सूक्त 14: प्रभात में अग्नि, अश्विन और उषा

प्रत्य॒ग्निरु॒षसो॑ जा॒तवे॑दा॒ अख्य॑द्दे॒वो रोच॑माना॒ महो॑भिः ।
आ ना॑सत्योरुगा॒या रथे॑ने॒मं य॒ज्ञमुप॑ नो यात॒मच्छ॑

pratyagniruṣaso jātavedā akhyaddevo rocamānā mahobhiḥ |
ā nāsatyorugāyā rathenemaṃ yajñamupa no yātamaccha

ऊ॒र्ध्वं के॒तुं स॑वि॒ता दे॒वो अ॑श्रे॒ज्ज्योति॒र्विश्व॑स्मै॒ भुव॑नाय कृ॒ण्वन् ।
आप्रा॒ द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरि॑क्षं॒ वि सूर्यो॑ र॒श्मिभि॒श्चेकि॑तानः

ūrdhvaṃ ketuṃ savitā devo aśrejjyotirviśvasmai bhuvanāya kṛṇvan |
āprā dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ vi sūryo raśmibhiścekitānaḥ

आ॒वह॑न्त्यरु॒णीर्ज्योति॒षागा॑न्म॒ही चि॒त्रा र॒श्मिभि॒श्चेकि॑ताना ।
प्र॒बो॒धय॑न्ती सुवि॒ताय॑ दे॒व्यु१॒॑षा ई॑यते सु॒युजा॒ रथे॑न

āvahantyaruṇīrjyotiṣāgānmahī citrā raśmibhiścekitānā |
prabodhayantī suvitāya devyuṣā īyate suyujā rathena

आ वां॒ वहि॑ष्ठा इ॒ह ते व॑हन्तु॒ रथा॒ अश्वा॑स उ॒षसो॒ व्यु॑ष्टौ ।
इ॒मे हि वां॑ मधु॒पेया॑य॒ सोमा॑ अ॒स्मिन्य॒ज्ञे वृ॑षणा मादयेथाम्

ā vāṃ vahiṣṭhā iha te vahantu rathā aśvāsa uṣaso vyuṣṭau |
ime hi vāṃ madhupeyāya somā asminyajñe vṛṣaṇā mādayethām

अना॑यतो॒ अनि॑बद्धः क॒थायं न्य॑ङ्ङुत्ता॒नोऽव॑ पद्यते॒ न ।
कया॑ याति स्व॒धया॒ को द॑दर्श दि॒वः स्क॒म्भः समृ॑तः पाति॒ नाक॑म्

anāyato anibaddhaḥ kathāyaṃ nyaṅṅuttāno'va padyate na |
kayā yāti svadhayā ko dadarśa divaḥ skambhaḥ samṛtaḥ pāti nākam