सूक्त 20: पके वृक्ष से निकट आओ इन्द्र

आ न॒ इन्द्रो॑ दू॒रादा न॑ आ॒साद॑भिष्टि॒कृदव॑से यासदु॒ग्रः ।
ओजि॑ष्ठेभिर्नृ॒पति॒र्वज्र॑बाहुः सं॒गे स॒मत्सु॑ तु॒र्वणि॑ः पृत॒न्यून्

ā na indro dūrādā na āsādabhiṣṭikṛdavase yāsadugraḥ |
ojiṣṭhebhirnṛpatirvajrabāhuḥ saṃge samatsu turvaṇiḥ pṛtanyūn

आ न॒ इन्द्रो॒ हरि॑भिर्या॒त्वच्छा॑र्वाची॒नोऽव॑से॒ राध॑से च ।
तिष्ठा॑ति व॒ज्री म॒घवा॑ विर॒प्शीमं य॒ज्ञमनु॑ नो॒ वाज॑सातौ

ā na indro haribhiryātvacchārvācīno'vase rādhase ca |
tiṣṭhāti vajrī maghavā virapśīmaṃ yajñamanu no vājasātau

इ॒मं य॒ज्ञं त्वम॒स्माक॑मिन्द्र पु॒रो दध॑त्सनिष्यसि॒ क्रतुं॑ नः ।
श्व॒घ्नीव॑ वज्रिन्स॒नये॒ धना॑नां॒ त्वया॑ व॒यम॒र्य आ॒जिं ज॑येम

imaṃ yajñaṃ tvamasmākamindra puro dadhatsaniṣyasi kratuṃ naḥ |
śvaghnīva vajrinsanaye dhanānāṃ tvayā vayamarya ājiṃ jayema

उ॒शन्नु॒ षु ण॑ः सु॒मना॑ उपा॒के सोम॑स्य॒ नु सुषु॑तस्य स्वधावः ।
पा इ॑न्द्र॒ प्रति॑भृतस्य॒ मध्व॒ः समन्ध॑सा ममदः पृ॒ष्ठ्ये॑न

uśannu ṣu ṇaḥ sumanā upāke somasya nu suṣutasya svadhāvaḥ |
pā indra pratibhṛtasya madhvaḥ samandhasā mamadaḥ pṛṣṭhyena

वि यो र॑र॒प्श ऋषि॑भि॒र्नवे॑भिर्वृ॒क्षो न प॒क्वः सृण्यो॒ न जेता॑ ।
मर्यो॒ न योषा॑म॒भि मन्य॑मा॒नोऽच्छा॑ विवक्मि पुरुहू॒तमिन्द्र॑म्

vi yo rarapśa ṛṣibhirnavebhirvṛkṣo na pakvaḥ sṛṇyo na jetā |
maryo na yoṣāmabhi manyamāno'cchā vivakmi puruhūtamindram

गि॒रिर्न यः स्वत॑वाँ ऋ॒ष्व इन्द्र॑ः स॒नादे॒व सह॑से जा॒त उ॒ग्रः ।
आद॑र्ता॒ वज्रं॒ स्थवि॑रं॒ न भी॒म उ॒द्नेव॒ कोशं॒ वसु॑ना॒ न्यृ॑ष्टम्

girirna yaḥ svatavām̐ ṛṣva indraḥ sanādeva sahase jāta ugraḥ |
ādartā vajraṃ sthaviraṃ na bhīma udneva kośaṃ vasunā nyṛṣṭam

न यस्य॑ व॒र्ता ज॒नुषा॒ न्वस्ति॒ न राध॑स आमरी॒ता म॒घस्य॑ ।
उ॒द्वा॒वृ॒षा॒णस्त॑विषीव उग्रा॒स्मभ्यं॑ दद्धि पुरुहूत रा॒यः

na yasya vartā januṣā nvasti na rādhasa āmarītā maghasya |
udvāvṛṣāṇastaviṣīva ugrāsmabhyaṃ daddhi puruhūta rāyaḥ

ईक्षे॑ रा॒यः क्षय॑स्य चर्षणी॒नामु॒त व्र॒जम॑पव॒र्तासि॒ गोना॑म् ।
शि॒क्षा॒न॒रः स॑मि॒थेषु॑ प्र॒हावा॒न्वस्वो॑ रा॒शिम॑भिने॒तासि॒ भूरि॑म्

īkṣe rāyaḥ kṣayasya carṣaṇīnāmuta vrajamapavartāsi gonām |
śikṣānaraḥ samitheṣu prahāvānvasvo rāśimabhinetāsi bhūrim

कया॒ तच्छृ॑ण्वे॒ शच्या॒ शचि॑ष्ठो॒ यया॑ कृ॒णोति॒ मुहु॒ का चि॑दृ॒ष्वः ।
पु॒रु दा॒शुषे॒ विच॑यिष्ठो॒ अंहोऽथा॑ दधाति॒ द्रवि॑णं जरि॒त्रे

kayā tacchṛṇve śacyā śaciṣṭho yayā kṛṇoti muhu kā cidṛṣvaḥ |
puru dāśuṣe vicayiṣṭho aṃho'thā dadhāti draviṇaṃ jaritre

मा नो॑ मर्धी॒रा भ॑रा द॒द्धि तन्न॒ः प्र दा॒शुषे॒ दात॑वे॒ भूरि॒ यत्ते॑ ।
नव्ये॑ दे॒ष्णे श॒स्ते अ॒स्मिन्त॑ उ॒क्थे प्र ब्र॑वाम व॒यमि॑न्द्र स्तु॒वन्त॑ः

mā no mardhīrā bharā daddhi tannaḥ pra dāśuṣe dātave bhūri yatte |
navye deṣṇe śaste asminta ukthe pra bravāma vayamindra stuvantaḥ

नू ष्टु॒त इ॑न्द्र॒ नू गृ॑णा॒न इषं॑ जरि॒त्रे न॒द्यो॒३॒॑ न पी॑पेः ।
अका॑रि ते हरिवो॒ ब्रह्म॒ नव्यं॑ धि॒या स्या॑म र॒थ्य॑ः सदा॒साः

nū ṣṭuta indra nū gṛṇāna iṣaṃ jaritre nadyo na pīpeḥ |
akāri te harivo brahma navyaṃ dhiyā syāma rathyaḥ sadāsāḥ