सूक्त 6: वन को पार करती अग्नि की लपटें

प्र नव्य॑सा॒ सह॑सः सू॒नुमच्छा॑ य॒ज्ञेन॑ गा॒तुमव॑ इ॒च्छमा॑नः ।
वृ॒श्चद्व॑नं कृ॒ष्णया॑मं॒ रुश॑न्तं वी॒ती होता॑रं दि॒व्यं जि॑गाति

pra navyasā sahasaḥ sūnumacchā yajñena gātumava icchamānaḥ |
vṛścadvanaṃ kṛṣṇayāmaṃ ruśantaṃ vītī hotāraṃ divyaṃ jigāti

स श्वि॑ता॒नस्त॑न्य॒तू रो॑चन॒स्था अ॒जरे॑भि॒र्नान॑दद्भि॒र्यवि॑ष्ठः ।
यः पा॑व॒कः पु॑रु॒तम॑ः पु॒रूणि॑ पृ॒थून्य॒ग्निर॑नु॒याति॒ भर्व॑न्

sa śvitānastanyatū rocanasthā ajarebhirnānadadbhiryaviṣṭhaḥ |
yaḥ pāvakaḥ purutamaḥ purūṇi pṛthūnyagniranuyāti bharvan

वि ते॒ विष्व॒ग्वात॑जूतासो अग्ने॒ भामा॑सः शुचे॒ शुच॑यश्चरन्ति ।
तु॒वि॒म्र॒क्षासो॑ दि॒व्या नव॑ग्वा॒ वना॑ वनन्ति धृष॒ता रु॒जन्त॑ः

vi te viṣvagvātajūtāso agne bhāmāsaḥ śuce śucayaścaranti |
tuvimrakṣāso divyā navagvā vanā vananti dhṛṣatā rujantaḥ

ये ते॑ शु॒क्रास॒ः शुच॑यः शुचिष्म॒ः क्षां वप॑न्ति॒ विषि॑तासो॒ अश्वा॑ः ।
अध॑ भ्र॒मस्त॑ उर्वि॒या वि भा॑ति या॒तय॑मानो॒ अधि॒ सानु॒ पृश्ने॑ः

ye te śukrāsaḥ śucayaḥ śuciṣmaḥ kṣāṃ vapanti viṣitāso aśvāḥ |
adha bhramasta urviyā vi bhāti yātayamāno adhi sānu pṛśneḥ

अध॑ जि॒ह्वा पा॑पतीति॒ प्र वृष्णो॑ गोषु॒युधो॒ नाशनि॑ः सृजा॒ना ।
शूर॑स्येव॒ प्रसि॑तिः क्षा॒तिर॒ग्नेर्दु॒र्वर्तु॑र्भी॒मो द॑यते॒ वना॑नि

adha jihvā pāpatīti pra vṛṣṇo goṣuyudho nāśaniḥ sṛjānā |
śūrasyeva prasitiḥ kṣātiragnerdurvarturbhīmo dayate vanāni

आ भा॒नुना॒ पार्थि॑वानि॒ ज्रयां॑सि म॒हस्तो॒दस्य॑ धृष॒ता त॑तन्थ ।
स बा॑ध॒स्वाप॑ भ॒या सहो॑भि॒ः स्पृधो॑ वनु॒ष्यन्व॒नुषो॒ नि जू॑र्व

ā bhānunā pārthivāni jrayāṃsi mahastodasya dhṛṣatā tatantha |
sa bādhasvāpa bhayā sahobhiḥ spṛdho vanuṣyanvanuṣo ni jūrva

स चि॑त्र चि॒त्रं चि॒तय॑न्तम॒स्मे चित्र॑क्षत्र चि॒त्रत॑मं वयो॒धाम् ।
च॒न्द्रं र॒यिं पु॑रु॒वीरं॑ बृ॒हन्तं॒ चन्द्र॑ च॒न्द्राभि॑र्गृण॒ते यु॑वस्व

sa citra citraṃ citayantamasme citrakṣatra citratamaṃ vayodhām |
candraṃ rayiṃ puruvīraṃ bṛhantaṃ candra candrābhirgṛṇate yuvasva