सूक्त 1: अरणियों से मथकर प्रकट अग्नि

अ॒ग्निं नरो॒ दीधि॑तिभिर॒रण्यो॒र्हस्त॑च्युती जनयन्त प्रश॒स्तम् ।
दू॒रे॒दृशं॑ गृ॒हप॑तिमथ॒र्युम्

agniṃ naro dīdhitibhiraraṇyorhastacyutī janayanta praśastam |
dūredṛśaṃ gṛhapatimatharyum

तम॒ग्निमस्ते॒ वस॑वो॒ न्यृ॑ण्वन्सुप्रति॒चक्ष॒मव॑से॒ कुत॑श्चित् ।
द॒क्षाय्यो॒ यो दम॒ आस॒ नित्य॑ः

tamagnimaste vasavo nyṛṇvansupraticakṣamavase kutaścit |
dakṣāyyo yo dama āsa nityaḥ

प्रेद्धो॑ अग्ने दीदिहि पु॒रो नोऽज॑स्रया सू॒र्म्या॑ यविष्ठ ।
त्वां शश्व॑न्त॒ उप॑ यन्ति॒ वाजा॑ः

preddho agne dīdihi puro no'jasrayā sūrmyā yaviṣṭha |
tvāṃ śaśvanta upa yanti vājāḥ

प्र ते अ॒ग्नयो॒ऽग्निभ्यो॒ वरं॒ निः सु॒वीरा॑सः शोशुचन्त द्यु॒मन्त॑ः ।
यत्रा॒ नर॑ः स॒मास॑ते सुजा॒ताः

pra te agnayo'gnibhyo varaṃ niḥ suvīrāsaḥ śośucanta dyumantaḥ |
yatrā naraḥ samāsate sujātāḥ

दा नो॑ अग्ने धि॒या र॒यिं सु॒वीरं॑ स्वप॒त्यं स॑हस्य प्रश॒स्तम् ।
न यं यावा॒ तर॑ति यातु॒मावा॑न्

dā no agne dhiyā rayiṃ suvīraṃ svapatyaṃ sahasya praśastam |
na yaṃ yāvā tarati yātumāvān

उप॒ यमेति॑ युव॒तिः सु॒दक्षं॑ दो॒षा वस्तो॑र्ह॒विष्म॑ती घृ॒ताची॑ ।
उप॒ स्वैन॑म॒रम॑तिर्वसू॒युः

upa yameti yuvatiḥ sudakṣaṃ doṣā vastorhaviṣmatī ghṛtācī |
upa svainamaramatirvasūyuḥ

विश्वा॑ अ॒ग्नेऽप॑ द॒हारा॑ती॒र्येभि॒स्तपो॑भि॒रद॑हो॒ जरू॑थम् ।
प्र नि॑स्व॒रं चा॑तय॒स्वामी॑वाम्

viśvā agne'pa dahārātīryebhistapobhiradaho jarūtham |
pra nisvaraṃ cātayasvāmīvām

आ यस्ते॑ अग्न इध॒ते अनी॑कं॒ वसि॑ष्ठ॒ शुक्र॒ दीदि॑व॒ः पाव॑क ।
उ॒तो न॑ ए॒भिः स्त॒वथै॑रि॒ह स्या॑ः

ā yaste agna idhate anīkaṃ vasiṣṭha śukra dīdivaḥ pāvaka |
uto na ebhiḥ stavathairiha syāḥ

वि ये ते॑ अग्ने भेजि॒रे अनी॑कं॒ मर्ता॒ नर॒ः पित्र्या॑सः पुरु॒त्रा ।
उ॒तो न॑ ए॒भिः सु॒मना॑ इ॒ह स्या॑ः

vi ye te agne bhejire anīkaṃ martā naraḥ pitryāsaḥ purutrā |
uto na ebhiḥ sumanā iha syāḥ

इ॒मे नरो॑ वृत्र॒हत्ये॑षु॒ शूरा॒ विश्वा॒ अदे॑वीर॒भि स॑न्तु मा॒याः ।
ये मे॒ धियं॑ प॒नय॑न्त प्रश॒स्ताम्

ime naro vṛtrahatyeṣu śūrā viśvā adevīrabhi santu māyāḥ |
ye me dhiyaṃ panayanta praśastām

मा शूने॑ अग्ने॒ नि ष॑दाम नृ॒णां माशेष॑सो॒ऽवीर॑ता॒ परि॑ त्वा ।
प्र॒जाव॑तीषु॒ दुर्या॑सु दुर्य

mā śūne agne ni ṣadāma nṛṇāṃ māśeṣaso'vīratā pari tvā |
prajāvatīṣu duryāsu durya

यम॒श्वी नित्य॑मुप॒याति॑ य॒ज्ञं प्र॒जाव॑न्तं स्वप॒त्यं क्षयं॑ नः ।
स्वज॑न्मना॒ शेष॑सा वावृधा॒नम्

yamaśvī nityamupayāti yajñaṃ prajāvantaṃ svapatyaṃ kṣayaṃ naḥ |
svajanmanā śeṣasā vāvṛdhānam

पा॒हि नो॑ अग्ने र॒क्षसो॒ अजु॑ष्टात्पा॒हि धू॒र्तेरर॑रुषो अघा॒योः ।
त्वा यु॒जा पृ॑तना॒यूँर॒भि ष्या॑म्

pāhi no agne rakṣaso ajuṣṭātpāhi dhūrterararuṣo aghāyoḥ |
tvā yujā pṛtanāyūm̐rabhi ṣyām

सेद॒ग्निर॒ग्नीँरत्य॑स्त्व॒न्यान्यत्र॑ वा॒जी तन॑यो वी॒ळुपा॑णिः ।
स॒हस्र॑पाथा अ॒क्षरा॑ स॒मेति॑

sedagniragnīm̐ratyastvanyānyatra vājī tanayo vīḻupāṇiḥ |
sahasrapāthā akṣarā sameti

सेद॒ग्निर्यो व॑नुष्य॒तो नि॒पाति॑ समे॒द्धार॒मंह॑स उरु॒ष्यात् ।
सु॒जा॒तास॒ः परि॑ चरन्ति वी॒राः

sedagniryo vanuṣyato nipāti sameddhāramaṃhasa uruṣyāt |
sujātāsaḥ pari caranti vīrāḥ

अ॒यं सो अ॒ग्निराहु॑तः पुरु॒त्रा यमीशा॑न॒ः समिदि॒न्धे ह॒विष्मा॑न् ।
परि॒ यमेत्य॑ध्व॒रेषु॒ होता॑

ayaṃ so agnirāhutaḥ purutrā yamīśānaḥ samidindhe haviṣmān |
pari yametyadhvareṣu hotā

त्वे अ॑ग्न आ॒हव॑नानि॒ भूरी॑शा॒नास॒ आ जु॑हुयाम॒ नित्या॑ ।
उ॒भा कृ॒ण्वन्तो॑ वह॒तू मि॒येधे॑

tve agna āhavanāni bhūrīśānāsa ā juhuyāma nityā |
ubhā kṛṇvanto vahatū miyedhe

इ॒मो अ॑ग्ने वी॒तत॑मानि ह॒व्याज॑स्रो वक्षि दे॒वता॑ति॒मच्छ॑ ।
प्रति॑ न ईं सुर॒भीणि॑ व्यन्तु

imo agne vītatamāni havyājasro vakṣi devatātimaccha |
prati na īṃ surabhīṇi vyantu

मा नो॑ अग्ने॒ऽवीर॑ते॒ परा॑ दा दु॒र्वास॒सेऽम॑तये॒ मा नो॑ अ॒स्यै ।
मा न॑ः क्षु॒धे मा र॒क्षस॑ ऋतावो॒ मा नो॒ दमे॒ मा वन॒ आ जु॑हूर्थाः

mā no agne'vīrate parā dā durvāsase'mataye mā no asyai |
mā naḥ kṣudhe mā rakṣasa ṛtāvo mā no dame mā vana ā juhūrthāḥ

नू मे॒ ब्रह्मा॑ण्यग्न॒ उच्छ॑शाधि॒ त्वं दे॑व म॒घव॑द्भ्यः सुषूदः ।
रा॒तौ स्या॑मो॒भया॑स॒ आ ते॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

nū me brahmāṇyagna ucchaśādhi tvaṃ deva maghavadbhyaḥ suṣūdaḥ |
rātau syāmobhayāsa ā te yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ

त्वम॑ग्ने सु॒हवो॑ र॒ण्वसं॑दृक्सुदी॒ती सू॑नो सहसो दिदीहि ।
मा त्वे सचा॒ तन॑ये॒ नित्य॒ आ ध॒ङ्मा वी॒रो अ॒स्मन्नर्यो॒ वि दा॑सीत्

tvamagne suhavo raṇvasaṃdṛksudītī sūno sahaso didīhi |
mā tve sacā tanaye nitya ā dhaṅmā vīro asmannaryo vi dāsīt

मा नो॑ अग्ने दुर्भृ॒तये॒ सचै॒षु दे॒वेद्धे॑ष्व॒ग्निषु॒ प्र वो॑चः ।
मा ते॑ अ॒स्मान्दु॑र्म॒तयो॑ भृ॒माच्चि॑द्दे॒वस्य॑ सूनो सहसो नशन्त

mā no agne durbhṛtaye sacaiṣu deveddheṣvagniṣu pra vocaḥ |
mā te asmāndurmatayo bhṛmācciddevasya sūno sahaso naśanta

स मर्तो॑ अग्ने स्वनीक रे॒वानम॑र्त्ये॒ य आ॑जु॒होति॑ ह॒व्यम् ।
स दे॒वता॑ वसु॒वनिं॑ दधाति॒ यं सू॒रिर॒र्थी पृ॒च्छमा॑न॒ एति॑

sa marto agne svanīka revānamartye ya ājuhoti havyam |
sa devatā vasuvaniṃ dadhāti yaṃ sūrirarthī pṛcchamāna eti

म॒हो नो॑ अग्ने सुवि॒तस्य॑ वि॒द्वान्र॒यिं सू॒रिभ्य॒ आ व॑हा बृ॒हन्त॑म् ।
येन॑ व॒यं स॑हसाव॒न्मदे॒मावि॑क्षितास॒ आयु॑षा सु॒वीरा॑ः

maho no agne suvitasya vidvānrayiṃ sūribhya ā vahā bṛhantam |
yena vayaṃ sahasāvanmademāvikṣitāsa āyuṣā suvīrāḥ

नू मे॒ ब्रह्मा॑ण्यग्न॒ उच्छ॑शाधि॒ त्वं दे॑व म॒घव॑द्भ्यः सुषूदः ।
रा॒तौ स्या॑मो॒भया॑स॒ आ ते॑ यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः

nū me brahmāṇyagna ucchaśādhi tvaṃ deva maghavadbhyaḥ suṣūdaḥ |
rātau syāmobhayāsa ā te yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ