सूक्त 66: मित्र, वरुण, आदित्य और सूर्य

प्र मि॒त्रयो॒र्वरु॑णयो॒ः स्तोमो॑ न एतु शू॒ष्य॑ः ।
नम॑स्वान्तुविजा॒तयो॑ः

pra mitrayorvaruṇayoḥ stomo na etu śūṣyaḥ |
namasvāntuvijātayoḥ

या धा॒रय॑न्त दे॒वाः सु॒दक्षा॒ दक्ष॑पितरा ।
अ॒सु॒र्या॑य॒ प्रम॑हसा

yā dhārayanta devāḥ sudakṣā dakṣapitarā |
asuryāya pramahasā

ता न॑ः स्ति॒पा त॑नू॒पा वरु॑ण जरितॄ॒णाम् ।
मित्र॑ सा॒धय॑तं॒ धिय॑ः

tā naḥ stipā tanūpā varuṇa jaritṝṇām |
mitra sādhayataṃ dhiyaḥ

यद॒द्य सूर॒ उदि॒तेऽना॑गा मि॒त्रो अ॑र्य॒मा ।
सु॒वाति॑ सवि॒ता भग॑ः

yadadya sūra udite'nāgā mitro aryamā |
suvāti savitā bhagaḥ

सु॒प्रा॒वीर॑स्तु॒ स क्षय॒ः प्र नु याम॑न्सुदानवः ।
ये नो॒ अंहो॑ऽति॒पिप्र॑ति

suprāvīrastu sa kṣayaḥ pra nu yāmansudānavaḥ |
ye no aṃho'tipiprati

उ॒त स्व॒राजो॒ अदि॑ति॒रद॑ब्धस्य व्र॒तस्य॒ ये ।
म॒हो राजा॑न ईशते

uta svarājo aditiradabdhasya vratasya ye |
maho rājāna īśate

प्रति॑ वां॒ सूर॒ उदि॑ते मि॒त्रं गृ॑णीषे॒ वरु॑णम् ।
अ॒र्य॒मणं॑ रि॒शाद॑सम्

prati vāṃ sūra udite mitraṃ gṛṇīṣe varuṇam |
aryamaṇaṃ riśādasam

रा॒या हि॑रण्य॒या म॒तिरि॒यम॑वृ॒काय॒ शव॑से ।
इ॒यं विप्रा॑ मे॒धसा॑तये

rāyā hiraṇyayā matiriyamavṛkāya śavase |
iyaṃ viprā medhasātaye

ते स्या॑म देव वरुण॒ ते मि॑त्र सू॒रिभि॑ः स॒ह ।
इषं॒ स्व॑श्च धीमहि

te syāma deva varuṇa te mitra sūribhiḥ saha |
iṣaṃ svaśca dhīmahi

ब॒हव॒ः सूर॑चक्षसोऽग्निजि॒ह्वा ऋ॑ता॒वृध॑ः ।
त्रीणि॒ ये ये॒मुर्वि॒दथा॑नि धी॒तिभि॒र्विश्वा॑नि॒ परि॑भूतिभिः

bahavaḥ sūracakṣaso'gnijihvā ṛtāvṛdhaḥ |
trīṇi ye yemurvidathāni dhītibhirviśvāni paribhūtibhiḥ

वि ये द॒धुः श॒रदं॒ मास॒मादह॑र्य॒ज्ञम॒क्तुं चादृच॑म् ।
अ॒ना॒प्यं वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा क्ष॒त्रं राजा॑न आशत

vi ye dadhuḥ śaradaṃ māsamādaharyajñamaktuṃ cādṛcam |
anāpyaṃ varuṇo mitro aryamā kṣatraṃ rājāna āśata

तद्वो॑ अ॒द्य म॑नामहे सू॒क्तैः सूर॒ उदि॑ते ।
यदोह॑ते॒ वरु॑णो मि॒त्रो अ॑र्य॒मा यू॒यमृ॒तस्य॑ रथ्यः

tadvo adya manāmahe sūktaiḥ sūra udite |
yadohate varuṇo mitro aryamā yūyamṛtasya rathyaḥ

ऋ॒तावा॑न ऋ॒तजा॑ता ऋता॒वृधो॑ घो॒रासो॑ अनृत॒द्विष॑ः ।
तेषां॑ वः सु॒म्ने सु॑च्छ॒र्दिष्ट॑मे नर॒ः स्याम॒ ये च॑ सू॒रय॑ः

ṛtāvāna ṛtajātā ṛtāvṛdho ghorāso anṛtadviṣaḥ |
teṣāṃ vaḥ sumne succhardiṣṭame naraḥ syāma ye ca sūrayaḥ

उदु॒ त्यद्द॑र्श॒तं वपु॑र्दि॒व ए॑ति प्रतिह्व॒रे ।
यदी॑मा॒शुर्वह॑ति दे॒व एत॑शो॒ विश्व॑स्मै॒ चक्ष॑से॒ अर॑म्

udu tyaddarśataṃ vapurdiva eti pratihvare |
yadīmāśurvahati deva etaśo viśvasmai cakṣase aram

शी॒र्ष्णःशी॑र्ष्णो॒ जग॑तस्त॒स्थुष॒स्पतिं॑ स॒मया॒ विश्व॒मा रज॑ः ।
स॒प्त स्वसा॑रः सुवि॒ताय॒ सूर्यं॒ वह॑न्ति ह॒रितो॒ रथे॑

śīrṣṇaḥśīrṣṇo jagatastasthuṣaspatiṃ samayā viśvamā rajaḥ |
sapta svasāraḥ suvitāya sūryaṃ vahanti harito rathe

तच्चक्षु॑र्दे॒वहि॑तं शु॒क्रमु॒च्चर॑त् ।
पश्ये॑म श॒रद॑ः श॒तं जीवे॑म श॒रद॑ः श॒तम्

taccakṣurdevahitaṃ śukramuccarat |
paśyema śaradaḥ śataṃ jīvema śaradaḥ śatam

काव्ये॑भिरदा॒भ्या या॑तं वरुण द्यु॒मत् ।
मि॒त्रश्च॒ सोम॑पीतये

kāvyebhiradābhyā yātaṃ varuṇa dyumat |
mitraśca somapītaye

दि॒वो धाम॑भिर्वरुण मि॒त्रश्चा या॑तम॒द्रुहा॑ ।
पिब॑तं॒ सोम॑मातु॒जी

divo dhāmabhirvaruṇa mitraścā yātamadruhā |
pibataṃ somamātujī

आ या॑तं मित्रावरुणा जुषा॒णावाहु॑तिं नरा ।
पा॒तं सोम॑मृतावृधा

ā yātaṃ mitrāvaruṇā juṣāṇāvāhutiṃ narā |
pātaṃ somamṛtāvṛdhā