सूक्त 69: इन्द्र और विष्णु, विशाल पग

सं वां॒ कर्म॑णा॒ समि॒षा हि॑नो॒मीन्द्रा॑विष्णू॒ अप॑सस्पा॒रे अ॒स्य ।
जु॒षेथां॑ य॒ज्ञं द्रवि॑णं च धत्त॒मरि॑ष्टैर्नः प॒थिभि॑ः पा॒रय॑न्ता

saṃ vāṃ karmaṇā samiṣā hinomīndrāviṣṇū apasaspāre asya |
juṣethāṃ yajñaṃ draviṇaṃ ca dhattamariṣṭairnaḥ pathibhiḥ pārayantā

या विश्वा॑सां जनि॒तारा॑ मती॒नामिन्द्रा॒विष्णू॑ क॒लशा॑ सोम॒धाना॑ ।
प्र वां॒ गिर॑ः श॒स्यमा॑ना अवन्तु॒ प्र स्तोमा॑सो गी॒यमा॑नासो अ॒र्कैः

yā viśvāsāṃ janitārā matīnāmindrāviṣṇū kalaśā somadhānā |
pra vāṃ giraḥ śasyamānā avantu pra stomāso gīyamānāso arkaiḥ

इन्द्रा॑विष्णू मदपती मदाना॒मा सोमं॑ यातं॒ द्रवि॑णो॒ दधा॑ना ।
सं वा॑मञ्जन्त्व॒क्तुभि॑र्मती॒नां सं स्तोमा॑सः श॒स्यमा॑नास उ॒क्थैः

indrāviṣṇū madapatī madānāmā somaṃ yātaṃ draviṇo dadhānā |
saṃ vāmañjantvaktubhirmatīnāṃ saṃ stomāsaḥ śasyamānāsa ukthaiḥ

आ वा॒मश्वा॑सो अभिमाति॒षाह॒ इन्द्रा॑विष्णू सध॒मादो॑ वहन्तु ।
जु॒षेथां॒ विश्वा॒ हव॑ना मती॒नामुप॒ ब्रह्मा॑णि शृणुतं॒ गिरो॑ मे

ā vāmaśvāso abhimātiṣāha indrāviṣṇū sadhamādo vahantu |
juṣethāṃ viśvā havanā matīnāmupa brahmāṇi śṛṇutaṃ giro me

इन्द्रा॑विष्णू॒ तत्प॑न॒याय्यं॑ वां॒ सोम॑स्य॒ मद॑ उ॒रु च॑क्रमाथे ।
अकृ॑णुतम॒न्तरि॑क्षं॒ वरी॒योऽप्र॑थतं जी॒वसे॑ नो॒ रजां॑सि

indrāviṣṇū tatpanayāyyaṃ vāṃ somasya mada uru cakramāthe |
akṛṇutamantarikṣaṃ varīyo'prathataṃ jīvase no rajāṃsi

इन्द्रा॑विष्णू ह॒विषा॑ वावृधा॒नाग्रा॑द्वाना॒ नम॑सा रातहव्या ।
घृता॑सुती॒ द्रवि॑णं धत्तम॒स्मे स॑मु॒द्रः स्थ॑ः क॒लश॑ः सोम॒धान॑ः

indrāviṣṇū haviṣā vāvṛdhānāgrādvānā namasā rātahavyā |
ghṛtāsutī draviṇaṃ dhattamasme samudraḥ sthaḥ kalaśaḥ somadhānaḥ

इन्द्रा॑विष्णू॒ पिब॑तं॒ मध्वो॑ अ॒स्य सोम॑स्य दस्रा ज॒ठरं॑ पृणेथाम् ।
आ वा॒मन्धां॑सि मदि॒राण्य॑ग्म॒न्नुप॒ ब्रह्मा॑णि शृणुतं॒ हवं॑ मे

indrāviṣṇū pibataṃ madhvo asya somasya dasrā jaṭharaṃ pṛṇethām |
ā vāmandhāṃsi madirāṇyagmannupa brahmāṇi śṛṇutaṃ havaṃ me

उ॒भा जि॑ग्यथु॒र्न परा॑ जयेथे॒ न परा॑ जिग्ये कत॒रश्च॒नैनो॑ः ।
इन्द्र॑श्च विष्णो॒ यदप॑स्पृधेथां त्रे॒धा स॒हस्रं॒ वि तदै॑रयेथाम्

ubhā jigyathurna parā jayethe na parā jigye kataraścanainoḥ |
indraśca viṣṇo yadapaspṛdhethāṃ tredhā sahasraṃ vi tadairayethām