सूक्त 77: प्रातः सबसे पहले अश्विनीकुमारों को पूजो

प्रा॒त॒र्यावा॑णा प्रथ॒मा य॑जध्वं पु॒रा गृध्रा॒दर॑रुषः पिबातः ।
प्रा॒तर्हि य॒ज्ञम॒श्विना॑ द॒धाते॒ प्र शं॑सन्ति क॒वय॑ः पूर्व॒भाज॑ः

prātaryāvāṇā prathamā yajadhvaṃ purā gṛdhrādararuṣaḥ pibātaḥ |
prātarhi yajñamaśvinā dadhāte pra śaṃsanti kavayaḥ pūrvabhājaḥ

प्रा॒तर्य॑जध्वम॒श्विना॑ हिनोत॒ न सा॒यम॑स्ति देव॒या अजु॑ष्टम् ।
उ॒तान्यो अ॒स्मद्य॑जते॒ वि चाव॒ः पूर्व॑ःपूर्वो॒ यज॑मानो॒ वनी॑यान्

prātaryajadhvamaśvinā hinota na sāyamasti devayā ajuṣṭam |
utānyo asmadyajate vi cāvaḥ pūrvaḥpūrvo yajamāno vanīyān

हिर॑ण्यत्व॒ङ्मधु॑वर्णो घृ॒तस्नु॒ः पृक्षो॒ वह॒न्ना रथो॑ वर्तते वाम् ।
मनो॑जवा अश्विना॒ वात॑रंहा॒ येना॑तिया॒थो दु॑रि॒तानि॒ विश्वा॑

hiraṇyatvaṅmadhuvarṇo ghṛtasnuḥ pṛkṣo vahannā ratho vartate vām |
manojavā aśvinā vātaraṃhā yenātiyātho duritāni viśvā

यो भूयि॑ष्ठं॒ नास॑त्याभ्यां वि॒वेष॒ चनि॑ष्ठं पि॒त्वो रर॑ते विभा॒गे ।
स तो॒कम॑स्य पीपर॒च्छमी॑भि॒रनू॑र्ध्वभास॒ः सद॒मित्तु॑तुर्यात्

yo bhūyiṣṭhaṃ nāsatyābhyāṃ viveṣa caniṣṭhaṃ pitvo rarate vibhāge |
sa tokamasya pīparacchamībhiranūrdhvabhāsaḥ sadamittuturyāt

सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि

samaśvinoravasā nūtanena mayobhuvā supraṇītī gamema |
ā no rayiṃ vahatamota vīrānā viśvānyamṛtā saubhagāni