सूक्त 83: इन्द्र-वरुण ने सुदास को दस राजाओं से बचाया

यु॒वां न॑रा॒ पश्य॑मानास॒ आप्यं॑ प्रा॒चा ग॒व्यन्त॑ः पृथु॒पर्श॑वो ययुः ।
दासा॑ च वृ॒त्रा ह॒तमार्या॑णि च सु॒दास॑मिन्द्रावरु॒णाव॑सावतम्

yuvāṃ narā paśyamānāsa āpyaṃ prācā gavyantaḥ pṛthuparśavo yayuḥ |
dāsā ca vṛtrā hatamāryāṇi ca sudāsamindrāvaruṇāvasāvatam

यत्रा॒ नर॑ः स॒मय॑न्ते कृ॒तध्व॑जो॒ यस्मि॑न्ना॒जा भव॑ति॒ किं च॒न प्रि॒यम् ।
यत्रा॒ भय॑न्ते॒ भुव॑ना स्व॒र्दृश॒स्तत्रा॑ न इन्द्रावरु॒णाधि॑ वोचतम्

yatrā naraḥ samayante kṛtadhvajo yasminnājā bhavati kiṃ cana priyam |
yatrā bhayante bhuvanā svardṛśastatrā na indrāvaruṇādhi vocatam

सं भूम्या॒ अन्ता॑ ध्वसि॒रा अ॑दृक्ष॒तेन्द्रा॑वरुणा दि॒वि घोष॒ आरु॑हत् ।
अस्थु॒र्जना॑ना॒मुप॒ मामरा॑तयो॒ऽर्वागव॑सा हवनश्रु॒ता ग॑तम्

saṃ bhūmyā antā dhvasirā adṛkṣatendrāvaruṇā divi ghoṣa āruhat |
asthurjanānāmupa māmarātayo'rvāgavasā havanaśrutā gatam

इन्द्रा॑वरुणा व॒धना॑भिरप्र॒ति भे॒दं व॒न्वन्ता॒ प्र सु॒दास॑मावतम् ।
ब्रह्मा॑ण्येषां शृणुतं॒ हवी॑मनि स॒त्या तृत्सू॑नामभवत्पु॒रोहि॑तिः

indrāvaruṇā vadhanābhiraprati bhedaṃ vanvantā pra sudāsamāvatam |
brahmāṇyeṣāṃ śṛṇutaṃ havīmani satyā tṛtsūnāmabhavatpurohitiḥ

इन्द्रा॑वरुणाव॒भ्या त॑पन्ति मा॒घान्य॒र्यो व॒नुषा॒मरा॑तयः ।
यु॒वं हि वस्व॑ उ॒भय॑स्य॒ राज॒थोऽध॑ स्मा नोऽवतं॒ पार्ये॑ दि॒वि

indrāvaruṇāvabhyā tapanti māghānyaryo vanuṣāmarātayaḥ |
yuvaṃ hi vasva ubhayasya rājatho'dha smā no'vataṃ pārye divi

यु॒वां ह॑वन्त उ॒भया॑स आ॒जिष्विन्द्रं॑ च॒ वस्वो॒ वरु॑णं च सा॒तये॑ ।
यत्र॒ राज॑भिर्द॒शभि॒र्निबा॑धितं॒ प्र सु॒दास॒माव॑तं॒ तृत्सु॑भिः स॒ह

yuvāṃ havanta ubhayāsa ājiṣvindraṃ ca vasvo varuṇaṃ ca sātaye |
yatra rājabhirdaśabhirnibādhitaṃ pra sudāsamāvataṃ tṛtsubhiḥ saha

दश॒ राजा॑न॒ः समि॑ता॒ अय॑ज्यवः सु॒दास॑मिन्द्रावरुणा॒ न यु॑युधुः ।
स॒त्या नृ॒णाम॑द्म॒सदा॒मुप॑स्तुतिर्दे॒वा ए॑षामभवन्दे॒वहू॑तिषु

daśa rājānaḥ samitā ayajyavaḥ sudāsamindrāvaruṇā na yuyudhuḥ |
satyā nṛṇāmadmasadāmupastutirdevā eṣāmabhavandevahūtiṣu

दा॒श॒रा॒ज्ञे परि॑यत्ताय वि॒श्वत॑ः सु॒दास॑ इन्द्रावरुणावशिक्षतम् ।
श्वि॒त्यञ्चो॒ यत्र॒ नम॑सा कप॒र्दिनो॑ धि॒या धीव॑न्तो॒ अस॑पन्त॒ तृत्स॑वः

dāśarājñe pariyattāya viśvataḥ sudāsa indrāvaruṇāvaśikṣatam |
śvityañco yatra namasā kapardino dhiyā dhīvanto asapanta tṛtsavaḥ

वृ॒त्राण्य॒न्यः स॑मि॒थेषु॒ जिघ्न॑ते व्र॒तान्य॒न्यो अ॒भि र॑क्षते॒ सदा॑ ।
हवा॑महे वां वृषणा सुवृ॒क्तिभि॑र॒स्मे इ॑न्द्रावरुणा॒ शर्म॑ यच्छतम्

vṛtrāṇyanyaḥ samitheṣu jighnate vratānyanyo abhi rakṣate sadā |
havāmahe vāṃ vṛṣaṇā suvṛktibhirasme indrāvaruṇā śarma yacchatam

अ॒स्मे इन्द्रो॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा द्यु॒म्नं य॑च्छन्तु॒ महि॒ शर्म॑ स॒प्रथ॑ः ।
अ॒व॒ध्रं ज्योति॒रदि॑तेरृता॒वृधो॑ दे॒वस्य॒ श्लोकं॑ सवि॒तुर्म॑नामहे

asme indro varuṇo mitro aryamā dyumnaṃ yacchantu mahi śarma saprathaḥ |
avadhraṃ jyotiraditerṛtāvṛdho devasya ślokaṃ saviturmanāmahe