सूक्त 34: इन्द्र, जिनका शत्रु जन्मा नहीं

अजा॑तशत्रुम॒जरा॒ स्व॑र्व॒त्यनु॑ स्व॒धामि॑ता द॒स्ममी॑यते ।
सु॒नोत॑न॒ पच॑त॒ ब्रह्म॑वाहसे पुरुष्टु॒ताय॑ प्रत॒रं द॑धातन

ajātaśatrumajarā svarvatyanu svadhāmitā dasmamīyate |
sunotana pacata brahmavāhase puruṣṭutāya prataraṃ dadhātana

आ यः सोमे॑न ज॒ठर॒मपि॑प्र॒ताम॑न्दत म॒घवा॒ मध्वो॒ अन्ध॑सः ।
यदीं॑ मृ॒गाय॒ हन्त॑वे म॒हाव॑धः स॒हस्र॑भृष्टिमु॒शना॑ व॒धं यम॑त्

ā yaḥ somena jaṭharamapipratāmandata maghavā madhvo andhasaḥ |
yadīṃ mṛgāya hantave mahāvadhaḥ sahasrabhṛṣṭimuśanā vadhaṃ yamat

यो अ॑स्मै घ्रं॒स उ॒त वा॒ य ऊध॑नि॒ सोमं॑ सु॒नोति॒ भव॑ति द्यु॒माँ अह॑ ।
अपा॑प श॒क्रस्त॑त॒नुष्टि॑मूहति त॒नूशु॑भ्रं म॒घवा॒ यः क॑वास॒खः

yo asmai ghraṃsa uta vā ya ūdhani somaṃ sunoti bhavati dyumām̐ aha |
apāpa śakrastatanuṣṭimūhati tanūśubhraṃ maghavā yaḥ kavāsakhaḥ

यस्याव॑धीत्पि॒तरं॒ यस्य॑ मा॒तरं॒ यस्य॑ श॒क्रो भ्रात॑रं॒ नात॑ ईषते ।
वेतीद्व॑स्य॒ प्रय॑ता यतंक॒रो न किल्बि॑षादीषते॒ वस्व॑ आक॒रः

yasyāvadhītpitaraṃ yasya mātaraṃ yasya śakro bhrātaraṃ nāta īṣate |
vetīdvasya prayatā yataṃkaro na kilbiṣādīṣate vasva ākaraḥ

न प॒ञ्चभि॑र्द॒शभि॑र्वष्ट्या॒रभं॒ नासु॑न्वता सचते॒ पुष्य॑ता च॒न ।
जि॒नाति॒ वेद॑मु॒या हन्ति॑ वा॒ धुनि॒रा दे॑व॒युं भ॑जति॒ गोम॑ति व्र॒जे

na pañcabhirdaśabhirvaṣṭyārabhaṃ nāsunvatā sacate puṣyatā cana |
jināti vedamuyā hanti vā dhunirā devayuṃ bhajati gomati vraje

वि॒त्वक्ष॑ण॒ः समृ॑तौ चक्रमास॒जोऽसु॑न्वतो॒ विषु॑णः सुन्व॒तो वृ॒धः ।
इन्द्रो॒ विश्व॑स्य दमि॒ता वि॒भीष॑णो यथाव॒शं न॑यति॒ दास॒मार्य॑ः

vitvakṣaṇaḥ samṛtau cakramāsajo'sunvato viṣuṇaḥ sunvato vṛdhaḥ |
indro viśvasya damitā vibhīṣaṇo yathāvaśaṃ nayati dāsamāryaḥ

समीं॑ प॒णेर॑जति॒ भोज॑नं मु॒षे वि दा॒शुषे॑ भजति सू॒नरं॒ वसु॑ ।
दु॒र्गे च॒न ध्रि॑यते॒ विश्व॒ आ पु॒रु जनो॒ यो अ॑स्य॒ तवि॑षी॒मचु॑क्रुधत्

samīṃ paṇerajati bhojanaṃ muṣe vi dāśuṣe bhajati sūnaraṃ vasu |
durge cana dhriyate viśva ā puru jano yo asya taviṣīmacukrudhat

सं यज्जनौ॑ सु॒धनौ॑ वि॒श्वश॑र्धसा॒ववे॒दिन्द्रो॑ म॒घवा॒ गोषु॑ शु॒भ्रिषु॑ ।
युजं॒ ह्य१॒॑न्यमकृ॑त प्रवेप॒न्युदीं॒ गव्यं॑ सृजते॒ सत्व॑भि॒र्धुनि॑ः

saṃ yajjanau sudhanau viśvaśardhasāvavedindro maghavā goṣu śubhriṣu |
yujaṃ hyanyamakṛta pravepanyudīṃ gavyaṃ sṛjate satvabhirdhuniḥ

स॒ह॒स्र॒सामाग्नि॑वेशिं गृणीषे॒ शत्रि॑मग्न उप॒मां के॒तुम॒र्यः ।
तस्मा॒ आप॑ः सं॒यत॑ः पीपयन्त॒ तस्मि॑न्क्ष॒त्रमम॑वत्त्वे॒षम॑स्तु

sahasrasāmāgniveśiṃ gṛṇīṣe śatrimagna upamāṃ ketumaryaḥ |
tasmā āpaḥ saṃyataḥ pīpayanta tasminkṣatramamavattveṣamastu