadyadyāmi tadā bhara

त्वं ह्येहि॒ चेर॑वे वि॒दा भगं॒ वसु॑त्तये ।
उद्वा॑वृषस्व मघव॒न्गवि॑ष्टय॒ उदि॒न्द्राश्व॑मिष्टये

tvaṃ hyehi cerave vidā bhagaṃ vasuttaye |
udvāvṛṣasva maghavangaviṣṭaya udindrāśvamiṣṭaye

त्वं पु॒रू स॒हस्रा॑णि श॒तानि॑ च यू॒था दा॒नाय॑ मंहसे ।
आ पु॑रंद॒रं च॑कृम॒ विप्र॑वचस॒ इन्द्रं॒ गाय॒न्तोऽव॑से

tvaṃ purū sahasrāṇi śatāni ca yūthā dānāya maṃhase |
ā puraṃdaraṃ cakṛma vipravacasa indraṃ gāyanto'vase

अ॒वि॒प्रो वा॒ यदवि॑ध॒द्विप्रो॑ वेन्द्र ते॒ वच॑ः ।
स प्र म॑मन्दत्त्वा॒या श॑तक्रतो॒ प्राचा॑मन्यो॒ अहं॑सन

avipro vā yadavidhadvipro vendra te vacaḥ |
sa pra mamandattvāyā śatakrato prācāmanyo ahaṃsana

उ॒ग्रबा॑हुर्म्रक्ष॒कृत्वा॑ पुरंद॒रो यदि॑ मे शृ॒णव॒द्धव॑म् ।
व॒सू॒यवो॒ वसु॑पतिं श॒तक्र॑तुं॒ स्तोमै॒रिन्द्रं॑ हवामहे

ugrabāhurmrakṣakṛtvā puraṃdaro yadi me śṛṇavaddhavam |
vasūyavo vasupatiṃ śatakratuṃ stomairindraṃ havāmahe

न पा॒पासो॑ मनामहे॒ नारा॑यासो॒ न जळ्ह॑वः ।
यदिन्न्विन्द्रं॒ वृष॑णं॒ सचा॑ सु॒ते सखा॑यं कृ॒णवा॑महै

na pāpāso manāmahe nārāyāso na jaḻhavaḥ |
yadinnvindraṃ vṛṣaṇaṃ sacā sute sakhāyaṃ kṛṇavāmahai

उ॒ग्रं यु॑युज्म॒ पृत॑नासु सास॒हिमृ॒णका॑ति॒मदा॑भ्यम् ।
वेदा॑ भृ॒मं चि॒त्सनि॑ता र॒थीत॑मो वा॒जिनं॒ यमिदू॒ नश॑त्

ugraṃ yuyujma pṛtanāsu sāsahimṛṇakātimadābhyam |
vedā bhṛmaṃ citsanitā rathītamo vājinaṃ yamidū naśat

यत॑ इन्द्र॒ भया॑महे॒ ततो॑ नो॒ अभ॑यं कृधि ।
मघ॑वञ्छ॒ग्धि तव॒ तन्न॑ ऊ॒तिभि॒र्वि द्विषो॒ वि मृधो॑ जहि

yata indra bhayāmahe tato no abhayaṃ kṛdhi |
maghavañchagdhi tava tanna ūtibhirvi dviṣo vi mṛdho jahi

त्वं हि रा॑धस्पते॒ राध॑सो म॒हः क्षय॒स्यासि॑ विध॒तः ।
तं त्वा॑ व॒यं म॑घवन्निन्द्र गिर्वणः सु॒ताव॑न्तो हवामहे

tvaṃ hi rādhaspate rādhaso mahaḥ kṣayasyāsi vidhataḥ |
taṃ tvā vayaṃ maghavannindra girvaṇaḥ sutāvanto havāmahe

इन्द्र॒ः स्पळु॒त वृ॑त्र॒हा प॑र॒स्पा नो॒ वरे॑ण्यः ।
स नो॑ रक्षिषच्चर॒मं स म॑ध्य॒मं स प॒श्चात्पा॑तु नः पु॒रः

indraḥ spaḻuta vṛtrahā paraspā no vareṇyaḥ |
sa no rakṣiṣaccaramaṃ sa madhyamaṃ sa paścātpātu naḥ puraḥ

त्वं न॑ः प॒श्चाद॑ध॒रादु॑त्त॒रात्पु॒र इन्द्र॒ नि पा॑हि वि॒श्वत॑ः ।
आ॒रे अ॒स्मत्कृ॑णुहि॒ दैव्यं॑ भ॒यमा॒रे हे॒तीरदे॑वीः

tvaṃ naḥ paścādadharāduttarātpura indra ni pāhi viśvataḥ |
āre asmatkṛṇuhi daivyaṃ bhayamāre hetīradevīḥ

अ॒द्याद्या॒ श्वःश्व॒ इन्द्र॒ त्रास्व॑ प॒रे च॑ नः ।
विश्वा॑ च नो जरि॒तॄन्स॑त्पते॒ अहा॒ दिवा॒ नक्तं॑ च रक्षिषः

adyādyā śvaḥśva indra trāsva pare ca naḥ |
viśvā ca no jaritṝnsatpate ahā divā naktaṃ ca rakṣiṣaḥ

प्र॒भ॒ङ्गी शूरो॑ म॒घवा॑ तु॒वीम॑घ॒ः सम्मि॑श्लो वि॒र्या॑य॒ कम् ।
उ॒भा ते॑ बा॒हू वृष॑णा शतक्रतो॒ नि या वज्रं॑ मिमि॒क्षतु॑ः

prabhaṅgī śūro maghavā tuvīmaghaḥ sammiślo viryāya kam |
ubhā te bāhū vṛṣaṇā śatakrato ni yā vajraṃ mimikṣatuḥ