सूक्त 43: दूध और मधु लिए आती धेनुएँ

आ धे॒नव॒ः पय॑सा॒ तूर्ण्य॑र्था॒ अम॑र्धन्ती॒रुप॑ नो यन्तु॒ मध्वा॑ ।
म॒हो रा॒ये बृ॑ह॒तीः स॒प्त विप्रो॑ मयो॒भुवो॑ जरि॒ता जो॑हवीति

ā dhenavaḥ payasā tūrṇyarthā amardhantīrupa no yantu madhvā |
maho rāye bṛhatīḥ sapta vipro mayobhuvo jaritā johavīti

आ सु॑ष्टु॒ती नम॑सा वर्त॒यध्यै॒ द्यावा॒ वाजा॑य पृथि॒वी अमृ॑ध्रे ।
पि॒ता मा॒ता मधु॑वचाः सु॒हस्ता॒ भरे॑भरे नो य॒शसा॑वविष्टाम्

ā suṣṭutī namasā vartayadhyai dyāvā vājāya pṛthivī amṛdhre |
pitā mātā madhuvacāḥ suhastā bharebhare no yaśasāvaviṣṭām

अध्व॑र्यवश्चकृ॒वांसो॒ मधू॑नि॒ प्र वा॒यवे॑ भरत॒ चारु॑ शु॒क्रम् ।
होते॑व नः प्रथ॒मः पा॑ह्य॒स्य देव॒ मध्वो॑ ररि॒मा ते॒ मदा॑य

adhvaryavaścakṛvāṃso madhūni pra vāyave bharata cāru śukram |
hoteva naḥ prathamaḥ pāhyasya deva madhvo rarimā te madāya

दश॒ क्षिपो॑ युञ्जते बा॒हू अद्रिं॒ सोम॑स्य॒ या श॑मि॒तारा॑ सु॒हस्ता॑ ।
मध्वो॒ रसं॑ सु॒गभ॑स्तिर्गिरि॒ष्ठां चनि॑श्चदद्दुदुहे शु॒क्रमं॒शुः

daśa kṣipo yuñjate bāhū adriṃ somasya yā śamitārā suhastā |
madhvo rasaṃ sugabhastirgiriṣṭhāṃ caniścadadduduhe śukramaṃśuḥ

असा॑वि ते जुजुषा॒णाय॒ सोम॒ः क्रत्वे॒ दक्षा॑य बृह॒ते मदा॑य ।
हरी॒ रथे॑ सु॒धुरा॒ योगे॑ अ॒र्वागिन्द्र॑ प्रि॒या कृ॑णुहि हू॒यमा॑नः

asāvi te jujuṣāṇāya somaḥ kratve dakṣāya bṛhate madāya |
harī rathe sudhurā yoge arvāgindra priyā kṛṇuhi hūyamānaḥ

आ नो॑ म॒हीम॒रम॑तिं स॒जोषा॒ ग्नां दे॒वीं नम॑सा रा॒तह॑व्याम् ।
मधो॒र्मदा॑य बृह॒तीमृ॑त॒ज्ञामाग्ने॑ वह प॒थिभि॑र्देव॒यानै॑ः

ā no mahīmaramatiṃ sajoṣā gnāṃ devīṃ namasā rātahavyām |
madhormadāya bṛhatīmṛtajñāmāgne vaha pathibhirdevayānaiḥ

अ॒ञ्जन्ति॒ यं प्र॒थय॑न्तो॒ न विप्रा॑ व॒पाव॑न्तं॒ नाग्निना॒ तप॑न्तः ।
पि॒तुर्न पु॒त्र उ॒पसि॒ प्रेष्ठ॒ आ घ॒र्मो अ॒ग्निमृ॒तय॑न्नसादि

añjanti yaṃ prathayanto na viprā vapāvantaṃ nāgninā tapantaḥ |
piturna putra upasi preṣṭha ā gharmo agnimṛtayannasādi

अच्छा॑ म॒ही बृ॑ह॒ती शंत॑मा॒ गीर्दू॒तो न ग॑न्त्व॒श्विना॑ हु॒वध्यै॑ ।
म॒यो॒भुवा॑ स॒रथा या॑तम॒र्वाग्ग॒न्तं नि॒धिं धुर॑मा॒णिर्न नाभि॑म्

acchā mahī bṛhatī śaṃtamā gīrdūto na gantvaśvinā huvadhyai |
mayobhuvā sarathā yātamarvāggantaṃ nidhiṃ dhuramāṇirna nābhim

प्र तव्य॑सो॒ नम॑उक्तिं तु॒रस्या॒हं पू॒ष्ण उ॒त वा॒योर॑दिक्षि ।
या राध॑सा चोदि॒तारा॑ मती॒नां या वाज॑स्य द्रविणो॒दा उ॒त त्मन्

pra tavyaso namauktiṃ turasyāhaṃ pūṣṇa uta vāyoradikṣi |
yā rādhasā coditārā matīnāṃ yā vājasya draviṇodā uta tman

आ नाम॑भिर्म॒रुतो॑ वक्षि॒ विश्वा॒ना रू॒पेभि॑र्जातवेदो हुवा॒नः ।
य॒ज्ञं गिरो॑ जरि॒तुः सु॑ष्टु॒तिं च॒ विश्वे॑ गन्त मरुतो॒ विश्व॑ ऊ॒ती

ā nāmabhirmaruto vakṣi viśvānā rūpebhirjātavedo huvānaḥ |
yajñaṃ giro jarituḥ suṣṭutiṃ ca viśve ganta maruto viśva ūtī

आ नो॑ दि॒वो बृ॑ह॒तः पर्व॑ता॒दा सर॑स्वती यज॒ता ग॑न्तु य॒ज्ञम् ।
हवं॑ दे॒वी जु॑जुषा॒णा घृ॒ताची॑ श॒ग्मां नो॒ वाच॑मुश॒ती शृ॑णोतु

ā no divo bṛhataḥ parvatādā sarasvatī yajatā gantu yajñam |
havaṃ devī jujuṣāṇā ghṛtācī śagmāṃ no vācamuśatī śṛṇotu

आ वे॒धसं॒ नील॑पृष्ठं बृ॒हन्तं॒ बृह॒स्पतिं॒ सद॑ने सादयध्वम् ।
सा॒दद्यो॑निं॒ दम॒ आ दी॑दि॒वांसं॒ हिर॑ण्यवर्णमरु॒षं स॑पेम

ā vedhasaṃ nīlapṛṣṭhaṃ bṛhantaṃ bṛhaspatiṃ sadane sādayadhvam |
sādadyoniṃ dama ā dīdivāṃsaṃ hiraṇyavarṇamaruṣaṃ sapema

आ ध॑र्ण॒सिर्बृ॒हद्दि॑वो॒ ररा॑णो॒ विश्वे॑भिर्ग॒न्त्वोम॑भिर्हुवा॒नः ।
ग्ना वसा॑न॒ ओष॑धी॒रमृ॑ध्रस्त्रि॒धातु॑शृङ्गो वृष॒भो व॑यो॒धाः

ā dharṇasirbṛhaddivo rarāṇo viśvebhirgantvomabhirhuvānaḥ |
gnā vasāna oṣadhīramṛdhrastridhātuśṛṅgo vṛṣabho vayodhāḥ

मा॒तुष्प॒दे प॑र॒मे शु॒क्र आ॒योर्वि॑प॒न्यवो॑ रास्पि॒रासो॑ अग्मन् ।
सु॒शेव्यं॒ नम॑सा रा॒तह॑व्या॒ः शिशुं॑ मृजन्त्या॒यवो॒ न वा॒से

mātuṣpade parame śukra āyorvipanyavo rāspirāso agman |
suśevyaṃ namasā rātahavyāḥ śiśuṃ mṛjantyāyavo na vāse

बृ॒हद्वयो॑ बृह॒ते तुभ्य॑मग्ने धिया॒जुरो॑ मिथु॒नास॑ः सचन्त ।
दे॒वोदे॑वः सु॒हवो॑ भूतु॒ मह्यं॒ मा नो॑ मा॒ता पृ॑थि॒वी दु॑र्म॒तौ धा॑त्

bṛhadvayo bṛhate tubhyamagne dhiyājuro mithunāsaḥ sacanta |
devodevaḥ suhavo bhūtu mahyaṃ mā no mātā pṛthivī durmatau dhāt

उ॒रौ दे॑वा अनिबा॒धे स्या॑म

urau devā anibādhe syāma

सम॒श्विनो॒रव॑सा॒ नूत॑नेन मयो॒भुवा॑ सु॒प्रणी॑ती गमेम ।
आ नो॑ र॒यिं व॑हत॒मोत वी॒राना विश्वा॑न्यमृता॒ सौभ॑गानि

samaśvinoravasā nūtanena mayobhuvā supraṇītī gamema |
ā no rayiṃ vahatamota vīrānā viśvānyamṛtā saubhagāni