सूक्त 76: प्राचीन पितरों द्वारा पायी उषा

उदु॒ ज्योति॑र॒मृतं॑ वि॒श्वज॑न्यं वि॒श्वान॑रः सवि॒ता दे॒वो अ॑श्रेत् ।
क्रत्वा॑ दे॒वाना॑मजनिष्ट॒ चक्षु॑रा॒विर॑क॒र्भुव॑नं॒ विश्व॑मु॒षाः

udu jyotiramṛtaṃ viśvajanyaṃ viśvānaraḥ savitā devo aśret |
kratvā devānāmajaniṣṭa cakṣurāvirakarbhuvanaṃ viśvamuṣāḥ

प्र मे॒ पन्था॑ देव॒याना॑ अदृश्र॒न्नम॑र्धन्तो॒ वसु॑भि॒रिष्कृ॑तासः ।
अभू॑दु के॒तुरु॒षस॑ः पु॒रस्ता॑त्प्रती॒च्यागा॒दधि॑ ह॒र्म्येभ्य॑ः

pra me panthā devayānā adṛśrannamardhanto vasubhiriṣkṛtāsaḥ |
abhūdu keturuṣasaḥ purastātpratīcyāgādadhi harmyebhyaḥ

तानीदहा॑नि बहु॒लान्या॑स॒न्या प्रा॒चीन॒मुदि॑ता॒ सूर्य॑स्य ।
यत॒ः परि॑ जा॒र इ॑वा॒चर॒न्त्युषो॑ ददृ॒क्षे न पुन॑र्य॒तीव॑

tānīdahāni bahulānyāsanyā prācīnamuditā sūryasya |
yataḥ pari jāra ivācarantyuṣo dadṛkṣe na punaryatīva

त इद्दे॒वानां॑ सध॒माद॑ आसन्नृ॒तावा॑नः क॒वय॑ः पू॒र्व्यास॑ः ।
गू॒ळ्हं ज्योति॑ः पि॒तरो॒ अन्व॑विन्दन्स॒त्यम॑न्त्रा अजनयन्नु॒षास॑म्

ta iddevānāṃ sadhamāda āsannṛtāvānaḥ kavayaḥ pūrvyāsaḥ |
gūḻhaṃ jyotiḥ pitaro anvavindansatyamantrā ajanayannuṣāsam

स॒मा॒न ऊ॒र्वे अधि॒ संग॑तास॒ः सं जा॑नते॒ न य॑तन्ते मि॒थस्ते ।
ते दे॒वानां॒ न मि॑नन्ति व्र॒तान्यम॑र्धन्तो॒ वसु॑भि॒र्याद॑मानाः

samāna ūrve adhi saṃgatāsaḥ saṃ jānate na yatante mithaste |
te devānāṃ na minanti vratānyamardhanto vasubhiryādamānāḥ

प्रति॑ त्वा॒ स्तोमै॑रीळते॒ वसि॑ष्ठा उष॒र्बुध॑ः सुभगे तुष्टु॒वांस॑ः ।
गवां॑ ने॒त्री वाज॑पत्नी न उ॒च्छोष॑ः सुजाते प्रथ॒मा ज॑रस्व

prati tvā stomairīḻate vasiṣṭhā uṣarbudhaḥ subhage tuṣṭuvāṃsaḥ |
gavāṃ netrī vājapatnī na ucchoṣaḥ sujāte prathamā jarasva

ए॒षा ने॒त्री राध॑सः सू॒नृता॑नामु॒षा उ॒च्छन्ती॑ रिभ्यते॒ वसि॑ष्ठैः ।
दी॒र्घ॒श्रुतं॑ र॒यिम॒स्मे दधा॑ना यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

eṣā netrī rādhasaḥ sūnṛtānāmuṣā ucchantī ribhyate vasiṣṭhaiḥ |
dīrghaśrutaṃ rayimasme dadhānā yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ