सूक्त 71: सविता अपनी सुनहली भुजाएँ उठाते हैं

उदु॒ ष्य दे॒वः स॑वि॒ता हि॑र॒ण्यया॑ बा॒हू अ॑यंस्त॒ सव॑नाय सु॒क्रतु॑ः ।
घृ॒तेन॑ पा॒णी अ॒भि प्रु॑ष्णुते म॒खो युवा॑ सु॒दक्षो॒ रज॑सो॒ विध॑र्मणि

udu ṣya devaḥ savitā hiraṇyayā bāhū ayaṃsta savanāya sukratuḥ |
ghṛtena pāṇī abhi pruṣṇute makho yuvā sudakṣo rajaso vidharmaṇi

दे॒वस्य॑ व॒यं स॑वि॒तुः सवी॑मनि॒ श्रेष्ठे॑ स्याम॒ वसु॑नश्च दा॒वने॑ ।
यो विश्व॑स्य द्वि॒पदो॒ यश्चतु॑ष्पदो नि॒वेश॑ने प्रस॒वे चासि॒ भूम॑नः

devasya vayaṃ savituḥ savīmani śreṣṭhe syāma vasunaśca dāvane |
yo viśvasya dvipado yaścatuṣpado niveśane prasave cāsi bhūmanaḥ

अद॑ब्धेभिः सवितः पा॒युभि॒ष्ट्वं शि॒वेभि॑र॒द्य परि॑ पाहि नो॒ गय॑म् ।
हिर॑ण्यजिह्वः सुवि॒ताय॒ नव्य॑से॒ रक्षा॒ माकि॑र्नो अ॒घशं॑स ईशत

adabdhebhiḥ savitaḥ pāyubhiṣṭvaṃ śivebhiradya pari pāhi no gayam |
hiraṇyajihvaḥ suvitāya navyase rakṣā mākirno aghaśaṃsa īśata

उदु॒ ष्य दे॒वः स॑वि॒ता दमू॑ना॒ हिर॑ण्यपाणिः प्रतिदो॒षम॑स्थात् ।
अयो॑हनुर्यज॒तो म॒न्द्रजि॑ह्व॒ आ दा॒शुषे॑ सुवति॒ भूरि॑ वा॒मम्

udu ṣya devaḥ savitā damūnā hiraṇyapāṇiḥ pratidoṣamasthāt |
ayohanuryajato mandrajihva ā dāśuṣe suvati bhūri vāmam

उदू॑ अयाँ उपव॒क्तेव॑ बा॒हू हि॑र॒ण्यया॑ सवि॒ता सु॒प्रती॑का ।
दि॒वो रोहां॑स्यरुहत्पृथि॒व्या अरी॑रमत्प॒तय॒त्कच्चि॒दभ्व॑म्

udū ayām̐ upavakteva bāhū hiraṇyayā savitā supratīkā |
divo rohāṃsyaruhatpṛthivyā arīramatpatayatkaccidabhvam

वा॒मम॒द्य स॑वितर्वा॒ममु॒ श्वो दि॒वेदि॑वे वा॒मम॒स्मभ्यं॑ सावीः ।
वा॒मस्य॒ हि क्षय॑स्य देव॒ भूरे॑र॒या धि॒या वा॑म॒भाज॑ः स्याम

vāmamadya savitarvāmamu śvo divedive vāmamasmabhyaṃ sāvīḥ |
vāmasya hi kṣayasya deva bhūrerayā dhiyā vāmabhājaḥ syāma